VENDEX (NL)

BURCO (NL)

RIJWIELFABRIEK BURCO - Nederland

Burco was een Amsterdamse fietsenfabriek. Philip Frans van Buuren (geboren 3-11-1906 te Amsterdam – overleden 29-11-1997) en Abraham Wijnschenk (geboren 02-09-1910 te Amsterdam, – overleden 08-02-1998 te Amsterdam).richtten op 1 februari 1939 de rijwielfabriek F. van Buuren & Co. op en gingen onder de naam Burco fietsen produceren.  De lokatie van hun onderneming was op de hoek Vijzelstraat 111 en Kerkstraat 247. Onbekend met het metier waren zij niet, het waren immers twee ex-medewerkers van de Amsterdamse fietsenfabriek Maxwell. 

Vanwege hun Joodse achtergrond en het uitbreken van de tweede wereldoorlog moesten zij vrij vlug na de oprichting hun bezigheden staken. Na de oorlog, die zij beiden overleefden, lieten zij zich in 1946 opnieuw inschrijven als fietsfabrikanten.

In de jaren na de Tweede Wereldoorlog was Burco qua productie een voor Nederlandse begrippen kleine tot middelgrote fietsenfabriek, die in haar topjaren 20.000 exemplaren per jaar produceerde. In de jaren 50 viel Burco vooral op door haar mooie sportfietsen. Alhoewel Burco vandaag de dag vooral bekend is van hun zware zwarte transportfietsen specialiseerde men zich aanvankelijk vooral in sportfietsen waarvoor lichtgewicht materialen werden geïmporteerd uit Frankrijk. Ook bouwde men (op kleinere schaal) echte koersfietsen. In de jaren vijftig was in Amsterdam het baanwielrennen populair. Onder de wielrenners in Amsterdam en omgeving was veel vraag naar weg- en baanfietsen. Het summum was in die tijd was een RIH Sportfiets. De firma Bustraan (de bouwers van RIH) kon de vraag bijna niet aan en wie niet op een wachtlijst wilde of een RIH niet kon betalen kwam dan vaak uit bij andere bouwers zoals Presto, Joco, Jabo, Bergh Sport, Aandewiel en Magneet. Ook Burco pikte een graantje van deze lucratieve markt mee.

In de jaren 50 en 60 had Burco een fabriek aan de Tweede van der Helststraat, vlak achter het toenmalige RAI-gebouw.  In 1968  verhuisde Burco  binnen Amsterdam naar de Nieuwe Uilenburgerstraat. Na de jaren ’60 als de grote fabrikanten zoals Batavus, Union en Gazelle zich meer en meer gingen richten op productie van hoogwaardige koersfietsen stopte Burco met de productie van koersfietsen. Burco was hierna wel nog vele jaren actief in de wielersport, het bedrijf was onder meer importeur van fietsmerken als  Merckx, Gitane, Reynolds, Suntour en Hutchinson.

In de jaren zeventig (misschien ook wel eerder of later) leverde Burco ook dienstfietsen voor de politie.

In 1988 werd de productiefaciliteit nagenoeg geheel opgeheven en liet Burco de frames fabriceren in Aalten, bij de firma van Raam. Het  ging daarbij vooral om "ouderwetse" toer- en transportfietsen, uitsluitend in de kleur zwart. In Amsterdam aan de Kerkstraat bleven de montageafdeling en ook een groothandel gevestigd. Daarmee verdween nu de laatste echte fietsenfabriek uit Amsterdam. Wat overbleef was een groothandelaar en importeur van tweewieleronderdelen die daarnaast op kleine schaal Burco-fietsen monteerde en verkocht.

Op 8 februari 1998 overleed oud-directeur en medeoprichter A. Wijnschenk op 87-jarige leeftijd. Hij was nog tot 1997 in het bedrijf actief geweest. De dagelijkse leiding van F. van Buuren & Co. BV was in handen van J. Wijnschenk.

Vanwege de moeilijke bereikbaarheid van de locatie binnen de Amsterdamse grachtengordel  verhuisde Burco op 21 september 2000 naar een nieuwe locatie op het bedrijventerrein Cruquius in Amsterdam-Zeeburg. Vier jaar later, in 2004,verkocht Wijnschenk zijn bedrijf aan de Heerenveense Accell Group, het moederbedrijf van onder andere Batavus en Sparta. Accell kocht ook de groothandel Juncker B.V. in Veenendaal. Op 1 januari 2005 sloot Accell de Burco-vestiging in Amsterdam en voegde deze bij Juncker. Het merk Burco zou ook verder worden gebruikt, maar feitelijk was dit het einde van Burco als bedrijf, de laatste Amsterdamse fietsenfabriek was nu definitief geschiedenis.

