Archief

Mijn vader

Mijn vader is klein
van gestalte
en fel vermagerd
hij hapert af en toe

het grijze haar, dat hem nog rest
bedekt ternauwernood het fronsen

hij wekt de wrevel om hetgeen

hij was, zijn stiltes bij momenten

maar als we samen graven
in oude aarde, dan glanzen
ogenblikken soms en klinkt
zijn stem weer opgewekt

Mijn vader is groot
van hart
ondanks het vele falen
het hapert af en toe

hij heeft de stiltes
aan mij doorgegeven
hij wekt mijn wrevel op

---

een treurwillige staat meestal
onderaan een trage waterval
en zijn wortels ademen diep

een druileregen maakt meestal
het gras en de paden drassig, al
heeft dat wel zijn charmes niet?

hij verstopt zijn aaibaarheid
achter fronsen en een grimas

zijn stem is als het breken
van een glas, het knarsen
tussen scheve tanden
en zijn te grote mond

hij bevuilt spijt op zijn hurken
en een bierblik op de grond

zijn hoofdstuk hebben wij
verworpen en we smijten
er goed koper rond 

aan de stadswaag
sleept hij traag zijn winkelwagen
op zijn minst
heeft hij een ligplaats
onder roestig ijzer
en als het meevalt
slaapt hij
in een bijenkorf
voor twee euro vijftig

---