REX (Zweden)

MARATON (Zweden)

MARATON --- AB J. Benson --- Eskilstuna, Malmö ------- Zweden

John Bensson startte zijn bedrijf AB J.Benson in 1899 in Malmö. Motorfietsen, bootmotoren, onderdelen voor landbouwmachines en compressoren behoorden tot het assortiment. Fietsen werden verkocht onder de namen Diana, Diamant, Essess en iets later Marathon. De naam Marathon bleef hangen tot het begin van de jaren 40. Het pand was oorspronkelijk gevestigd aan Balzarsgatan 16, maar in 1939 verhuisden ze naar de stallen van het Huzarenregiment van de kroonprins in Regementsgatan. In 1964 werd het oude kazerneterrein gesloopt en werd er in "Kronprinsen" gebouwd, waar fietsen in de kelder werden geassembleerd.

J, Benssons Fabriks AB produceerde motoren voor lichte motorfietsen en later voor bromfietsen onder het merk JB. Toen de vraag na de oorlog toenam, namen ze een landgoed over in het centrum van Eskilstuna. Later kochten ze een pand in Torshälla waar ze fietsen monteerden, aanvankelijk parallel aan Malmö. In 1979-80 verhuisde het bedrijf volledig naar Torshälla voor de sloop van de oude motorenfabriek in 1982. De fietsen waren gebaseerd op onderdelen van Monark-Crescent.

MCB kocht het bedrijf in 1984 en de assemblage in Torshälla ging door tot 1987, tegen het einde steeds meer als reserveonderdelendepot (J.Bensons Sales) waarna het bedrijf werd geliquideerd. In de jaren '80 verkochten ze naast de modellen op basis van MCB ook fietsen van National-Panasonic in Japan.

NORDSTJERNAN (Zweden)

Nordstjernan-----Anton Wiklund----- Stockholm ---------- Zweden

Het merk Nordstjärnan (betekening vaak Nordstjernan) was een van de bekendere merken van Anton Wiklunds Velocipedfabriks Aktiebolag in Stockholm.

Anton Wiklund , geboren op 15 november 1859 in Östersund , overleden op 7 februari 1912 in Stockholm , was een Zweedse wielrenner en ondernemer.

Anton Wiklund begon in 1886 met de verkoop van Engelse fietsen in een winkel op Kungsholmen in Stockholm. In 1891 werd de fabriek officieel opgericht: Anton Wiklunds Velocipedfabrik. Die produceerde "Stjernvelocipeder". Anders Olsson was vanaf 1892 CEO. Anton Wiklund verliet het bedrijf eind 1894. Motorfietsen en auto's werden respectievelijk in 1903 en 1904 geïmporteerd.

Het merk " Nordstjernan " werd gebruikt voor zowel zelfgemaakte fietsen als geïmporteerde motorfietsen. Naast Nordstjernan waren er ook de merken "Polstjernan", "Juno", "Vesta", evenals "Kulm" en "Stjernan".

Rond het einde van de jaren ‘30 begon de winstgevendheid te dalen. De fietsen werden vervaardigd in Stockholm door Wiklunds Velocipedfabrik. Het was verwonderlijk dat zo'n klein bedrijf de middelen had voor zoveel eigen ontwerpen en modellen, maar waarschijnlijk was dit ook de reden dat het fietsenaandeel in 1939 werden overgenomen door Nymans Verkstäder in Uppsala. Nymans  had de merken Hermes en sinds 1931 ook Crescent. De winstgevendheid was waarschijnlijk veel te laag. Nordstjernan bleef decennialang bestaan ​​als een Nymans-merk, maar vanaf 1940 was het een fiets met stickers en een eigen productie, zonder alle specifieke details die er een paar jaar eerder nog waren.

Na een faillissement in 1941 werd een nieuw bedrijf gevormd, Wiklunds AB, dat zich in hoofdzaak bezig ging houden met de verkoop van auto’s.

PILOT (Zweden)

PILOT ---- Göteborg ---Zweden

Pilot SAKO  Sveriges allmänna kolonial grossister, Göteborg.

Pilot SAKO  Zwedens algemene  koloniale groothandel, Göteborg.

APOLLO (ZWEDEN)

APOLLO-----N. BERLIN & Co. A.B. ------ Värnamo ---- Zweden

Apollo was een bromfiets- , motorfiets- en fietsmerk, geproduceerd door M. Berlin & Co in Värnamo . Het bedrijf werd opgericht in 1934 en was een van de vele bedrijven die na de invoering van de Bromfietswet in 1952 begon met de productie van bromfietsen. In 1956 werd het bedrijf gekocht door Nymanbolagen. Het merk Apollo bleef na de overname bestaan, maar werd al snel alleen nog een handelsmerk voor de producten van Nymanbolagen.  Slechts vier jaar later, in 1960, werd NV overgenomen door de Monark Group en werden de oude merken geleidelijk uit gefaseerd.

