Naar de inhoud

Wie Weet

bloggen om te leren
waaroemni-805px.png

Categorie: flora

Zaterdag 24 juli 2010

Bezemstruik


B    e    z
B  b B  b  5 z (3)
Bezemstruik
De bezemstruik (Spartium junceum) is een sterk vertakte plant uit de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae).
De soort groeit op droge, zonnige hellingen in Zuid-Europa en wordt elders gekweekt om de bloemen. De jonge takken zijn erg buigzaam, berijpt en ze dragen riemvormige bladeren.
Soms zijn er echter bijna geen bladeren aanwezig.

Engels : Spanish Broom of Weaver's Broom
Duits : Rutenginster of Pfriemenginster
Frans : spartier à tiges de jonc meer bekend als genêt d'Espagne

697167-a1b1000d9af868ec7624042d04d5fccc.jpg
bezemstruik
auteur : Dedda71    CC 3.0
De bezemstruik heeft gele, grote bloemen die een zoete geur hebben. Ze zijn 2-2,5 cm lang.
Ze bevinden zich doorgaans aan het einde van de takken waar ze aren vormen.
De bloemen bloeien het grootste deel van de zomer.

De vrucht is een peul die aanvankelijk groen en behaard is.
Later wordt de peul zwart en kaal.
De lengte is 5-8 cm. Elke peul bevat meerdere bruine zaden.

697167-b274c306975d0c170648bbcb126da18b.jpg
Spartium junceum
auteur : Javier martin     697167-63f899dfc913ac37921d6d4a501bec79.jpg
In het Middellandse-Zeegebied vindt men Spartium junceum heel vaak langs de kant van de weg.
Hij verlangt een doorlatende, tamelijk droge, kalkhoudende grond.
Ten noorden van de Alpen houdt de bezemstruik het alleen vol in zeer milde klimaatzones uit, op beschutte, zonnige plaatsen.
Beschermen in de winter met dennetakken tegen vorst is aan te raden.

Vermeerdering gebeurt door zaaien.

Deze plant is aantrekkelijk voor bijen (lokt bijen).

De bezemstruik bloeit vaak nog een 2 de maal (nabloei).
Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 06:47 2 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 23 juli 2010

Bezemkruiskruid

B    e    z
B  b B  b  5 z (2)
Bezemkruiskruid
Het bezemkruiskruid (Senecio inaequidens) is een meerjarige plant uit de composietenfamilie (Asteraceae).

De Nederlandse naam bezemkruiskruid is afkomstig van de vorm van de plant, door de sterke vertakking lijkt hij wat op een omgekeerde bezem.
De sooortaanduiding inaequidens betekent ongelijke tanden.

Pas sinds de jaren '70 van de 20e eeuw is de plant aan een opmars bezig.
Zowel in België als Nederland is het een sterk oprukkende neofyt (nieuwe plant).

Engels : Narrow-leaved Ragwort
Duits : Schmalblättrige Greiskraut
Frans : séneçon du Cap

696478-4063962b17426e2ec654e28a27f7dca1.jpg
bezemkruiskruid
auteur : Kurt Stueber    CC 3.0
De plant komt van nature voor in Zuid-Afrika.
Daar komt de soort voor in de bergen in het oosten op rotsige hellingen en op met kiezel bedekte beekbodems.
Met woltransporten is de plant rond 1900 naar Europa gekomen.
De oudste vermeldingen uit Duitsland dateren uit 1890.

De soort is nu algemeen aanwezig op ruderale terreinen zoals bouwgronden, langs spoorwegen, in wegbermen, langs slootkanten met een voorkeur voor wat vochtige grond.
De plant heeft volle zon nodig en mijdt zinkhoudende bodems.
De grond mag zandgrond zijn, maar dan niet voedselarm.

De verspreiding van de afgelopen decennia schijnt te hebben plaatsgevonden vanuit het Middellandse Zeegebied.
Via spoorwegen zouden de zaden verder noordwaarts zijn vervoerd.
Andere bronnen melden weer een invoer vanuit Zuid-Afrika via België, waaruit ze via spoorwegen noordwaarts verspreid werd.

