Naar de inhoud

Wie Weet

bloggen om te leren
waaroemni-805px.png

Categorie: flora

Woensdag 20 januari 2010

Beemdlangbloem

B       e       e
B  b B  b  5 e (11)
Beemdlangbloem
Beemdlangbloem (Festuca pratensis) is een vaste plant die behoort tot de grassenfamilie (Gramineae of Poaceae).
De plant komt van nature voor in Europa en West- en Midden-Azië en is van daaruit verspreid naar Noord- en Zuid-Amerika en Australië.
Beemdlangbloem lijkt veel op rietzwenkgras, maar bij rietzwenkgras zijn de oortjes gewimperd (behaard).

Duits: Wiesenschwingel
Engels: Meadow fescue
Frans: Fétuque des prés

Beemdlangbloem kan aangetast worden door de bladvlekkenziekte.

549469-8baf3d13befa340bd3f1c2f2cbadcc0e.jpg
beemdlangbloem
auteur : T.Voekler     CC 3.0
De plant vormt een losse pol en wordt 0,3-1 m hoog. Het jonge blad is opgerold.
Het donkergroene en van onderen glanzende blad is 3-5 mm breed en 10-20 cm lang.

De bladschijf is langs de randen ruw. De spitse, half stengelomvattende oortjes zijn onbehaard. Het tongetje is 1-2,5 mm lang.

549469-5306237058dcdcb96f7a9f83210e5f67.jpg
Festuca pratensis
auteur : T.Voekler     CC 3.0
Beemdlangbloem bloeit van juni tot september met rechtopstaande, vrij smalle, 10-20 cm lange pluimen, waarvan de aartjes min of meer naar één kant zijn gekeerd.
Alleen tijdens de bloei is de pluim uitgestrekt.
De onderste knoop van de bloeiwijze heeft meestal twee zijtakken, waarvan de kortste één tot drie aartjes draagt en de langste drie tot zes.
Het aartje is 9-17 mm lang en bevat meestal zeven of acht, geelgroene of violet gevlekte bloempjes.

Beemdlangbloem wordt als voedergras gebruikt, maar kan meestal in een mengsel vooral onder beweidingsomstandighede niet concurreren met Engels raaigras (Lolium perenne), waardoor het snel verdrongen kan worden.
Onder alleen maaien kan de soort zich beter handhaven.
De rassen worden naar hun doorschietdatum (de datum waarop het eerste aartje net zichtbaar is) ingedeeld in een weide- en hooitype.
De weidetypen hebben een wat plattere groei dan de hooitypen.
Bron :  Wikipedia     CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 05:31 1 reactie Reageer op dit bericht
Dinsdag 19 januari 2010

Beemdkroon

B       e       e
B  b B  b  5 e (10)
Beemdkroon
Beemdkroon (Knautia arvensis) is een plant uit de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae).
De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend, maar sterk afgenomen.
Beemdkroon komt voor in Europa en Azië.

Duits: Acker-Witwenblume
Engels: Field Scabious
Frans: knautie des champs, ou scabieuse des champs

Het synoniem Scabiosa arvensis heeft betrekking op het eeuwenoude gebruik van de plant tegen schurft.

548488-ba9b516f930ef45a606fbcbca05f0cfa.jpg
De Knautiabij (Andrena hattorfiana) foeragerend op de Beemdkroon (Knautia arvensis).
foto : Gérard Minet
Beemdkroon is een vaste plant. De plant wordt 15-60 cm lang en heeft grijsgroene bladeren.
De onderste bladeren heel en de bovenste veerspletig.
Beemdkroon heeft een vertakte wortelstok (rizoom) en soms ook uitlopers.
De stengel is door zeer korte haren grijs en door de langere haren stijf behaard.
Beemdkroon bloeit met lila bloemen vanaf juni tot de herfst.
Ook komen soms witte of gele bloemen voor.

548488-ba4661613a458f07090f43c6abd24e76.jpg
beemdkroon
auteur : fi:Käyttäjä:kompak     CC 2.5
De bloemen bevatten veel nectar waar zowel dagvlinders als honingbijen en hommels op af komen.
Er is zelfs een solitaire bij, de Knautiabij (Andrena hattorfiana) die speciaal afhankelijk is van deze plant.
Ook deze bij staat inmiddels op de Rode lijst van Bijen.
Ook de knautiawespbij, wordt op deze plant gezien.
Deze wespbij (Nomada armata) parasiteert op de knautiabij.

