zo maar

Ik geniet van de groene weelde in de tuin, in het voorjaar maar ook van de groene weelde, in het najaar.

tuinboer

in een dicht van vroeger

bleef ik een boer

maar dan herboren

uit klei en uit woorden

de klei is opgedroogd

de woorden herleven

in mijn hart

ook op papier

je kan ze lezen

terstond vergeten

na wat leesgenot

of er van balen en gaan

zo af en toe ben ik nog boer

geen patatten meer

geen koren

enkel groenten

maar dan zonder voren.

dala       

Moeder, gelukkig ben jij er nog al hoor je zeer slecht en is er af en toe een misverstand.  Je komt nog wel eens heel leuk uit de hoek. Er zijn echter andere personen die ik heel erg mis.


heen gaan

als in een droom

ben je er soms

wel eens duidelijk

meestal vaag

de kans om jou te zien

in al jouw glans

in al jouw glorie

is er nooit geweest

mijn verbeelding

helpt me geen zier

enkel jouw gezicht

jouw ogen zijn er soms

zo helder en diep

als jouw blik

herinner ik mij niets

plots was je er niet meer

nu zijn mijn tranen

in het geniep geweend

weg en opgedroogd

alles is puur herinnering

een nieuwe lach

helpt mij nu

zo af en toe

stijl depanneren

leefbaar is het wel

toch niet meer zo

de volheid van weleer

die mis ik nog steeds.

dala

Hier staan het jaar door stoelen klaar om rustig op plaats te nemen voor een fijne babbel.

de stoel

in de zon
in de tuin of in huis
altijd staat hij klaar
jouw stoel

de nood om te praten
zo groot
de tijd dat je er bent
zo gering

luister naar mij
praat met mij
meer en meer
drukt de stilte

ik hou van rust
maar meer en meer
wil ik contact
naar diepte toe

helaas
alle stoelen leeg
blijf ik alleen
in vreugde of verdriet.

dala

Bloemen zijn reeds zo mooi maar tegenover jou zijn ze niets.



zo mooi

jouw schoonheid

wou ik zien

doch echt verlegen

durfde niet te blikken

sloeg mijn ogen neer

bloosde als een pioen

toen ik opkeek

was je heen

het verlangen

niet ingelost

doet nu pijn

jij bent gegaan

verdwenen ben je niet

aanwezig evenmin

nu zou ik kijken

indien je kwam

je komt niet terug

het blijft een droom

die bijt zich vast

loslaten kan niet meer.

Zoals deze tuin constant verandert, zo zou ik mezelf ook willen kunnen veranderen, voor jou.


veranderen

ach kon ik maar
van vandaag op morgen
zo anders zijn

helaas ben ik niet
zoals jij mij wenst
ik werk eraan

ben ik te joviaal
te lichamelijk
te groot van hart

wens je mij
koel en onverschillig
dat denk ik niet

ben ik te spontaan
ernstig knuffelziek
wat doe je er aan

helemaal in de war
vraag ik om raad
kom je mij ter hulp.

dala

Zo'n bloem pluk je niet, openbaar bezit.  Zo'n bloem kan je niet plukken, verwelkt terstond.



een bloem voor jou

zo dikwijls
ach zo dikwijls
wou ik  jou
een bloempje brengen

het past niet
het past nooit
daarom deze woorden
schamele woorden

krijg ze niet gezegd
niet geschreven
je kan ze raden
omdat je me kent

in mijn verbeelding
bloeit een bloem
die nimmer verwelkt
ze is  voor jou.

dala

Als dit geen vrouwelijke bloem is: rank van leden, goed gevulde bloem en ook  een heerlijk parfum.

lief

och ja vrouwen
wat ik erover denk
moeilijk te formuleren
enkel fragmentarisch

ik verkies ze
met een lach
werkzaam en bezorgd
vooral op tijd een knuffel
die nazindert tot in de tenen
een verzorgd voorkomen
is iets wat meetelt

ook zeer belangrijk
is een frisse geur
parfum die de hersens splijt
of je neus doet krullen
daar breek ik op af

ik hou van een vrouw
die lief is en fijn
fijn over de hele lijn
zagen mag zo af en toe
daarvoor is ze vrouw

zijn wij mannen 
echt zo volmaakt
waarom denk je
dat ze zaagt

dala

Als eerste op de lijst van onze generatie, is gisteren de man van mijn oudste zus, uit het leven weggenomen.


De eerste

zo ijlings rap
zoals een wilde wingerd
in een paar weken
totaal verkleurd
zo vlug is het gegaan

drie weken terug
minder dan vroeger
nog genietend
diep in Frankrijk
van die mooie reis

eens terug
ongeloof alom
totale verbijstering
bij ieder die je kende
verslagenheid

we zagen mekaar nog weinig
ieder zo zijn eigen nest
zijn eigen zorgen
nu ben je weer
even dicht bij iedereen

in onze herinnering
man zonder veel complimenten
en noch veel minder tralala
begaan met de zijnen
werkzaam en wat eigen gericht

je was graag onder het volk
graag bij je familie
graag bij de leute
een luisterend oor
en helpen waar je kon.

we nemen nu afscheid
zo vlug vergeten
zullen wij je niet
tijd om nog te vieren
was er niet meer

opgenomen nu
in het andere leven
wensen wij jou
vrede en vreugde
voor eeuwig.

dala