696478-f3db7dd354c9eb8f08ece47fd97b62ec.jpg
Senecio inaequidens
gebruiker : TeunSpaans     696478-63f899dfc913ac37921d6d4a501bec79.jpg
Zoals vrijwel alle soorten uit het geslacht Senecio bevat de plant pyrrolizidine alkaloïden.
Consumptie door mens en dier dient vermeden te worden.
De consumptie kan leverbeschadiging tot gevolg hebben.

Bestuiving vindt plaats door insecten.

Door de sterke verspreiding van de laatste jaren wordt ze in een aantal natuurgebieden als een bedreiging gezien van zeldzame oorspronkelijke soorten.
Zo wordt de soort in de Vlaamse duinen op een aantal plaatsen actief bestreden.
Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 06:44 3 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 22 juli 2010

Bezemdophei


B    e    z
B  b B  b  5 z
Bezemdophei
De bezemdophei (Erica scoparia) is een plant uit de heifamilie (Ericaceae) die vooral in Zuid-Europa voorkomt.
In Nederland is de bezemdophei bekend van het waddeneiland Terschelling.
De soort is hier in de Tweede Wereldoorlog terechtgekomen met het transport van landmijnen uit Zuid-Europa.
In 1996 waren nog zeven struiken aanwezig in de duinen nabij Oosterend (Terschelling), in 2005 waren het er nog vijf.

695784-2f7503b27d5f11eaeb30acc702e5cc43.jpg
In België komt de soort niet voor.

Engels : Broom Heath of Besom Heath
Duits : Besenheide
Frans : bruyère à balais of ook brande

695784-2a9c99aa7099d43436ded119f7d89f90.jpg
Erica scoparia
Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 07:35 1 reactie Reageer op dit bericht
Dinsdag 20 juli 2010

Bevertjes

B    e    v
B  b B  b  5 v (4)
Bevertjes
Bevertjes (Briza media) is een plant uit de grassenfamilie (Poaceae) die op de Nederlandse Rode lijst van planten staat als vrij zeldzaam en zeer sterk afgenomen.
In Zuid-Limburg, in het Savelsbos, is trilgras nog volop aanwezig.
Komt echter ook elders, behalve in Drenthe, in Nederland voor.
In België is de soort plaatselijk algemeen aan de kust.
Bevertjes hoort tot het geslacht trilgras dat de naam te danken heeft aan het ratelen van de aartjes aan de pluimen door de wind.

Engels : Briza media ook gekend als Quaking-grass, Cow-quake, Didder, Dithering-grass, Dodder-grass, Doddering Dillies, Doddle-grass, Earthquakes, Jiggle-joggles, Jockey-grass, Lady's-hair, Maidenhair-grass, Pearl Grass, Quakers, Quakers-and-shakers, Shaking-grass, Tottergrass, Wag-wantons
Duits : Mittlere Zittergras, ook Gewöhnliches of Gemeines Zittergras
Frans : ragondin, of castor des marais en soms myopotame

694414-5d7844d92c9574e7155f26270ab12153.jpg
Briza media
auteur : Guido Gerding    CC 2.5
Bevertjes is een vaste plant, die 20-50 cm hoog wordt. De plant vormt korte wortelstokken (rizoom), die aan het eind weer als spruit boven de grond komen en zich zo vegetatief kan voortplanten.
Bevertjes bloeit van mei tot augustus met een sterk vertakte bloeiwijze (pluim).
De knikkende aartjes staan op lange stelen.
De kelkkafjes zijn groen of paars gekleurd.
De vrucht is een graanvrucht.

Bevertjes komt voor op vrij open grassige plekken op niet te droge grond.
Groeit het liefst op humusrijke grond.

Trilgras kan in een droogboeket worden gebruikt.

694414-6d2546edb412a9d6e9f966f80693f24d.jpg
bevertjes
Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door waaroemni om 09:58 3 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 18 juli 2010

Beverneltorkruid


B    e    v
B  b B  b  5 v (2)
Beverneltorkruid
Beverneltorkruid (Oenanthe pimpinelloides) is een giftige, vaste plant die behoort tot de schermbloemenfamilie (Umbelliferae oftewel Apiaceae).
De plant komt van nature voor in Eurazië en in Nederland in Noord-Brabant.
De soort staat op de Nederlandse Rode Lijst planten als zeer zeldzaam en stabiel of toegenomen.

