Naar de inhoud

vaag

poëmen en sfeerbeelden
seniorennet.beseniorennet.be

herinnering

die ene naam

wakker geschrokken

uit verleden tijd

brengt zoveel tot leven

in herinnering

 

ik grijp de pen

begin te schrijven

stuiven ze plots uiteen

zo allen door mekaar

verwarring compleet

 

eens de pen geborgen

zijn ze daar terug

mij smekend in koor

laat ons toch waar we zijn

voor jouw eigen vrede en rust

 

ja waarom zou ik wel

al die oude pijn

terughalen naar het nu

als mijn heden ten dage

gevuld is met nuttig bezig zijn.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 04:30 Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

begrijphetnietje23 november 2006 om 20:01
soms kunnen herinneringen beter veilig opgeborgen blijven in het verleden. Ook al kunnen ze ineens door een kleinigheid terug naar boven komen, bekijk ze even met een gevoel van vroeger is verleden tijd, ik zeg het nu vaarwel en ga verder met het heden. Koester het verleden alleen als een mooie herinnering zonder pijn of verdriet
thea23 november 2006 om 07:22
soms is het inderdaad beter om dingen vanuit het verleden te laten rusten en gewoon door te gaan in het heden. Groetjes Thea


Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

nieuw

alles lijkt me nieuw
of is het enkel mijn kijk
op de dingen
met een ander gevoel
wat men benoemt
als goed in zijn vel zitten
rustig kan ik nu verder
vol vertrouwen
maar moest het tij nogmaals keren
dan in volle vertrouwen doorgaan
stap na stap in zekerheid.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 09:46 1 reactie Reageer op dit bericht

mokerslag

een mokerslag
van liefdeloosheid
maar ook hypocrisie

wankelend
hard incasseren
inwendig trillend

doorbijten
omwille van geliefden
bijna de instorting nabij

raad geven
is zinloos gedoe
heel stil luisteren niet

waar haal je dan sterkte
altijd dat lijden
hoe blijven vertrouwen?

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

de bitsige korst

de vroegere lach
steekt zijn kop op
maar de bitsige korst
kraakt voorlopig niet
weerbarstige stugheid
haalt nog de bovenhand

De blijheid van weleer
is niet dood
de bitterheid lost langzaam op

alleen met jouw hulp
zal ik weer blij zijn
lachen in volheid
diepe vreugde scheppen
bij heel kleine dingen
er is hoop voor nieuw evenwicht.

dala.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:25 1 reactie Reageer op dit bericht

tuinieren

de tuin
als hobby
de jaren
een spelbreker

ik houd vol
ten koste van
gewone dingen
die leuker zijn

tuinieren
was dat ook
wordt moeilijk
ik ben versleten

veel te vroeg
heel zeker
ik kan er niet om heen
het is gewoon een feit.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 11:09 2 reacties Reageer op dit bericht

nieuw ritme

plots stond ik stil
verward en radeloos
alles liep zo wat verkeerd
blindelings ging ik verder
stap na stap
elke dag in pijn
onzeker
zo zit ik nu in een ander ritme
onregelmatig maar vooral traag
eindelijk ook een vleugje begrip
er is weer een weinig hoop
zo kom ik toch even op rust
nu gewoon rustig verder gaan
ik houd uitverkoop
van de een na de andere bezigheid
en ik loop rond en rust.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 09:18 2 reacties Reageer op dit bericht

je hebt zagen en zagen

gisteren de hele dag
zaagde ik
hout voor de kachel
de hele wintervoorrraad
tegen alle regels in
geen rekening houdend
met mijn tere rug
enkel mijn instinkt volgend
morgen gaat het regenen
maar vandaag leef ik
in niemandsland
doch mijn vrouw
zaagt me de oren van het lijf
doe eens dit en probeer eens dat
de hele tijd door
ik ben tot niets in staat
maar puur uit noodzaak
verzet ik nu geen poot.

dala
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door dala om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

sprakeloos

zijn woorden
hier sterk genoeg
kijken zwijgen
stil bewonderen
kleur heeft kracht.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

een blijde geest

ik observeer en kijk
naar kind en natuur
naar vriend en buur

blijheid dwarrelt door mijn geest
daarmee breng ik dan
mijn hart tot vervoering

het lukt wel even
tot ik de kern bereik
alle bezinksel omwoelen ga

een vloed van verdriet ontstaat
mijn blijheid ebt heel vlug weg
en komt tot woordenloos verdriet

dan komt opnieuw het observeren
het genieten van alles om en om
een cyclus als eb en vloed.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van vaag

↑ Terug naar de berichten