Bergluzernevlinder

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(34)

Berglook

Berglook (Allium carinatum) is een overblijvende plant die behoort tot de lookfamilie (Alliaceae). De plant komt van nature voor in Zuid- en Midden-Europa en is in Nederland zeer zeldzaam. De plant wordt ook als sierui in de siertuin gebruikt. Er zijn twee ondersoorten : Allium carinatum L. subsp. carinatum Allium carinatum L. subsp. pulchellum Engels : Keeled garlic Duits : Kiel-Lauch, Gekielter Lauch Frans : Ail caréné

Allium carinatum carinatum auteur : Tigerente    CC 3.0

De plant wordt 30-90 cm hoog, vormt een bol en de stengel is rolrond. De bijna vlakke bladschijf is niet verdikt, 2-5 mm breed en met merg gevuld. De bladschijf is van onderen geribd en de schede omvat de onderste helft van de bloemsteel. Berglook bloeit van juli tot september met roze tot purperen, 4-6 mm grote bloemen. De niet aan de voet vergroeide meeldraden steken ver buiten de bloem uit. De stijl kan tot 6 mm lang worden. De tweedelige schede van de bloeiwijze is tijdens de bloei teruggeslagen. De bloeiwijze is een schijnscherm. De bloemen zijn meestal onvruchtbaar, maar in de bloeiwijze worden wel broedbolletjes gevormd.

Allium carinatum pulchellum auteur : H.Zell    CC 3.0

Biotoop : Bodem: Zonnige, soms licht beschaduwde plaatsen op droge, matig voedselrijke, grazige grond. Groeiplaatsen: Bosranden, grasland en bermen. Nederland: Zeer zeldzaam ingeburgerd bij Beetgum in het noorden van Fryslân en aan de Hollandse binnenduinrand bij Leiden en Scheveningen. België: Zeer zeldzaam ingeburgerd in Wallonië. Niet in Vlaanderen.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(33)

Berglemming

De berglemming (Lemmus lemmus) is de bekendste lemmingsoort. Deze soort komt alleen voor in Scandinavië. Berglemmingen zijn typische knaagdieren van de toendra. Ze komen ook voor in bergen, boven de boomgrens, en in nabijgelegen berken- en dennenbossen. Ze eten gras, zegge en mos. 's Winters maken berglemmingen ingewikkelde tunnels onder het sneeuw, waar ze naar voedsel zoeken, en nesten van mos en gras maken. Bij dooi komen deze tunnels bloot te liggen. 's Zomers maken ze tunnels onder stenen en mos. Engels : Norway lemming of Norwegian lemming Duits : Berglemming Frans : Lemming des toundras de Norvège, Lemming des toundras du Nord, lemming des toundras, of ook Lemming du nord, Lemming d'Europe, Lapin de Norvège en Lemming commun

Lemmus lemmus auteur : Oma kuva

Berglemmingen hebben een gedrongen lijf met een bonte tekening, die kan variëren per individu, maar altijd in een patroon van zwart, geel en geelbruin. Hij wordt tot 130 gram zwaar, 70 tot 155 mm lang, met een klein staartje van 10 tot 19 mm. In de lente, als de sneeuw nog niet gesmolten is, begint het paarseizoen. Na een draagtijd van 16 tot 23 dagen worden 2 tot 13 jongen geboren (gemiddeld 5 tot 8). De berglemming heeft 8 tepels. Vrouwtjes zijn seksueel volwassen na 14 dagen, mannetjes na ongeveer 21 dagen. Drie tot vier weken na de eerste worp kan een vrouwtje opnieuw werpen. Meestal heeft een vrouwtje 6 worpen per jaar. Lemmingen kunnen tot 2 jaar oud worden.

berglemming foto : Frode Inge Helland    CC 3.0

Lemmingen staan bekend om hun bevolkingsexplosies. Als de populatie klein is, zitten er hoogstens 3 tot 5 dieren per hectare, maar na een bevolkingsexplosie kan het aantal oplopen tot 330 dieren per hectare. Een jaar met zo'n bevolkingsexplosie wordt een 'lemmingjaar' genoemd. Lemmingjaren komen in een cyclus van 2 tot 4 jaar voor. Na een bevolkingsexplosie gaan de dieren trekken. Berglemmingen zijn goede zwemmers.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

dieren

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(32)

