vader

zacht

kordaat en gretig

nog altijd

reeds al die jaren

grijp ik naar jouw hand

soms lijkt het meer

op afremmen en zoeken

om toch maar zacht

jouw hand te houden

de hele wandeling lang

de nadruk leggend

op zacht

want vooral jouw hand

ligt zacht

in de ruige mijne

zelden

mocht het even niet

storing in het koppel

noemt dat dan

ja dat gebeurde

ook bij ons

hier ligt de nadruk

toch op zelden.

dala

terugkomen                          

zalig

na al die drukte

terug in de poëzie

van de vroege morgen

heel stil

hoor

het natuurochtendgebed

vangt fijn gebekt aan

geleidelijk komt leven

ingetogen luistergenot

ingeduffeld

de oren vrij

ogen gesloten

de poes komt even storen

zich tegen mij aanwrijven

gaat dan verder jagen

alleen op muisjes

de rest is hoog bezig

tegenstrijdig luid en zacht

tegelijk

ik ben terug

in mijn biotoop

eindelijk

zalig.

dala

het lot                      

dauw

op mijn ziel

lentegevoel

zon

in de tuin

wolken

in mijn denken

kanker overal

struikelen

vallen

wonden likken

verdunners

spuitgraag bloed

kleine wondjes

voldoende

kanker is erg

vecht maar hoor

het lot

is zwaar.

dala

ziek zijn

ze vloeien

zacht

uit een voorzichtige mond

jouw woorden

niet hoog

niet laag

luimig verdraait

ernstig

weer recht gezet

zo kennen wij jou

eigenzinnig
steeds bereid

te helpen

waar het nodig is

waar het kan

de woorden spreken

geen verleden tijd

het nu

belangrijk

zoals de ernstige beproeving

die je treft

een schoon mens

dat bewonderen wij

in jou
nu zijn wij er
voor jou.

dala

voorjaar

weer en wind             

ze zegende

onze wandeling

met helder licht

de zonnewarmte

getemperd ja

kille wind

voorjaarskind

dikke jas

komt dan van pas

de weg verloren

bos groter

dan verwacht

onbekend terrein

natte schoenen

de beek te breed

genieten

van weer en wind

een frisse neus

welgezind.

dala

rust

de tijd van

even verpozen

zit er op

de tijd van

eeuwige rust

nadert vlug

ik denk er aan

verder kom ik niet

bewust zijn ja

angst hebben nee

vertrouwen is beter

genieten van

de zon

de tijd

die me nog rest

wat ben ik blij

dat jij er bent

en jij en jij

in vriendschap

in gezelligheid.

dala

even vastlopen            

je gaat er even uit

sprak het gevoel

geen sprake van

doorbijten

repliek van de rede

het gaat om poëzie

dan moet je eruit

dichten onder dwang

lukt dat wel

of toch niet

als de muze gaat

batterijen herladen

ze komt terug

wees dat maar zeker

sterker dan voorheen

dan maak je een poëem

zelfs over banale zaken

zoals even vastlopen

tijdelijk niet blokkeren

mooi voorbeeld toch.

dala

De weerkundige  winter is voorbij op nu zaterdag 1 maart maar zal zijn staart nog roeren tot in april als het officeel reeds lang lente is.

lente op komst

je ziet de klaarte                        

als de lente komt

elke dag langere tijd

bijna niets maar toch

je hoort de vogels

reeds vroeg in de morgen

elke dag duidelijk vrolijker

levendig en luider

je voelt de kriebels

heel lichtjes nu

maar straks duwen ze jou

onweerstaanbaar in de tuin

als een bezige bij

zal je niet te houden zijn

omwoelen en harken

zaaien en planten

dan laat je alles voor wat het is

hopend en mijmerend

met volle korven oogst               

in een droom                                       

die waarheid wordt                          

zodra het zomer komt

dala 

iemand

leegte

stil zijn

samen horen

dankbaar

omwille van

onze ma

en voor de kleinkinderen

onze bomma

levendig

blij en gul

eigenzinnig

doorzetten

bezige bij

je bent er niet meer

we missen je

want jij was

iemand.

van betekenis.

dala

terugblik

die eerste ontmoeting

jij lief en vriendelijk

hij bleef op de vlakte

het woord behoorde jou toe

akelig stil was zijn mond

bij jou

voelde ik me welgekomen

bij hem

liep ik als tegen een koude muur

met een glimlach op

spiedende ogen

maar ik bleef mezelf

de leeftijd

toen bereikt

gaf me de nodige rust

later hoorde ik militaire woorden

spelen met mijn toekomst

het vrouwelijk bastion

hield de kerk in het midden

schoonmama

jij bleef de zon

de woordenvloed

het drukke bezig zijn

de orkaan

de vulkaan

nu ben je tot rust gekomen

alle beelden vervlogen tijd

het doende zijn

eeuwige rust.

