Woensdag 17 augustus 2005
dichtoefeningen
*
De ochtenden
ze scheuren
langs mijn raam voorbij
ze snerpen
groeven in de gladde steen
ze stuiven
het zand omhoog
en in de verte ronkt
een vliegtuigmotor
de vleugels zie ik niet
meer te voorschijn komen.
daarvoor vliegt hij te hoog
blijkbaar
---
Deze nacht
had ik een ijskoude droom
zelfs de lucht leek wel bevroren
en alles wat ik zag was wit
afgrijselijk wit
en zelfs de schaduwen liepen verloren
ze vonden hun oorsprong niet.
---
Vandaag op het plein
de morgen roept me wakker
het uur lijkt wel bevroren
en al diegenen die ik zie
staren bleek
afgrijzen-lijk bleek
en hun schaduwen zwalpen verloren
ze hangen er troosteloos bij.
ze dolen
---
* hij hoeft geen aantrek en ook niets in de pap te brokken men ziet wel liever zijn hielen dan zijn tenen alles wat hij ooit gedaan heeft is…
*
hij hoeft geen aantrek
en ook niets in de pap te brokken
men ziet wel liever
zijn hielen dan zijn tenen
alles wat hij ooit gedaan heeft
is naar de vaantjes
naar de knoppen
naar de weerlicht
naar de maan
naar de kwartjes
het is om uw blote kont
te laten zien
al had ge maar een stukske bil
zijn haar hangt in pinnekes
en hij heeft nen luizenbaard
hij is een voddebaal
een levende voddebaal
ne vuile patat
altijd stiepelzat
en hij verwacht nog volk
maar 't goed volk loopt hem voorbij
met de neus in de wind
alleen nen habschard gooit nog wat
in zijn plastic bakske
hij hangt verdoeme toch
altijd roemede rond 't groenplein
---
- er gaat geen dag voorbij zonder aan mijn deur te morrelen en ook geen jaar houdt het langer vol de tijd is immers rusteloos en slechts een…
-
er gaat geen dag voorbij
zonder aan mijn deur te
morrelen en ook geen
jaar houdt het langer vol
de tijd is immers rusteloos
en slechts een indruk die
is bijgebleven, de zomer
zo voorbij.
---
De ballade van Arinoë Arinoë's groene ogen turen ze proeven vurig van een rode zon zo verlangend naar de avond uren waar de tijd ooit dit ve…
Zaterdag 13 augustus 2005
* misschien kan je er mij wel ontmoeten achter zo'n groene bomenrij, dicht erbij aan de rand van mijn bos, aan de kant van het water waar tr…
Zaterdag 13 augustus 2005
misschien denk ik teveel in kleuren, die ik dan te licht beschrijf, of andersom, ik weet het niet zo goed, we trachten immers allemaal onze …
misschien denk ik teveel in kleuren, die ik dan te licht beschrijf, of andersom, ik weet het niet zo goed, we trachten immers allemaal onze verbeelding voor zichzelf te laten spreken, maar er is geen licht genoeg en de ademlucht te ijl, de klanken worden slecht verdragen, ze grauwen onverstaanbaar en scheppen niets, tenzij slechts waan en een te geringe fantasie
men heeft mij altijd wijsgemaakt dat de stem één van de mooiste instrumenten is om muziek te maken
als jongeling ben ik sopraan geweest en zong ik religieuze liederen, in koor en streng ornaat, nadien als tenor kon ik evenmin het galmen van mijn stem niet laten, ik zocht de wezens in de stille hoeken op
en nu schrijf ik gedichten waarin klank en soms een melodie verborgen ligt, ik zoek nog naar het wezen van de stilte die geraakt kan worden door een gezongen woord
Donderdag 11 augustus 2005
- hij had een adempauze ingelast na de middag toen de zon te heet werd, ze staarde mee naar een bleekwit blad, ze verblindde hem zijn schadu…
-
hij had een adempauze ingelast
na de middag toen de zon te heet
werd, ze staarde mee naar een
bleekwit blad, ze verblindde hem
zijn schaduw werd er heel verlegen
door en kroop weg naar een donker
hoekje in een verborgen winter-
tuin die nu veel te zomers was
de rieten tafel met haar glazen
blad leek wel een vijver zonder