Bergkat

De Bergkat of Andeskat (Leopardus jacobita) is een kleine katachtige en de enige vertegenwoordiger van het geslacht Oreailurus. DNA-onderzoek heeft echter uitgewezen dat dit geslacht tot het geslacht Leopardus gerekend dient te worden. Hij leeft in de Andes in Bolivia, Chili en Argentinië. Hij is eenmalig in Peru waargenomen in 1969, maar men denkt dat hij ook daar nog voorkomt. Het is een van de minst bekende en tegelijk zeldzaamste katten; bijna alles wat bekend is over deze kat komt van enkele observaties in het wild, opgezette dieren in enkele lokale musea en van geschoten exemplaren. Er zijn geen exemplaren in gevangenschap. Engels : Andean Mountain Cat Duits : Bergkatze of Andenkatze Frans : chat des Andes

Leopardus jacobita auteur : CC 3.0

Terwijl hij slechts de grootte van een huiskat heeft, lijkt hij een stuk groter vanwege zijn lange staart en gestreept en gevlekte zilvergrijze dikke vacht. Hij kan verward worden met de meer algemene Pampaskat die er voor een leek wel op lijkt, en ook voorkomt in de Andes. Zijn habitat en voorkomen maken het de kleine tegenhanger van de sneeuwpanter; hij komt vrijwel alleen boven 3.500 meter voor, en ze zijn waargenomen op hoogtes tot 4.800 à 5.100 meter - ver boven de boomgrens. Vooral rotsige, droge, schaarsbegroeide gebieden behoren tot zijn leefgebied. Deze gebieden komen overeen met het historisch leefgebied van de chinchilla's, en het huidige leefgebied van de viscacha - zijn belangrijkste prooien.

bergkat foto :     D. Mueller

De chinchilla was waarschijnlijk de belangrijkste prooi voor de Bergkat, maar dit dier is zo sterk bejaagd vanwege zijn pels dat hij in het wild bijna is uitgestorven. Nu is waargenomen dat de Bergkat jaagt op viscacha's, die nog in verscheidene kleine kolonies voorkomen. De sterke afname van deze prooidieren is een van de hoofdoorzaken dat de Bergkat nu zo zeldzaam is, en wellicht uitsterft als er niet snel maatregelen getroffen worden. Daarnaast, omdat de katten alleen hoog in de bergen voorkomen, zijn door mensen bewoonde valleien barrières geworden die de populatie van deze dieren in geïsoleerde gebieden opslitst. Hierdoor kan zelfs een laag stroper-niveau een grote aanslag op de populatie betekenen. Helaas worden ze vaak gedood in Chili en Bolivia vanwege lokaal bijgeloof. Ook is het een traditie in de Andes om gedroogde Bergkat en Pampaskat te houden voor feesten, waarbij ze versierd worden met strikken en geld. Ze werden oorspronkelijk bejaagd met honden. Conservation International-ecoloog Jim Sanderson heeft deze katten bestudeerd. Hij heeft een wild exemplaar gezien en gefotografeerd in 1998, nabij de Chileense grens met Peru. Later, in 2004, lokaliseerde hij een in Bolivia en voorzag hem van een radiozender.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

dieren

B  b B  b  5 r(31)

Berghuislook

Berghuislook (Sempervivum montanum) is een plant uit de vetplantenfamilie (Crassulaceae. De soort komt voor in de gebergtes van Midden-Europa tussen 1700 en 3400 m hoogte. De plant kan water opslaan in zijn vlezige bladeren en slaagt er zo in de frequent voorkomende droge periodes in de bergen te overleven. Engels : Mountain houseleek Duits : Berg-Hauswurz Frans : joubarbe des montagnes

Sempervivum montanum stiriacum auteur : Tigerente    CC 3.0

De bladen vormen kleine, vrijwel geheel gesloten rozetten. Ze zijn lichtgroen, behaard en vlezig met vaak een rode top. De vermeerdering gebeurt door uitlopers. Ook de stengel is vaak roodachtig en behaard. De bloemen zijn 2-3 cm breed en hebben twaalf tot zestien purperrode kroonbladen met in het midden een donkere streep. De meeldraden zijn bleek gekleurd. De planten bloeien van juli tot september.

