CONDOR (B)

C.L.C. --- Lannoy Ch. ---- Kortrijk/Courtrai – België

LENDA (B)

LENDA:  Beeuwsaert -------Lendelede &  Kortrijk/Courtrai---- België

SPEEDY (B)

SPEEDY: Lion Rouge -------- Kortrijk/Courtrai ----België

THE MARSHAL (B)

THE MARSHAL ……  Carlier A  ……. Kortrijk/Courtrai …….. Belgique/België

Fietsfabrikant La Couronne van Albert Carlier in de Kortrijkse Meersstraat (vroeger Meerschstraat of Rue de la Prairie).

The Marshal - cycles construction garantie

De naam van dit Kortrijkse fietsmerk verwijst vermoedelijk naar MARSHAL (Maarschalk) DOUGLAS HAIG. Hij was een belangrijke maar een controversiële  Britse leider uit Eerste Wereldoorlog. In december 1915 volgde Haig veldmaarschalk Sir John French op als commandant van het Britse Expeditieleger. Tijdens het Honderddagenoffensief (Eindoffensief), dat begon in augustus 1918, speelde Haig een cruciale rol in deze campagne, hij profiteerde van de eerdere lessen uit de veldslagen van de Somme en Passendale. Het waren zijn troepen die  naast Belgische- en Franse troepen de regio Kortrijk bevrijdden.

Op 14 oktober 1918, tegen de avond bereikten  de Britse troepen de heuvels die ten zuiden van Wervik, Menen en Wevelgem lagen, verder naar het noorden veroverden de Britten Moorslede en kwamen ze aan voor Gullegem en Steenbeek. Belgische troepen aan de linkerkant bereikten Izegem, Franse troepen omsingelden Roeselare en nog meer Belgische troepen veroverden Kortemark.

Op 16 oktober veroverden de Britten de noordelijke oever van de Leie bij Harelbeke en hadden ze op verschillende plaatsen de rivier al overgestoken. De Britse oversteek van de Leie en de herovering van Kortrijk door het Tweede Britse Leger vond plaats op 19 oktober, dat leidde tot een Duitse terugtocht. Kortrijk was sinds 1914 eindelijk weer vrij, het einde van de oorlog was in zicht.

MARSHAL = Maarschalk (Lat. Marscalcus) is in verschillende landen de benaming voor een hoge waardigheid. In het bijzonder gaat het om de hoogste militaire rang, boven die van generaal. In sommige landen wordt die aangeduid als veldmaarschalk. Elders spreekt men van "maarschalk" gevolgd door de naam van het land (maarschalk van Frankrijk, maarschalk van Italië...). De militaire rang van maarschalk behoorde aanvankelijk tot de legers te land, maar in sommige landen is de rang ook in de luchtmacht ingevoerd. De rang van maarschalk is meestal uitzonderlijk verleend.

https://mei1940.org/generaal-douglas-haig-controversieel-leider-woi/

https://nl.wikipedia.org/wiki/Maarschalk

FLORQUIN (B)

FLORQUIN Sport…….Loosveld………Kortrijk/Courtrai………….België

THE RUNWELL (B)

The Runwell Cycle......... Lannoy Hilaire ----  Kortrijk/Courtrai  ………… België

SPRINT (B)

Cycles SPRINT ------ Lion Rouge SA -------Kortrijk/Courtrai

CYCLES SPRINT was een  B-merk van SA Lion Rouge/ Rode Leeuw.

VISON (B)

VISON---- Lannoy Ch. ------Kortrijk/Courtrai--------- België

LIMBURGSE LEEUW (B)

LIMBURGSE LEEUW  -- Lion Rouge/Rode leeuw  ---- Kortrijk/Courtrai ---- België

Het balhoofdplaatje is gelijkaardig aan een bepaald type van het merk Lion Rouge/Rode leeuw. 

DE RODE LEEUW - LE LION ROUGE (B)

ROODE LEEUW / RODE LEEUW/ LION ROUGE is een historisch Belgisch merk van fietsen en bromfietsen. De bedrijfsnaam was SA Lion Rouge, het was gevestigd in Kortrijk.