http://www.rijwiel.net/burcon.htm

https://www.klassiekeracefiets.info/fietsmerken/burco/

https://www.transportfiets.net/2008/04/30/rijwielfabriek-burco/

PRÄZISION (D)

PRÄZISION – Bad Wildungen --- Duitsland

In 1955 naar Schminke

Bron: Frank Papperitz

RECORD (D)

Record (1952) BRD ( Bundesrepublik Deutschland) ---- Duitsland

BRD was afkorting uit de Koude Oorlog voor de Bondsrepubliek Duitsland (West-Duitsland).De Bondsrepubliek Duitsland (Duits: Bundesrepublik Deutschland, BRD) was tussen 1949 en 1990 een federale staat die ruwweg het westelijke deel van het huidige Duitsland omvatte (inclusief het noordwesten en het zuiden). In het buitenland sprak men veelal van West-Duitsland. Het overgebleven oostelijke deel van Duitsland vormde in die tijd de Duitse Democratische Republiek (DDR), die ook bekendstond als Oost-Duitsland. Binnen Duitsland had de Bondsrepubliek de bijnaam Bonner Republik doordat Bonn de hoofdstad was.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Bondsrepubliek_Duitsland_(1949-1990)

https://en.wikipedia.org/wiki/BRD_(Germany)

ELBKRONE (D)

ELBKRONE ---- Hamburg--- Duitsland

In 1955 naar SCHURIT

Bron: Frank Papperitz

ORKAN (D)

ORKAN –Breslau—Duitsland

1906-Fahrradteilefabrik – Bernhard Wedler

1913—1920 ----- Bernhard Wedler----- Orkan-u. Berwed Fahrraderfabrik ---later groothandel

In 1925 naar B.W.B.

Bron: Frank Papperitz

KYNAST (D)

Otto Kynast (* 1892 in Namslau , Silezië ; † 1963 in Quakenbrück ) was een Duitse ondernemer en fietsenfabrikant .

Otto Kynast was de zoon van Anna en Eduard Kynast. In Namslau runde hij tot het begin van de Tweede Wereldoorlog een bloeiende ijzerhandel met verschillende werknemers. Als wapensmid nam hij deel aan de beide wereldoorlogen.  Rond 1945 vluchtte Otto Kynast met zijn gezin vanuit Silezië naar het westen. Otto Kynast was getrouwd met Marie Kynast. Het echtpaar kreeg twee kinderen, Werner Kynast (* 1 januari 1919, † 3 november 1995) en Traut-Ilse Bönsch, geboren Kynast (* 9 mei 1921).

Als ontheemde vestigde Otto Kynast zich na de Tweede Wereldoorlog in Badbergen bij Quakenbrück, waar hij een winkel in huishoudelijke artikelen en ijzerwaren opende. In 1950 vond hij de frameluchtpomp uit, waarna hij zich op de productie van fietsen stortte en samen met zijn zoon Werner in 1951 het bedrijf Otto Kynast oHG oprichtte. Op de voormalige vliegbasis van Quakenbrück, in een 15 bij 55 meter grote vliegtuigmotorenhangar, begon het bedrijf met de productie van fietsen.

Het was het eerste grote metaalbewerkingsbedrijf in de regio. Het frame en het stuur werden door het bedrijf zelf geproduceerd, terwijl voor de assemblage van de complete fiets alle overige onderdelen werden ingekocht, dit totdat het bedrijf in 1956 een eigen gereedschapsmakerij oprichtte. Al in een vroeg stadium werden het lopendebandwerk en groepswerk er succesvol ingevoerd.

Als verkoopkanaal koos het bedrijf voor de postorderverkoop, wat na de oorlog een revolutie was in Duitsland, en het bedrijf werd al snel landelijk bekend. In augustus 1956 rolde de 100.000ste  fiets van de productieband. Na diverse uitbreidingen in de nieuwe wijk Quakenbrück in Merschland (tegenwoordig Neustadt) besloten de ondernemers in 1960 om ook kampeer- en tuinmeubelen te gaan produceren.

Toen senior partner Otto Kynast in 1963 overleed bleef het bedrijf in familiebezit via zijn zoon Werner en zijn kleinzoon Hanns Kynast. Met meer dan 1.000 werknemers was het de grootste werkgever in Quakenbrück en de regio. In 1966 begon de productie van precisiestalen buizen. Op 21 augustus 1968 verwoestte een grote brand het hele magazijn en delen van de productiefaciliteit. Nog datzelfde jaar vond de heropbouw plaats.  De vierde productgroep bestond uit grasmaaiers en tuinonderhoudsapparatuur, die in 1970 werden toegevoegd, en de productie van bromfietsen en scooters begon in 1974. Met een eigen buizenfabriek, poedercoating- en galvaniseerfaciliteiten had het bedrijf een zeer hoge mate van verticale integratie.