Tegenwoordig is het merk eigendom van Bike Action AB. De typen die tegenwoordig geproduceerd worden zijn: hybride-, standaard-, junior- en kinderfietsen.

Apollo ​​is een van de Olympische godheden in de oude Griekse en Romeinse religie en de Griekse en Romeinse mythologie. Apollo is erkend als een god van boogschieten, muziek en dans, waarheid en profetie, genezing en ziekten, de zon en het licht, poëzie en meer. Een van de belangrijkste en meest complexe van de Griekse goden, hij is de zoon van Zeus en Leto, en de tweelingbroer van Artemis , godin van de jacht. Hij wordt beschouwd als de mooiste god en wordt voorgesteld als het ideaal van de kouros (ephebe, of een baardloze, atletische jongeling). Apollo is in de door Griekenland beïnvloede Etruskische mythologie bekend als Apulu.

KRONAN (ZWEDEN)

Kronan ("De Kroon") is een Zweeds fietsenmerk dat in 1997 werd opgezet door drie studenten in Uppsala. De Kronan-fiets is losjes gebaseerd op een model dat werd ontwikkeld voor het Zweedse leger, de Husqvarna m/42. Deze fiets werd door verschillende grote Zweedse fabrikanten gemaakt van 1942 tot halverwege de jaren '50. Door het veelvuldig gebruik van zwaar staal weegt de fiets 26 kg, in tegenstelling tot een gemiddelde fiets van 10 tot 15 kg.

Toen het Zweedse leger in de jaren '70 de fietsen in de verkoop deed, werd de robuuste fiets ook buiten het leger populair en ontstond er (vooral onder studenten) een levendige handel in tweedehands legerfietsen. De oorspronkelijke kleuren waren mat groen en grijs. Vooral vanwege de gebrekkige onderdelenvoorziening verdwenen de militaire fietsen in de jaren '90 langzaam uit het straatbeeld in Zweden. De replica die het merk Kronan daarna op de markt zette, had, behalve voor wat betreft het model, verder niets met de oorspronkelijke legerfiets te maken.

Toen de replica van de legerfiets in 1997 in productie werd gebracht, was dit enkel nog voor commerciële doeleinden. De Kronan-fiets wordt in Taiwan gemaakt en heeft in technisch opzicht niets met de oorspronkelijke militaire fiets van doen. De fiets is leverbaar als heren- en damesmodel, in meerdere (opvallende) kleuren. Het uiterlijk van de fiets bleef grotendeels behouden, inclusief kenmerkende elementen als ballonbanden, half open kettingkast en een metalen koker voor een kleine fietspomp (vast gelast onder de stevige bagagedrager). Eveneens bestaat de mogelijkheid tot de installatie van een (optionele) voordrager (draagvermogen max. 25 kg). Als knipoog naar het militaire verleden, is iedere fiets uitgerust met een unieke nummerplaat met het serienummer. De brede RVS wielen worden ook gelakt, in tegenstelling tot de meeste fietsen waarbij de velgen onbehandeld zijn. Aanvankelijk gebeurde dit in dezelfde kleur als het frame, maar bij latere edities werden ook fietsen aangeboden waarbij de velgen in een andere, vaak opvallende, kleur waren gelakt. De eerste fietsen met een afwijkende velgkleur werden geproduceerd in 1999; zilvergrijze Kronans met blauwe velgen (en kettingkast).

De eerste Kronan-fietsen werden in Nederland enkel verkocht via een bestelling op het internet, waarna aan de leverende postbode het aankoopbedrag werd voldaan. Zelf moest men dan het stuur en de eventuele voordrager nog monteren. Voor korte tijd was er tevens bezichtiging van en een proefrit op een Kronan mogelijk, waarvoor een voormalige parenclub in Amsterdam als showroom diende. Kort daarna opende het bedrijf een winkel nabij het Leidseplein.

Tot ongeveer 2000 waren Kronan-fietsen alleen verkrijgbaar met één enkele versnelling en een terugtraprem, in een beperkt aantal kleuren. Meer recente edities zijn verkrijgbaar met 3 SRAM-versnellingen en trommelremmen. Ook worden nu meerdere modellen aangeboden: een kinderfiets (Kiddo), een opoefiets (Kranny) en een bijzonder soort bakfiets (Kargo, naar het Filibus ontwerp van Michael Kemper). Deze fietsen zijn allemaal voorzien van meegelakte wielen, de kenmerkende bagagedrager met pomphouder en de nummerplaat.

WICI (Zweden)

WICI was een merk verkocht door AB HEIMBURGS (Oscar Heimburg) in Malmö.

