Archief

een stentorstem sterft niet
luchtledig, de grondtoon is 
ook onderaards gedreven
want droevig diep wordt
soms de mond gesloten

de zware klanken drijven
immers op gevoel omhoog
tot de schouders schokken
en de adem stokt in nood

---

*

ach,
geen weemoed denkt ooit terug
aan te korte dagen, de voeten
in afgedragen wollen sokken
waarin de blote tenen gaapten
woelden en de kou geniepig 
voelden

we stampten daarbij op de grond
totdat die week en zacht werd
als een opgezwollen lijk
bleek dat er plassen groeiden
in het slijk

we wachtten toen op zondagen
met een weke buik in te lange rijen

---

Vandaag iets interessants gevonden

U wenst? Zij dragen voor!

http://www.matchboxradio.nl/

*

vandaag ben ik zo dwaas ontwaakt
vannacht een keer teveel verdronken
te lang éénzaat geweest bij 't slapen
want 't allerlaaste beeld dat droomde
was haar dat zacht mijn rug nog streelde

ik had geen tederheid verwacht
geen vrouwenhand, geen zalig lijf
aan de andere kant van 't bed
dat halvelings was leeg gebleven

ze brak mijn ademtocht
de plooien in de lakens
ze zijn gewijd gespreid
het slapen sijpelt weg

misschien dan toch
een weke ochtend

---

zijn oudhouten armen
zwaait hij zo windrichtig
en ééntonig stijf, gestrekt
keert hij het krakend hoofd
westwaarts en onverstoord
kreunt zijn hardeiken hart
zoals het hoort en zwijgzaam
malen er gegroefde stenen
het alledaagse graan
tot het bloemen toe

ik bak graag korstig brood
uit vers gemalen zinnen

en ijle wolken wenken nu 
in een glorierijke morgen
ik dicht de witte gaten toe
met eenzaats woorden