Sempervivum montanum auteur :     Kurt Stueber

De plant komt voor in schrale bergweiden, tussen rotsen en puin, op kalkarme bodems, tussen de 1700 en 3400 m hoogte. De soort is voornamelijk te vinden in de Alpen, de Apennijnen en de Pyreneeën. De plant wordt gebruikt als sierplant in rotstuinen. Er zijn vier ondersoorten: - subsp. montanum is de nominale vorm. Het heeft het grootste assortiment en komt uit het Maritieme Alpen in het zuidwesten aan de Hohe Tauern vóór. - subsp. stiriacum lost het subsp. montanum van de Hoge Tauern en nu is het aan de grens Stiermarkse bergen in het oosten te vinden. De rozetten hebben een diameter van 4-5 cm en zijn open, gebogen rosetbladen, fijne zachte haren. De uitlopers zijn kort en slank. De bloemen zijn karmijnrood. - subsp. burnatii komt voor van de Grajische Alpen tot aan de Cotti Alpen en in de Maritieme Alpen voor. Het heeft veel grotere rozetten. - subsp. carpaticum is in de Karpaten verspreid.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(30)

Berghond van de Maremmen en Abruzzen

De Berghond van de Maremmen en Abruzzen is een hondenras afkomstig uit de gelijknamige gebieden in Italië. De hond wordt ook wel 'Maremma' of 'Maremmano' genoemd. Bij de Fédération Cynologique Internationale gekend als de cane da pastore Maremmano-Abruzzese De Maremma is een grote gespierde hond met een gemiddelde schouderhoogte voor de reuen van 70 centimeter en de teven ongeveer 5 centimeter minder. Het gewicht van de reu bedraagt 35 tot 45 kilogram en die van de teef 30 tot 40 kilogram. Ze hebben een lange witte vacht. Engels : Maremma Sheepdog, of de Maremmano-Abruzzese Duits : Maremmen-Abruzzen-Schäferhund Frans : berger de Maremme et Abruzzes

Maremma auteur : MGerety    CC 3.0

Het ras is 2000 jaar oud en komt oorspronkelijk uit Azië. De hond wordt gefokt om schaapskuddes te beschermen tegen wolven. De Maremma heeft daarom een moedig, waakzaam maar niet overmatig agressief karakter. Met kinderen en huisdieren kan hij goed overweg.

Maremma auteur : Paul Esson    CC 2.0

De Maremma kan een goede huishond zijn maar zoals veel hondenrassen die gefokt zijn om min of meer zelfstandig hun taken te verrichten, heeft de hond een zeer consequente training nodig. Als echte buitenhond heeft de Maremma wel behoefte aan ruimte. Het zijn rustige honden die niet overdreven actief zijn, maar uiteraard wel enige beweging nodig hebben. De vacht heeft relatief gezien weinig verzorging nodig; af en toe borstelen met name als de hond in de rui is, is voldoende.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

honden

B  b B  b  5 r(29)

Berghertshooi

Berghertshooi (Hypericum montanum) is een overblijvende plant die behoort tot de hertshooifamilie (Hypericaceae). Het is een plant van vrij droge, kalkrijke grond in loofbossen en struikgewas. De soort komt van nature voor in Europa en de Kaukasus. In Nederland komt de plant voor in Zuid-Limburg en Gelderland. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk afgenomen. Engels : Hypericum montanum, Pale St. John's-wort Duits : Berg-Johanniskraut, of Berg-Hartheu Frans : Millepertuis des montagnes

berghertshooi foto    J R Crellin

De plant wordt 30-80 cm hoog. De eironde tot lancetvormige bladeren zijn aan de onderzijde behaard met zeer korte afstaande of aanliggende haartjes. Langs de randen zitten zwarte klierpuntjes en alleen de bovenste bladeren hebben met etherische olie gevulde doorschijnende puntjes.