Beemdkroon komt in Nederland voor in bermen en op dijken met vochtige, kalkhoudende grond, maar ook in de binnenduinrand en langs randen met struikgewas komt de plant voor.
Elders groeit de plant ook in weiden en houtwallen.
Bloesemremedie : Rita Bergsma

Bewustwording van de mensen om je heen
Aanvaarden van steun uit de omgeving
Laat het denken los
Laat je dingen zelf oplossen
Houdt je aura schoon
Bron :  Wikipedia     CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 06:36 7 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 18 januari 2010

Beemdhaver

B       e       e
B  b B  b  5 e (9)
Beemdhaver
Beemdhaver (Helictotrichon pratense syn. Avena pratense) is een overblijvende plant uit de grassenfamilie (Gramineae of Poaceae) en staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam, maar stabiel tot iets toenemend.
De plant komt van nature voor in Midden-Europa.

Duits: Echter Wiesenhafer
Engels: Meadow oat-grass
Frans: Avoine des prés

547437-5ae0f70cdb0d6f811c13b380bbac7d73.jpg
beemdhaver
De dicht zodevormende plant wordt 30-80 cm hoog met onderaan een- tot twee- knopige, slanke, rechtopstaande stengels.
De gladde, samengevouwen, grijsblauwe bladschijf heeft een ruwe rand en is van boven veel lichter van kleur dan van onderen.
De zeer ruwe bladscheden zijn ook onbehaard.
Het spitse, driehoekige tongetje (ligula) is tot 1,5 mm lang.

547437-0bec2584f23dc06b431d55a203d468c1.jpg
beemdhaver
auteur : Petr Filippov     CC 3.0
Beemdhaver bloeit vanaf mei tot in augustus.
De bloeiwijze is een pluim, waarvan de onderste pluimtakken alleenstaan of met twee bij elkaar.
De tot 28 mm lange aartjes hebben drie tot zes bloemen en per bloem een kafnaald op het onderste, ongeveer 13 mm lange kroonkafje.
Het bovenste kroonkafje is ongeveer 11 mm lang.
De as van het aartje heeft aan de randen korte, tot 2 mm lange haartjes en het steeltje onder het aartje is iets verdikt.
De beide kelkkafje hebben drie nerven.
Het bovenste kelkkafje is ongeveer 15 mm lang en het onderste ongeveer 12 mm lang.
De violette helmhokjes zijn ongeveer 5 mm lang.

België: Zeldzaam in het Maasgebied en in de zuidelijke Ardennen.
Komt niet voor in Vlaanderen.
Rode lijst Wallonië. Ernstig bedreigd.
Bron :  Wikipedia     CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door waaroemni om 00:09 8 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 16 januari 2010

Beekpunge

B       e       e
B  b B  b  5 e (7)
Beekpunge
Beekpunge (Veronica beccabunga) is een plant uit de weegbreefamilie (Plantaginaceae).
De stengel en het blad van deze waterminnende plant zijn kaal en iets vlezig.

De plant groeit in beken, sloten aan waterkanten en in vochtig akkerland.
Het verspreidingsgebied bestaat uit vrijwel geheel Europa, het westen en noorden van Azië en ook in Noord-Afrika wordt de plant aangetroffen.

545904-4aebedb3882b1a60745e60e1b0e5e128.jpg
beekpunge
auteur : TeunSpaans     CC 3.0
De bloempjes zijn blauw en 5-8 mm groot.
Er zijn vier kroonblaadjes, waarvan de bovenste het grootste is.
Verder zijn er vier kelkblaadjes en twee meeldraden.
De beekpunge bloeit in langgesteelde, ijle trossen die in bloei staan tussen mei en september.
De bloemtrossen groeien okselstandig, en bevatten twintig tot vijfentwintig bloemen per hoofdje.

Beekpunge draagt een 3-4 mm groot bolvormige doosvrucht die onbehaard is.

