te veel

je bent terug                           
 

moe

vraag ik je dan

je komt dicht

ik geniet

maar

je bent in de weer

opnieuw

en opnieuw

terwijl ik daar zit

daar lig

leeg gelopen

alsof ik een fietsband ben

de hele dag bezig

met alles en nog wat

we gaan heel vroeg slapen

het is een zaligheid.

dala

keerpunt               
 

hij stond alleen

toen kwam zij

alles

ja alles werd anders

de kinderen werden groot

gingen het huis uit

zij stonden plots

tegenover elkaar

alles liep verkeerd

alleen zijn als metgezel

jaren aaneen geregen

niet loslaten

vechten in het wilde weg

maar plots

een begin van therapie

en alles vloeide samen

hoopvol ja

begrijpen nee

een antwoord

is er niet

vertrouwen wel.

dala

zien                     

ik zag je komen

rustig

jong en mooi

met weinig woorden

ik liet je gaan

een jong ding

hip en dartel

een andere  generatie

je kwam terug

naar die eenzame oudere

die niet wist waar hij het had

maar je kwam steeds terug

en je bleef maar komen

ik wilde het eerst niet
maar je bent gebleven

je bent er nog

na al die jaren

van lief en leed

samen.

dala

amaai                  

ze boog vooruit

het kleed viel open

wat een weelde

te mooi

om waar te zijn

ik genoot

maar

ze herschikte

in zeven haasten

het te milde gewaad

alle schoonheid verdween

vooral op haar gelaat

viezerik

snauwde ze me toe

en ging er vandoor

nou zeg

ik genoot enkel maar

van het mooie dat ik zag

en kwam er helemaal niet aan

ik sprak geen woord

enkel die kreet

wauw

gaf mijn ogen de kost

dat ze dan een bh draagt hé

of een nonnengewaad

maar toch

wat een mooie meid.

dala

  Dit schilderij is van een chirurg (Baars) die ook artiest is.  Hij heeft geen model vandoen, enkel een grote verbeelding.

artiest             
 

zo nu en dan

vraag ik

een mooie vrouw

voor mij  te poseren

naakt

vraagt ze dan

als eerste reactie

mijn antwoord

liefst

maar het hoeft niet

schrikt zo af

dat ze ofwel bloost

ofwel gaat

eentje werd boos

zo heb ik geen model

nooit gehad

ik pak het verkeerd aan

of heb ik er
wel een vandoen.

dala

ze fluiten             
 

elke morgen

een deeltje van het jaar

voor mij

voor ons

maar wie heeft er tijd

om hen te horen

tenzij iemand als ik

dan denk ik aan jou

nog warm in bed

dan is het tussen 4 en 5

soms heerlijk weer

en dan eens kil of nat

of allebei

en ik wou

dat je soms bij me was

even maar

maar waarvoor heb jij tijd

buiten jouw plicht

en een minimum ontspanning

daarom wens ik jou

voor jouw oude dag

vogelgezang in mei

en een gedicht

elke dag van het jaar

een gedicht over jou

over mij

of over allebei .

dala

de morgen             
 

als de morgen komt

moeizaam voor jou

met ochtendhumeur

dan zit je daar

vechtend om wakker te worden

liefst zonder woorden

zacht genietend

van die geurende koffie

gezet voor jou

door een storend lief

die kan tateren

van zeer vroeg in de morgen

en jouw humeur overbelast

ja meisje

zo ben ik

vol ongeduldige woorden

voor jou.

wachten              
 

tot je terug bent

wacht ik

overvloedig bezig

of in slaap gevallen

met of zonder boek

vermoeidheid door warmte

het loopt niet altijd lekker meer

ik word oud

veel slijtage hier en daar

bijna overal

alles kraakt aan mij

gelukkig blijft het piepen uit

voorlopig toch

kom nu maar dicht

heel dicht bij mij

voor een knuffel

en een fijne zoen.

dala

de tussentijd                  
 

soms

dikwijls

bijna altijd

verlang ik

dat je bij me bent

praten

 lachen

 leven

maar

je bent er niet

werken

druk bezig

afwezig

een vreemde

komt de tijd

dat we echt

samen leven.

dala

rustig                            
 

leef er maar op los

galmt klaar en duidelijk

in mijn hoofd

als raad van

mijnheer oppervlakkigheid

kom tot rust

fluistert diep in mij

een stem

jouw stem

jouw lach

dan gaan we

oog in oog

hand in hand

genieten

samen.

dala

te laat

zeg mij toch

wanneer

wanneer ben ik te laat

met bloemen

met lieve woorden

met liefkozingen

met beloften

maar alles toch

alles

ligt in mijn tuin

speciaal voor jouw

bloemen zat

woorden hoeven niet

het is een liefkozing

voor jouw ogen

en alle beloften

zijn toch waar gemaakt

en waar blijf ik

hier

in dit gedicht

als je het leest

vlieg je in mijn armen

welkom.

dala

traagheid              
 

in mijn geest

lijkt iets lamgelegd

verstrooid

traag en moe

een hele tijd

is dat de lente

die eindelijk komt

misschien te druk

de leeftijd

het sterven dichtbij

weet ik veel

weet jij het uit te leggen

misschien een valse droom

die alles domineert

morgen is dat voorbij

of is ook dat

alleen maar schijn.

dala

rust             
 

zo nu en dan

er even uit

niets naar buiten uit

binnenin

rust

enkel op je zelf

geen woord

gesproken

geen dicht

geschreven

rust

enkel rust

opladen van

muze en lach

uitgeput

ja

zo nu en dan

wat rust.

dala