Hypericum montanum auteur : Stéphane TASSON    CC 2.5

Berghertshooi bloeit van juni tot september met bleekgele, 1-1,5 cm grote, niet beklierde bloemen. De spitse kelkbladen zijn lancetvormig. De bloemstengel is cilindrisch en meestal niet vertakt. Zeer zeldzaam in het Heuvelland en Gelders district.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(28)

Bergheggenmus

De bergheggenmus (Prunella montanella) is een vogel uit de familie van de heggenmussen (Prunellidae) die voorkomt in het noorden van Siberië van de westelijke Oeral tot het Tsjoekotskschiereiland en in Midden-Azië van het Altajgebergte tot het Bajkalmeer. In september of oktober trekt hij naar Zuidoost-Azië, China en Korea, in maart of april keert hij weer terug naar zijn broedgebied. Engels : Siberian Accentor Duits : Bergbraunelle Frans : Accenteur montanelle

bergheggenmus foto    Robin Newlin

De bergheggenmus heeft een roestbruine rug met donkerdere streping, een okergele onderzijde, een zwarte kruin en oorstreek en een lange okergele wenkbrauwstreep. Hij is schuw en verbergt zich meestal in de vegetatie. Beide geslachten zijn gelijk in uiterlijk. De bergheggenmus wordt 13-14,5 centimeter groot.

Prunella montanella bron :    kolumbus.fi

De bergheggenmus broedt in open naaldwouden op de taiga, in wilgen- en berkenbossen op de toendra en langs rivieren in dichte vegetatie. Het nest wordt laag tussen de vegetatie gebouwd en gemaakt van takjes, wortels, stro en mos en het wordt bekleed met haren en mos. Er worden 4-6 blauwgroene eieren gelegd in mei tot juli. De jongen komen na 11-12 dagen uit.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

vogels

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(27)

Berggorilla

De berggorilla (Gorilla beringei beringei) is een gorillasoort die leeft in het Virungagebergte, dat zich uitspreidt over Congo, Oeganda en Rwanda. Het is de grootste van de vijf bekende gorillasoorten. Het vrouwtje heeft een schofthoogte van 130-150 cm, het mannetje is met 140-185 cm nog een stuk groter. Vrouwtjes zijn ook een stuk lichter dan de mannetjes en wegen tussen de 68-114 kg. Het mannetje (de zilverrug) is met 160-210 kg ongeveer 100 kg zwaarder. Engels : Mountain Gorilla Duits : Berggorilla Frans : gorille de montagne

berggorilla bron : Stomverbaast

De berggorilla is extreem zeldzaam en is een van de drie ondersoorten van de Oostelijke gorilla's. Er leven nog maar zo'n 674 exemplaren in de hele wereld. Deze dieren leven in een relatief klein gebied in het Virungagebergte. Ze kunnen worden aangetroffen in het Mgahinga Gorilla Nationaal Park en het Bwindi Impenetrable Forest in zuid-west Oeganda, in het Volcanoes Nationaal Park in noord-west Rwanda en in het Virunga Nationaal Park en het Kahuzi-Biéga Nationaal Park in het oosten van de Democratische Republiek Congo. Nadat de Amerikaanse biologe Dian Fossey wereldwijd de aandacht wist te vestigen op berggorilla's, ging het jaar na jaar beter met de populatie. Maar daar bracht de Rwandese genocide in 1994 een abrupt einde aan. Naar schatting 500.000 tot 1 miljoen mensen werden vermoord en honderdduizenden vluchtten naar de grens met buurland Zaïre. En dus ook naar het leefgebied van de gorilla's.

albino berggorilla sneeuwvlokje overleden op 24/11/2003 in de dierentuin van Barcelona bron : teachersparadise    CC 2.0

Berggorilla's zijn vegetariërs. Zij besteden ongeveer de helft van hun tijd aan het foerageren naar voedsel. Het voedsel voornamelijk bestaat uit bessen, bamboe, wortels, bladeren en vruchten. Maar ook wordt - vaak onopzettelijk - dierlijk eiwit verorberd als insecten en geleedpotigen. Soms eten berggorilla’s zelfs kleine stenen omdat die rijk zijn aan mineralen. Ook eten ze soms hun eigen mest.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

dieren

gebeurtenissen

B  b B  b  5 r(26)