“The Arley” fietsen was  één van de voormalige fietsfabrieken in Kortrijk, blijkbaar werden in die fabriek ook de Roode Leeuw/Lion Rouge fietsen geproduceerd. De fabriek lag op de hoek van de Kasteelstraat en Oude Kasteelstraat. Nabij de Leie, bevond zich gedurende 50 jaar de Roode Leeuw/Lion Rouge fietsfabriek. De bedrijfsnaam was SA Lion Rouge. Bij Lion Rouge maakte men in de jaren vijftig (waarschijnlijk alleen in 1953) bromfietsen met het bekende Ducati "Cucciolo"-blokje.

DE RODE LEEUW - LE LION ROUGE (BV)

Actief

Ondernemingsnummer: BE 0405.351.716

Adres: Monseigneur De Haernelaan 70,  8500 Kortrijk, West-Vlaanderen

Oprichting: 28-02-1925

Hoofdactiviteit: Vervaardiging van motorrijwielen, scooters en rijwielen met een hulpmotor

Maatschappelijke zetel: Monseigneur De Haernelaan 70, 8500 Kortrijk

Vestigingseenheid: Kasteelstraat 25, 8500 Kortrijk

De Rode Leeuw is gevestigd in Kortrijk en maakt deel uit van de Motorcycle Manufacturing Industry. Er zijn 2 bedrijven in de De Rode Leeuw corporate family.

 CYCLES SPRINT en LIMBURGSE LEEUW waren een  van de B-merken van SA Lion Rouge

BLITZ (B)

BLITZ----- Beernsaert ----------Kortrijk/Courtrai---- België

MICH. MIGNAUW (B)

Rijwielen MICH. MIGNAUW  ---Slachthuisstraat 6 – Kortrijk--- België

VICI (B)

VICI Cycles ---- Delebecque Gebr. -----  27 Gentse Steenweg --- Kortrijk ----- België

VICI Ccycles --Delebecque Fréres  ------ 27 Chaussée du Gand --Courtrai – Belgique

In 1958 namen vader en zoon Hallaert  uit Gullegem de machines en inboedel van het stopgezette Kortrijkse fietsmerk Vici – eigendom van de broers Delebeque- over.

VICI  is Latijn en betekent ik overwon.  VĒNĪ, VĪDĪ, VĪCĪ (Ik kwam, ik zag, ik overwon) is een bekende Latijnse uitspraak van Julius Caesar, die hij deed in het jaar 47 v.Chr.

M. KINT (B)

M. Kint – Marcel Kint- Zwevegem later Kortrijk -- België

Marcel Kint   - Zwevegem, 20 september 1914 - Kortrijk, 23 maart 2002

Als wereldberoemd wielrenner startte Marcel Kint in 1950 zijn eigen fietsenwinkel boven het café ‘Valkenburg’ in Zwevegem. Overdag fietsenmaker en ‘s avonds caféuitbater. Na een paar jaar was een verhuis noodzakelijk. Marcel had heel wat naam en faam verworven als fietsenbouwer. Niet alleen te danken aan zijn 'statuut' als ex-profwielrenner en wereldkampioen, maar ook aan de degelijke kwaliteit en graad van afwerking van zijn fietsen. Een groter pand werd gezocht en gevonden in Kortrijk. In 1954 ontstond de firma M.Kint, een groothandel in M. Kint fietsen en fietsonderdelen (fietsenkint.be). En nu, 60 jaar later, is de groothandel er nog steeds en op dezelfde plaats.  Marniek Kint en Lien Baguet, zijn trots de 3^de  generatie te mogen zijn. Nog steeds worden fietsen door hen geassembleerd. Met veel passie en kennis wordt de Marcel Kint fiets door hen vervaardigd.

