aarzelend

vrouwenwereld               

           

je bent er niet

mijn liefste

drie dagen lang

het gaat wel

zonder jou

een beetje toch

miniem

dat wel 

 

je denkt toch niet

dat ik een gat spring

in de lucht

zou trouwens niet lukken

nu nog niet

nog heel wat geduld

taal van mijn verzorgsters

je bent er niet

en dat is erg

toch voor mij

al komt Katleen

elke morgen

even binnenwippen

vijf minuutjes

voor wondzorg

Nil van velt eenmalig
tien minuten

de bestellijst voor tuinzaden

vlug ingevuld

en bij Caroline

daar moet ik heen

is een kwartier algemene regel

voor elke behandeling

voor mijn tanden

trekt Lieve een half uur uit

en morgen komt Veerle

drie uur

beloond met dienstencheques

na haar heengaan

kan ik alles weer overhoop halen

op dinsdagavond weight watchers

anderhalf uur

meestal ben ik er als man

helemaal alleen

soms een bende van twintig

uit de kluiten gewassen vrouwen
het lukt  wel allemaal heel anders

dan jij kan vermoeden

mijn wereld is een vrouwenwereld

grotendeels toch

en het voelt niet altijd fijn

toch meestal wel
en zo af en toe
brengt één van de twee dochters
toch telkens weer
twee mannen mee.

dala

rekverband                 

 

gekluisterd op de bank

verloop der feiten

stug en stroef

 

dit is niets voor mij

ik moet erdoor

zo weinig mogelijk bewegen

 

tot de verlossing komt

onder de vorm van

een rekverband

 

mijn hele onderbeen

omzwachteld

ingebonden

 

de wonde

wel tien centimeter

die deels open blijft

 

etter hindert de genezing

bewegingsvrijheid

deels terug

 

wandelen naar vermogen

aanbevolen

tuinarbeid  afgeraden.

 

dala

vast zitten                                

 

af en toe
het loopt

niet lekker

opnieuw

op en af

aarzelend

lusteloos

blijven steken

in een kringetje

twijfels

angst

zo gaat bijna alles

fout

zoals in de mist

beperkt zicht

op de feiten

sterk verlangen naar

genezing

naar de zon

gelukkig

jij bent er nog

toch af en toe.

 

dala

droog              

 

buiten is het eventjes

droog

de wonde aan mijn been

blijft vochtig

etteren zelfs

de vragen rijzen op

één na één

loop ik teveel rond

rust ik voldoende

hoe hou ik dat hier vol

depressie valt over mij

ik bijt door en rust

slaap stukken van de dagen

gevolgd door rusteloze nachten

mag nu meer bewegen

zo zegt de dokter toch

maar als het zwelt

rust dan aanstonds

met je been hoger

hoger dan je hart

ik heb niet gevraagd waarom

ik zal  maar luisteren

gedwee volgen

film kijken

boeken lezen

maar

twee keer een half uur

of minder

in de tuin bezig zijn

tot het tij wat keert.

 

dala

droom ik wel weg
bij deze foto's met twee smaken
vluchtig duur vermaak
met harde commerciele aanpak
rap vervlogen vreugde
met rare nasmaak

de ogen                                   

 

als ik niet bezig kan zijn

niet buiten mag werken

niet mij uitleven in mijn atelier

waar ik rond mijn ezel huppel

of eens grondig opruimen moet

wat rest mij dan nog

lezen en schrijven

televisie kijken en op de computer werken

met andere woorden

de hele dag mijn ogen vermoeien

 

ik krijg er een suffe kop van

mijn energie vloeit zo weg

verdampt vervliegt droogt op

mijn hoofd staat op barsten

verveling ligt op de loer

krijgt voorlopig geen kans

dokter

luister naar mijn smeken

laat me vrij in mijn bewegen

het wordt vanzelf wel ingetoomd

 

mij stipt houden

aan jouw aanbevelingen

lukt niet zo best

soms helemaal niet

maar toch

drievierden van de dag

lig ik lui en uitgestrekt

mijn benen wat hoger

te snakken naar beweging

te lezen tegen heug en meug

tot de lectuur een hoek invliegt

en ik lig te luisteren

met gesloten ogen

naar klassiek

 

dit is dan mijn moment van de dag

dat ik echt geniet

maar na een uur

wordt ik wakker

vermoeider dan ooit.

 

dala

ach ja                          

 

mij is gevraagd

heel uitdrukkelijk

door onze huisarts

meerdere keren

mij stil te houden

maar wat is in mijn geval

zich stil houden

het werd door jou beaamd

benadrukt

maar moest je mij vragen

maak je van kant

ook dat zou ik niet kunnen

mijn redenering is

het zal wel zichzelf wel verbieden

en het verbiedt zichzelf

en zet mijn atelier onder rook

en vragen jullie dan maar

dovemans oren bereikt het toch niet

want principiële oren zijn soms doof

voor goed bedoelde  raadgevingen

eigen redenering gaat voor

 

jullie kennen mij toch

zie mij reeds de hele dag

op de bank liggen

mijn benen in de lucht

een werkpaard ligt toch ook niet

de hele dag

met de poten in de lucht

tenzij het dood is

of heel ernstig ziek

ik ben niet ziek

een wonde ettert

een beetje

op één plaats

beperkt

geneest langzaam

dat is op latere leeftijd zijn.

