aan letje
mijn rare ritme
dreigt tot ramp
verlaat de slanke warmte
van jou leest
drijft kunstmatig weg
de kilte van die kamer
waar ik werk en zoek
soms vind
de creatie van mijn hart
jij
weerspiegeld in mijn gloed
jouw warme glooiing deint daar
boven in de rust
terwijl mijn storm
razendsnel gaat luwen en mij sust
in denkend schrijven
op het elan van jouw kracht
als jij nog rustend wacht
tot ik terug
jouw plooien glad kom strijken
in een spel van lust
getimed in liefde en verlangen
mijn leven
dat zijn wij.dala