Marcel Kint was een groot Belgisch wielrenner die vele belangrijke  wedstrijden  won: Parijs-Roubaix, Gent-Wevelgem, Omloop van België, Waalse Pijl, Ronde van Vlaanderen (onafhankelijken), Belgisch Kampioen, verschillende keren ritwinnaar in de Tour de France en ook gele truidrager,... en nog tal van andere wedstrijden. Zijn bijnaam luidde "De Zwarte Arend", die kreeg hij van een wielerverslaggever van de krant 'Les Sports'. Hij kreeg die alias omwille van de  macht die hij uitstraalde tijdens de koers, door zijn favoriete zwarte trui en zijn scherpe neus en gelaatstrekken. Tussen 1934 en 1951  won hij meer dan 120 keer,  het hoogtepunt was het wereldkampioenschap van 1938 te Valkenburg (NL). Kint werd - ongewild - de langst regerende wereldkampioen wielrennen want na zijn overwinning op het WK in 1938 in Valkenburg werd, vanwege de Tweede Wereldoorlog, jarenlang geen nieuw wereldkampioenschap meer betwist.

http://marcelkint.weebly.com/

O.M.C. (Fr)

O.M.C. - -- sub merk van  groothandel ERIOL --- Charlieu & Roanne-----France/Frankrijk

Op het merkplaatje van O.M.C. staat St. Etienne vermeld, Charlieu & Roanne liggen in de regio van St. Etienne, waarschijnlijk werden de fietsen daar aangekocht.

ERIOL : Eriol verdeelde fietsen in de groothandel, maar ook roomseparatoren, naaimachines en kinderauto's. Eriol was dus geen fabrikant.

Terzijde: het woord Eriol is een anagram van het woord Loire.

Van 1914 tot 1922 waren de gebroeders Martin fietsenhandelaren aan de Rue Nationale in Charlieu, Loire.

In 1927, nog steeds in Charlieu, richtten de gebroeders Martin het merk ERIOL op, waarmee ze fietsen, motorfietsen, roomseparatoren, naaimachines, kinderwagens en accessoires in de groothandel verkochten. (Fietsgids 1927)

In 1930 breidde het familiebedrijf zich uit met de merken REILLA (Allier achterstevoren gespeld) en Selecta.

In 1932 werden de catalogi gedrukt met het adres in Charlieu, maar handmatig aangepast met het nieuwe adres in Roanne.

In 1935 werden Eriol-fietsen geproduceerd aan de Rue Elisée Reclus 9 in Roanne door "Martin frères et Cie".

In 1938 reden de lokale wielrenners op Eriol-fietsen.

In 1943 was Eriol gevestigd aan de Rue Maréchal Pétain 43 in Roanne.

In 1950 was de Eriol-fabriek gevestigd aan de Rue Jean Jaurès 43.

Eriol verkocht fietsen onder de sub merknamen: REILLA, EFMR, OMC, CITERNE, LA RENAISON, LE RHINS, LE PIC DE ROCHEFORT, LA CROIX DU SUD

ERIOL

ERIOL est effectivement le mot Loire en "verlan"

De 1914 à 1922 rue Nationale à Charlieu dans la loire les frères MARTIN sont marchand de cycles.

En 1927 toujours à Charlieu les frères Martin ont crée la marque ERIOL cycles, motos, écrémeuses, machines à coudre, voitures d'enfants et accessoires en gros. (Le bottin du cycle 1927)

En 1930 la famille s'agrandit avec la marque REILLA (Allier à l'envers) et Sélecta.

En 1932 les catalogues sont imprimés avec l'adresse de Charlieu, mais modifiés a la main avec la nouvelle adresse à ROANNE

1935 les cycles Eriol sont fabriqués 9 rue Elisée Reclus à Roanne par: "Martin frères et Cie"

1938 les coureurs cycliste locaux sont sur des bicyclettes Eriol

1943 Eriol 43 rue Maréchal Pétain à Roanne

1950 les établissements Eriol fabrique au 43 de la rue Jean Jaurès.