 

dala

verzorging                    

 

wat zou ik aanvangen

zonder jou

jij die mij verzorgt

dagelijks

jij die bezorgt bent

om mij en altijd

mij in toom houdt

je probeert het althans

het lukt best

als jij er bent

maar van zodra

jij het huis uit

ben ik dat ook

de tuin in of het atelier

tot ik voel

verder kan niet

dan ga ik plat

letterlijk

dvd’s en boeken verslinden

tijdschriften uitpluizen

uren op de PC

tot ik er suf van wordt

dan neem je me mee

mag ik zelfs  af en toe

aan het stuur

van jouw wagen

eerlijk gezegd

even wennen

reeds aan het gedacht alleen

ik heb geen auto meer

in de praktijk

valt dat wel mee.

 

dala

de auto                        

 

je bent het vlug gewoon

een grotere

sterkere en betere wagen

hoog en droog

vooral veilig aan het stuur

zo voelt het aan

zeker voor jou

wat rustiger dan de luxe

de luxe van een persoonswagen

maar het is geen camionnet

voelt niet zo aan

alhoewel

klap de zetels maar eens op

een trouwe partner

letterlijk en figuurlijk

dat verwacht je ervan

jij bent op kruissnelheid

terwijl wat mij betreft

ik neem gas terug

gezapig en traag

bol ik uit

naar het einde toe

hopelijk een goed afscheid

definitief

nog een tijdje te gaan.

 

dala

foto's heb je nodig
in de winter vooral
om de sfeer van warmte
van frisheid
van herleven
op te roepen
in lentekiekjes.

meer aandacht             

 

gaat het minder

dan kijk ik
je teder aan

als je dan laat voelen

dat iets je tegengaat

moet ik heel veel raden

 

luisteren naar jouw

kan helpen

maar veel vertellen

veel loslaten doe je niet

toch raad ik meer

dan je durft te denken

 

machteloosheid

knaagt mijn denken lam

wat ik je kan zeggen

hoe jou te steunen

weet ik zelden

 

durf te komen

al is het maar

een glimlach

een zoen

een tedere blik

of een knuffel

die ik geven kan

of gewoon

aandacht
nog meer aandacht.

 

dala

aandacht                                

 

gedachten lopen

heen en weer

als op hol geslagen

paarden van weleer

 

gedachten houden

geen steek

zinloos gedoe

vermoeiend vol pijn

 

gedachten beheersen

in toom gehouden

aandacht schenken

bij wat belangrijk is

 

gedachten selecteren

om straks

als de duisternis valt

meditatief  te benaderen

 

dan komt de rust

de vrede in je hart

het zinvolle

zal de leidraad zijn.

 

dala

vergeten                                   
 

niet vlug

gegeven

nog minder vlug

vergeten

die fijne knuffels

van jou

meer kan

waarschijnlijk niet

of toch

wat denk jij

dat ik antwoorden zou

hoe kan je het raden

juist ja

nooit teveel voor mij

maar jij bepaalt

wat ik krijgen kan

en ik ga

dankbaar heen.

 

dala

flaters                         

 

is de koffie klaar

is vaak jouw eerste woord

noch vóór de goede morgen

noch voor de ochtendzoen

 

slaapkop

met een beterend humeur

vroeger was het best wel
pure kattenpis

niet de koffie
maar jouw humeur
nu wordt het stilaan

helder water uit de bron

van jouw zuiver gemoed

je kan al lachen

als ik eens verstrooid

de volle oude koffiezak gebruik

met vers water

maar als resultaat

dat paard moet rusten

of als ik teveel koffie heb gebruikt

gemakkelijk op te lossen met

hoe kan je het raden

zuiver kokend water

heel vlug klaar
 

zo bega ik

af en toe

een flater

vol afwisseling weliswaar

alsof ik ze allemaal

vooraf hebt bedacht.

 

dala

gewoon foto's zonder woorden
uit de grote verzameling eigen materiaal
heimwee naar de meimaand
in onze tuin

voorzichtig zijn                        

 

eerst gewoon liggen

in pijn

een weekend lang

dan moeders wandelstok

tot de  krukken komen

een paar dagen maar

dan opnieuw

mijn lieve moedertjes

lieve wandelstok

zo toch één hand

vrij

in de hoop

zo vlug als het kan

de beide handen los

het been weer soepel

getekend met een naad

maar als nieuw

en sterk genoeg

om voortaan

voorzichtig te zijn

hulp te vragen

te denken aan jouw angst

aan jouw schrikken

aan jouw woorden

vol liefde

aan jouw thuisblijven

tot ik beter ben

och wat zie ik je graag

maar mijn wildheid

mijn impulsiviteit

is zo moeilijk

in te tomen

hoelang reeds probeer jij

mij te overtuigen
hoe wil jij mij temmen

als ik daarin niet slaag.
 

dala

ik mijmer maar                        

 

ach ja

ik mijmer

er maar op los

over weinig en veel

over de zin van onzin

de zin van vriendschap

vooral over
dat lachen 
zo’n deugd kan doen

en over jou

 

ik mijmer

over in jouw armen liggen

boven of beneden

een heel verschil

beneden geeft uit op straat

boven op de hemel

 

beneden heb ik nog nooit

een gluurder waargenomen

en boven is de hemel

niet altijd egaal blauw

het grootste verschil

tussen boven en beneden

is toch wel

hemelsbreed.

 

dala