Vliegtuig

China telt nu al meer dan 1,34 miljard inwoners

In China zijn er op een jaar tijd 6,3 miljoen zielen bijgekomen zodat het land eind 2010 1,341 miljard inwoners telde, zo heeft het Chinese Bureau voor de Statistiek bekendgemaakt. China is het bevolkingrijkste land ter wereld.

Het cijfer is nog maar een voorlopige schatting die niet gebaseerd is op de tienjaarlijkse volkstelling. Die gebeurde in november 2010 maar de resultaten zullen niet voor april bekend zijn.

Bij de laatste grote volkstelling in 2000 bleken er 1,295 miljard Chinezen te zijn, dubbel zoveel als de 594 miljoen in 1953.

In 1980 heeft communistisch China een draconisch beleid van één kind per gezin ingevoerd. Dit geldt nog, maar is versoepeld. Zonder die maatregel zou China nu 400 miljoen inwoners meer hebben, zo rekenden de autoriteiten voor.

Turkse premier hekelt racisme in Duitsland

De Turkse premier Recep Tayyip Erdogan heeft kritiek op de xenofobie in Duitsland. Hij roept de Turkse werknemers in Duitsland op zich wel te integreren, maar hun eigen cultuur niet te verwerpen. "Islamofobie is net als antisemitisme een misdaad tegen de menselijkheid", aldus Erdogan.

"We kijken met veel ongerustheid naar de xenofobie in een aantal Europese landen, en met name in Duitsland.

We vragen de politieke verantwoordelijken en de media op dat gevoel niet te versterken", zei Erdogan tijdens een meeting met Turkse immigranten in Düsseldorf.
De toespraak van Erdogan werd uitgezonden op een aantal Turkse zenders.

Integratie en assimilatie

In Duitsland wonen zo'n 2,5 miljoen mensen van Turkse oorsprong. Volgens Erdogan is het best dat al die Turken Duits leren en toegang hebben tot een goede opleiding.
Alleen op die manier kunnen de Turken aanwezig zijn op alle niveaus in Duitsland. Maar "integratie" mag volgens Erdogan geen "assimilatie" worden.

"Niemand moet ons afscheuren van onze cultuur", luidt het.

 

Zie:      BELGISCHE NATIONALE VEILIGHEIDSDIENST

De directie van de bestrijding van de criminaliteit tegen personen (DJP)

Deze directie is bevoegd voor diverse vormen van criminaliteit tegen personen die per dienst als

Terrorisme en sekten

Behartigt voornamelijk de problematiek van de politiek of ideologisch geïnspireerde misdrijven, alsmede de gerechtelijke inbreuken die worden gepleegd of gepland door de subversieve, extremistische en terroristische groeperingen of door schadelijke sektarische organisaties.

De Dienst terrorisme en sekten heeft ook aandacht voor de dreiging die uitgaat van het islamextremisme, doch ook voor andere fenomenen als de Turks / Koerdische problematiek, de Balkangroeperingen, Europees terrorisme of nationaal terrorisme (anarchisme, extreem-links, extreem-rechts, ecoterrorisme, enz.).
De dienst heeft frequente contacten met de Veiligheid van de Staat, de Militaire inlichtingen- en veiligheidsdienst en de AGG. 

American Apparel ontwerpt topless badpak

Modemerk American Apparel is niet vies van een beetje bloot, zo blijkt uit het nieuwe badpak dat weinig aan de verbeelding overlaat.

Onlangs deed het modemerk nog een mediastorm ontluiken met een controversiële campagne. De campagne bracht toen schaamhaar in beeld, wat niet door iedereen gesmaakt kon worden.

Ook haalt American Apparel zijn choquerend kantje boven door modellen topless te laten poseren. Het badpak lijkt wel een moderne kopie van het befaamde Borat-badpak en is dan ook weinig verhullend.

Het modemerk zou op de rand van het faillissement staan en gooit bijgevolg alle middelen in de strijd. De badpak campagne is echter al verboden in de Verenigde Staten wegens te controversieel. Controversieel of niet, wij zijn vooral benieuwd wie het aandurft om in het badpak op het strand te verschijnen.

Soulsearching in de Sierra Nevada

De Alpujarras krijgen jaarlijks bezoek van een bont mengsel van westerse gelukzoekers, spiritueel geïnteresseerden en ecologische vluchtelingen. Smalle slingerwegen in de bergen scheiden het ruige land van het massavermaak aan de costa. Een ideale plek voor een nieuw leven?

