Bandrob

B  b B  b  1n(13)

Bandrem

Een Bandrem is een ouderwets remsysteem van motorfietsen waarbij een blok (vaak van hout) tegen de band werd gedrukt om zodoende te remmen. Omdat het systeem net als alle remmen met wrijving werkte, werd het ook wel frictie-bandrem genoemd. De bijnaam van het systeem was bandenschraper. Dit systeem wordt ook vaak gebruikt bij zeepkisten.

Bron :Wikipedia    CC            Wikimedia commons    CC

varia

B  b B  b  1n(12)

Bandparodie

Bandparodie is een haast vergeten komisch genre waarbij artiesten zorgvuldig aan elkaar gemonteerde geluidsfragmenten playbacken en voorzien van komische mimiek en/of lichaamsbewegingen. De geluidsfragmenten zijn een bonte aaneenschakeling van heel veel verschillende soorten geluidsfragmenten die zorgvuldig op de "band" zijn gemonteerd. Bij een bandparodie-act wordt er gebruik gemaakt van vele geluidsfragmenten. Deze zijn zo verknipt en verplakt dat er een komisch geheel aan muziek, cabaret en andere fragmenten ontstaat. Zo wordt een muzieknummer moeiteloos afgewisseld met een fragment uit het achtuurjournaal, een roep van een uil of een lachsalvo. Een van de bekendste bandparodie-acts is een act van André van Duin waarmee hij in 1964 de talentenjacht "Nieuwe Oogst" van de Vara wist te winnen. Er zijn geen richtlijnen voor de lengte van een act, maar de meeste artiesten hebben acts van ongeveer 20 minuten.

Bron :Wikipedia    CC            Wikimedia commons    CC

muziek

B  b B  b  1n(11)

Bandoneon

Een bandoneon is een harmonica-achtig muziekinstrument, dat door Heinrich Band in 1854 uit de Duitse Konzertina ontwikkeld is. De bandoneon heeft een uitzonderlijk lange balg die door de bespeler als het ware 'gebroken' wordt op de knie om zeer felle accenten te krijgen. De klank van de bandoneon is warm en wollig en dat maakt het instrument uitstekend geschikt voor het spelen van melancholisch getinte muziek, zoals de Tango.

Bandoneon 'Cardenal' omstreeks 1920 auteur: Pavel Krok     CC

De bandoneon verschilt wezenlijk van de accordeon en trekzak omdat elke afzonderlijke toets aan beide kanten van het instrument een afzonderlijke toon geeft, in plaats van een akkoordmogelijkheid onder een knop aan de linkerhand. De bandoneon is wisseltonig; duwen en trekken geeft een verschillende toon, net als bij de trekzak en mondharmonica. Door de indeling van de knoppen (op het eerste gezicht bijna willekeurig) is het instrument niet makkelijk bespeelbaar.

Alfred Arnold Bandoneon, ca. 1949 auteur: Theodore Kloba     CC

Aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw was de bandoneon in Duitsland een populair instrument (meer dan 1000 bandoneonverenigingen!), maar door toedoen van het Nazisme, WO II en door de groeiende populariteit van de makkelijker bespeelbare accordeon raakte het instrument daar in onbruik.

Bandoneon 'Hohner' auteur: Pavel Krok     CC

De bandoneon werd in de 19e eeuw steeds in omvang uitgebreid, zodat hij nu een bereik van bijna 5 octaven heeft. Men zegt dat het instrument rond 1880 door de Ier Thomas Moore werd geïntroduceerd in Argentinië. Hier werd het een van de populairste volksinstrumenten en het ontwikkelde zich tot het kenmerkende instrument van de Argentijnse tango.

Onderdelen van de bandoneon auteur: Oscar(eigen werk)     CC

De bekendste bandoneonspeler (tevens componist) wereldwijd is Ástor Piazzolla. Deze nuevo tango-bandoneonist maakte met vele kamerorkesten en grotere orkesten tal van bekende nuevo tango's zoals Adiós Nonino, die gespeeld werd op het huwelijk van Prinses Máxima en Prins Willem-Alexander. De bekendste Nederlandse bandoneonspeler is Carel Kraayenhof.