Zweedse merken en balhoofdplaatjes:  https://mo-ped.se/bike/bike_a.htm

KUHLO -- M. LINDHOLM---BROMÖLLA / Zweden

CRECENT - ZWEDEN

Het Amerikaanse bedrijf Western Wheel Works in Chicago was in 189 4een grote fabrikant met een jaarlijkse productie van 50.000 fietsen. Adolph Schoeninger, de oprichter, kwam uit Duitsland. Hij had het idee om "Crescent" -fietsen betaalbaar te maken voor werkende mensen en om de markt te verbreden door massale export. Hij gebruikte plaatwerk en andere productiemethoden die waren erop gericht om de kosten  te verlagen. In veel opzichten was hij een voorloper van Henry Ford en de massaproductie. Als gevolg daarvan verlaagde de export uit de Verenigde Staten over het algemeen de prijzen in Europa. En de fietsboom was een feit. In Zweden waren er halverwege de jaren negentig van de negentiende eeuw weinig fabrikanten voorhanden. Omdat de vraag groot was - de belangstelling voor de nieuwe transportmethode nam enorm toe - werd  er in 1896 een aandeelhoudersbedrijf opgericht genaamd Aktiebolaget Amerikansk Cycle Import, Eli Pettersson & August Lindblad. August & Eli besloten onder meer de volgende merken te importeren en te verkopen: de Crescent- en Miami-fietsen, en ze importeerden ook  fietsaccessoires van verschillende agentschappen. Het waren twee jonge mannen, maar  toch  waren ze geen beginnelingen in het va,. August (geboren 1864) importeerde onder andere fietsen het Amerikaanse merk Eclipse en enkele Engelse merken. Zijn bouwmarkt in Stockholm verkocht als nevenactiviteit fietsen. Eli (geboren in 1868) was een gerenommeerd racer en leidde een kleine fietsenwinkel die de Humber uit Engeland verkocht en ook fietsen repareerde.

In 1896 importeerden August en Eli 6.000 Crescent-fietsen. Stockholm was destijds een vrij kleine stad met 200.000 inwoners. In slechts een half jaar tijd waren alle fietsen verkocht, op het platteland of in de eigen winkel. Bij aankoop van een fiets volgde er een gratis les in een fietsenschool (Östbergs Velocipedskola). Het jaar daarop hadden ze 38 medewerkers en kregen ze het agentschap voor Dunlop in Scandinavië. Crescent Amerikansk Cycleimport verkocht ook de Amerikaanse Snell in het zwart of groen, en de Duitse fiets Allright met Dunlop banden en gele spatborden van hout.

Rond de jaren 1907-1908 begon AB Amerikansk Cycleimport in hun eigen fabriek fietsen te produceren met de naam Crescent. Hoe ze de eerder zo bekende Amerikaanse naam konden gebruiken, is onduidelijk. Ter vergelijking: de naam van Gormully Jeffery, Rambler, werd rond deze tijd geregistreerd door Albert Öhman en werd lange tijd gebruikt op fietsen van Zweedse makelij. De fabriek leek eigenlijk meer op een grote smederij, waar 10 mannen werkten met soorten gereedschappen en machines van ouderwetse kwaliteit. De frames werden gemaakt in de herfst en winter en gemonteerd in de lente en zomer. Een gewone werkdag was tussen 8.00 en 20.00 uur, behalve tijdens het hoogseizoen (april-oktober) toen er tot middernacht werd gewerkt. Jaarlijks werden er tussen de 1500 en 2000 fietsen gemaakt. Zoals mode-invloeden uit het buitenland het dicteerden, hadden de fietsen een lang basisframe met een hoogte van 24(60cm) inch maar ook 22(55cm) of 26(65cm) inch waren mogelijk. Voor de uitzonderlijk lange heren konden ze op speciale bestelling een frame van 28(70cm) inch maken. In de primitieve opslagruimte bevonden zich voorraden voor de Amerikaanse Crescent en Rambler, de Engelse BSA, de Duitse Dürkopp en de Oostenrijkse Stiermarken.

