Naar de inhoud

vaag

poëmen en sfeerbeelden
akke.beakke.be

Archief

de muze

als de muze zwijgt
dan zien mijn ogen rust
ze kijken wel naar jou

als de muze zwijgt
ligt mijn verbeelding stil
dan kom ik even tot rust

ach verstandige muze
jij gunt mij tijd
om even te verpozen

ik leef op rozen
denk ik dan
maar telkens komt ze terug

ze stuwt mij
naar diepten en hoogten
ik voel me gebonden en vrij

ik wandel langs haar regenboog
pluk er kleuren zoveel ik wil
als volleerde colorist.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 15:16 Reageer op dit bericht

eenzaam

eenzaam

alleen
een geschreven woord
vind zijn weg

nu rest nog
het wachten
op een tegenwoord

ik schreeuw soms
in eigen kleurentaal
mijn klachten bloot

hier blijft het antwoord
nog veel langer uit
als het al komt.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 08:45 Reageer op dit bericht

treurnis



regen is meestal
zegen
tenzij het zondvloed is

ik voel me treuren
en laat onder het gewicht
toch even
mijn koppeke hangen
zo kan ik veel verduren

eens de vlaag voorbij
richt ik mij op
schud mijn kop
en kijk jou
weer stralend aan.

dala
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 12:03 Reageer op dit bericht

Meer van vaag

↑ Terug naar de berichten