vissen en een stuurse zon die vrat
te gele gaten in ligusterhagen
zelfs de mussen kloegen veel te
hard, zie ze vallen uit de lucht
---
Woensdag 10 augustus 2005
--- er kleeft laatdunkendheid aan zijn te smalle lippen en als ik in zijn ogen kijk zie ik geen open iris maar slechts puntig het lichtzwart…
---
er kleeft laatdunkendheid
aan zijn te smalle lippen
en als ik in zijn ogen kijk
zie ik geen open iris maar
slechts puntig het lichtzwart
ik vroeg hem of zijn dagen
zwerven geen slaapplaats
hadden opgebracht
hij haalde slecht de schouders
op en knikte naar zijn lege pet
waarnaast wat koper lag
te blinken en zei
geef mij maar waarde voor jouw
medelijden, want meer hoef ik niet
---
vuile vegen die heeft hij dus overal smerige handen en zwarte nagels kort en bondig zijn uitleg over wat er zo scheelt aan haar vervoering h…
vuile vegen die heeft hij dus overal
smerige handen en zwarte nagels
kort en bondig zijn uitleg over wat
er zo scheelt aan haar vervoering
hij heeft dus sleutels zat en duim-
schroeven en klemmen en alle
maten in gewichten en omvangrijk
is zijn werktuigschat, maar zijn echte
schat verstaat geen woord van
zijn betoog, zijn technisch kunnen
is voor haar gortdroog gebazel
- er is een lauwe dag die vragen stelt over hoe vormloos het grijs in lucht moet worden beschreven, maar er is geen zwart dat zwart genoeg i…
-
er is een lauwe dag die vragen stelt
over hoe vormloos het grijs in lucht
moet worden beschreven, maar er is
geen zwart dat zwart genoeg is
als ik te lui zou zijn, dan schreef ik
met 'n afgesleten bijl het scheuren
van een grauw die zich openspert
en zich een god waant en een kind
van vele mannen, omdat hij niet kon
kiezen
wie, zou wel zijn vader niet willen zijn
hij bouwt een tempel voor zichzelf
een gespannen keurslijf voor
een uitverkoren vader
---
Een gedicht voor moederdag In het antwerpse is het enkel moederdag op 15 augustus, de rest van de moederdagen zijn niet voor de bakker maar …
Een gedicht voor moederdag
In het antwerpse is het enkel moederdag op 15 augustus, de rest van de moederdagen zijn niet voor de bakker maar wel de pralinewinkel, de electro-ménager, de cadeaushop en noem maar op.
-
ooit heb ik haar gloedvol gemaakt en
zelfs haar bloed doen koken en soms
haar stemming tot wanhoop gebracht
ze heeft me leren lopen, en praten kon
ik al, ik las het van haar mond want
een glimlach doet soms wonderen
hoe komt het dan dat zij meestal
onzichtbaar was, de tafel stond gedekt
mijn bed verschoond, de lakens wit
het huis kraaknet en vader eveneens
een glimlach 's ochtends bij 't vertrek
als kind vroeg ik me af of moeder
wel een engel was die mirakels kon
en zelfs met die sint mocht spreken
nu heb ik van die dagen dat ik mezelf
afvraag waarom zij soms onzichtbaar
blijft, maar misschien moet ik het haar
wel zelf vragen
---
hij woont in een godvergeten vaderland en in tegenstelling tot vervelens toe heeft hij teveel moeders al gehad zijn eerste echte en een ech…
hij woont in een godvergeten
vaderland en in tegenstelling
tot vervelens toe heeft hij
teveel moeders al gehad
zijn eerste echte en
een echtgenote en
een tweede assistente en
een derde onvolmaakte en
een huiselijk type dat nog
eens per week het stof
dat dagelijks dikker wordt
komt halen, hij praat zo graag
het laatste wat hij zag, na een hemel blauw de ochtend en het gaandeweg begin van weer een dag als gisteren was een lichtflits die alles we…
het laatste wat hij zag, na een hemel
blauw de ochtend en het gaandeweg
begin van weer een dag als gisteren
was een lichtflits die alles weer tot
nacht volbracht, het duister en de
dood verzamelde, een helse weg