De vraag naar steeds meer fietsen en frames maakte het noodzakelijk om de productie naar een grotere ruimte te verplaatsen. In de herfst van 1910 verhuisde het bedrijf naar Tunnelgatan 10 en veranderde de naam in Velocipedaktiebolaget Lindblad. Om onbekende redenen gingen de partners Eli Pettersson en August Lindblad uit elkaar. Eli Pettersson verhuisde en begon in 1914 een bedrijf aan de Birger Jarlsgatan 9. Hij verkocht de New-Hudson-motorfiets. Het bedrijf Lindblads Velocipedfabrik had een aantal gebruikers onder de competitieve mannen in Zweden. De lange en veeleisende wegraces waren het populairst omdat wielerbanen schaars waren. Eén rijder die Crescent gebruikte tijdens de Olympische Spelen op 7 juli 1912 in Stockholm was Henrik Morén. Er werd verwacht dat hij de beste Zweedse renner zou zijn gezien hij op die afstand al tien keer had gewonnen. Tegen de zwaarste concurrentie won het Zweedse team wel de gouden medaille.  Maar het individuele goud ging naar de totaal onbekende Rudolph Lewis uit Zuid-Afrika, die zijn grootste overwinning behaalde. De race had een individuele start en Lewis reed vanaf de start tweede. Henrik Morén en vele anderen leden in de ochtendhitte en hij arriveerde pas als vijfde Zweed ver verwijderd van de medailles. Toch hadden Zweden en Morén hoop voor de volgende Olympische Spelen.  Doch de Eerste Wereldoorlog veranderde veel dingen en de Olympische Spelen waren daarop geen uitzondering. Hoewel Zweden niet aan de oorlog deelnam, had het toch zijn effect: banden en andere fietsonderdelen waren extreem moeilijk te verkrijgen.

Na de oorlog kende Lindblads een goede tijd, er werden nieuwe machines gekocht en in Malmö en Göteborg werden filialen geopend.

De Deense wielrenner Henry Hansen trok in 1924 naar Zweden en gedurende de jaren twintig koerste hij lange tijd meer in Zweden dan in Denemarken. Hij slaagde erin om in 1928 in Amsterdam het Olympisch goud te pakken op een Crescent en werd in 1931 wereldkampioen in Kopenhagen. Die overwinningen toonden de capaciteiten van het fietsenmerk Crescent. Hoewel het merk Crescent succesvol was in de competitie en de tijden goed waren, werd er toch gesproken over een samenwerking tussen Lindblads in Stockholm en Nymans in Uppsala. Lindblads verkocht  begin de jaren ’30 de fabriek aan Nymans, destijds de grootste Zweedse fietsenmaker.

In het najaar van 1931 ging de productie naar AB Nymans Verkstäder in Uppsala, Lindblads fungeerde als detailhandelaar. Nymans bleef de fiets volgens de specificaties van Lindblad fabriceren. Deze deal kwam vooral tot stand omdat de fabriek in Stockholm over oude machines beschikte en er geen mogelijkheid was om uit te breiden. Al datzelfde jaar verhuisde de productie van Crescent en Drott naar Nymans Verkstäder en ook naar het agentschap voor de Torpedo-hub. Gustaf Grahn, die sinds 1910 in dienst was bij Lindblads en zijn vaardigheid had getoond, kreeg een hoofdpositie in Nymans Velocipedfabrik. Later werd hij president en werkte voor het bedrijf totdat Monark Nymans in 1960 kocht.

De fabriek van Crescent is gevestigd in Varberg, Zweden. Er is ook een fietsmuseum. In de late jaren 1990 maakte Crescent deel uit van Cycleurope, ook Monark en Bianchi.

Bron: Åke Stenqvist

TAS – COPENHAGEN (Denemarken)

TAS – COPENHAGEN-------- Kopenhagen -------- Denemarken

Op het merkplaatje zien we de merknaam en het wapenschild van Kopenhagen op de Deense vlag.

PEDERSEN -- Jesper Sølling—Copenhagen – Denmark/Denemarken (1978-2002)

Pedersen Oldenburg I.O.             

Jesper Sølling nam rond 1978 in Kopenhagen de kaderbouw van het fietsmodel uit 1893, van de Deen M. Pedersen, op zich. Van circa 1991  in Duitsland verhandelt door Fahrradhandlung Kalle (Manfred) Kalkhoff in Cloppenburg.

Sedert 1995: Bedrijfsnaam in Cloppenburg als: Kalkhoff, Sölling & Pedersen.

Sedert 2002 Kaderbouw voor Kalkhoff – Pedersen in Tsjetsjenië. Jaarproductie circa 100 a 300 stuks.

Sedert 2010 Kalkhoff GbR. Pedersen Manufaktur.

Bron: Frank Papperitz

Heb je ooit zo'n fiets gezien?

Een atypisch frame met 21 driehoeken, een zadel dat als een hangmat hangt: dat zijn de kenmerken van een Pedersen-fiets, vernoemd naar zijn Deense ontwerper.

Mikael Pedersen, geboren in Denemarken in 1855, bekleedt een obscure plaats in de wielergeschiedenis. Hij was een man met een zeldzame mix van creativiteit, verbeeldingskracht, talent en gedrevenheid, en zijn inzicht in mechanica gecombineerd met zijn technische vaardigheden, stelde hem in staat zijn talloze ideeën werkelijkheid te laten worden. Tegelijkertijd veroorzaakte zijn ietwat koppige en onvoorspelbare gedrag hem af en toe financiële en juridische problemen, wat resulteerde in gemiste kansen op breder commercieel succes. Dit is misschien de reden waarom hij een vergeten voetnoot is geworden in plaats van een meer bekende naam in de wielergeschiedenis.

