knoppen

knoppen
jij kwamtoen ik verloren liep
in de angsten van anderen
die grepen naar mijn zwakke kant
te goed om wel te zijn
daarbij vergetend
dat de tijd niet staat
maar heelt wat knakte
zonder echt te breken
toen kwam jij en bleef
genas de pijn en wondenteken
als de huid van opgedroogde aal
terwijl de angst verdween
in de nevels
van het oude voorbije zijn
zo leefde ik
voortaan
in jouw zorg.
dala
een droommijn lief
de tijd vliegt snel
zo leef ik vaag
in toekomst en in heden
mocht ik ooit
in zuchten en in weeën
dromen
dat je veel meer
bij me bent
vanaf vandaag
voor altijd.
dala
dalaik ben
een vroege vogel
gewoon herboren
uit aarde en uit woorden
peinzend staar ik
naar het verleden
dat heersen blijft
hier is dan eindelijk
de senior opgestaan
artiest van in de schoot
levend als boer
tussen de groenten en het koren.
dala
vaagdit wil een stille eenvoudige sobere blog zijn
met poëtische teksten en sfeerfoto's
W E L K O M
Wil je het laatst geplaatste gedicht lezen klik dan op het bovenste item van inhoud in de linkerkolom en de blog keert zich om.