het model

Zoals die plant zie ik er uit in volle bloei. Maar aan de binnenkant is het anders.   Wat ik hier tracht onder woorden te brengen



zorg

mijn lichaam

goed verzorgd

in de watten gelegd

mijn geest

op droog zaad

in eenzaamheid

de ziel

die mij verstaat

elders gelogeerd

mijn woorden

bereiken jou wel

wat vang je er mee aan

er is een woord

geen wederwoord

zo raak ik klem

vroeg of laat

stop ik er mee

totaal uitgeput

tot de bodem gegeven

zonder woorden nog

voor iemand bestemd

wat rest mij dan
tenzij de herinnering

enkel aan jouw lach.

dala

Als ik de foto bekijk, denk ik aan jou.  Jij hielp me veel maar nu zien we mekaar nog zelden.

toch

ik dacht al

je denkt niet aan mij

nooit een bericht

zelden of toch wel eens

mondeling gegeven

zo af en toe

lees je wel

wat ik geschreven heb

niet in rijm maar vrij

recht uit mijn hart

op het ritme

van mijn woorden

drijf je weg in dromen

verlangen of bedenking

veronderstel ik dan

het grijpt je aan

diep of wat minder

soms zegt het helemaal niets

is van minder belang

ik schrijf voor mij en jou

mijn eigen wonden

dienen gezalfd

ook die van jou

vergen heel wat zorg

dan nog uit onverwachte hoek

soms schrijf ik

speciaal voor jou

zo nu en dan

meestal komt alles zo vanzelf

diep denken vergt het niet

het komt uit de volheid

van vreugde en pijn

van een hart dat meeleeft

met de vreugden en de pijn

van de medemens.

dala

Zonder mouwen is goed. Met niets is zoveel beter.

zo maar

ik zou je willen zeggen

dat ik je graag zie komen
dat ik je graag zie

in je jurk zonder mouwen
dat ik je graag zie

zonder jurk zonder iets
dat ik je graag zie

dan bewonder ik

jouw schoonheid

bezing en bejubel ze

ik laat haar spelen

in mijn gedachten

lang nadat je ging

en mij dromend achterliet

kom vlug terug

als voor een feest

en telkens weer

kan ik jou omhelzen

knuffelen en strelen

zodat je langer uitstelt

om opnieuw heen te gaan.

dala.

Ik geniet van de groene weelde in de tuin, in het voorjaar maar ook van de groene weelde, in het najaar.

tuinboer

in een dicht van vroeger

bleef ik een boer

maar dan herboren

uit klei en uit woorden

de klei is opgedroogd

de woorden herleven

in mijn hart

ook op papier

je kan ze lezen

terstond vergeten

na wat leesgenot

of er van balen en gaan

zo af en toe ben ik nog boer

geen patatten meer

geen koren

enkel groenten

maar dan zonder voren.

dala       

Moeder, gelukkig ben jij er nog al hoor je zeer slecht en is er af en toe een misverstand.  Je komt nog wel eens heel leuk uit de hoek. Er zijn echter andere personen die ik heel erg mis.


heen gaan

als in een droom

ben je er soms

wel eens duidelijk

meestal vaag

de kans om jou te zien

in al jouw glans

in al jouw glorie

is er nooit geweest

mijn verbeelding

helpt me geen zier

enkel jouw gezicht

jouw ogen zijn er soms

zo helder en diep

als jouw blik

herinner ik mij niets

plots was je er niet meer

nu zijn mijn tranen

in het geniep geweend

weg en opgedroogd

alles is puur herinnering

een nieuwe lach

helpt mij nu

zo af en toe

stijl depanneren

leefbaar is het wel

toch niet meer zo

de volheid van weleer

die mis ik nog steeds.

dala

Hier staan het jaar door stoelen klaar om rustig op plaats te nemen voor een fijne babbel.

de stoel

in de zon
in de tuin of in huis
altijd staat hij klaar
jouw stoel

de nood om te praten
zo groot
de tijd dat je er bent
zo gering

luister naar mij
praat met mij
meer en meer
drukt de stilte

ik hou van rust
maar meer en meer
wil ik contact
naar diepte toe

helaas
alle stoelen leeg
blijf ik alleen
in vreugde of verdriet.

dala

Bloemen zijn reeds zo mooi maar tegenover jou zijn ze niets.



zo mooi

jouw schoonheid

wou ik zien

doch echt verlegen

durfde niet te blikken

sloeg mijn ogen neer

bloosde als een pioen

toen ik opkeek

was je heen

het verlangen

niet ingelost

doet nu pijn

jij bent gegaan

verdwenen ben je niet

aanwezig evenmin

nu zou ik kijken

indien je kwam

je komt niet terug

het blijft een droom

die bijt zich vast

loslaten kan niet meer.