Landbouwmachines waren aan het einde van de 19e eeuw een grote business en Pedersen had patenten verkregen voor diverse verbeteringen aan zuivelapparatuur. De verkoop van productierechten leverde hem royalty's op, wat hem naar huidige maatstaven een rijk man zou hebben gemaakt. Maar toen de royaltybetalingen zeldzaam werden, ging hij op zoek naar andere mogelijkheden.

Pedersen werd in 1893 verleid om naar Dursley, Engeland, te verhuizen. Hij vestigde zich in de stad, woonde in Kingsley House in Long Street en werd een van de oprichters van R.A. Lister & Company. Het was rond deze tijd dat hij begon met de ontwikkeling van een innovatieve methode voor zijn fietsconstructie.  Hij kreeg in 1894 een patent op zijn fietsontwerp, maar blijkbaar had hij de fiets met het houten frame al jaren eerder gebouwd. De fiets had een vaste versnelling en de patentaanvraag vermeldt dat het originele, laag gemonteerde stuur van "koehoorn" bedoeld was om de voeten op te laten rusten! De Pedersen-fiets werd ook wel de Dursley Pedersen-fiets genoemd  omdat hij geproduceerd werd in het Engelse stadje Dursley.

Pedersen schreef dat hij als eerste de hangmat-stijl zadel had ontwikkeld. Deze bood betere vering bij oneffenheden in de weg. Pedersen ontwikkelde vervolgens een frame, een spant samengesteld uit verschillende dunne buizen, rond zijn nieuwe zadelontwerp. Hij schreef zijn inspiratie toe aan de Whipple - Murphy brugspant. Het ontwerp ondersteunde aanvankelijk geen zithoogteverstelling en zelfs nadat er enige verstelbaarheid was toegevoegd, was de productie van acht verschillende maten vereist. Het niet-standaard frameontwerp zou geen traditionele voorvork kunnen bevatten. In plaats daarvan ontwikkelde Pedersen een vork die ook bestond uit dunne buizen die tot een spant waren samengevoegd, dat met lagers op twee verschillende punten aan het frame was bevestigd, in plaats van via een traditionele balhoofdbuis. Pedersen ontving ook patenten voor een kettingblad- en trapascombinatie en lichtgewicht pedalen

Mikael Pedersen richtte de Pedersen Cycle Frame Co. Ltd op met de financiële steun van een rijke Amerikaan, Ernest Hooley, en verhuisde naar een fabriek in Water Street (de oude Pin Mill, gerenoveerd in 2002) van waaruit hij in 1897 zijn nieuwe fietsen begon te produceren. In 1898 verhuisde Pedersen naar Raglan House in Long Street, in de tuin  legde hij een fietspad aan dat hij gebruikte om te oefenen en zijn machines te testen. Helaas werd Hooley later dat jaar failliet verklaard, waardoor Pedersen elders op zoek moest gaan naar financiering. Dit kwam in de vorm van RA Lister die het patent voor de fiets verwierf en een nieuw bedrijf oprichtte, de Dursley Pedersen Cycle Co. om de fietsen te bouwen onder licentie van de Pedersen Cycle Frame Co. Ltd. Dit bedrijf wordt het meest geassocieerd met Pedersens unieke fiets. Toen de fiets races begon te winnen en talloze records vestigde, richtte de wielerpers er haar aandacht op. Pedersen bouwde zelfs een superlichte racefiets,  hij gebruikte extreem dunwandige buizen, 24 inch houten velgen en uitgeboorde onderdelen om gewicht te besparen. Deze fiets bestaat nog steeds en weegt naar verluidt minder dan 4,5 kilo! De positieve pers wekte de interesse van klanten en de verkoop van de Dursley Pedersen-fiets bleef stijgen. Op het hoogtepunt had het bedrijf 50 mensen in dienst die meer dan 30 fietsen per week produceerden.

De productie kwam in de eerste jaren van de 20e eeuw dus in een stroomversnelling en Pedersen spreidde zijn inventieve vleugels nog verder uit, dit deed hij met het bedenken van militaire versies, damesversies en goedkope varianten, maar hij maakte ook raceversies en tandems.  Er werden ook toebehoren beschikbaar gesteld, naast diverse tassen  waren ook een golftashouder en een wapenhouder enkele van de beschikbare accessoires. Het bedrijf verkocht zelfs een door Pedersen ontworpen splitrok tot op de enkels, zodat vrouwen met een bescheiden houding konden fietsen. Pedersen concentreerde zijn energie op productieprocessen en voerde technische verbeteringen door in de productiecycli, zoals een balhoofd met kogellagers en een verstelbaar stuur.