545904-dfc61c40933841a1239361c75c880ce8.jpg
beekpunge plant
auteur : TeunSpaans     CC 3.0
De 3,5-5 cm grote bladeren zijn kortgesteeld, eirond tot rond en tegenoverstaand.
Het blad is enigszins vlezig en glanst.
De plant kan volledig ondergedoken blijven, vooral in snelstromend water, de bladeren zijn dan slapper en langer.
De plant is in de winter bladhoudend, de bladeren bevatten antvriesstoffen.

De wat scherp, ietwat bitter smakende bladeren werden vroeger wel gegeten, net als waterkers.
In het noorden van Europa gebeurt dat nog steeds als onderdeel van salades.
Overdaad schaadt echter: de bladeren en jonge scheuten bevatten diuretisch werkende stoffen.
Bron :  Wikipedia     CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door waaroemni om 06:32 6 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 13 januari 2010

Beekmijtertje

B       e       e
B  b B  b  5 e (4)
Beekmijtertje
Het beekmijtertje (Mitrula paludosa) is een plaatjeszwam uit de orde Helotiales.

543173-4ff433bc327a12e054a1ac731ab8328a.jpg
Beekmijtertje
auteur : James K. Lindsey     CC 3.0
Het leeft op een ondergrond van sterk verrotte bladeren, van grond die 's winters onder water staat.

543173-cf521a44dbc93ef36571bd54807c7514.jpg
Mitrula paludosa
auteur : James K. Lindsey     CC 3.0
Het is een zeldzame soort.
Bron :  Wikipedia     CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door waaroemni om 00:13 6 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 25 december 2009

Beaucarnea

B       e       a
B  b B  b  5 a (9)
Beaucarnea
Beaucarnea is een geslacht van bloeiende planten.
In Mexico, Belize, Guatemala, Texas en Californië groeien ongeveer 20 verschillende soorten.

De soorten worden ook vaak in een ander geslacht, Nolina, geplaatst.

527945-f601ef98fcf5c5ac9a9f4940284ef10e.jpg
beaucarnea recurvata
De olifantspoot (Beaucarnea recurvata, synoniem: Nolina recurvata) wordt veel gebruikt als kamerplant.

Het zijn planten met een aan de basis knolvormig verdikte stam en smalle bladeren in rozetten; het geheel doet sterk aan de meer bekende Yucca denken.

527945-f9bc2e74bbe8d7d9a123ff1b079e2cba.jpg
Beaucarnea pliabilis
auteur : Kurt Stueber    CC 3.0
Bron :  Wikipedia     CC 3.0

flora

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door waaroemni om 21:51 5 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 31 oktober 2009

Basterdwederik

B        a        s
B  b B  b  1  s (22)
Basterdwederik
Basterdwederik (Epilobium) is een groot geslacht uit de teunisbloemfamilie (Onagraceae) met ongeveer 200 soorten wereldwijd.
Er zijn echter meningsverschillen over de juiste afbakening van dit geslacht.
Zo wordt de soort wilgenroosje in de Flora van België, het Groothertogdom Luxemburg, Noord-Frankrijk en de aangrenzende gebieden wel tot dit geslacht gerekend als Epilobium angustifolium en in de Heukels' Flora van Nederland tot een ander geslacht als Chamerion angustifolium.
In de Benelux telt dit geslacht negen tot elf soorten.

Engels: Epilobium, willowherbs
Duits: Weidenröschen
Frans: épilobes

Epilobium is van oorsprong een Oudgriekse naam: epi-lob-ion, op een hauwtje een viool wil dat zeggen.

478433-408460555c6611ca05a6508a429405ff.jpg
wilgenroosje (Epilobium angustifolium)
auteur : TeunSpaans   CC 3.0
Het geslacht bestaat voor een groot deel uit vele kleinbloemige soorten met kroonbladen van maximaal 1 cm.
Deze soorten die in het Nederlands de naam 'basterdwederik' dragen lijken heel veel op elkaar en zijn alleen te onderscheiden door nauwkeurig de kenmerken te onderzoeken.