dala

eeuwige rust

sereen en waardig

ben je heengegaan

afscheid was reeds genomen

afstand van  het stoffelijke

diep verdriet heerst nu

ook dankbaarheid  om jouw

wat je was en wat je betekende

de pijn sneed nog even

diep en ongenadig

de tranenbron aan

opflakkerend af en toe

de vrije loop heelt wat kan

zuivert het verdriet

samen horen en samen zijn

zal blijven duren zich vestigen

dit hopen wij toch allemaal

toekomst beleef je nooit

gissen doet zijn werk

nog enkele dagen

bedekt kilte jouw gelaat

met een weerschijn van vrede

want jouw strijd is nu gestreden

jouw voorbeeld is onze steun

jij wordt herinnering

blijf bij ons in moeilijke dagen

vier ook met ons mee

bij het ontstaan van elk nieuw leven

en elke gelegenheid

wij staan nu bovenaan

tot de roep van eeuwigheid
ook ons bereikt.

dala

harde middelen

waarvoor

waarom

om rust te brengen

concentratie

in mijn gepijnigde geest

de vervlogen tijd

overdondert het heden

steeds weer en weer

bezig zijn

altijd bezig zijn

of ben ik toe

aan rust

diepe rust

gewoon in de natuur

wandelen

alleen

of toch opnieuw

en opnieuw

met jouw

arm in arm

zonder woorden

stap na stap

tijdloos

dala

verdriet

tranen

wellen op

overvloedige stroom

diep verdriet

een moeder

een goede moeder

gaat heen

pijn

omwille van haar lijden

moge ze heel vlug

dit tranendal wisselen

voor de eeuwige rust

opgenomen worden

in één van de vele woningen

van het Vaderhuis

zo  blijft ze voor ons

een voorbeeld

van een mens van goede wil

die er de voorkeur aan gaf

er steeds en altijd

het beste van te maken

laat ons even met ons verdriet

stilaan wordt het wel dankbaarheid

om de herinnering
hoe zij ons heeft liefgehad.

dala 

mama Louisa

volle aandacht

krijg je nu

nu we de laatste rechte lijn

naar de eeuwigheid

met jou meeleven

onze gedachten

bewoon je nu dag en nacht

zogoed als elk wakker moment

ben je daar

uitdrukkelijk of op de achtergrond

het leven gaat door

onze gedachten malen op volle toeren

hoe het zal zijn

als jij er niet meer bent

herinneringen worden onze vreugde

al ons beeldmateriaal een verademing

want het leven draait verder

in de onverbiddelijke moderne tijd

al het positieve in en van jou

kan voor ons als voorbeeld dienen

jij was een sterke persoonlijkheid

vergeten en vergeven

kan nooit opwegen

tegen al het goede

dat uit jouw handelen

ons overblijft.

dala

blij gevoel                               

ver te zoeken nu

heeft plaats geruimd

angst en zekerheid

dat het afwachten wordt

tot er langzaam of plots

een nieuw begin zal zijn

een nieuw begin voor haar

een doorstart naar geluk

voor eeuwig en altijd

dat geloven en belijden wij

een anders verder gaan

met haar in herinnering

zonder haar warme bezorgdheid

haar speciale band met onze kinderen

haar koppige doordrijverij

haar zijn wat ze was en betekent voor ons

wennen zal het zijn dicht bij elkaar

nog dichter en hechter dan het reeds is

dan worden wij de oudsten

haar taak wordt door jouw overgenomen

op diezelfde eigenzinnige manier

door niemand te stuiten

opmerkingen lachend weggestuurd

oma heeft een eigen weg en stijl
daarmee uit

het blij gevoel komt terug

als pijn en verdriet om het afscheid

wat zal uitgesleten zijn door de tijd

dan blijven enkel de mooie dingen

een blij gevoel van dankbaarheid.

dala

verwarmen

kastelen

in de lucht

niet te verwarmen

in de wintertijd

lekker warm

als je dicht bijeen

ineengestrengeld

de nacht ingaat

onder koude dekens

onverwarmde kamerlucht

gezond en wel

wordt toch gezegd

gezonde lucht

ver te zoeken

bij dat stille winterweer

laat de wind maar waaien

gezuiverde lucht

vergroot koudegevoel

adem weer vrij

met haastige stap

goed ik ingeduffeld

kom ik naar jou toe.

dala

mijn hart                                 

het zachte ritme

van rust

bijna onvoelbaar

onder mijn hand

op mijn hart

haastig gespurt

nog juist op tijd

het bonk hevig en fel

vanuit  mijn hoofd

mijn hele lichaam door

even uitblazen

niet meer bewegen

liggen als het kan

zo langzaam aan komt

het zachte ritme terug.

dala