Bron :Wikipedia    CC            Wikimedia commons    CC

muziekinstrument

Bandini 1000 turbo

De Bandini 1000 turbo,ook bekend als de "Bandini Berlinetta" is een handgebouwde sport coupé van 1992 door Ilario Bandini. Ingenieur Ilario Bandini noemde deze wagen "il mio fiore all'occhiello" "mijn trots en vreugde". De Berlinetta is de nieuwste creatie geboren uit zijn handen en vormt de ultieme evolutionaire stap uit de lange carrière van de "uitvinder van de auto" zoals hij werd omschreven in het Italiaanse tijdschrift Autosprint in 1981.

Bandini 1000 turbo op de Bandini dag 2002 Foto personale Forlì 2002 CC

Het ontwerp en de bou van de berlinetta nam de laatste zes jaar van zijn leven in beslag. Ondanks zijn 80jaar was dit het bewijs van zijn voortdurende inzet voor verbetering van zijn technische en stilistische 'uitvindingen'. Deze sedan is getuige van zijn creatieve genie, vaardigheid en vakmanschap.

Bandini 1000 turbo coupé Foto personale Forlì 2002 CC

Het koetswerk van deze twee-zitter werd gemaakt uit aluminium en is een synthese van alle ervaring uit het verleden, origineel en modern. De hellende voorkant,het rooster en de inklapbare koplampen zijn een verwijzing naar de Bandini 750 sport. De strakke lijnen van de zijkant, doen denken aan de eerste Bandini auto's met de motor achteraan, evenals de zitplaatsen dicht bij de vooras. De vlakke achterkant is een aërodinamisch uitloopsel van deze wagen.

Bandini 1000 16V turbo Foto personale Forlì 2002

De aluminium 1000 turbo maakt gebruik van indirecte mechanische injectie. Dubbele bovenligende nokkenassen, vier kleppen per vertikale cilinder en titanium drijfstangen. Cilinderinhoud is 929cc en draait maximum 10.000rpm. Een gesynchroniseerde 5-versnellingsbak + achteruit.

Ilario Bandini met "zijn" 1000 turbo motor tratto da Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini) CC

Ilario Bandini begon als race piloot, en nam met zijn wagens deel aan meer dan 60 wedstrijden, zowel 'hillclimbs', track racen als de 1000mijlen. Hij behaalde 19 eerste en 18 podiumplaatsen in de klassen 750cc en 1000cc. In de verenigde Staten wonnen Bandini wagens verschillende wedstrijden in de SCCA divisie. Er bevinden zich nog 10 Bandini's in het Bandini museum in Forli. Verder zijn er nog 46 geregistreerde wagens wereldwijd, voornamelijk in de VS en Japan. De "draak van Forli" stierf op 12 april 1992 aldaar.

Bron :Wikipedia    CC           Wikimedia commons     CC

auto

Bandini 1300

De Bandini 1300 was een racewagen gebouwd in 1980 door Bandini Cars in Forli ,Italië. In 1980 werd deze wagen voorgesteld als een nieuw prototype in de kleuren rood en blauw,afgelijnd met een goudkleurige boord. Later besloot Bandini het blauw te vervangen door wit. Het was de laaste wagen waarmee, organisator, Ilario Bandini in 1981 de uphill-race "Predappio-Rocca delle Camminate" opende, welke ze reeds meermaals hadden gewonnen. De innovatieve vernieuwingen van deze wagen zijn voornamelijk te zoeken in de 1300cc-motor.

Bandini 1300 16V Foto personale Forlì 2002 CC

Het koetswerk bestaat vooral uit composiet materialen, glasvezel en epoxy. Behalve twee zij-panelen uit aluminium welke kunnen dienen als ballast bij het verminderen van het gewicht. De luchtinlaten zijn minder uitgesproken, maar er werden opzij ellyptische luchtinlaten voorzien voor het koelen van de banden en de schijfremmen voor- en achteraan. De verstelbare spoiler achteraan werd vergroot.