De bloemen van dit geslacht zijn roze tot soms bijna wit.
De bloemkroon telt bij bijna alle vier kroonbladen, behalve bij het harig wilgenroosje.
De kroonbladen zijn aan de top ingesneden. Ze doen daardoor aan een hart denken.
De stempel kan de vorm van een knots of van een kruis hebben, wat een onderscheidingskenmerk is bij de kleinbloemige soorten.
De stengels zijn behaard en sommige soorten beschikken over klierharen.
De stengel kan kantig door verheven lijnen of rolrond zijn.
De bladeren zijn vaak eirond-lancetvormig, maar sommige soorten hebben wat bredere bladeren zoals de bleke basterdwederik en de bergbasterdwederik en andere weer wat smaller, zoals bij de moerasbasterdwederik.

478433-76be0b89319b5ff6e4f931f486a8eb84.jpg
kantige basterdwederik(Epilobium tetragonum)
  gebruiker : Rasbak  CC 3.0
In de twintigste druk van de Heukels' Flora van Nederland van 1983 zijn al de soorten die in het Nederlands de naam basterdwederik droegen omgedoopt tot wilgeroosje.
De naam basterdwederik was toch wat al te weerbarstig voor roze bloempjes met hartvormige kroonblaadjes, zo werd gezegd.
De naam basterdwederik heeft echter wel degelijk betekenis.
Basterd wil zeggen 'niet de echte wederik', die in de volksgeneeskunst werd toegepast.
Wederik heeft weer bladeren, die wat aan die van de wilg doen denken.
In de 21e druk was de naamswijziging weer ongedaan gemaakt en sindsdien heten de kleinbloemige soorten weer basterdwederik.

478433-04a061145db8719b805cabdd1b194211.jpg
Epilobium canum
auteur : Beth Kinsey   CC 3.0
Bron :  Wikipedia    CC 3.0
           

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 31 oktober 2009

Basterdklaver

B        a        s
B  b B  b  1  s (21)
Basterdklaver
De basterdklaver of bastaardklaver (Trifolium hybridum) is een overblijvende plant die behoort tot de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae of Fabaceae). Het is een plant van vochtige, voedselrijke grond: ze is te vinden tussen het gras en op braakliggende terreinen.

Engels: Alsike clover, Swedish clover
Duits: Schwedenklee, Bastardklee
Frans: Trèfle hybride

478338-fd8a25ba77cd45aeac7ccf1f581e6869.jpg
bastaardklaver met bloesem
foto : Colin Stone   CC 3.0
De plant wordt 30-90 cm hoog en heeft een holle stengel.
De plant vormt geen wortels op de stengel als deze de grond raakt en verschilt hiervan met witte klaver (Trifolium repens).
De drietallige bladeren hebben omgekeerd-eironde, fijn getande deelblaadjes.
De steunblaadjes zijn smal driehoekig.

De basterdklaver bloeit van mei tot september met witte, later naar roze verkleurende, 7 tot 9 mm lange, zoet geurende bloemen.
Na de bloei zijn de bloemen oranjebruin.
De kroonbladeren zijn langer dan de kelk.
De kelk is kaal en heeft ongeveer gelijke kelktanden.

478338-1be4192d19bb21e71630f40cc99d057a.jpg
bastaardklaver
  auteur : roelandlibeer  CC 3.0
De bastaardklaver wordt gebruikt als voedergewas voor rundvee.
De plant heeft echter een matige smaak. Inzaai met 8-15 kg zaaizaad per ha gebeurt in maart, waarna het twee keer per jaar gemaaid kan worden.
Per jaar kan er 7500 kg droge stof per ha geoogst worden.
Gemaaid wordt wanneer de plant bloeit.
Het beste kan de bastaardklaver vers vervoederd worden, omdat het hooi door de bittere smaak minder smakelijk is.

478338-d938de32dfbd80387a24c4b7b7cfbf5b.jpg
steunblaadjes van de bastaardklaver
auteur : Rasbak   CC 3.0
Bron :  Wikipedia    CC 3.0
           

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 00:00 Reageer op dit bericht
Donderdag 29 oktober 2009

Bastaardklaproos

B        a        s
B  b B  b  1  s (18)
Bastaardklaproos
De bastaardklaproos (Papaver hybridum) is in Nederland een zeer zeldzame eenjarige plant uit de papaverfamilie (Papaveraceae).
De soort is afkomstig uit Zuid-Europa.
De plant groeit op akkerland, wegbermen en braakland.