Doch het ging echter niet allemaal zo goed, de verkoop was niet zoals verwacht en er was van sommige kanten kritiek op het ontwerp. De nieuwe uitvinding van Pedersen, een naafversnelling, die concurreerde met een naafversnelling van Sturmey-Archer, bleek aanvankelijk onbetrouwbaar, wat onrust veroorzaakte tussen de RA Lister Co. en het fietsbedrijf. De verkoop daalde verder, de verliezen begonnen op te lopen en in 1905 werd de Dursley Pedersen Cycle Company geliquideerd en overgenomen door R.A. Lister and Co. Ltd. Na de overdracht van activa en passiva aan R.A. Lister, met een opnieuw ontworpen tandwielmechanisme en een nieuw leiderschap begonnen de  Dursley Pedersen-cycli weer geproduceerd te worden en steeg de verkoop opnieuw. Mikael Pedersen nam echter weinig deel aan de onderneming en concentreerde zich op andere dingen, waaronder een nieuwe motorfiets met behulp van de geometrie van zijn fietsframe, maar dat was geen succes. Pedersen bleef zich ook op andere domeinen inzetten en bleef een productief uitvinder. Zijn naam wordt onder andere geassocieerd met het ontwerpen van magneto's, nauwkeurige meetinstrumenten en munitie. Hij was een begenadigd muzikant die zijn eigen instrumenten bouwde, zijn eigen bier brouwde en dol was op grappen. Tot aan het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog werden ongeveer 8.000 Dursley-Pedersen-fietsen geproduceerd

Tegen 1917 was de smaak veranderd, de wereld was verder gegaan en het einde van de oorlog was in zicht en de verkoop van rijwielen door R.A. Lister stopte. Vier jaar later werden alle voorraden onderdelen verkocht aan een Londense firma die de fiets nog een paar jaar bleef verkopen. Het ontwerp werd ook aan andere fabrikanten in licentie gegeven, en er werden begin jaren twintig ongeveer 30.000 exemplaren geproduceerd, maar het ontwerp sloeg nooit echt aan.

Tegen 1920 begonnen  de creatieve vaardigheden van Mikael Pedersen te verzwakken en keerde hij gedesillusioneerd, door het mislukken van zijn uitvindingen of het uiteenvallen van zijn derde huwelijk, terug naar Denemarken, waar hij tot aan zijn dood in 1929 in relatieve armoede bleef leven. Hij  overleed in een bejaardentehuis te Kopenhagen hij was onbekend en vergeten.

Het verhaal was echter nog niet ten einde. In 1995, na een campagne en inzameling voor fondsen, werden de stoffelijke resten van Mikael Pedersen opgegraven uit hun ongemarkeerde graf in Denemarken en herbegraven op de begraafplaats van Dursley. Meer dan 300 mensen waren aanwezig, waaronder afstammelingen van de familie, lokale hoogwaardigheidsbekleders en liefhebbers van de unieke fiets die nog steeds zijn aanhangers heeft.

Hoewel de fietsen nooit enorm populair zijn geweest, genieten ze een toegewijde aanhang en worden ze vandaag de dag nog steeds geproduceerd. In 1978 herontdekte Jesper Sølling het ontwerp van Pedersen en begon hij met het bouwen van frames. Jesper Sølling produceert ondertussn zijn Pedersen niet meer. Sølling produceerde er 6000 tussen 1978 en 2002. De productie is nu voornamelijk verdeeld over Groot-Brittannië en kent een groeiend succes in Japan. De stijl is sinds het begin nauwelijks veranderd en is  met moderne onderdelen tijdloos geworden. Het ontwerp word ook nog steeds in Duitsland gemaakt door Michael Kemper en ook door de Deense Copenhagen bike factory.

Na meer dan een eeuw blijft Pedersens ontwerp een voorbeeld van uniek vakmanschap in een wereld van massaproductieconventies. Pedersen-fietsen vormen een link naar het verleden, toen fietsen onafhankelijkheid en bewegingsvrijheid bracht, toen kwaliteit zichtbaar was, toen details ertoe deden, toen stijl mooi was.

https://www.dursley-pedersen.net/

https://www.dursley-pedersen.net/dp_history.html

https://www.dursley-pedersen.net/mp_bio.html

https://onlinebicyclemuseum.co.uk/1900-dursley-pedersen-military-cycle/

http://www.velo-design.com/pedersen-bike/

https://copenhagenbikefactory.dk/

https://www.youtube.com/watch?v=iyjxk0oS-vs

LARRY vs HARRY  (DENEMARKEN)

Het Larry vs Harry Team, gevestigd in Kopenhagen en Taiwan, levert sinds 2008 bakfietsen.