Bandini 1300 achteraan met verbreedde spoiler Foto personale alla presentazione a Terra del sole (Fo) CC

De 4-cilinder in lijn motor achteraan in de lengterichting. De motor had een cilinderinhoud van1289cc. Na voorgaande ervaring met het Fiat monoblok werd hij door Bandini volledig vervaardigd uit aluminium. Een dubbele bovenliggende nokkenas, 16 kleppen met indirecte mechanische injectie.

Bandini 1300 16V motor Foto personale Forlì 2002

Het frame was een evolutie van het 1000 sport prototype. Onafhankelijke ophanging voor- en achter. 2x40liter brandstoftanks.

zicht in de cockpit Foto personale forlì 2002 CC

Bron :Wikipedia    CC           Wikimedia commons     CC

auto

Bandini s.p. 1000

De Bandini 1000 sports prototype was een racewagen gebouwd in 1972 door Bandini Cars in Forli. Deze wagen zorgde voor enkele belangrijke veranderingen bij Bandini. Na een ongeval tijdens de "Targa Florio" in 1972 en na reparatie van de wagen besloot Ilario Bandini de normale oranjegele kleur te vervangen door blauw. Bij de presentatie had de wagen aluminium Campagnolo velgen. In 1975 werden deze vervangen door de nieuwe Bandini velgen met centrale moer. Ook de lage spoiler achteraan werd vervangen door een verhoogd en breder model.

Bandini 1000 sport prototype (1975) in de nieuwe kleuren rood en blauw Foto personale 2003 CC

Het frame van speciale stalen buizen onderging een grote wijziging. Door het gebruik van nieuwe materialen voor de banden kreeg de wagen steeds grotere torsie-krachten te verwerken zodat de ganse struktuur van het frame moest worden gewijzigd. Vanaf nu werd er gebruik gemaakt van zowel vierkante, ronde als rechthoekige buizen. Ook de bestuurder kreeg een meer liggende houding.

Bandini 1000 sport prototype (1972) Foto personale alla presentazione a Terra del sole (Fo) CC

Het koetswerk werd grotendeels vervaardigd uit glasvezel en epoxy harsen, de bestuurdersruimte werd ommanteld in aluminium. Alle delen werden ook voorzien van een snel-wisselsysteem. Een grote en verlaagde rechthoekige luchtinlaat vooraan en later voor het eerst een verstelbare spoiler. Het frame van de Bandini s.p. 1000 werd later gebruikt voor het testen van de eerste versie van de 1300cc-motor gebaseerd op een fiat-monoblok.

Bandini 1000 sp (team Scuderia Jolly Club) tijdens oefenrit in de "Targa Florio" in 1972

Op het chassis werd de Bandini 1000cc-motor gemonteerd, welke zijn kracht en betrouwbaarheid reeds had bewezen. De motor was nu opgevoerd tot 118pk bij 8000rpm.

kleur na ongeval Foto personale forlì 1980 CC

Bron :Wikipedia    CC           Wikimedia commons     CC

auto

Bandini 1000/70 V

De Bandini 1000/70V was een racewagen gebouwd in 1970 door Bandini Automobili in Forli. Deze tweezitter vertegenwoordigde de evolutie maar niet de vervanging van de 1000/66.

Bandini 1000V Foto personale Forlì 2002 CC

De nieuwe motor werd volledig ontworpen door Ilario Bandini. Deze 1000cc-motor was volledig in aluminium en had vertikale(acroniem met de "V") Solex carburatoren (zie foto verder). Geheel nieuw zijn ook de grote luchtopeningen voor de motor achter de deuren.

Bandini 1000 V Foto tratta dal libro: Bandini (storia di Ilario Bandini e delle sue auto) CC

Het frame van speciale stalen buizen is gebaseerd op de 1000/66. Deze eliptische en ronde buizen kwamen zoals voorheen uit de luchtvaartindustrie en hebben bijgedragen tot een licht maar sterk chassis. Het aluminium koetswerk had een afneembaar front voor snelle vervanging. Midden 1972 werd het middengedeelte aangepast om een betere doorstroming te krijgen naar de luchtinlaten en voor meer neerwaartse druk.

