de tussentijd

rustig                            
 

leef er maar op los

galmt klaar en duidelijk

in mijn hoofd

als raad van

mijnheer oppervlakkigheid

kom tot rust

fluistert diep in mij

een stem

jouw stem

jouw lach

dan gaan we

oog in oog

hand in hand

genieten

samen.

dala

te laat

zeg mij toch

wanneer

wanneer ben ik te laat

met bloemen

met lieve woorden

met liefkozingen

met beloften

maar alles toch

alles

ligt in mijn tuin

speciaal voor jouw

bloemen zat

woorden hoeven niet

het is een liefkozing

voor jouw ogen

en alle beloften

zijn toch waar gemaakt

en waar blijf ik

hier

in dit gedicht

als je het leest

vlieg je in mijn armen

welkom.

dala

traagheid              
 

in mijn geest

lijkt iets lamgelegd

verstrooid

traag en moe

een hele tijd

is dat de lente

die eindelijk komt

misschien te druk

de leeftijd

het sterven dichtbij

weet ik veel

weet jij het uit te leggen

misschien een valse droom

die alles domineert

morgen is dat voorbij

of is ook dat

alleen maar schijn.

dala

rust             
 

zo nu en dan

er even uit

niets naar buiten uit

binnenin

rust

enkel op je zelf

geen woord

gesproken

geen dicht

geschreven

rust

enkel rust

opladen van

muze en lach

uitgeput

ja

zo nu en dan

wat rust.

dala

ik zie je graag

jij weet dat wel

maar hoeveel keren

klonk het in jouw oren

je zei me nooit

nu is het genoeg

ik weet het ondertussen wel

muziek is het

zo moet het voor jou klinken

als een toontje dat nooit tegensteekt

duizend keer herhaald

evenveel keren gewaardeerd

ik zie je graag

en bovendien weet jij goed

voor wie ik allemaal

ook wel een boontje heb

maar je voelt het wel

jij staat altijd centraal.

dala

hoor je de vogels fluiten?

opnieuw en opnieuw

telkens weer

zit ik hier

alleen

mijn ogen dicht

mijmer ik

over jou

wat ben je ver

wat ben je dicht

je bent overal

en dan plots

hou ik je vast

en wou zo blijven

versteend

voor eeuwig

maar dat is dood

herinnering

maar ik leef

verlang

steeds weer

om bij je te zijn.

dala

Een jaar of zo geleden klonk het nog zo. En het is samen geworden. Toch ben ik evenveel alleen als voorheen maar het weegt niet meer zo zwaar.


samen                 
 

gaat het niet meer

laat me gaan

wil je niet meer

zeg het dan

want

zo maar naast je

niet met je

dat kan niet

voor mij

in jouw leven

daar wil ik zijn

samen beleven

samen overwinnen

ik ben er om jou

ben jij er om mij

voor al wat

jou en mij

die nog rest

dala

ach ja              

jouw hand

in de mijne

soms koud

soms warm

het maakt niet uit

welgekomen is

elke aanraking

hoe kortstondig ook

je bent lichamelijk

nooit te dicht

of dicht genoeg

maar je leeft

heel sterk en intens

heel diep

in mij.

dala

werelden           
 

verwijten

zware taal

jouw wereld

is de mijne niet

daar is ook

niet altijd alles pluis

daar voel ik mij

wel beter thuis

daarom is er

op de eerste plaats

ons eigen huis

ons veilig nest

kom tot rust

op mijn buik

tegen mijn schouder aan

of duik gewoon

in mijn armen weg

en trek je van de rest

toch even

niets meer aan.

dala

er was eens                    
 

vele jaren geleden

blij en opgewekt

onbezorgd

nu wat in zichzelf gekeerd

wat kan er zijn gebeurd

ik kan het weten

maar moet zwijgen als vermoord

uitgewist in mijn hoofd

smeult het traag maar diep in mijn hart

babbelt er maar op los

blij en opgewekt

wie luistert begrijpt al vlug

hier is iets fout gegaan

een noodprogramma

is haastig opgestart

het eerste is opgeborgen

voor altijd en voor goed

groeit er toch een lach

in mijn hart

ik kende hem weleer

nu niet meer

ik ben herinnering.

dala