Larry vs Harry zijn eigendom van en worden gerund door toegewijde en ervaren ontwikkelaars, Lars Malmborg en Hans Fogh, die worden geholpen door een toegewijd fiets- en fiets liefhebbend team. De basis van hun werkrelatie en voortdurende innovatie was, en is nog steeds, hun compromisloze toewijding aan kwaliteit en dit is wat hun producten succesvol maakt.

Het bedrijf heeft geen marketingbudget als zodanig, geen investeerders die eisen stellen aan winstmarges ten koste van kwaliteit; dat een van de eigenaren is verhuisd van Kopenhagen naar Taiwan om de controle over de productie te waarborgen, is alleen maar een bewijs van hun toewijding.

De Bullitt wordt voortdurend getest in zijn gebruik, van de kasseien van Vlaanderen en snelheidsrecords op verlaten landingsbanen, tot het voortdurende gebruik door logistieke monolieten DHL in Duitsland, de bakfiets blijft zijn waarde bewijzen in allerlei dagelijkse taken in landen over de hele wereld.

Het bedrijf startte in 2008 met de introductie van de revolutionaire Bullitt bakfiets. Kort daarna werd de wereld getroffen door de financiële crisis en banken, in hun oneindige wijsheid, waren niet erg happig om Larry en Harry economische steun te geven.

Desondanks, en met buiken die nauwelijks gevuld werden met soep en pap, slaagde het zuinige paar erin om hun prille project van de grond te krijgen. Waardevolle lessen werden geleerd in deze moeilijke tijden en financiële onafhankelijkheid bleek de ruggengraat van het bestaan ​​van het bedrijf. Het succes van Larry vs Harry zal uitsluitend gebaseerd zijn op de compromisloze kwaliteit van hun producten. Niets meer, niets minder.

Lees meer:  https://www.larryvsharry.com/en/about

                        https://www.larryvsharry.com/en/

DBS (Noorwegen)

DBS ---- Øglænd  -------  Sandes -----------------Noorwegen

 DBS is de afkorting van Den Beste Sykkel (letterlijk: De Beste Fiets ).

Het bedrijf werd in 1892 in Sandnes opgericht door Jonas Øglænd (1847–1931) en opereerde onder de merknaam Øglænd Cyklelager. Aanvankelijk was het een agent voor de Duitse fabrikant Hengstberg, later ook voor het Amerikaanse merk The World. De fietsen werden in Noorwegen geassembleerd. Daarnaast werden sommige fietsen ook geassembleerd onder de merken Fram en Viking. In 1906 begon het bedrijf met de productie van fietsen in een eigen fabriek.

De huidige merknaam, die "de beste fiets" betekent, werd in 1932 aangenomen op suggestie van de twaalfjarige jongen Knut Johansen tijdens een wedstrijd. De daaropvolgende jaren werden gekenmerkt door expansie en de export begon in 1949.

DBS is dus een Noors fietsmerk met een lange traditie, en veel Noren hebben hun eerste stappen gezet op een DBS. De Best Bicycle (DBS) is ontstaan ​​in 1932 en werd tot 1989 geproduceerd door Jonas Øglænd in Sandes. We staan ​​achter enkele van de meest iconische Noorse fietsmodellen aller tijden: de Apache, Tomahawk, Kombi, Offroad, Kilimanjaro en Intruder. Onze fietsen zijn Noorse geschiedenis, en dankzij ons ontwerp en onze goede kwaliteit zijn er nog steeds veel van onze fietsen uit die tijd in goede staat te vinden op de tweedehandsmarkt.

In 1989 werd DBS overgenomen door het Zweedse Monark en in 1996 werden we onderdeel van de internationale wielergroep Cycleurope. Door de sterke concurrentie van andere fietsmerken uit het buitenland was de fietsproductie in Noorwegen niet langer winstgevend en werd de productie, die toen in Kvål plaatsvond, in 2000 stopgezet.

Het kantoor van Cycleurope Noorwegen is momenteel gevestigd in Oslo. Alle productontwikkeling en het ontwerp van DBS-fietsen vinden nog steeds in Noorwegen plaats. De productie vindt plaats in verschillende landen, waaronder in de fabriek van Cycleurope in Zweden. Door onze samenwerking met Cycleurope behoort DBS tot een familie met verschillende Scandinavische en Europese fietsmerken met een vergelijkbare geschiedenis. Denk bijvoorbeeld aan Crescent, Monark, Kildemoes, Gitane en Bianchi. De fietsmarkt in Noorwegen is sinds onze oprichting enorm veranderd, de concurrentie is moordend en er zijn veel aanbieders. We zijn er trots op een echt Noors fietsmerk te zijn dat nog steeds bestaat, en wij van Cycleurope Noorwegen werken eraan om ervoor te zorgen dat DBS blijft staan ​​voor Noorse kwaliteit, prestaties en design.