Bandini 1000 V Foto tratta dal libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini) CC

De motor was 987cc en leverde 115 pk bij 8000tr/m. Een Bandini DOHC 1000 vier- cilinder motor. Een gesynchroniseerde Colotti 5-versnellingsbak. Schijfremmen voor- en achteraan. Een benzinetank met 40l inhoud. Aluminium Campagnolo wielen. Totaalgewicht >400kg.

Bandini motor met vertikale carburatoren Foto tratta dal libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini) CC

Bron :Wikipedia    CC           Wikimedia commons     CC

auto

Bandini Saloncino

De Bandini Saloncino was een racewagen gebouwd van in 1968 door Bandini Automobili in Forli. Deze nieuwe sport coupé werd gepresenteerd op het "Salone Internazionale dell'Automobile di Torino" in 1968

Bandini Saloncino libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

De Salonico werd ook gebruikt als testwagen voor een 1300cc-motor met een nieuw soort carburator. Het frame werd ontworpen en gebouwd door Ilario Bandini gebaseerd op de 1000/66. Het koetswerk werd volledig gemaakt in ultra lichte legering. De voorkant is gelijk aan die van zijn voorganger, maar werd lichtjes aangepast om een vloeiende overgang te maken met voorruit en dak.

Bandini sport coupé 1000 Saloncino (1968) in profiel Foto tratta dal libro: Bandini (storia di Ilario Bandini e delle sue auto)CC

Het bovendeel van de motorkap achteraan werd gedomineerd door een langwerpig achterraam met een mooi zicht op de motor en onderdelen. De wagens haalden een snelheid van 220km/h bij een totaal gewicht van 600 kg. De motor was 987cc en leverde 105 pk bij 8500tr/m.

video indien nodig ActiveX toestaan Saloncino achteraan + motorgeluid

Een Bandini DOHC 1000 vier- cilinder motor. Schijfremmen voor- en achteraan. Een benzinetank met 55l inhoud. Aluminium Amadori en Campagnolo wielen.

Bandini motor met aangepaste turbo

Bron :Wikipedia    CC           http://blog.jpblogauto.com/

auto

Bandini 1000/66 sport

De Bandini 1000/66 sport was een racewagen gebouwd in 1966. Dit type wagen vervangt de Bandini 1000P, vooral door de steeds verbeterde versie van de Bandini bialbero 1000cc-motor. Ook de onafhankelijke wielophanging en de gewijzigde structuur van het chassis (in hetzelfde lichte materiaal) hebben hiertoe bijgedragen.

Prototype Bandini 1000/66 sport libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Met de 1000/66 werden ook de schijfremmen op de vier wielen een constante. Geheel nieuw voor Bandini was de goedkeuring van de Colotti 5-traps versnellingsbak. Ook de radiator dubbel achteraan geplaatst was nieuw.

1000/66 sport tijdens een race libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Motorinhoud 987cc en leverde 105pk bij 8500 rpm. Het aluminium koetswerk, voledig gebouwd door Bandini was estetisch en functioneel gebouwd. Het gewicht van de wagen was 400kg.

Bandini 1000 sport libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

de 1000/66 sport achteraan libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Bron :Wikipedia    CC

auto

Bandini 1000GT

De Bandini 1000GT was een sportieve personenwagen gebouwd in 1963. Deze wagen gebruikte dezelfde motor als de 1000/62P en de Saponetta 1000, weliswaar ge-detuned voor normaal gebruik.

Bandini 1000GT libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Deze wagen was de eerste Bandini met een gesynchroniseerde 5-versnellingsbak. De 1000Gt behield het traditionele concept met de motor vooraan en achterwielaandrijving. Het koetswerk was ontworpen door een Noord-Italiaanse designer uit Corna. Hij realiseerde een sobere maar sportieve wagen.