Eriol vendait sous les marques: REILLA, EFMR, OMC, CITERNE, LA RENAISON, LE RHINS, LE PIC DE ROCHEFORT, LA CROIX DU SUD

IDÉAL (Fr)

IDÉAL-- France/Frankrijk

Eventuele/eventueel:

-Idéal cycles ----------- St Etienne – Loire ------ France/Frankrijk

-Idéal cycles ----E. Diebold ---- Stasbourg - Bas Rhin ----- France/Frankrijk

-Idéal cycles ----E. Hollaender 4 Rue du Vieux Seigle  ------Strasbourg - Bas Rhin ---- France/Frankrijk

-Idéal cycles ----A. Tettelin----- (164) Rue de Blanchemaille - Roubaix – Nord ----- France/Frankrijk

-Idéal cycles ----J.M. Peronnet -----Aoste – Isere ------ France/Frankrijk

MOULIN (Fr)

Cycles Moulin Sport ---- Frankrijk

Eventueel :

Moulin F. cycles 70 Rue Docteur Charcot à St Etienne – Loire ----- France

Moulin J. cycles ; autos & motocycles à Lapalisse – Alliers ----- France

Moulin R. cycles à Drancy - Seine St Denis ----- France

ATMOS (Fr)

Atmos cycles ---- Atmos is een submerk van Automoto ---- St Etienne- Loire ---   France/Frankrijk

Atmos is een handelsmerk dat in 1912 werd geregistreerd door de Société Nouvelle de Construction Mécanique de la Loire. Het werd samen met het merk "Automoto" gebruikt om  nieuwe modellen van fietsen op de markt te brengen. Het was met name terug te vinden in de Automoto-catalogi van 1914 en 1924.

(Automoto (..1908...1952..). Société Nouvelle de Constructions Mécaniques de la Loire Rue Parmentier & Chemin du Rez à St Etienne , puis S.A Industrielledu Centre-61 Avenue de la Rochetaillée à St Etienne- Loire.)

AUTOMOTO (Fr)

Cycles Automoto ---- St Etienne------ Frankrijk

Cycles Automoto: - (..1908...1952..). Société Nouvelle de Constructions Mécaniques de la Loire Rue Parmentier & Chemin du Rez à St Etienne – France (Frankrijk). Puis (later) S.A Industrielledu Centre-61 Avenue de la Rochetaillée à St Etienne- Loire France.Automoto is een motor- en fietsenmerk uit Saint-Étienne , gelanceerd in 1899 met een kopie van de De Dion driewieler. Het merk produceerde fietsen vanaf de jaren 1910 tot begin jaren vijftig. Automoto sponsorde een professioneel wielerteam van 1910 tot 1952. Bekende leden waren onder meer Henri Pellisier (Frankrijk), Ottavio Bottecchia (Italië) en Lucien Buysse (België).

Cycles Automoto was een baanbrekende Franse fabrikant van fietsen en motorfietsen, opgericht aan het begin van de 20e eeuw. Automoto stond bekend om zijn doordachte ontwerp en nauwkeurige constructie en groeide in populariteit totdat het begin jaren 60 fuseerde met de Peugeot-groep. Een deel van de populariteit van Automoto was toe te schrijven aan het brede scala aan producten dat beschikbaar was bij het bedrijf, waarvan de fietslijn alleen al groeide tot twintig modellen. “De AutoMoto St Etienne-fabriek was enorm en huisvestte alle verschillende werkplaatsen, zodat ze veel van hun eigen onderdelen konden produceren; naven, kettingsets, remmensets, enz.” Een ander minder direct deel van die populariteit was terug te voeren op de mystiek van Automoto, ondanks een paar wereldoorlogen en de groeiende beschikbaarheid van producten bleef het bedrijf toch groeien op plekken als Zuid-Amerika.