Berggentiaanblauwtje

Het berggentiaanblauwtje (Phengaris rebeli, voorheen geplaatst in geslachten Maculinea en Glaucopsyche) is een dagvlinder uit de familie van de Lycaenidae, het kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes. De soort is bekend uit Europa en de Kaukasus, maar over de precieze verspreiding is vanwege de recente afsplitsing van het gentiaanblauwtje niet alles nog bekend. Engels : Mountain Alcon Blue Duits : Kreuzenzian-Ameisenbläuling Frans : Azuré de la croisette

berggentiaanblauwtje foto : Klaus Dahl    CC 2.5

De spanwijdte bedraagt 17 tot 19 millimeter. Hij lijkt veel op het gentiaanblauwtje, maar komt op andere plaatsen voor: op droge en subalpiene graslanden. De waardplanten van het berggentiaanblauwtje zijn kruisbladgentiaan en Gentiana germanica. De soort overwintert als rups of pop, in het nest van kokermieren of Myrmica sulcinodis. De rupsen en poppen van het berggentiaanblauwtje worden door de mieren verzorgd en beschermd, en krijgen zelfs voorrang op eigen kroost. Een deel van de verklaring wordt gegeven door akoestische mimicry: in het nest van de kokersteekmier (Myrmica schencki) maken de rupsen en poppen een raspend geluid dat het geluid van de koninginnenmier nabootst

berggentiaanblauwtje foto : Jaroslaw Bury

De soort gaat in Europa sterk achteruit. In Nederland en België komt de soort niet voor, uit Wallonië is hij verdwenen. Hij staat als "kwetsbaar" op de Rode lijst van de IUCN, vanwege verlies van habitat. De vlinder vliegt op hoogtes van 650 tot 2250 meter boven zeeniveau. De vliegtijd is van april tot en met september.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

insecten

B  b B  b  5 r(25)

Berggamander

De berggamander (Teucrium montanum) is een vaste plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Het is een groenblijvende plant met een diep wortelstelsel, die onder andere in Nederland groeit, maar vooral in Zuid-Europa voorkomt. De plant groeit in Nederland alleen in Zuid-Limburg en is daar zeer zeldzaam geworden. Bergamander staat op de Nederlandse Rode lijst van planten en wordt dus in feite gezien als een bedreigde plantensoort. In België komt de plant in de Ardennen voor. Engels : Alpine Pennyroyal, Mountain Germander Duits : Berg-Gamander, Alpenbalsam, Alpengamander Frans : Germandrée des montagnes, Germandrée alpine

berggamander gebruiker : Tigerente    CC 2.5

De plant wordt 10-25 cm hoog en bloeit van juni tot augustus. De lancetvormige bladeren met omgerolde rand zijn leerachtig en van onderen grijsviltig en blijven gedurende de winter aan de plant. De liggende stengel is aan de voet houtig. De bleekgele of roomwitte bloem is vijftandig en staat in schijnkransen samen in een eindelings hoofdje aan de top van de stengel.

berggamander foto : Gianluca Nicolella

De berggamander komt voor op warme, droge plaatsen op steenachtige krijthellingen, in grasland op kalkhoudende grond, op rotswandrichels en in puin. De plant heeft een aromatische geur, maar kan bij consumptie leverbeschadiging geven.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

B  b B  b  5 r(24)

Bergfluiter

De bergfluiter (Phylloscopus bonelli) is een zangvogel uit de familie Phylloscopidae. Bergfluiters komen in het oosten van Nederland en België voor, maar zijn hier vrij zeldzaam. Ze komen meer voor in Duitsland, Frankrijk, de Alpenlanden, Italië, Spanje, Portugal en Griekenland. Engels : Western Bonelli's Warbler Duits : Berglaubsänger Frans : Pouillot de Bonelli

bergfluiter foto genomen op de Maasvlakte auteur : Mars Muusse    CC 3.0

De bergfluiter lijkt op de tjiftjaf, maar heeft een langer slanker uiterlijk. Kop, nek en mantel grijsgroen, stuit groen, groene randen aan slagpennen vormen een onduidelijke vleugelvlek. De borst is grijswit, onderdelen wit.

bergfluiter auteur : Samuel Peregrina Domínguez    CC 3.0

Zeer moeilijk te onderscheiden van de balkanbergfluiter (Phylloscopus orientalis). Grootte beide geslachten ongeveer 11cm en een spanwijdte van ongeveer 18cm. Het voedsel bestaat hoofdzakelijk uit insekten.

Bron :  Wikipedia    CC 3.0

vogels

gebeurtenissen