Interieur van de 1000GT libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Onafhankelijke ophanging voor-en achteraan. Schijfremmen vooraan,trommelremmen achteraan. Het gewicht van het chassis bedroeg slechts 25kg en een totaalgewicht van 475kg.

motor van de 1000GT libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

De wagen haalde een topsnelheid van 200 km/h. De motor had een vermogen van 94pk bij 8000rpm.

het voledige buizenframe van de 1000GT libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Bron :Wikipedia    CC

auto

Bandini 1000P

De Bandini 1000 P was een racewagen gebouwd van 1959 tot 1965 door Bandini Cars in Forli. Dit was een nieuw type Bandini met de motor achteraan. Het prototype in 1959 maakte eigenlijk gebruik van een 850cc-motor.

Bandini 1000 P (1962) libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Het design was van Ilario Bandini. Voor het chassis werd gebruik gemaakt van dezelfde materialen als de voorgaande wagens en hierdoor bleef het gewicht beperkt tot 16kg. De wagen had voor-en achteraan onafhankelijke ophanging.

Ilario Bandini in een 1000P tijdens de Vinci-S.Baronto uphill 1962 libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

De motor had 987cc-inhoud en presteerde 98pk bij 8500rpm. Hij was voorzien van twee dubbele Weber carburatoren 38DC03. Het totaalgewicht bedroeg 380kg. De wagen had een 4-versnellingsbak waarvan de tweede,-derde en vierde gesynchroniseerd.

Een Bandini 1000P met geopende motorkap libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Het aluminium koetswerk werd vervaardigd in de Bandini fabriek in Forli. De wagen was meer gestroomlijnd van voor tot achter. De luchtinlaat vooraan werd zeer laag gebracht en de vorm van de lichten was ook aërodinamischer.

Bandini bialbero 1000 cc motor libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Bron :Wikipedia    CC           etceterini.com/

auto

Bandini formula junior

Bandini formula junior was een racewagen gebouwd van 1959 tot 1962 door Bandini Cars in Forli. Deze wagen was een junior categorie voor beginnende piloten in Europa en de VS.

Bandini formula junior libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Deze categorie wagens was gebonden aan een strikte technische/financiële reglementering om de verschillen tussen de verschillende merken zo klein mogelijk te houden. De motoren waren afkomstig van seriewagens welke in voldoende hoeveelheden werden geproduceerd dit om de kosten te drukken. De keuze van Bandini (zoals meerdere merken) viel op de Fiat 1100 / 103. De motoren werden wel getuned voor hogere prestaties en een betere gewichtsverdeling.

Het frame van een Bandini junior libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Zoals bij de Bandini formule 3 werd er ook gebruik gemaakt van een snelwisselsysteem voor het front. De wagens haalden een snelheid van 210km/h bij een totaal gewicht van 404 kg. Later mocht dit gewicht worden aangepast tot 360kg. De motor was 1089,5cc enleverde 90 pk bij 6500tr/m.

Een Bandini junior in de pits in Monaco met piloot Ugo Piccagli libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Het aluminium koetswerk werd vervaardigd in de Bandini fabriek in Forli. De wielbasis bedroeg 2.066mm. Spoorbreedte vooraan 1.380mm en achteraan 1345mm. De totale lengte bedroeg 3.600mm.

1959 Bandini formula junior (Dino Bandini colection) libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Bron :Wikipedia    CC           etceterini.com/

auto

Bandini 750 sport internazionale

Bandini 750 sport internazionale of eenvoudig de "Saponetta"(stukje zeep) was een racewagen gebouwd van 1957 tot 1961. Deze wagen werd de vervanger van de 750 sport "torpedo" in de klasse tot 750cc.

Bandini Saponetta rechts stuur

Voor het chassis werden dezelfde elementen gebruikt als voor de topedo. De wielbasis werd vergroot tot 2100mm en het zwaartepunt verlaagt. Het motorcompartiment werd voorzien voor het inbouwen van de grotere 850cc-en 1000cc motoren. Het gewicht van het chassis was 21 kg. Het totaalgewicht bedroeg 340 tot 390kg, afhankelijk van de motor.