Wil je een nieuw en ecologisch verantwoord leven opbouwen, dan stuit je in eigen land al snel op beperkingen. Grond om je eigen slowfood te verbouwen, is zeldzaam, en hoe kom je de koude winter door met alleen energie uit zonnepanelen? Een ander klimaat opzoeken is de oplossing.

Wandelaars die tegen een klim kunnen, worden beloond met fraaie alpiene flora

Het ruigste deel van de Andalusische Sierra Nevada, de Alpujarras, werkt al jaren als een magneet voor ecologisch geïnspireerde gelukzoekers. Afstand telt niet meer, want de dichtste luchthaven, Málaga, is maar twee uurtjes vliegen. Er is land beschikbaar, veel ongerepte natuur, het Spaanse klimaat is gunstig én je kunt er voldoende eten verbouwen: de droom van iedere aspirant-boer die de stad beu is. Veel boerderijen zijn verlaten, doordat de oorspronkelijke boeren naar de costa trokken om in het toerisme te gaan werken. Pensionado's, bioboeren en overwinteraars vullen nu het gat dat zij achterlieten.

De lotgevallen van nieuwkomers verschillen. Neem nu Chris Stewart, de voormalige drummer van de megagroep Genesis. Hij beschrijft in zijn boek Driving over lemons zijn ervaringen als aspirant-boer in Andalusië en zijn worsteling met de plaatselijke bevolking en de weerbarstige natuur. Stewart ziet zijn zelfgebouwde brug in een kolkende rivier verdwijnen. Zijn geluk als schapenverkoper strandt op de mores van de lokale handelaren, die de opdringerige nieuwkomer een lesje willen leren. Toch krijgt Stewart uiteindelijk wat flamencovertolkers graag duende noemen: een bovennatuurlijke voeling met de ziel van het land. Op het eind van zijn boek laat Stewart zijn dochter dopen op de boerderij El Valero, bij Orgiva. Hij heeft in Andalusië een nieuwe, natuurlijkere thuis gevonden. De meeste Britse Spanjaarden doen minder moeite dan Stewart en blijven in de eigen subcultuur. Ze hebben zelfs een eigen krant in Andalusië, The Olive Press.

Besneeuwde toppen en witte dorpen die zicht tegen ruige heuvels aanschurken welkom in de Alpujarras.

Biohippies
Orgiva is de toegangspoort tot de Alpujarras. Het is een stinkend gat, op een uurtje rijden vanaf de costa. Dit gebied vormt een wereld van verschil met Malaga en zijn massatoerisme. In het ruige berggebied van de Alpujarras stuit je niet op gelikt ogende badgasten, maar op harige gelukzoekers. Biologisch verantwoorde Duitse studenten bijvoorbeeld, die op een Engels-Spaanse bioboerderij vrijwilligerswerk komen doen. En hippies die uit alle hoeken van Europa komen.

Zoals die twee vrouwen in lange gewaden, die aan de kant van de weg staan te liften met wandelstok, kinderwagens en baby's. De baby's gaan op schoot, de kinderwagens in de kofferbak. Als ik ze vraag of ze al weten waar ze die avond zullen overnachten, wijzen ze de mogelijkheid van een hotel heel kordaat af: 'Dat is nu juist waarvan we weg wilden vluchten. De hemel is ons dak en de natuur is onze thuis.' De hippiedames dragen het typische konijnenhokparfum van mensen die voortdurend op grote afstand van zeep en shampoo leven. Hun bestemming, de hippiegemeenschap Beneficio, ligt langs een rivier, in een bos van mediterrane eiken. Aan de ingang staan busjes en campers, die deels als woning dienen. Langs de rivier staan wigwams, Mongoolse joerten en zelfgebouwde hutten. De scherpe stenen van het bergpad doorsteken de voorband van de huurauto. Dat ongeluk blijkt de sleutel tot contact met de gemeenschap. Enkele hippies, onder wie een Portugese flamencogitarist en een Finse student, snellen toe om te assisteren bij het wisselen van de band.

