Naar de inhoud

Aardewaartse poëzie

notities voor een gedicht
akke.beakke.be
Aardewaartse zinnen, een soort inkeer, het zoeken naar een zin en het woord in een zin en de zin van een woord.

Archief

De techneut

vuile vegen die heeft hij dus overal
smerige handen en zwarte nagels
kort en bondig zijn uitleg over wat
er zo scheelt aan haar vervoering

hij heeft dus sleutels zat en duim-
schroeven en klemmen en alle
maten in gewichten en omvangrijk
is zijn werktuigschat, maar zijn echte

schat verstaat geen woord van
zijn betoog, zijn technisch kunnen
is voor haar gortdroog gebazel
Geschreven door Verdano om 15:26 Reageer op dit bericht Stuur door

succes is een kind van vele vaders

-

er is een lauwe dag die vragen stelt
over hoe vormloos het grijs in lucht
moet worden beschreven, maar er is
geen zwart dat zwart genoeg is

als ik te lui zou zijn, dan schreef ik
met 'n afgesleten bijl het scheuren
van een grauw die zich openspert
en zich een god waant en een kind

van vele mannen, omdat hij niet kon
kiezen
wie, zou wel zijn vader niet willen zijn

hij bouwt een tempel voor zichzelf
een gespannen keurslijf voor
een uitverkoren vader


---



Geschreven door Verdano om 12:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Voor moeders

Een gedicht voor moederdag

In het antwerpse is het enkel moederdag op 15 augustus, de rest van de moederdagen zijn niet voor de bakker maar wel de pralinewinkel, de electro-ménager, de cadeaushop en noem maar op.

-

ooit heb ik haar gloedvol gemaakt en
zelfs haar bloed doen koken en soms
haar stemming tot wanhoop gebracht

ze heeft me leren lopen, en praten kon
ik al, ik las het van haar mond want
een glimlach doet soms wonderen

hoe komt het dan dat zij meestal
onzichtbaar was, de tafel stond gedekt
mijn bed verschoond, de lakens wit
het huis kraaknet en vader eveneens
een glimlach 's ochtends bij 't vertrek

als kind vroeg ik me af of moeder
wel een engel was die mirakels kon
en zelfs met die sint mocht spreken

nu heb ik van die dagen dat ik mezelf
afvraag waarom zij soms onzichtbaar
blijft, maar misschien moet ik het haar
wel zelf vragen

---
Geschreven door Verdano om 12:15 Reageer op dit bericht Stuur door

allen moeders

hij woont in een godvergeten
vaderland en in tegenstelling
tot vervelens toe heeft hij
teveel moeders al gehad

zijn eerste echte en 
een echtgenote en
een tweede assistente en
een derde onvolmaakte en
een huiselijk type dat nog
eens per week het stof
dat dagelijks dikker wordt
komt halen, hij praat zo graag
Geschreven door Verdano om 11:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Hiroshima

het laatste wat hij zag,  na een hemel
blauw de ochtend en het gaandeweg
begin van weer een dag als gisteren

was een lichtflits die alles weer tot
nacht volbracht, het duister en de
dood verzamelde, een helse weg
gesmolten vlees en zwarte regen 
het vuur, vuur, verbrande eerst
de houten huizen en het puin
versperde en alles was te
vergeefs en giftig
zelfs de dauw
het water

---
Geschreven door Verdano om 22:17 Reageer op dit bericht Stuur door

Een schaamteloos huis

-

er kruipen bruine mieren langs
de muur omhoog de deur zit
vastgeklemd het hout is rot
en een vergeten slot is groen
het heeft de sleutel en zijn glans
verloren mieren kruipen tussen
spleten door, zo kunnen ze wel
het hele huis veroveren

de man die laatst nog binnenkwam
hoe lang geleden weet ik niet
is er te kort een tijd verbleven
want de muren zijn nog kaal en
de vensters onbedekt gebleven

het is zonde van het huis
met van die schaamteloze ramen
en ik heb zelfs geen huis
om het te beschamen


---

Geschreven door Verdano om 11:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Inhoudelijk gedicht

  -

een man is heimwee en plant daarom
zijn hartstocht altijd hemelsdiep

zodat hij ook hellewaarts
kan varen met zijn vaartuig
dat gewrocht uit hoge sferen
in gelouterd ijs omdat daar
zijn adem kon bevriezen
de lucht ooit vloeibaar was

en telkens keert hij weer
de steven van zijn schip
tussen de oevers van
het geboorteland, zijn moeder
en een zonsondergang
omdat het ijs thuis smelt

---

Geschreven door Verdano om 20:19 Reageer op dit bericht Stuur door

krank en zinnig

-

 hij schraapt de ochtend uit zijn keel
alvorens hij de jaren weer verdrinkt
met kranke zinnen die pas gisteren
nog verloren raakten tussen droom
en daad, tussen vallen en opstaan
en een fles die glazen brak en rolde
met een lege klank, de tafel duldde
slecht het wankelen van zijn benen
en hij sleepte zich voort alweer

hij heeft geen woorden meer
die zinnig klinken op papier
er draait een wereld in zijn kop
en hete thee heeft hem nog
wat respijt gegeven
de wijn is op

---
Geschreven door Verdano om 12:55 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Aardewaartse poëzie

↑ Terug naar de berichten