Bandini Saponetta links stuur

Tot 1959 werd de Saponetta voorzien van een Bandini-Crosley 750cc motor van de tweede serie. Vanaf 1959 werden er ook 850cc-en 1000cc motoren ingebouwd volledig ontworpen door Bandini. Er waren ook kopieën welke gebruik maakten van Saab en Ford motoren. De Saponetta haalde snelheden van 185km/h (750cc) tot 200km/h (1000cc).

De Saponetta tijdens een wedstrijd libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Het aluminium koetswerk werd vervaardigd in de Bandini fabriek in Forli. Het koetswerk heeft wel enkele veranderingen ondergaan,vooral achteraan. Vooraan werd de luchtinlaat aangepast in funktie van de motor achteraan was dit vooral in funktie van de aërodynamica.

Saponetta met gewijzigde achterzijde libro Bandini (storia e automobili di Ilario Bandini)CC

Bron :Wikipedia    CC           http://www.cartype.com/

auto

Bandini GT 750

Deze wagen werd gebouwd in 1955 door Bandini Cars in Forli. Dit was de eerste Bandini tweezitter ontworpen voor de weg.

Bandini 750 coupé Zagato

Het chassis en de motor hadden de karakteristieken, materialen en het ontwerp van de 750 sport siluro. Het koetswerk voor de coupé werd ontworpen door de Zagato company en was voledig in Aluminium. De hoogte van deze wagen was slechts 1,14 meter en met 450 kg een echte lichtgewicht. Het gewicht van het chassis was 27 kg.

De Bandini 750 zagato in Sebring (1960) Auteur: Registro Bandini     GNU

Trommelremmen voor- en achter. Onafhankelijke ophanging vooraan en dubbele bladveren achteraan. 2 Weber karburatoren met dubbele behuizing 35DC03. 62 pk aan 7000 tr/m. 12" Borrrani spakenwielen (5.20" x 12").

De 750 GT zagato tijdens de race op Sebring (maart 1960)

Bron :Wikipedia    CC           http://www.cartype.com/

auto

Bandini formula 3

Deze wagen werd gebouwd van 1954 tot 1957. Speciaal ontworpen voor de éénzitter klasse tot 750cc dit was de voorloper van de Formula Junior en het latere formule 3.

Bandini formule 3

Het chassis had de karakteristieken, materialen en het ontwerp van de torpedo twee-zitter sport. Maar de afmetingen nodig om de wagen te verlagen maakte het mogelijk het gewicht terug te brengen tot 16 kg. De verlaging van het zwaartepunt kwam natuurlijk ook de wegligging en daarmee de prestaties ten goede. Het totaal gewicht bedroeg 300 kg.

het chassis gewicht 16 kg Auteur: Registro Bandini     GNU

De drie Bandini formule wagens gebruikten dezelfde motor als de tweezitter sport in die periode: de Bandini-Crosley eerste en tweede serie. 2 Weber karburatoren met dubbele behuizing 35DC03 horizontaal of vertikaal. 66 tot 90 pk aan 9000 tr/m. Er waren twee types koetswerk in het bijzonder de voorzijde, welke niet was gelast maar met bouten bevestigd, afhankelijk van welk type motor er werd gebruikt.

het instrumentenbord van de Bandini formule 3

Het instrumentenboerd had slechts drie meters: het toerental, de water temperatuur en de oliedruk.

Bron :Wikipedia    CC

auto

Bandini-Maserati

De Bandini-Maserati werd gebouwd in 1953 door het Italiaanse Bandini Cars. Door handelsovereenkomsten (niet exclusief) tussen Ilario Bandini en en de Italo-Amerikaan Tony Pompeo, voor wagens zonder aandrijving, werden meer en meer wagens zoals de sport siluro geexporteerd naar de VS, waar ze werden voorzien van motoren zoals Siata, Offenhauser,Saab,MG en Alfa Romeo.

profiel van de Bandini-Maserati

Deze wagen werd ontworpen in 1952 speciaal voor de Maserati A6 1500cc-motor en werd volgens de registers geexporteerd op 15 feb 1954 voor wedstrijden in de categorie FM League SCCA (Sports Car Club of America). De piloten Bernhard Vihl, George Parrington en David Michaels reden met deze wagen de '12 Hours of Sebring' op 16 maart 1955.

het chassis

De motor was een 6-cilinder in lijn 12 klepper met enkele nokkenas. 3 Weber karburatoren met dubbele behuizing. 75 pk aan 4700 tr/m. Het koetswerk volledig in aluminium de afmetingen en de aërodynamica waren bijna identiek aan de eerste Bandini uit 1946.