gesmolten vlees en zwarte regen
het vuur, vuur, verbrande eerst
de houten huizen en het puin
versperde en alles was te
vergeefs en giftig
zelfs de dauw
het water
---
- er kruipen bruine mieren langs de muur omhoog de deur zit vastgeklemd het hout is rot en een vergeten slot is groen het heeft de sleutel e…
-
er kruipen bruine mieren langs
de muur omhoog de deur zit
vastgeklemd het hout is rot
en een vergeten slot is groen
het heeft de sleutel en zijn glans
verloren mieren kruipen tussen
spleten door, zo kunnen ze wel
het hele huis veroveren
de man die laatst nog binnenkwam
hoe lang geleden weet ik niet
is er te kort een tijd verbleven
want de muren zijn nog kaal en
de vensters onbedekt gebleven
het is zonde van het huis
met van die schaamteloze ramen
en ik heb zelfs geen huis
om het te beschamen
---
Donderdag 4 augustus 2005
- hij kleurt blauw blauw op groen groen gras en waggelt wat hij ademt rustig roze lucht van groene bomen en hij zucht af en toe het gras wat…
-
hij kleurt blauw blauw
op groen groen gras
en waggelt wat
hij ademt rustig roze lucht
van groene bomen
en hij zucht
af en toe het gras wat nat
hij heeft een hart
dat hapert wat
als hij op adem
ingehouden
wacht
---
Donderdag 4 augustus 2005
Hij is aangenaam verstoord maar altijd heer gebleven en legt het kinderlijk aan boord, dat maakt de vrouwen zo verlegen en ook een beetje ge…
Hij is aangenaam verstoord maar altijd heer gebleven
en legt het kinderlijk aan boord, dat maakt de vrouwen
zo verlegen en ook een beetje gestoord, de loeder
- een man is heimwee en plant daarom zijn hartstocht altijd hemelsdiep zodat hij ook hellewaarts kan varen met zijn vaartuig dat gewrocht …
-
een man is heimwee en plant daarom
zijn hartstocht altijd hemelsdiep
zodat hij ook hellewaarts
kan varen met zijn vaartuig
dat gewrocht uit hoge sferen
in gelouterd ijs omdat daar
zijn adem kon bevriezen
de lucht ooit vloeibaar was
en telkens keert hij weer
de steven van zijn schip
tussen de oevers van
het geboorteland, zijn moeder
en een zonsondergang
omdat het ijs thuis smelt
---
-
hij schraapt de ochtend uit zijn keel
alvorens hij de jaren weer verdrinkt
met kranke zinnen die pas gisteren
nog verloren raakten tussen droom
en daad, tussen vallen en opstaan
en een fles die glazen brak en rolde
met een lege klank, de tafel duldde
slecht het wankelen van zijn benen
en hij sleepte zich voort alweer
hij heeft geen woorden meer
die zinnig klinken op papier
er draait een wereld in zijn kop
en hete thee heeft hem nog
wat respijt gegeven
de wijn is op
---
hij heeft een wereldgroot verdriet zo zwaar dat dagenlang het leek alsof zijn hoofd op een speerpunt werd gespietst en beroofd van zijn adem…
hij heeft een wereldgroot verdriet zo zwaar
dat dagenlang het leek alsof zijn hoofd
op een speerpunt werd gespietst en beroofd
van zijn adem, zijn haat en elk gebaar
er sluipt een kat zwart door de stad
een onheilsbode of fluwelen poten
mijn bijgeloof is uit de mode ik loop
steeds ladders zat er onderdoor hoe
raar het ook mag klinken, de straten
liggen er te stinken, het slijk is overal
ik heb mezelf benoemd tot zwerfafval
en laat het duidelijk zien, dat ik zo
begaan ben met de stad, mijn hond
mag dus te pas, overal zijn drollen persen
ik trap daar zelf niet in, ik ben een
vrolijk baasje, ik plaats een vlagje
op de hoop en denk daarbij dat
anderen het wel merken met een
voetafdruk en heel hard vloeken
mijn hond heeft 't schijt aan ' t stad
ik ga vandaag niet werken want
er zijn geen straten meer slechts
plassen en hier en daar een zwarte
kat
---
2 reacties op dit bericht
aha
groet,
Frans
oeps
groet,
Frans