Vandaag de dag, meer dan een halve eeuw nadat de laatste Automoto zijn geboorteplaats Saint-Étienne verliet, zijn de tijdloosheid van het klaverbladlogo van het bedrijf en de transportmachines die het in zijn compacte vijftigjarige bestaan ​​produceerde, nog steeds even betekenisvol. Honderd jaar geleden was alles heel anders. Met de trein van het noordelijke Parijs naar het zuidelijke Saint-Étienne reizen betekende een oncomfortabele en onbetrouwbare dagreis door centraal Frankrijk, naar het Loire-gebergte ten zuidwesten van Lyon. Het betekende ook dat je de cultureel meest verfijnde stad ter wereld moest verlaten voor een van de meest industrieel ingestelde steden.

Het Franse wieler-erfgoed — oftewel het wieler-erfgoed in het algemeen — onstond ​​in Saint-Étienne. De stad wordt door onpartijdige experts als  Sheldon Brown vaak de "fietshoofdstad van Frankrijk" genoemd en heeft de oorsprong gevormd van bekende wielerbedrijven als Manufrance/Mavic, Motobécane en Vitus.

Driebladige klavers zaaien

In de zomer van 1889 kwamen vier zakenmannen uit Saint-Étienne bijeen — Montet Chavanet, Claudius Gros, Pierre Lapertot en Messieur Pichard — die een beroepsvereniging oprichtten met de naam “Société de Constructions Mécaniques de Cycles et Automobiles.” Deze mannen deelden een passie voor gemotoriseerde en niet-gemotoriseerde mechanische transportmiddelen, waarmee destijds fietsen, driewielers en vierwielers werden bedoeld, ze verlangden naar een gemeenschappelijk forum om ideeën over hen uit te wisselen.

Na bijna een decennium van dit werk, terwijl ze ondertussen verschillende ontwerpen verfijnden en samensmolten tot een team, registreerden Gros, Pichard en een andere man genaamd Messieur Goudefer in 1898 het merk Automoto. Een ander bedrijf werd vervolgens in 1899 geregistreerd onder de naam "Société de Construction Mécanique de cycles et automobiles Chavanet, Gros, Pichard et Cie." Misschien voelde Chavanet zich buitengesloten, tot duidelijk nadeel van Goudefer.

Het bedrijf werd in 1901 geregistreerd als een besloten vennootschap en omgedoopt tot "Société Anonyme des Constructions Mécaniques de la Loire", of kortweg CML. Alle betrokkenen moeten opgelucht adem hebben gehaald met dit nieuwe korte acroniem waarmee ze vanaf nu hun bedrijf  konden indiceren. Pas toen er weer een decennium voorbij was  en een gedwongen liquidatie die werd veroorzaakt door strategische misstappen met betrekking tot de productie van auto's, namen ze in 1910 hun uiteindelijke naam aan: Cycles Automoto.  En zo werd het klavertje drie geboren.

Zeer gerespecteerd onder de andere grote merken van die tijd - Alcyon, Clément, La Française, Gauloise, Hurtu, Peugeot, werden de Automoto-fietsen een favoriete fiets van de koers-elite. Defini Automoto was een Franse professionele wielerploeg opgericht in 1910 en gesponsord door het motor- en fietsenmerk Automoto. Tijdens een bijzonder stormachtige Tour de France in 1913 werd er gezegd dat Lucien Mazan "sneller reed dan de sterren" op zijn Automoto-koersmachine. Het evenement werd herdacht in een populaire Automoto-ansichtkaart met de liefkozend bekende "Petit-Breton" die sneller reed dan een achtervolgende groep hemelse verschijningen. De legendarische Argentijnse wielrenner kon dat jaar de gele trui niet bemachtigen, maar zal desondanks altijd herinnerd worden als de eerste die de Tour de France twee keer won, in 1907 en achtereenvolgens toen hij hem in 1908 verdedigde.

Na de Eerste Wereldoorlog volgde Automoto het voorbeeld van een aantal vooroorlogse fietsfabrikanten en sloot zich in 1919 aan bij het consortium La Sportive. La Sportive werd opgericht door verschillende Franse wielerbelangengroepen die zich vermengden met een diep verlangen om de professionele wielersport voort te zetten, ondanks de verfoeilijke realiteit van de naoorlogse periode.