Engels : Meadow Parsley, Corky-fruited Water-dropwort
Duits : Bibernell-Wasserfenchel, Bibernellepferdesaat
Frans : Œnanthe faux boucage

692996-276cb72f87145a05e44a6ce2a3ab8745.jpg
beverneltorkruid
auteur : Kurt Stueber  CC 3.0
De plant wordt 25-50 cm hoog en heeft eivormige wortelknolletjes, die in een dun, steelachtig deel is versmald.
De stengel is gegroefd. De bladeren zijn dubbel geveerd tot dubbelveerdelig.
De slippen van de onderste bladeren zijn elliptisch-wigvormig.
De bladranden zijn ingesneden tot getand.

Beverneltorkruid bloeit in juni en juli met 3-4 mm grote, witte bloemen.
De kroonbladen zijn zeer ongelijk en de randbloemen zijn duidelijke stralend.
De bloeiwijze is een enkelvoudig scherm met zes tot vijftien stralen, twee tot vijf omwindselbladen en twaalf tot twintig omwindselblaadjes.
De schermstralen en de bloemstelen zijn na de bloei verdikt. De helmhokjes zijn wit of beige.

692996-7d6c271d7c8230fcf330d6d1a09d2717.jpg
Oenanthe pimpinelloides
foto : EmorsgateSeeds
Beverneltorkruid wordt ook wel in de moestuin gezaaid vanwege de eetbare knolletjes.
De plant komt voor in voedselrijk, vochtig grasland.
De verse knolletjes zijn giftig door de gifstof oenanthotoxine, maar kunnen wel gekookt, gebakken of gefrituurd gegeten worden.
Ze hebben een hazelnootachtige smaak.
Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 9 juli 2010

Betonie


B    e    t
B  b B  b  5 t (8)
Betonie
De betonie of het koortskruid (Stachys officinalis, synoniem: Betonica officinalis) is een plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae).
De soort staat op de Nederlandse- en Belgische Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en sterk afgenomen.

De betelolie die uit de bladeren gehaald kan worden bevat betel-fenol of chavibetol (3-hydroxy-4-methoxyalkylbenzeen)

Engels : Purple betony, Wood betony of Bishop's wort
Duits : Heil-Ziest of ook Echte Betonie, Flohblume, Pfaffenblume, Zahnkraut of Zehrkraut
Frans : L'Épiaire officinale of bétoine

686888-8f9a8b44cd1ed076fc751addc4966d47.jpg
betonie in bloei
De plant wordt 30-90 cm hoog en bloeit van juni tot augustus met paarsrode, soms witte bloemen. De bloemen vormen een dichte schijnaar.
De meeste bladeren zitten in een wortelrozet.
De onderste bladeren hebben een lange bladsteel en de bovenste bladeren hebben een korte bladsteel.
De bladeren hebben een netvormige nervatuur.
De kantige stengel is onvertakt en heeft korte haren.

De betonie komt voor op graslandhellingen en aan bosranden op niet te droge, lemige en kalkrijke grond.
De plant wordt ook als sierplant gekweekt.

686888-99c539eee124315efe75d12a08e52a64.jpg
betonieplant
gebruiker : Rasbak    CC 3.0
In de Griekse en Romeinse oudheid werd de Betonie veel als braakmiddel en bij het stelpen van bloed toegepast.
Pedanius Dioscorides beschreef al de werking op het zenuwstelsel en Antonia Musa beschreef in De Herba Vettonica 47 kwalen, waartegen betonie als geneeskrachtig kruid gebruikt kon worden.
In de Middeleeuwen werd de plant gebruikt bij bezweringen.
Tegenwoordig worden de in de plant voorkomende werkzame stoffen gebruikt bij aandoeningen van de luchtwegen, diarree en blaasontsteking.
Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 14:34 Reageer op dit bericht
Donderdag 8 juli 2010

Betelpeper


B    e    t
B  b B  b  5 t (7)
Betelpeper
Betelpeper of Sirih (Piper betle) (soms afgekort tot Betel) is een plant uit de familie van de Peperachtigen en is vooral bekend door het gebruik van het betelkauwen (in Indonesië: het kauwen van de Sirih-Pinang).

De noot is al eeuwen geliefd om zijn opwekkende werking.

