Naar de inhoud

vaag

poëmen en sfeerbeelden
akke.beakke.be

Archief

orchidee

De laatste dagen was ik triest en plots veel stiller dan gewoonlijk, toch  echt niet depressief maar wat piekerend denken en ik kom er uit.


orchidee

vroeger
in de tijd
was ik fier
op jou
mijn anemoon

tot plots
een vreugdeflits
mij beheerst

een raadsel
waarom ik zo plots
jou promoveer tot
mijn orchidee.

dala


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 04:34 Reageer op dit bericht

mijn orchidee

mijn orchidee

 

zonder bloem

is de plant

wat banaal
gebeurt wel eens

 

zonder lach

ben ook jij

mijn orchidee

te schraal

 

zonder erg

misschien

benam ik jou

die bloei

 

uitdrukkelijk

na wat was

belet ik jou

dat je treurt.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:07 Reageer op dit bericht

mijn muze



Eenzaam beklim ik de trap van poëzie.  Ik houd vol, omdat ik weet dat hij leidt naar jou.



mijn muze

 

wil jij

mijn muze zijn

mijn droombeeld

die mij inspireert

mij zachtjes dwingt

tot denken

tot dromen

tot schrijven

 

wil jij

de schoonheid dragen

in jouw lach

in jouw houding

in jouw zijn
moge de muze

die in je huist

mijn hand doen schrijven

heel fijne poëzie

 

wil jij dan

de woorden lezen

uit die muze ontstaan

als vanzelf geschreven

bloeiend in mijn geest

jou teruggegeven

om in vreugde en ontroering

de toekomst verder
samen te gaan.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 05:30 Reageer op dit bericht

helaas



Er zijn zo van die dagen dat alles tegen valt, dat je er geen gat in ziet.  Gelukkig zijn dat, nu eens rap, dan weer traag, voorbijgaande ogenblikken. Alles klaart dan plots weer uit.  November is altijd een harde noot om kraken.

helaas

 

opnieuw

het duister in

de eenzaamheid

 

opnieuw

geen zon meer

ook geen maan

 

ik loop verloren

in een kille droom

gelijkend op de dood

 

opnieuw kom ik

naar je toe

om hulp

 

opnieuw

ga ik heen

met enkel wat raad

 

was het de laatste keer

ik weet het niet

dan is het voorgoed voorbij.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:16 3 reacties Reageer op dit bericht

blijheid


Ik wou blij zijn zoals deze dartele  lentjebloempjes vrij en vrolijk zijn maar de werkelijkheid nu, is novemberweer.




blijheid  

 

in diepe somberheid

bijna versmacht

zit ik verward

in eenzaamheid

 

de gedachte aan jou

o blijheid

roep ik verlangend

steeds terug

 

 

een blij lied wou ik zingen

het klonk te vals

werd heel vlug

het zwijgen opgelegd

 

is het daarom

dat je wegblijft

uit mijn hart

dat naar je smacht

 

je laat mij

veel te lang

heel triestig zijn

somber als duisternis

 

blijheid

wanneer toch

zo smeek ik jou

kom je bij mij

blijvend terug.

 

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:17 Reageer op dit bericht

zacht

Het leven zit vol met wisselbeelden. Gisteren was goed, vandaag zit plots vol pijn, vol verlangens.


zacht

 

is het een droom

of werkelijkheid

een droom

van zachte zijde

een werkelijkheid

van lichtend groen

met schaduwbeeld

dat heimelijk wacht

toch vol warmte

zonder einde

maar plots

is alles koud en kil

ik ben alleen

er is geen warmte meer

geen licht

ik verlang enkel nog

naar jouw armen

zacht om me heen.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 05:36 Reageer op dit bericht

het licht

het licht

een gewone dag
zo lijkt het wel
tot plots
als geraas
in een vloed
van woorden
de pijn
op jouw gelaat
met een golf van tranen
mijn hart open breekt
dan valt de stilte
geruisloos zacht
grijpt ons aan
zoals het licht
dat sterk verblind
maar ons samensmelt
tot een gevoel
van leefbaarheid.

dala



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:07 Reageer op dit bericht

de angst

de angst

 

hij kwam

uit de verleden tijd

denkbeeldig zat hij hier

in mijn brein

nu is hij verbannen

voorgoed

 

uit mijn hoofd

is hij heen

naar waar hij hoort

in het land

van het voorbije zijn

en ik hoor bij jou

nu wacht ik

op jou mijn lief

vol verlangen

tot de thuiskomst

met heel jouw hart

dat ik dan omsluit.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 06:41 Reageer op dit bericht

de vreugde


Een mens kan te overvloedig praten maar ook teveel zwijgen.



de vreugde

de woorden
die je sprak
brengen bevrijding
niet uit te drukken
in kwantiteit
integendeel
van de kwaliteit
zeg ik spontaan
die is superieur
het effect is
niet te meten
want de vreugde
in mijn hart
groeit dag na dag.

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 15:19 Reageer op dit bericht

de stilte

Wie zich durft verdiepen in dit schilderij, komt door een storm heen, in de stilte terecht.


de stilte

 

als de storm

gaat liggen

komt er stilte

in mijn hart

 

stil

kunnen luisteren

wat jouw ogen

fluisteren

in mijn hart

 

de diepte peilen

van woorden

gelezen

in jouw blik.

 

dala

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dala om 10:18 Reageer op dit bericht

Meer van vaag

↑ Terug naar de berichten