de ogen

ach ja                          

mij is gevraagd

heel uitdrukkelijk

door onze huisarts

meerdere keren

mij stil te houden

maar wat is in mijn geval

zich stil houden

het werd door jou beaamd

benadrukt

maar moest je mij vragen

maak je van kant

ook dat zou ik niet kunnen

mijn redenering is

het zal wel zichzelf wel verbieden

en het verbiedt zichzelf

en zet mijn atelier onder rook

en vragen jullie dan maar

dovemans oren bereikt het toch niet

want principiële oren zijn soms doof

voor goed bedoelde  raadgevingen

eigen redenering gaat voor

jullie kennen mij toch

zie mij reeds de hele dag

op de bank liggen

mijn benen in de lucht

een werkpaard ligt toch ook niet

de hele dag

met de poten in de lucht

tenzij het dood is

of heel ernstig ziek

ik ben niet ziek

een wonde ettert

een beetje

op één plaats

beperkt

geneest langzaam

dat is op latere leeftijd zijn.

dala

verzorging                    

wat zou ik aanvangen

zonder jou

jij die mij verzorgt

dagelijks

jij die bezorgt bent

om mij en altijd

mij in toom houdt

je probeert het althans

het lukt best

als jij er bent

maar van zodra

jij het huis uit

ben ik dat ook

de tuin in of het atelier

tot ik voel

verder kan niet

dan ga ik plat

letterlijk

dvd’s en boeken verslinden

tijdschriften uitpluizen

uren op de PC

tot ik er suf van wordt

dan neem je me mee

mag ik zelfs  af en toe

aan het stuur

van jouw wagen

eerlijk gezegd

even wennen

reeds aan het gedacht alleen

ik heb geen auto meer

in de praktijk

valt dat wel mee.

dala

de auto                        

je bent het vlug gewoon

een grotere

sterkere en betere wagen

hoog en droog

vooral veilig aan het stuur

zo voelt het aan

zeker voor jou

wat rustiger dan de luxe

de luxe van een persoonswagen

maar het is geen camionnet

voelt niet zo aan

alhoewel

klap de zetels maar eens op

een trouwe partner

letterlijk en figuurlijk

dat verwacht je ervan

jij bent op kruissnelheid

terwijl wat mij betreft

ik neem gas terug

gezapig en traag

bol ik uit

naar het einde toe

hopelijk een goed afscheid

definitief

nog een tijdje te gaan.

dala

meer aandacht             

gaat het minder

dan kijk ik
je teder aan

als je dan laat voelen

dat iets je tegengaat

moet ik heel veel raden

luisteren naar jouw

kan helpen

maar veel vertellen

veel loslaten doe je niet

toch raad ik meer

dan je durft te denken

machteloosheid

knaagt mijn denken lam

wat ik je kan zeggen

hoe jou te steunen

weet ik zelden

durf te komen

al is het maar

een glimlach

een zoen

een tedere blik

of een knuffel

die ik geven kan

of gewoon

aandacht
nog meer aandacht.

dala

aandacht                                

gedachten lopen

heen en weer

als op hol geslagen

paarden van weleer

gedachten houden

geen steek

zinloos gedoe

vermoeiend vol pijn

gedachten beheersen

in toom gehouden

aandacht schenken

bij wat belangrijk is

gedachten selecteren

om straks

als de duisternis valt

meditatief  te benaderen

dan komt de rust

de vrede in je hart

het zinvolle

zal de leidraad zijn.

dala

vergeten                                   
 

niet vlug

gegeven

nog minder vlug

vergeten

die fijne knuffels

van jou

meer kan

waarschijnlijk niet

of toch

wat denk jij

dat ik antwoorden zou

hoe kan je het raden

juist ja

nooit teveel voor mij

maar jij bepaalt

wat ik krijgen kan

en ik ga

dankbaar heen.

dala

flaters                         

is de koffie klaar

is vaak jouw eerste woord

noch vóór de goede morgen

noch voor de ochtendzoen

slaapkop

met een beterend humeur

vroeger was het best wel
pure kattenpis

niet de koffie
maar jouw humeur
nu wordt het stilaan

helder water uit de bron

van jouw zuiver gemoed

je kan al lachen

als ik eens verstrooid

de volle oude koffiezak gebruik

met vers water

maar als resultaat

dat paard moet rusten

of als ik teveel koffie heb gebruikt

gemakkelijk op te lossen met

hoe kan je het raden

zuiver kokend water

heel vlug klaar
 

zo bega ik

af en toe

een flater

vol afwisseling weliswaar

alsof ik ze allemaal

vooraf hebt bedacht.

