Woensdag 19 december 2007

boeiend

genietend alom

jouw schoonheid

vooral binnenin

jouw fouten

zo rustiek

ofwel

zie ik ze niet

ofwel

verpesten zij

mijn leven niet

vol raadsels

blijf je wel

eigen toch

aan iedere

boeiende vrouw

het is een wonder

dat ik je ken

dat ik je spreken kan

dat jij er bent

een beetje voor mij.

dala

Geschreven door dala om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 18 december 2007

wisselend

zo lief

zo vrij

heel oprecht

bloei je open

wat is dat echt

genieten

viert hoogtij

een oproeptoon

giet problemen

over je heen

de sfeer

zo plots

gebroken

naderhand

ben je verzonken

in somber denken

een knuffel

wordt afgewezen

het kan niet steeds

volop genieten zijn.

dala

Geschreven door dala om 05:50 Reageer op dit bericht

Maandag 17 december 2007

wegdromen

Het was koud. De schilderij bracht ik buiten voor een foto. Vlug ging ik terug binnen.

wegdromen

je stond

stil en afwezig

staarde in het niet

ik wou graag weten

wat er gaande was

en vroeg

waar denk je aan

je schrok en zei

mag dat dan niet

ik wist genoeg

privaatdomein

geen toegang

je kwam wel

zwijgend

lachend

naar me toe.

dala

Geschreven door dala om 07:25 Reageer op dit bericht

Zondag 16 december 2007

grillig

gewoonlijk

in grote ernst

toegeschreven

aan de vrouw

de grilligheid

geloof me maar

ik schud het niet

uit mijn mouw

mannengrillen

bestaan best ook

en soms ja soms

van de erge soort

wat de vrouw

ons biedt

die zijn meestal

nog grappig ook

en het sterke is

dat een man

dat zelden

toegeven kan.

dala

Geschreven door dala om 06:45 Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 december 2007

samen

stil en teder

zie ik je aan

zonder een woord

begrijp je mij

je zegt dan zacht

maak ik dat even klaar

je weet het antwoord wel

en bent reeds aan de gang

kom jij dan thuis

en alles staat netjes

vers uit de tuin

klaar voor pot en pan

je dankt met een zoen

maar verkiest gewoonlijk

zelf de pot te roeren

tenzij de tijd ontbreekt

dan waag ik

best mijn kans

jou evenarend

zo beweer je toch.

dala

Geschreven door dala om 07:01 Reageer op dit bericht

Vrijdag 14 december 2007

het gedicht

Je kan naar alles kijken en niets zien. Maar alles kan ziende, poëzie opwekken.

het gedicht

de woorden

liggen

rijpend

op het blad

snoeiend

entend

zo nu en dan

kom ik even langs

niet elk gedicht

vloeit

volgroeid

uit het hart

zo nu en dan

genadig moment

is er toch

wel eentje bij

daar raak ik

nooit meer aan

ik schenk het jou

het komt van mij.

dala

Geschreven door dala om 07:09 Reageer op dit bericht

Donderdag 13 december 2007

kleine dingen

mijn hoofd

zit vol kleine dingen

mijn oog

valt er steeds weer op

mijn neus

ruikt jou gerechten

mijn mond

spreekt gewone taal

over kleine dingen

waarvan mijn hart

in liefde overloopt

zeg ik lekker niet

mijn maag

verteert zachte voeding

mijn knieën

knikken als ik jou

warm omarm

de grote slijkplas

daarbuiten

speelt met mijn voeten

als ik er onverwacht

toch in beland

wat is het

eenvoudige leven

toch mooi.

dala

Geschreven door dala om 06:08 Reageer op dit bericht

Dinsdag 11 december 2007

kus

Dit draag ik op aan Jou uit erkentelijkheid.

kus

even maar
jouw lippen
mijn lippen
tegen mekaar
verwarring
tranen
overbodige
banale woorden

wekken

zalvend gebaar

bij jou

inwerking als
een bliksemschicht
al het negatieve
dat verleden is
voorgoed weg geschroeid
uit mijn geheugen

gevoelens
in overvloed
warmte
vertrouwen
dankbaarheid.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 10 december 2007

woorden

zalvend

bijna fluisterend

uitgesproken

luisterend oor

een stilte valt

zacht over ons heen

omhult de kracht

van samen zijn

wat een rust

zoveel energie

vrij gekomen

door onverwacht

alles omvattend

bewust

bijna
samensmelten

dala

Geschreven door dala om 05:54 Reageer op dit bericht

Zondag 9 december 2007

soms

waar ben jij
mee bezig
vroeg ik hem

geen antwoord
wel de vraag
weet jij dat niet
verwondert mij
ken jij jezelf
ook al niet

een dikke nee
gaf ik toe
en toch voel ik
mij zo blij
zo opgewekt

ik leef nu
schilder als het kan
wandel als het moet
ik heb lief
ben soms zoals nu
een vreemde
voor mezelf

dag na dag
komt er meer en meer
duidelijkheid.

dala

Geschreven door dala om 05:39 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 december 2007

tijd

De natuur is wonderbaar. In eigen tuin ga ik dagelijks eens rond op zoek naar wat er NU het mooiste staat.