Engels: Rough Poppy
Duits: Bastard-Mohn of Krummbortsiger Mohn
Frans: Pavot hybride

476846-4340072b8a83f0945c125e9606deaaf8.jpg
bastaardklaproos
gebruiker : Rasbak  CC
Deze plant wordt 10-50 cm hoog en bevat wit melksap.
De 6-7 cm lange bladeren zijn met haren bezet.
De plant bloeit in Zuid-Europa van maart tot mei en heeft meerdere bloemstengels met aan het eind van elke stengel een bloem.
De 2-5 cm grote bloemen zijn helderrood.
De bloemknoppen hangen naar beneden en gaan bij het openen omhoog staan.
De bloem wordt in de knop omgeven door twee harige kelkbladen.
De bloemkroon bestaat uit vier kroonbladen, die elkaar niet overlappen dit in tegenstelling tot de meeste andere klaproossoorten, met aan de basis een donkere, purperzwarte vlek.
De talrijke meeldraden zijn lichtblauw tot indigo van kleur.

476846-8fa5d7faffd1f781f0bb820915a55227.jpg
bastaardklaproos, zaaddoos
  gebruiker : Rasbak  CC
De bastaardklaproos heeft een ronde tot iets ovale zaaddoos, die met witte, stijve haartjes is bezet.
Deze zaaddoos heeft een deksel, waaronder uit de porierand de zaadjes worden verspreid als de stengel door de wind wordt bewogen.
De zaadjes zijn niervormig.

476846-365132e07cba3426f132fe93e23e189c.jpg
Papaver hybridum
gebruiker : Rasbak  CC
Bron :  Wikipedia    CC
           

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 23 oktober 2009

Basilicum

B        a s
B  b B  b  1  s (7)
Basilicum
Basilicum (Ocimum) is een geslacht uit de lipbloemenfamilie (Labiatae oftewel Lamiaceae).
De naam basilicum is terug te voeren op het Oudgrieks, waar 'Basileus' koning betekent, wat ook terug te vinden is in de alternatieve benaming koningskruid.

Basilicum, met name de soort Ocimum basilicum is een kruid dat wordt gebruikt in de keuken.
Basilicum heeft een sterke geur en aroma en wordt vooral veel in de Italiaanse keuken en bij tomaatgerechten gebruikt.

471064-264bc8bbf02d80f5af44a149af9a4431.jpg
basilicum
auteur : castielli   CC
Het heeft vele heilzame werkingen, waaronder het verbeteren van de spijsvertering en het voorkomen van windzucht en maag- en darmkrampen.
Ook bij hoofdpijn kan Basilicum helpen.

Een veel voorkomend element in verschillende (religieuze) verhalen.
In India is het een heilig kruid.

Basilicum bevat de stoffen estragol, methyleugenol en safrol.
Uit dierproeven en ander onderzoek blijkt dat deze stoffen gentoxisch en daarmee mogelijk kankerverwekkend zijn.
Of basilicum daarmee ook voor mensen kankerverwekkend is moet blijken uit nader onderzoek.

471064-0628fba91ece3f525f9ed962576952a1.jpg
Ocimum basilicum  auteur : Rasbak   CC
Basilicum is een vaste plant, maar niet winterhard.
In de huiskamer of kas kan de plant wel overwinteren.
In de praktijk wordt echter telkens opnieuw gezaaid.
Door stekken is de plant ook vegetatief te vermeerderen.
De plant wordt ongeveer 45 cm hoog en 30 cm breed.
De stengels zijn harig, fijn, geribbeld, vierkantig, vertakt en lichtgroen tot rood aan de basis.
De bladeren zijn groot, gekarteld, ovaal, puntig en heldergroen, met een warme en toch frisse, sterke geur.
Basilicum is een belangrijk keukenkruid.
De plant bloeit in de nazomer met kleine, geurige, witachtige bloesems, in rondlopende schijnkransen van zes stuks.

471064-35e0e2ea6f704e3f5094080195b66f3f.jpg
basilicum bloesem
foto : Sebastian Stabinger   CC
Bron :  Wikipedia    CC
           

flora

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door waaroemni om 17:19 5 reacties Reageer op dit bericht

Naar boven

Meer van Wie Weet

↑ Terug naar de berichten