De betelolie die uit de bladeren gehaald kan worden bevat betel-fenol of chavibetol (3-hydroxy-4-methoxyalkylbenzeen)

Engels : betel
Duits : Betelpfeffer ook Betel
Frans : bétel

685964-b20082a09106d70c469ccaea9c5d92c2.jpg
betelpeperplant
auteur : Ananda     685964-63f899dfc913ac37921d6d4a501bec79.jpg
De Betelpeper is een kruid waarvan de bladeren medische eigenschappen hebben.
Het is een meerjarige, groenblijvende klimplant met hartvormige bladeren en witte samengestelde bloemtrossen.
Van origine komt de plant uit Maleisië, maar hij komt nu ook veelvuldig voor in India, Sri Lanka en Indonesië.
De beste variëteit van de betelpeper is de "Magahi" variant die wordt gekweekt bij Patna in Bihar, India.

685964-c889cc6ef326b53c0742ffe5adeaa156.jpg
betelpeperblad
auteur : Pamri    CC 3.0
Meest bekend is het gebruik van de bladeren bij het kauwen van de Arecanoot (Betelkauwen).
Deze soort van gebruik is vaak diep verankerd in de oude tradities van het Verre Oosten (Oost- en Zuidoost-Azië en Micronesia).

- Betelbladeren worden ook gebruikt als stimulans, als antiseptisch middel en om de adem te verfrissen.
- In de ayurvedische geneeskunst worden de bladeren gebruikt als een afrodisiacum.
- In Maleisië wordt het gebruikt tegen hoofdpijn, artritis en pijn van de extremiteiten.
- In Thailand en China in gebruik tegen kiespijn.
- In Indonesië gebruikt als antibiotica.
- Wordt ook gebruikt bij darmklachten, constipatie en om de lactatie te bevorderen.

Een gerelateerde plant de Piper sarmentosum, die gebruikt wordt bij het koken, wordt wel de "wilde betelplant" genoemd.
Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 08:13 1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 7 juli 2010

Betelpalm


B    e    t
B  b B  b  5 t (6)
Betelpalm
De betelpalm (Areca catechu) is een rechtopstaande tot 15 meter hoge palm in het genus Areca.
De stam is slank met onduidelijke bladlittekens.
De bladeren zijn geveerd en meestal tot 2 m lang, ze zijn zijdelings uitstaand en aan de top iets overhangend.
De deelblaadjes staan zeer dicht opeen.

De betelpalm is afkomstig uit Indonesië en wordt veel in Zuidoost-Azië gekweekt. Engels : areca palm of de areca nut palm
Duits : Betelnusspalme (Areca catechu) ook Katechupalme of Arekapalme
Frans : palmier à bétel

685243-a16de3e19b16db4146a92e437ccc4278.jpg
Betelpalm met vruchten
auteur : Pamri    685243-63f899dfc913ac37921d6d4a501bec79.jpg
De bloemen zijn klein, lichtgeel en zitten in fijnvertakte bloeiwijzen, de er uit de verte als poederkwasten uitzien.
De bloeiwijzen en later de vruchttrossen zitten hoog aan de stam aangehecht, vlak onder de gladde, groene bladschedenbundel.
De vruchten zijn geel tot oranje, rond tot eivormig en tot 6 cm groot.

De Nederlandse Vereenigde Oostindische Compagnie speelde een belangrijke rol in de betelhandel.
Vanuit Indië exporteerden zij de noot naar Europa, de Arabische landen en China.
Er waren plantages op o.a. Timor en Soemba.

Tegenwoordig zijn er plantages in diverse landen waaronder in India.

Zaadjes van de betelpalm kiemen in enkele weken.
Ze worden in het westen opgekweekt in broeikassen.
De kleine palmboompjes worden via bloemenzaken en -markten verkocht.
De betelpalm kan niet tegen direct zonlicht en is niet vorstbestendig.

685243-f2df9022efe730e708c0ab7ee44f8538.jpg
jonge betelpalm (Areca catechu)
gebruiker : Christophe    CC 3.0
Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 10:06 1 reactie Reageer op dit bericht
Dinsdag 6 juli 2010

Betelnoot


B    e    t
B  b B  b  5 t (5)
Betelnoot
De betelnoot (of Arekanoot) is het zaad van de palm.
Het is eigenlijk een steenvrucht en botanisch gezien is de betelnoot evenals de kokosnoot dus eigenlijk geen noot.

