Archief

misschien zoek ik téveel de tegenstelling
en om het meer extreem te zeggen
het gaat niet over zwart of wit

mathematisch zou je kunnen stellen
er is nihil
het absolute niets
en oneindig
een onvoorstelbaar groot getal

ik ben onder nul
en zwart of negatief te noemen
in ieder geval ben ik complex genoeg
om nullen achter elkaar te schrijven

het cijfer één krijg ik er niet voor
ik ben niet rijk genoeg
de bank schrijft in 't rood veel beter
dan het zwart, dat is 't geheim
in zwitserland
daarvoor moet je vele nullen groot zijn

-

meedogend is deze man te vaag
de vroege wandelaar, langzaam
het slenteren langs de lanen licht
een mistig web zo zwaar beladen

er druipt nalatigheid in 't klagen
van beukendromen ze boorden 
een aardig pad, en het bladeren
is begonnen want de zon is weg
en elders hard, de regenstormen

zelfs dauw is deze man te zwaar
geladen, hij houdt van wouden
stelt geen vragen, het antwoord
kent hij niet, een zon is altijd op
haar keerkring schroeiend hard

maar brengt ook klaarte in zijn
roerend hart

-

zoals altijd herteken ik vandaag, het stranden
zandschepen uit wrakhout in schelpengeruis
met zeegezichten in hun mistige ondertoon
misschien nog een afgang in aartslelijk rood

als de nacht valt, dan wacht ik er op de maan
haar schijngestalte, want zij kleurt de randen
van mijn golven met zilveren schuimbekken

's nachts drink ik het melkwegvocht met droeve
slaapogen, daarna verberg ik me tot de morgen

dan zal ik alles opnieuw tekenen, hetzelfde strand
met hetzelfde zeegezicht maar eerst nog de maan
een opgang in waterkleuren met verblindend geel

en zij mag even blijven totdat ik gewassen 
word, tenslotte ben ik zon of zee
het water of stof

---