Busjes en campers markeren de toegang tot de hippiegemeenschap Beneficio

Thomas, een Zweed die na zijn studie in Göteborg zijn geluk beproeft in Spanje, laat me zijn wigwam zien. Hij woont er nu al vier maanden in een geleende wigwam met zijn vriendin en twee kleine kinderen. De Zweed overweegt om langer te blijven en zijn eigen voedsel te verbouwen. 'Veel mensen hebben hier, al dan niet legaal, een stukje land geclaimd', vertelt hij. 'De boer van wie het land is, maakt daar geen probleem van.'

In de gemeenschappelijke wigwam begint een avondje veganistisch eten, met trommelmuziek. De Litouwse Katarina nodigt me uit en schept eten op. Tijdens het eten vertelt de jonge ecologiestudente dat ze al reizend op zoek is naar zichzelf. Uiteraard horen daar de nodige spirituele uitjes bij. Daarom is ze naar de Alpujarras gekomen, omdat daar, in een klooster op 1.700 meter hoogte, een eigen Tibetaanse boeddhistische gemeenschap leeft. Dat klooster, O Sel Ling, trekt boeddhisten uit Europa en Amerika. Katarina heeft het klooster bezocht, maar kwam niet verlicht terug. 'Ik dacht: die mensen mediteren, en door al die meditatie weten zij beslist wat de beste manier van leven is', zegt ze. 'Ik zal veel van hen kunnen leren. Maar uit mijn gesprekken met hen bleek dat veel kloosterlingen veel ongelukkiger zijn dan ik. Juist omdat ze geestelijk niet in orde waren, zijn ze met meditatie begonnen, als zelfmedicatie. Het werd gauw duidelijk dat ik het geluk daar niet hoefde te zoeken.'

In een tent wonen en leven van wat de grond voortbrengt, dat is wat de Beneficiobewoners gelukkig maakt

Pagode
Haar verhaal maakt me nieuwsgierig naar dit stukje Tibet in Spanje. Het klooster blijkt op een bergtop in de buurt van het plaatsje Soportújar te liggen. Oselin is alleen via een onverhard slingerpad bereikbaar, na 800 meter klimmen.

Ik lift mee met Kim, een in Ierland wonende docente die in het klooster wil mediteren en overnachten. De avond nadert, en in een kleine Kia racet ze de berg op, rakelings langs de afgrond. Na enkele bijna-doodervaringen doemt een klein stukje Tibet op. Eiken zijn behangen met gebedsvlaggen, een Tibetaanse pagode staat op de bergtop. De mantra Om Mani Padme Hum staat gegoten in een massief koperen bel.

De chauffeursmoed van Kim wordt bij aankomst niet beloond. Alle gastenverblijven zijn leeg, maar de verlichte boeddhisten bieden haar geen plaats. 'Dan had je maar een week eerder moeten reserveren', zegt een Amerikaanse boeddhist. Spiritualiteit lijkt ten koste te gaan van flexibiliteit. Wandelend tussen in de natuur geplante Tibetaanse wandtegels als mijn religie is vriendelijkheid, daal ik het pad weer af.

Om het hogere te vinden, hoef je in de Alpujarras ook niet per se spiritueel te doen. Bergbeklimmen en je zintuigen openen is voldoende. Ruig landschap dat met toenemende hoogte overgaat van zonnige rotswoestijn naar alpiene toendra en besneeuwde bergtoppen, zonlicht dat een lichtbundel snijdt door wolken met najaarsregens. Eenmaal in eigen land terug, is het voldoende te weten dat deze exotische vluchtroute zo vlot bereikbaar is.

Het boeddhistisch kloosters van O Sel Ling zorgt voor een vleuge Tibet in Spanje.

Praktisch

Het Nationaal Park Sierra Nevada kun je het best bezoeken vanuit bergdorpjes als Trevélez en Capileira. Van daaruit kun je de hoogste berg van het Spaanse vasteland beklimmen, de Mulhacén (3.478 m). Je overnacht in de Refugio Poqueira, een berghut op 2.500 meter hoogte, en bereikt dan vrij eenvoudig de bergtoppen, met uitzicht op zowel Afrika als Granada. Het Moorse bergdorp Capileira was mijn uitvalbasis.

Spaanstalige berggidsen vind je via www.nevadensis.com. Een goede Engelstalige gids is de Britse Spanjaard David Disney (www.alpujarraadventure.com). Werken op een bioboerderij kan bij Kate in Bayacas, onderdeel van Wwoof (Worldwide work on organic farm): +34 676-81 95 36.