TURA - CSEPEL (Hongarije)

Tura -Csepel ----- Tura was van af de jaren 1950 een populair sub merk van Csepel ------Hongarije

Csepel is een historisch Hongaars merk van fietsen en fietsonderdelen, oorspronkelijk voortgekomen uit de grote industriële Csepel-werken (Manfréd Weiss Steel and Metal Works) in Boedapest. De industrie in Csepel zelf bestond al sinds eind 19e eeuw en maakte allerlei metalen producten, waaronder later fietsen.

Csepel is een klassiek en historisch Hongaars fietsmerk dat bijna een eeuw lang fietsen heeft geproduceerd, van eenvoudige stadsfietsen tot moderne urban-modellen. Het merk heeft een rijke achtergrond, verbonden met de grote industrie in Boedapest, en blijft vandaag bestaan met hedendaagse producten die focussen op stedelijke mobiliteit en milieuvriendelijke transportoplossingen.

Geschiedenis van het merk Csepel

Fietsenproductie onder de naam Csepel begon rond 1928/1929. De eerste fietsen werden eigenlijk onder licentie gemaakt met technologie uit Oostenrijk, de rijwielen werden toen in Graz vervaardigt. De fabriek werd in 1928 opgericht, in die tijd produceerden ze  naast Csepel-fietsen ook fietsen met ander merknamen zoals GALAMB, CSODA, GAZDA en DIADAL. Dit is zo’n 90 jaar lang zo gebleven.

Tijdens de socialistische periode werd de fabriek genationaliseerd (na 1948) en bleef het fietsen maken onder staatsbeheer. In 1950 werd de inmiddels onafhankelijke  fietsenfabriek Csepel opgericht die fuseerde met Csepel Müvek. Sinsdien zijn er continu fietsen onder verschillende namen op de markt gebracht, waarvan de populairste  de Luxus, de Leany, de Matra, de Tura, de Tihany  en het  Uttörö – type waren.

Csepel-fietsen waren lange tijd zeer populair in Hongarije en hebben een zekere nostalgische status omdat ze decennia lang deel uitmaakten van de Hongaarse mobiliteit.

In de jaren ’80 en ’90 onderging het merk veranderingen in eigendom: in 1988 werd het gedeeltelijk overgenomen door de Amerikaanse fabrikant Schwinn, waardoor er technologische modernisering en nieuwe productontwikkeling kwam.

Na jaren van eigendomwisselingen werd het bedrijf rond 2000 opnieuw onder nieuwe Hongaarse eigenaren gebracht en opereert het nog steeds, vooral gericht op moderne stads- en vrijetijdsfietsen.

Wat maakt de firma Csepel-fietsen tegenwoordig?

Breed assortiment moderne fietsen: het merk produceert nu tot tientallen modellen — waaronder stadsfietsen, toerfietsen, retro- en moderne urban bikes, en onderdelen zoals frames, sturen, zadels, enz. Het bedrijf maakt ook losse fietscomponenten en accessoires — veel daarvan worden gebruikt door fietsbouwers of door fietsers die een retro-stijl willen.

Ze richten zich op stedelijke mobiliteit, milieuvriendelijk transport en alledaags gebruik, met toegankelijk geprijsde fietsen.

Het merk levert ook fietsen voor het publieke deelfiets­systeem van Boedapest (MOL Bubi/Bubi), bijvoorbeeld bij vervangingsprojecten voor de deel­fietsvoertuigen.

CSEPEL

Csepel  of District XXI is een in het zuiden gelegen stadsdistrict van Boedapest, in het noordelijke deel van het Donau-eiland Csepel. In de 19e eeuw werd Csepel een belangrijk industrieel gebied.

THE ROYAL RONSON (SRI LANKA)

Ronson Bicycles -  67, Dam Street, Colombo-12,  - Colombo, Sri Lanka,

Sri Lanka : officieel de Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka  ( voorheen Ceylon) is een land in Zuid-Azië.

WIM CYCLE  ----- Indonesië

AVON (INDIA)

Avon ---cycles limidet ---------Ludhiana - ----------India

" Avon Cycles Limited" werd opgericht in 1951 en is een toonaangevende fabrikant van een breed scala aan E-bikes, E-riksja's en kinderfietsen. Het bedrijf is gevestigd in Ludhiana, Punjab.

HERO CYCLES  (INDIA)

Het bedrijf werd in 1956 opgericht in Ludhiana door de Munjal broers. Ludhiana is de meest bevolkte en grootste stad in de Indiase staat Punjab. In het jaar 1986 won Hero bicycle het Guinness wereldrecord van 's werelds grootste producent van fietsen in de wereld. Het levert een breed scala aan van fietsen voor verschillende doeleinden zoals racen, kinderspeelgoed en  dit in een zowel jongens als meisjes assortiment.