De harde betelnoot is ongeveer zo groot als een kippenei.
De noot heeft een bittere smaak en is rood van kleur.

De noot is al eeuwen geliefd om zijn opwekkende werking.

Engels : betelnut
Duits : Betelnüsse of Arekanüsse
Frans : noix d'arec

684729-031235d0546eb0927c29f9c951e9a403.jpg
tros betelnoten
auteur : Pamri     684729-63f899dfc913ac37921d6d4a501bec79.jpg
In het Verre Oosten (Oost- en Zuidoost-Azië , India en Micronesia) wordt de onrijpe noot veel gekauwd.
In Indonesië noemt men het: het kauwen van de "Sirih-Pinang".

De noot wordt in kleine brokjes gehakt en ingepakt in een stuk betelblad (niet van de Betelpalm maar van de betelpeperstruik) en vermengd met wat ongebluste kalk, kruidnagel en pruimtabak .
Het gecombineerd gebruik met kalk versterkt het effect van de betelnoot doordat de stof areciline omgezet wordt in de werkzame stof arecaidine.
De kalk is, afhankelijk van wat de omgeving te bieden heeft, afkomstig van kalkrotsen, koraal, zeeschelpen of slakkenhuisjes.

684729-18873cbc26f09e75aada3aa6a063dbd3.jpg
rijpe betelnoten
auteur : J.M.Garg    CC 3.0
Er ontstaat bij menging een rode pasta die bij het kauwen het speeksel vuurrood kleurt.
Bij chronisch gebruik verkleuren de tanden rood.
Na het kauwen worden de dan smakeloos geworden resten uitgespuugd.

Om de bittere smaak te verfijnen wordt, afhankelijk van regio, budget of beschikbaarheid het "betelhapje" nog voorzien van soms wel tientallen andere ingrediënten (honing, vruchten, gemalen noten, pepermunt, salmiak, zoethout en extracten van planten).
Vaak claimt de verkoper dat ook dit de werking zal versterken.

De traditionele stenen voetpaden in de Micronesische deelstaat Yap in de Carolinen zijn door het massale gebruik en bijbehorend gespuug roodgevlekt.
Op dit eiland, ten oosten van de Filipijnen, kweekt men kwalitatief erg goede betelnoten en een significant deel van de Yapezen kauwt continu betel; de noten worden vanuit Yap echter ook uitgevoerd.

Effect: Gaat het hongergevoel tegen en heeft een licht euforische en opwekkende werking.

Bijwerkingen: misselijkheid, buikloop, verhoogde hartslag, irritatie van de slijmvliezen, gebitschade, bij chronisch gebruik verhoogde kans op gezwellen aan de mond en slijmvliezen (er zijn nog meer bijwerkingen).
Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 15:28 Reageer op dit bericht
Vrijdag 25 juni 2010

Besanjelier


B    e    s
B  b B  b  5 s
Besanjelier
De Besanjelier (Cucubalus baccifer) is een plant uit de anjerfamilie (Caryophyllaceae).
De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en sterk afgenomen.
De plant komt in Nederland voor in het rivierengebied van Midden- en Zuid-Gelderland.

Engels : berry-bearing catchfly
Duits : Taubenkropf ook Hühnerbiss genoemd
Frans : Cucubale à baies, Coulichon

677040-4509e0eb6c393123a6375bd4d70c66d9.jpg
besanjelier , bloesem met onrijpe vrucht     677040-016d218a7ad430b614c074fd600a2283.png
De plant wordt 60-120 cm hoog en bloeit in juli tot augustus met groenachtig witte bloemen, die in losse bijschermen bij elkaar zitten.
De kort behaarde, klimmende stengel is sterk vertakt.
De bladeren zijn eirond tot langwerpig en hebben korte haren.
Heeft zwarte, bolvormige bessen.

De besanjelier komt tussen struiken en heggen op vochtige voedselrijke plaatsen voor.

677040-ceca6966b0c1dd6a9eae3844057c2cd8.jpg
besanjelier met rijpe vrucht
auteur : H.Zell    CC 3.0
Bron :  Wikipedia    CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door waaroemni om 06:55 Reageer op dit bericht

Naar boven

Meer van Wie Weet

↑ Terug naar de berichten