Aziatisch exotisme met Spaanse slag

De Black Nazarene, een Christusbeeld in zwart hout, wordt elk jaar wordt els jaar in processie rondgedragen

Het enige katholieke land in Azië draagt de boeiende sporen van een eeuwenlange Spaanse kolonisatie. Tel daarbij zijn machtige vulkanen, smaragdgroene rijstterrassen en parelwitte zandstranden en je hebt redenen genoeg om de Filipijnen te ontdekken vooraleer het massatoerisme dat doet.

De Manilla Bay Walk, de promenade langs de Baai van Manilla, is bij valavond de verzamelplek voor romantische zielen die de dieprode zon in de Zuid-Chinese Zee willen zien ondergaan. Door het feeërieke schouwspel zou je vergeten dat precies hier zowat alle belangrijke veldslagen uit de Filipijnse geschiedenis werden uitgevochten. In 1570 veroverden de Spanjaarden van hieruit Manilla, in 1899 begonnen de Amerikanen hier hun invasie, in 1941 landden de Japanners op deze plek.

De Filipijnse hoofdstad Manilla ligt in het midden van Luzon, het grootste en economisch belangrijkste eiland van de archipel. Voor de komst van de Spaanse conquistadores leefde hier een bloeiende moslimgemeenschap, maar onder het Spaanse bewind ging Manilla er al snel uitzien als een middeleeuwse Europese stad, met kerken en paleizen in Spaanse barok en robuuste verdedigingsmuren.

Fort Santiago dateert nog van de prekoloniale tijd en werd gebouwd door de laatste moslimleider.

Wandelend door de oude koloniale glorie van Intramuros, het oude stadsdeel dat achter die vestingmuren ligt, lijkt de moderne Aziatische metropool met haar 14 miljoen inwoners ver weg. Langs palmbomen, fonteinen en paardenkoetsen komen we bij Fort Santiago, een bouwwerk dat in prekoloniale tijden werd gebouwd door Rajah Suleyman, de laatste moslimleider. Miguel López de Legazpi, de leider van de Spaanse expeditie, droeg het fort op aan de heilige Santiago en bracht er de Spaanse troepen in onder, die van daaruit de baai van Manilla controleerden.

De romaanse kathedraal van Manilla werd in de loop der eeuwen zes keer vernield door brand, orkanen, aardbevingen en oorlog, en telkens weer opgebouwd. Het interieur valt op door zijn eenvoud, wat niet kan worden gezegd van het barokke interieur van de San Agustínkerk, een paar honderd meter verderop, het enige gebouw in Intramuros dat de bombardementen van de Tweede Wereldoorlog overleefde. San Agustín is de oudste stenen kerk in de Filipijnen en is, samen met enkele andere barokkerken in het land, door de Unesco erkend als cultureel werelderfgoed.

De baai van Manilla bij nacht.

Manilla slaapt nooit
Het Spaanse bewind werd door de eeuwen heen meermaals vergeefs bedreigd, door Chinezen, Nederlanders en Britten. Het was een interne hervormingsbeweging, aangevoerd door José Rizal, die in 1898 tot het einde van het Spaanse bewind leidde. Maar de vreugde was van korte duur: amper een jaar later doken de Amerikanen op in de Baai van Manilla. Hun leiderschap zou standhouden tot de Tweede Wereldoorlog, toen Manilla werd bezet door Japanse strijdkrachten. Om die weg te krijgen, moesten de Amerikanen Manilla bombarderen. In 1945, na de Japanse nederlaag, was de Filipijnse onafhankelijkheid eindelijk een feit. Met zo'n bewogen geschiedenis is het geen wonder dat Manilla een stad vol contrasten is. In Intramuros mag je je dan in het oude Europa wanen, elders in de miljoenenstad vond de American way of life ingang. In de districten Ortigas en Makati zien we vooral wolkenkrabbers, prestigieuze boulevards en enorme winkelcentra. De SM Mall of Asia, bijvoorbeeld, is het grootste winkelcentrum van heel Azië, goed voor zeven hectare shoppingplezier. Nachtbrakers halen hun hart op in Malate, waar optredens en feestjes tot de vroege ochtend doorgaan. Manilla never sleeps, zeggen de taxichauffeurs, terwijl ze de klok rond het hectische verkeer trotseren.