tijd

genietend

van pure schoonheid
binnen in mij

buiten mij
ik herleef

in de natuur

komt heel langzaam
de winter aan
het kriebelt koud

de raadsels
op jouw gelaat

raken opgelost

jouw lach is open

de zachte woorden
komen eerder stil
ook langzaam terug
ze raken mij

ik voel mij
niet meer alleen
in een zee
van tijd.

dala

Geschreven door dala om 06:36 Reageer op dit bericht

Vrijdag 7 december 2007

zon

als de dag mij wekt

vind ik vlug mijn draai

ook bij grijzend wolkendek

een natte dag

geen straaltje zon

dan kom jij

blij en opgewekt

zo verwarm ik mij

mijn stemming is goed

heb jij pijn

hou ik me stil

help waar ik kan

neem jou kilte weg

jouw gulle lach

vervangt de zon

zo ben je nu

toch meestal wel

dala

Geschreven door dala om 06:15 Reageer op dit bericht

Donderdag 6 december 2007

de oude droom

Deze lach van de natuur vind ik mooi maar in vergelijking met jouw lach, verdwijnt hij in het niet.

mijn oude droom

telkens weer

die deugddoende
lach van jou

mijn hart

herleeft

mijn lach

droogde op

in koude pijn

gelukkig kwam

jouw lach

spontaan terug

zoals woorden

woorden wekken

zo wekte jouw lach

de mijne

opnieuw tot leven

wat een zaligheid

krijgen en schenken

wederzijds

mijn oude droom

is eindelijk

ja eindelijk
terug.

dala

Geschreven door dala om 06:01 Reageer op dit bericht

Woensdag 5 december 2007

de knuffel

eerlijk en heerlijk

energie die stroomt

omdat je samen smelt

meer in geest dan in voelen

maar zonder tastbaar contact

heb je enkel woorden

die spreken of kreunen

of ogen die stilaan gaan wenen

als je een knuffel geeft

komt die aanstonds terug

verdubbeld

vertaald in geesteskracht

wonderlijk gebeuren

kort maar hevig

door vooral de handen

die beroeren ook je geest

wil je een knuffel

van zeer lange duur

bedot jezelf maar niet

een knuffel is zo apart

geen twee zijn er gelijk

aandacht en gevoel

weet hoelang de ander

echt de knuffel wil

dala

Geschreven door dala om 05:54 Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 december 2007

oud

Als ik mijn moedertje zo zie zitten die op 13-12 jarig is en 96 wordt, denk ik altijd aan oud zijn maar ook aan oud worden.

oud

toekomst

nog even

het heden leeft

wordt even later

verleden tijd

het nu is zo kort

zo vluchtig hé

morgen toch

leef je nooit

gisteren is

voorgoed voorbij

vrij zijn

is beperkt

anderen kiezen

in mijn plaats

als de zon er is

voel ik mij blij

wandelen wordt slenteren

lopen is voorbij

liggen is een zaligheid

de eeuwigheid is dichtbij.

dala

Geschreven door dala om 05:37 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 3 december 2007

wennen

wennen

de tunnel uit
het sterke licht
verblindt het oog
beklemt het hart

alles vraagt
even om tijd
laten zijn wat was
geloven in wat komt

een raar gevoel
aanvaarden van
goed in mijn vel
komen tot rust

dan leeft in mij
grote dankbaarheid
als de volle blijheid
eindelijk open barst

dala

Geschreven door dala om 08:09 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 1 december 2007

verwend

Bij deze foto dacht ik aan mijn kookbeurt. Het waren ook schelpdieren maar dan wat banaler.

verwend

was het lekker
of niet
mosselen
rijk omringd door
een fijne groentekrans
nog een bordje
zelf gesneden friet
lustig verorberd
met dochterlief
enkel en alleen
daarvoor gekomen
zo heb ik nu eens
simpelweg
jou verwend
morgen is het weer
jouw nieuwe beurt
voor ons alleen.

dala

Geschreven door dala om 07:10 Reageer op dit bericht

Woensdag 28 november 2007

het nu

Wandelend genietend van de wijdsheid van de zee bij koude kille wind, hand in hand met haar die zo kwetsbaar is, denk ik aan die andere vrouwen die het moeilijk hebben, nu.

het nu

dit ogenblik

mijn ogen droog

denk ik

aan jou

drie

vier personen

tegelijk

allemaal

in pijn

dan kan ik

niets anders

dan hier

in de stilte

zijn

zo stuur ik

woordeloos

een gebed

naar

het eeuwige

zijn.

dala

Geschreven door dala om 05:19 Reageer op dit bericht

Dinsdag 27 november 2007

de tranen

nu eens bitter

dan weer zoet

gaat niet om smaak

wel om gevoel

voor wat een ajuin

echt niet vermag

volstaat dan wel
één woord

hard of zacht

mijn gemoed

loopt vol

loopt over

dan sta ik daar

meestal voor schut

maar vreemd genoeg

soms
ik spaar ze op
eens alleen

geef ik ze

de vrije loop

hoe ik het doe

dat weet ik niet

vertel mij maar

hoe zit een mens

één en al gevoel

nu eenmaal in elkaar.

dala

Geschreven door dala om 06:12 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

de knuffel

Meer van vaag