Archief

droom fluistert zacht

kom in mijn armen

maar klaar wakker

overmeestert hem

brengt verwarring mee

helderheid grijpt in

drijft haar uit

trappen kraken

tot beneden toe

toetsen tikken vlijtig

het gefluister van droom

in een niet te geloven

waar gebeurd verhaal

geschreven door verbeelding

samen spannend met onthouden

zo komt moe terug

en ritueel herhaalt zich

hoofdkussen is zacht.

dala

vreemd komt binnen

onverwacht

laat zich kennen

beetje bij beetje

wordt goede vriend

eenzaam zijn

gaat op de vlucht

plots vraag ik een naam

antwoord komt prompt

verrassend uit de hoek

mijn naam is

verander

ik begrijp het niet

verwarring loert.

dala

verander valt tegen

echte naam verbergt zich

is blijvend zoek

illusie neemt bovenhand

het waarom domineert

blijft onbeantwoord

ruzie viert hoogtij

vriendschap valt stuk

onzekerheid lacht heel breed

stilte wenkt

wordt lang bewoond

droom krijgt de deur

komt even later terug

omgetoverd in werkelijkheid

opnieuw is nu aan de beurt

volhouden bijt op de tanden

steeds bezig houdt stand

vermoeidheid slaapt uit.

dala

zuurpiet overmeestert mij

lach gaat op de loop

eenzaam is er vlug

ruikt ruimte in overvloed

optimist gaat vreemd

laat mij in de steek

geeft geen reden aan

leuk bericht helpt geen zier

lekker eten misschien

maar slaap dringt aan

daarna heeft zuurpiet

geen sterkte meer

om aan de blijheid

te weerstaan.

dala

nachten houden van donkermie

dagen van klaartje

en manus bemint alles

kan geen kanten op

flirt met verwarring

droomt van zekerheid

is echt op de dool

van hier naar ginder

vindt nergens vaste stek

voelt geen grond verzakken

onder zijn vlijtige voeten

want die houden van trimmen

zo blijft manus

nacht en dag

in de weer.

dala

ik lees veel moderne poëzie maar niet alles in begrijpelijke taal.  Gelukkig maar zijn er toch tal van uitzonderingen

poëzie ik heb je
gelezen
ontrafelt
zoals een getal
ontcijferd wordt

geen enkel woord
dringt door
tot de ruimte
van mijn
verbeelding
alles sterft
in mijn ogen

ben ik
zo arm van geest
zo hard van oog
mijn woordenschat
bedorven
in mijn brein

poëzie
waarom praat jij toch
de laatste tijd
in voor mij
onontwarbare
raadsels

dan zingt een merel
in mijn oor
van uit de hoogte
en ik begrijp
de toon
de zin
van het leven.

dala

het leven gaat verder
elke dag een nieuwe start
mooie herinneringen
houd ik eventjes bij
komen steeds terug
in het heden

gisteren zwaar
vandaag wat minder
de zon aan de hemel
weerkaatst
in een kinderoog
vol gevoelens

tranen
in vreugde en in leed.                    

dala

hoop en verlangen gaan hand in hand

wachten wat onzeker af

zekerheid werkt tegen

spreekt totaal andere taal

brengt wat onrust in het hart

maar vastberadenheid gaat door

rechtlijnig trekt alles in twijfel

zoeken viert hoogtij

ingewikkeld plaats zijn stempel

onontwarbaar lacht in zijn vuistje

charme op non actief gezet

toekomst staat op strooien benen 

overvraagt klaagt steen en been

noodrem komt in actie

alles valt roerloos stil

nieuw begin wordt opgestart

vereenvoudiging speelt de hoofdrol

overwerkt zet een stap naar rust.

dala

Dit heb ik geschreven naar aanleiding van de dag van het gedicht.

lach is blij

verheugd zich andermaal

nieuws verspreidt zich vlug

druppelt overal door

zelfs doven zijn op de hoogte

blinden luisteren gretig

onverschillig sluit zijn oor

dwaas lacht erom

wijs denkt heel diep na

sluit zich aan bij rustig

laat kalm bezinken

hart mag alles bewaren

pijn slijt stilletjes uit

tegenslag werkt zich op

mismoedig wordt verbannen

negatief ondergaat hetzelfde lot

misverstand is dood
zo kom ik terug bij

lach is blij.

dala