De aangesloten bedrijven bundelden hun middelen om de helft van het peloton uit te rusten onder de naam “La Sportive”. Wielerauteur William Fotheringham suggereert verder dat het consortium de kiezers van dit systeem het extra voordeel gaf om de salarissen van de renners te controleren. De aangesloten bedrijven waren: Alcyon, Armor, Automoto, Clément, La Française, Gladiator, Griffon, Hurtu, Labor, Liberator, Peugeot en Thomann.

Drie pijnlijke jaren van wederopbouw later, begonnen verschillende La Sportive-leden, onder leiding van de industriegigant Peugeot,  hun eigen merken weer te promoten. De vooroorlogse identiteiten waren weer intact en Automoto bereikte zijn volle prominentie in het peloton. De renners domineerden het belangrijkste evenement van het professionele wielrennen, van 1923 tot 1926, de Tour de France. Dat deden ze met een reeks overtuigende overwinningen onder leiding van renners met internationale aantrekkingskracht zoals Henri Pellisier (Frankrijk), Ottavio Bottecchia (Italië) en Lucien Buysse (België).

Halverwege de jaren twintig  kwam er abrupt een einde aan de winstreeks van Automoto. In de zomer van 1927 verscheen er een getalenteerd Alcyon-team onder leiding van verschillende renners uit België en Luxemburg. In die zomer vestigde het Alcyon-team zich als de nieuwe kampioen, een etiket dat pas in 1930 terug werd afgestaan. Een etiket dat nooit meer werd begeerd door het ooit achtenswaardige  Automoto, met als opvallende uitzondering de achttien onverwachte overwinningen van Fritz Masanek op het Mexicaanse professionele wielercircuit in de vroege jaren vijftig.

Automoto's toewijding aan  koersen en succesvolle overwinningen leidde tot decennia van loyaliteit op de markt. De vele overwinningen brachten meer erkenning onder competitiebewuste kopers en een consistente groei van de verkoop voor het bedrijf. Het management versterkte de relatie tussen winnen en verkopen met advertenties waarin competitiemodellen werden getoond naast andere met een bredere aantrekkingskracht. Het reageerde ook op de vraag door de Automoto-catalogus uit te breiden met fietsen die bedoeld waren voor verschillende toepassingen en die toen pas door het rijdende publiek werden ontdekt. In een jaarlijkse Automoto-catalogus die zo compleet was als welke andere dan ook, omvatte het aanbod van producten op de Franse markt in 1952: fietsen van de klasse “grande”, “ballon”, “demi-ballon”, “tourisme”, “randonneur”, “demi-course”, “course” en “porteur”, waarvan er veel beschikbaar waren in zowel heren- als damesmodellen.

Automoto's blootstelling aan de Amerikaanse fietsenmarkt lijkt beperkt tot het begin van de jaren 50. Aangedreven door Masaneks overwinningen in Mexico, begon het bedrijf met een beperkte distributie van fietsen via Edward Lynch & Son, een importeur van premium Europese fietsartikelen uit het midden van de twintigste eeuw, gevestigd in Compton, Californië. De tweede druk van de Edward Lynch & Son-catalogus in het begin van de jaren 50 bood zeven representatieve Automoto-modellen aan.

De erfenis van Cycles Automoto eindigde abrupt in 1959 toen Indénor — een dochteronderneming van Peugeot — het merk Automoto nogal on-ceremonieel kocht en kort daarna de productie staakte, waardoor de voorheen overlappende bedrijfslijnen verder werden gemonopoliseerd. Peugeot nam Automoto in 1959 over en bleef de naam gebruiken voor de motoren die ze zelf produceerden tot 1963.  Slechts tien jaar eerder, toen een advertentie van Automoto stoutmoedig verklaarde: "Le Triomphe De La Qualite Française", zouden weinigen met een gezond geweten aan die bewering hebben getwijfeld. Dat is de aard van het bedrijfsleven.