De Maserati A6 motor

De Bandini-Maserati uit 1953 foto genomen 2007

Bron :Wikipedia    CC

auto

Bandini 750 sport siluro
De Bandini 750 sport siluro werd gebouwd van 1950 tot 1956 door het Italiaanse Bandini Cars. Deze wagen werd de nieuwe uitdager van de internationale lagere racewagen klasse. Van 1950 tot 1953 waren de wagens voorzien van half-ronde spatborden, daarna werd de reglementering aangepast en moesten de spatborden geïntegreerd zijn in het koetswerk. Bandini maakte deze demonteerbaar zodat de wagens konden meedoen in de formule3 open wiel klasse.
Bandini 750 siluro sport Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini)     GNU
Tony Pompeo, een Amerikaans autoverdeler van Italiaanse afkomst, was zo tevreden over de Bandini 1100 en de 1100sport, dat hij Ilario Bandini vroeg om het bouwen van een wagen die kon meedoen in de kategorie 750cc. Pompeo verzond een Crosley motor naar Bandini om deze uit te testen en te gebruiken in de nieuwe wagen. Deze kompakte lichtgewicht motor werd gebruikt in schepen, vliegtuigen en zelfs voor het aandrijven van brandpompen in sprinklersystemen. De motor had een aluminium blok met vijf lagers en twee kleppen per cilinder. Bandini paste de motor aan met een langere overbrenging, stalen krukas,nokkenas,nieuwe zuigers en oliepomp.
Bandini-Crosley 750 Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini)     GNU
Met deze aangepaste Crosley motor was de wagen (de 750 sports torpedo) klaar om deel te nemen aan allerhande wedstrijden, zoals bergklimwedstrijden, wegwedstrijden , 6-en 12uurs endurance races zoals de 12 uren van Sebring(VS) en de Mille Miglia(It). In de 750cc klasse werden piloten als Dolph Vilardi en Melvin Sachs met deze wagen Amerkaans kampioen in 1955 en 1957. In de hogere klasse reden ze samen naast Ferraris, Maseratis en Porches en behaalden goede resultaten. Massimo Bondi werd 9e in de Mille Miglia in 1953 en Ilario Bandini zelf won in 1955 en 1956 de Predappio bergklimwedstrijd.
chassis Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini)     GNU
Het chassis woog slechts 18 kg en het totale gewicht was 330 kg. De eerste aluminium koetswerken werden gemaakt in de Rocco Motto fabriek, ze hadden een max aan aërodynamica, waren eenvoudig functioneel, het front had een bijna geheel elyptische vorm en een grote grille voor max luchtinlaat. Later na 1953, om aan de eisen van de VS te voldoen, werden er zelfs koetswerk modellen overgemaakt aan Bandini. De lichten werden oa achter de luchtinlaat geplaatst en werd het koetswerk estetisch/aërodynamisch.
De Bandini 750 (na 1953) met afneembare spatborden Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini)     GNU
De 750 sport torpedo werd ook uitgerust met diverse motoren zoas de Seata 1500,Offenhauser 1625cc, Saab 750cc Mercury, MG 1250cc, Alfa Romeo 2000cc; perfect aangepast voor hogere categoriën en apparte wedstrijden. De meest uitzonderlijke was de Bandini dragster uitgerust met een 6000cc Cadilac motor, 400m in 11.16 sec met een top snelheid van 320km/h.
de 750 sport siluro (links) zie de demonteerbare spatborden en de 750 sport siluro C.F. (rechts) in de Mille Miglia paddock 2008 Auteur: Registro Bandini     GNU
Bandini 750 motor tweede serie Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini)     GNU	Seata 1500cc motor Libro: Bandini (storia della vita e automobili di Ilario Bandini)     GNU
Bron :Wikipedia    CC

auto