In 1984 waren er 15 miljoen fietsen verkocht. Het totale productieoppervlak bedroeg 130.000 vierkante meter en er waren 1.600 werknemers werkzaam. Het bedrijf heette nu Otto Kynast GmbH & Co. KG met een dochteronderneming, Europa-Stahlrohr GmbH & Co. In 1992 werd het omgevormd tot Kynast AG . Terwijl de export in die jaren 38 procent bedroeg, daalde deze daarna dramatisch. Ook in Duitsland kon de verkoop in het laagste prijssegment niet op peil blijven vanwege de concurrentie van ​​onder meer uit Azië.

In 1999 moest Kynast AG faillissement aanvragen , maar de divisie stalen buizen kon wel blijven opereren. De curator heeft de essentiële bedrijfsmiddelen verkocht aan financiële investeerders. Er werd een nieuwe Kynast GmbH opgericht. De productie van fietsen, vrijetijdsmeubilair, grasmaaiers en stalen buizen bleef aanvankelijk in Quakenbrück. In 2002 werd de divisie stalen buizen afgesplitst in de nieuw opgerichte Kynast-Steel GmbH .

In 2003 moest ook Kynast GmbH faillissement aanvragen, kort daarna ook haar voormalige dochteronderneming Kynast Steel GmbH . Na slechts vijf dagen stilstand kon de productie echter alweer worden hervat. Werknemers, leveranciers en klanten bleven trouw aan het voornemen van de curator om de onderneming voort te zetten, hetgeen ook door de vergadering van schuldeisers werd goedgekeurd na de opening van de insolventieprocedure.

In 2005 verkocht de curator de beheerde onderneming aan de investeerder Horst Rumpf uit Lienen in het kader van een zogenoemde overdragende herstructurering aan de nieuw opgerichte Kynast-Steel GmbH. Het nieuwe bedrijf startte in januari 2006 met de productie en verwerkte tegelijkertijd de oude orders die waren overgenomen van de curator.

Per 1 december 2007 nam Derby Cycle Werke GmbH Kynast bike GmbH over, dat werd onlangs overgenomen door Georg Dobelmann. Met deze stap wou Derby haar capaciteit uitbreiden.

https://coralita.de/2011/07/17/ich-bin-mit-kynast-aufgewachsen/

https://de.wikipedia.org/wiki/Otto_Kynast

WB (D)

WB & Co – Beyenburg a.d. Wupper (nu Wuppertal)

1928  W. Braun und Co GmbH

Bron: Frank Papperitz

HANSEAT (D)

HANSEAT – Bremershaven ----- ( in 1955 naar BERDING)  ----- Duitsland

Bron: Frank Papperitz

BARRÉ (Fr)

CYCLES, AUTOS & MOTOCYCLETTES BARRÉ – COURCELLES ---- France/Frankrijk

Barré  cycles à Courcelles - Charente Maritime

BUSSON (Fr)

Cycles BUSSON -- LA GUERCHE – France/Frankrijk

La Guerche is een Franse gemeente in het departement Indre -et-Loire, in de regio Centre-Val de Loire

NELUSKO (Fr)

Nelusko ---  cycles fabrication garantie ---------- France/Frankrijk

CAPTIVANTE (F)

Captivante , cycles André Jeunet à Dôle – Jura -- Frankrijk

Balhoofdplaatje van fietsenfabrikant Captivante. Het metalen plaatje heeft van boven- tot onderaan een rode achtergrond. Op de linker- en rechterkant loopt er een gebogen, donkerblauwe lijn over de lengte van het plaatje. Deze wordt onderbroken door een centraal tekstkader met een opschrift, dat de merknaam bevat in blauwe letters. Achter het kader bevindt zich een donkerblauwe driehoek, die met de punt naar beneden loopt en eveneens wordt onderbroken door het tekstkader. Boven het kader wordt de driehoeksvorm geflankeerd door een blauw en zilverkleurig vlak. Onderaan is er een gebogen tekstkader aangebracht dat een opschrift bevat. Het opschrift verwijst naar een gegarandeerd kwaliteitslabel.

hoogte: 5.4 cm

breedte: 3.9 cm

diepte: 0.7 cm

materiaal: metaal

opschrift: CAPTIVANTE

opschrift: GARANTIS                                                INFO:KOERS. Museum van de Wielersport