dala

voorzichtig zijn                        

eerst gewoon liggen

in pijn

een weekend lang

dan moeders wandelstok

tot de  krukken komen

een paar dagen maar

dan opnieuw

mijn lieve moedertjes

lieve wandelstok

zo toch één hand

vrij

in de hoop

zo vlug als het kan

de beide handen los

het been weer soepel

getekend met een naad

maar als nieuw

en sterk genoeg

om voortaan

voorzichtig te zijn

hulp te vragen

te denken aan jouw angst

aan jouw schrikken

aan jouw woorden

vol liefde

aan jouw thuisblijven

tot ik beter ben

och wat zie ik je graag

maar mijn wildheid

mijn impulsiviteit

is zo moeilijk

in te tomen

hoelang reeds probeer jij

mij te overtuigen
hoe wil jij mij temmen

als ik daarin niet slaag.
 

dala

ik mijmer maar                        

ach ja

ik mijmer

er maar op los

over weinig en veel

over de zin van onzin

de zin van vriendschap

vooral over
dat lachen 
zo’n deugd kan doen

en over jou

ik mijmer

over in jouw armen liggen

boven of beneden

een heel verschil

beneden geeft uit op straat

boven op de hemel

beneden heb ik nog nooit

een gluurder waargenomen

en boven is de hemel

niet altijd egaal blauw

het grootste verschil

tussen boven en beneden

is toch wel

hemelsbreed.

dala

jong en knap                            
 

ze praatte honderduit

alsof we elkaar kenden

reeds een hele tijd

vooral over haar werk

voor twee homo mannen

bij de ene is ze kapster

bij die andere frietmadam

terwijl de heren

parmant op reis zijn

moet het arme kind

dubbel draaien

maar ze doet het graag

al ziet ze er moe uit

en over de verdienste

weinig informatie

zo vet is het niet

zeg maar onderbetaald

maar ze herhaalt

ik doe het graag

de zaterdagavond

de bloemetjes buiten zetten

met een vriendin

staat steevast op haar program

zo af en toe

onder voorbehoud

eens een probeersel

met een hij

maar de ware

is er nog niet

allemaal op hetzelfde uit

dus ongeschikt vindt ze

gepaste  conclusie

zal wel zeker

zo’n frisse verschijning

modieus gekleed

boeide mij uren lang

ik zei haar stiekem

een man die niet kan koken

is maar een halve man

ze lachte schamper
kan jij koken vroeg ze dan olijk

ik ben niet meer vrij zei ik heel vlug

een beetje te vlug

ze lachte hartelijk en vertrok.

dala

ooit                              
 

ach vreemde vrouw

buurvrouw

of vriendin

heb ik jou ooit

in gedachten

bijna uitgekleed

geprobeerd

misschien wel

gelukt

nooit

ik heb maar één beeld

in mijn geheugen

geprent

gegrift

mijn lief 

voor een ander

is hier geen plaats

als ik jou naakt zie

dan kijk ik

en geniet

naakt is mooi

hoe dan ook

het jouwe toch wel

het andere
dat ken ik niet
 

vulgair naakt is lelijk

zonder meer

daar kijk ik

ver van weg

of sluit mijn ogen

en roep  jou  op

in al jouw glorie. 

dala

voedsel                        
 

het komt

aan mijn oren uit

niet het voedsel

maar

al dat gepraat

over voedsel

het echte voedsel

werd herkend

door voorouders

en wat krijgen we nu

wel allemaal

op ons bord

fabrikanten bepalen nu

wat goed voor ons zou zijn

wat we zeker weten is

koop hun rommel niet

enkel schitternd
voor hun bankrekening

soms ziekteverwekkend

voor ons

moet je eerst voorhebben
voordat je zeker bent
 

wij betalen het duur

niet één keer maar twee

eerst pijn in de geldbeugel

en dan overal pijn

in lenden hoofd en benen

alleen echt voedsel
versterkt de mens

voedsel als dusdanig

herkent door grootmoeder.

dala

veel                              
 

vol geladen

het geheugen

met herinneringen

zo talrijk zijn de goede

die je niet vergeten wilt

zoveel kwade

zijn reeds gewist

sommige nog vaag

aanwezig

waar je geen aandacht

wilt aan schenken

maar die hardnekkig

blijven plakken

vragen oproepen

die niet te beantwoorden zijn

het is nutteloos

ze te behouden

daarom laat ik ze slijten

naar de vergetelheid

er is zoveel positiefs

om te bewaren

wat zeer gul

veel vreugde strooit.

dala

trappen schrikken
daar is een man
op krukken
moedig tree na tree
denkt hij opwaars
alsof het geen foto
was.