Naar de inhoud

Aardewaartse poëzie

notities voor een gedicht
akke.beakke.be
Aardewaartse zinnen, een soort inkeer, het zoeken naar een zin en het woord in een zin en de zin van een woord.

Archief

Woensdag 27 april 2005

Traagheid

(1e herwerking)

luister hoe het water reikt
en rustig in zijn bedding ijlt
het plooit de benen lang gerekt
rond de palen van een steiger
en aan de oevers zijn de stenen
glad, ze glanzen langs
het water schilfert licht

het lijkt alsof ik hier
al eeuwen heb verbleven
ik adem er de traagheid diep

dan blijkt alsof ik alles
ben vergeten, zelfs de dagen
en de stroming sleept me mee

er is geen zee in zicht
slechts een bewolkte lucht
van hier tot daar
zover mijn blik reikt

en als ik uiteindelijk
mijn hoofd laat zakken
vult het water al de gangen
en in mijn gehoor luiden
er gedempte waterklanken

---

Geschreven door Verdano om 10:41 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 26 april 2005

Eenzaat

met geen ogen heb ik
handen weggewuifd
mijn mond gesloten
en denk ik het geluid 
in de kiem gesmoord

ik heb Jotie 't Hooft
gelezen en ontmoet
een of andere
éénzaat
een verloren dromendanser

Ein Einzelgänger,
man nennt ihn auch Traumtänzer 
und Eigenbrötler.

---
Geschreven door Verdano om 20:48 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 26 april 2005

Uitvaart

ik lach soms als de schapen
met een grijns van mijlen ver

en roep dan ook wat harder
dan de wolven in het bos

ze huilen supersonisch soms
mijn hond die kan dat ook

vooral als de sirenes
weer oorverdovend zingen
dan huilt hij mee in koor

of als de klokken luiden
als er weer een uitvaart
in het straatbeeld komt

---

Geschreven door Verdano om 12:40 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 26 april 2005

straatrumoer

een blauw oog
dat kan je krijgen
zodat je achteraf
alle kleuren
tegelijk kan zien

of, ga maar al
liggen bloeden
dan kom ik straks
wel af

hey lieve man
zegt het hoertje
ik vroeg me af
ze bekijkt me wel uitzonderlijk
vriendelijk, waar heb ik dat
nu aan verdiend

ik lach maar terug
en even vriendelijk
zeg ik haar gedag

ze komt wat dichter
en een knipoog later
wordt mijn argwaan
toch gewekt

ik gebaar een hand
een afstand later
en mijn wandeling
wordt voort gezet

achter mij klinkt
weer haar lokroep
die deze keer niet
meer voor mij
is bestemd

kijk uit je doppen
ouwe vent
Geschreven door Verdano om 12:31 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 26 april 2005

Donderpreek

ik erger me aan theatrale
toespraken en emotioneel
krakeel dat rond de oren
vliegt en donderpreken

want het wit gebergte
waar de zon vertoeft
blijft glanzend doof
en schuift onverstoord
landinwaarts verder

ze dragen ongehoord
hun malse regenvloed
naar genegen bergen
Geschreven door Verdano om 11:29 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 26 april 2005

rommel op dinsdag

Nu

vandaag schijnt de zon verlegen
ze heeft een regenkleed gekregen

Vannacht

De maan is mijn geliefde
die altijd op een afstand
mijn ogen toekijkt

Soms sleurt zij donker
de gordijnen dicht
dekt ze sterren toe

maar meestal praat zij
honderdduizend zinnen
en laat ze wentelen
langs de melkwegzee

Monotoon grijs

motorengedaver
rollende wielen
hondengeblaf
stilte

weer een auto die voorbij gromt
een uurwerk klingelt
stilte

dan open ik de terrasdeur
en hoor ik vaag geraas
van autostrades
gedempte geluiden
een vrouwenstem, schel, fel
nogmaals hondengeblaf
de merels bepikken het gazon
en duiven scharrelen aan de randen
een verloren meeuw schreeuwt naar de zee
eksters zoeken naar kadavers
niet hier maar daar op autostrades

een vingeroefening, toonladders op en af.

---
Geschreven door Verdano om 09:11 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 25 april 2005

Herwerking

Vandaag eens wat geconstrueerd uit hetgeen hier allemaal werd voorbereid. Helemaal tevreden ben ik nog niet, maar als ik het luidop voordraag klinkt het toch.

Tuinfluiter

je siertuin opgeschoond
met gouden regen
en groen struikgewas
de randen afgezoomd
en glad geschoren gras
wat schuwe wildgroei
wordt er niet gedoogd

je kortgeknipte haar
en strenge oogopslag
heeft alles nauw gezet

maar zelf zou ik
je liever vleugels geven
en geen lof, geen wit
zodat je bonte vlinders
gretig volgen kan
en wilde bloemen
struiken mag bezoeken
die buiten strakke tuinen
staan, ze mooi te wezen

ik fluit daar een liedje
weet je
mijn lied

Geschreven door Verdano om 18:12 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 25 april 2005

herinneringen

dank je
voor het scherpe mes
je hand die vat het wel
het stak, ik scheurde los
de afstand die je vroeg
werd bloederig breed

het kan wel jaren duren
voor ik het heb verteerd

---

wit heet het mes
het stak, nu jaren later
heb ik eelt gekweekt

een glazen panster
uit wit glazuur
mijn pen gedoopt
in blauwzuur

schrijft over dromen
van het bloed
dat maar bleef stromen
uit mijn gemoed

---
Geschreven door Verdano om 14:48 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 25 april 2005

Ochtend mijmering


De morgen stond
heel mistig op de grond

een frisse bries 
de bladeren ritselen
regen druppels zegen
zeggen de bomen

het park duldt nog geen wandelaars 
de ijzeren poorten zijn nog toegedicht

De muze komt vandaag
heel traag naar boven

een grijze dag
de blaren ritselen
de inkt loopt nog verlegen
zegt de schrijver

het blad duldt nog geen poorten
want houten woorden
maken geen gedicht

---

Geschreven door Verdano om 10:39 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Aardewaartse poëzie

↑ Terug naar de berichten