Ook het meest gebruikte vervoermiddel in de Filipijnse steden is een erfenis van de Amerikanen. Hun voormalige legerjeeps werden omgebouwd tot een soort publieke taxibussen, beschilderd in felle kleuren en voorzien van lichtjes en chroom. De kleurrijke jeepneys groeiden in geen tijd uit tot een ongekend succes en werden een deel van de Filipijnse cultuur. 'De Filipino's zouden nog eerder stoppen met rijst te eten dan dat ze hun jeepneys afgeven', beweert onze gids. Nu de Amerikaanse jeeps stilaan uitgestorven raken, worden nieuwe exemplaren gebouwd. Er zijn zelfs luxeversies op de markt, met airco en alle mogelijke toeters en bellen.

Als de wolken zijn opgetrokken, begrijp je waarom de Mayon bekend staat als de meest perfecte kegelvormige vulkaan ter wereld

Chinatown
Met zo'n jeepney belanden we in Binondo, de wijk van de Chinezen. Die werden destijds naar hier gehaald door de Spanjaarden, omdat ze beschouwd werden als betere vaklui dan de Filipino's. Stilaan wisten ze zich op te werken tot succesvolle zakenmensen en handelaren. De Chinese wijk van Manilla heeft alles wat je van een Chinatown verwacht: een broeierige drukte en een overaanbod aan marktjes, eetstalletjes en restaurants.

Interessanter is het Chinese kerkhof, gelegen ten noorden van Chinatown. Het werd in de jaren 1850 opgericht door bemiddelde Chinezen, omdat de Spanjaarden geen vreemdelingen toelieten op hun begraafplaatsen. Zelfs voor de meest bescheiden rustplaats in deze gigantische dodenstad betaal je al een fortuin. De graftomben en mausolea liggen aan heuse straten en pleinen en zien eruit als compleet ingerichte huizen. Drakenkoppen sieren de gevels, stenen leeuwen houden de wacht. Sommige graftomben zijn voorzien van fonteinen, brievenbussen of toiletten. Er zijn er zelfs die airco of een zwembad hebben, voor het comfort van de bezoekers die hier naar verluidt weleens een feestje durven te bouwen. De meeste Filipijnse Chinezen zijn boeddhist, maar velen zijn tegelijk ook katholiek, wat verklaart waarom sommige graven kruisbeelden dragen.

Wie de echte Filipijnse sfeer wil opsnuiven, moet dan weer in de volkswijk Quiapo zijn, die we bereiken via Quezon Bridge, een indrukwekkende art-decobrug over de rivier de Pasig. Tot in 2006 werd aangenomen dat ze was getekend door Gustave Eiffel, maar daarover bestaat nu twijfel.

Wij zijn vooral geïnteresseerd in Sint-Jan de Doperbasiliek, in de volksmond Quiapo Church. De meest bezochte kerk van de hele Filipijnen herbergt de Black Nazarene, een 18de-eeuws Spaans Christusbeeld in zwart hout, dat ieder jaar op 9 januari wordt vereerd. 200.000 katholieken uit de hele Filipijnen verzamelen dan blootsvoets op de Plaza Miranda, voor de kerk. Ook vandaag is de Filipijnse vroomheid overweldigend. Oude vrouwtjes lezen rozenkransen, gelovigen van alle leeftijden zitten geknield te bidden voor het altaar. Als we onze gids mogen geloven, kun je hier soms zelfs Imelda Marcos, de weduwe van de Filipijnse oud-dictator Ferdinand Marcos, tegenkomen, nederig biddend op haar knieën.

De Mayonvulkaan kan flink huishouden. Dit is wat overbleef van de Cagsawakerk

Vulkaan
Vanuit Manilla is het een uurtje vliegen naar Legazpi City, de hoofdstad van de provincie Albay, in het uiterste zuiden van Luzon. De stad zelf is niet zo bijzonder, haar ligging des te meer, in de schaduw van de Mayon, de meest perfecte kegelvormige vulkaan ter wereld. Maar liefst 64 uitbarstingen heeft de vuurspuwende berg op zijn palmares. De meest verwoestende was die van 1814, die 1.200 doden maakte, vooral mensen die de nabijgelegen Cagsawakerk in waren gevlucht. Alleen de klokkentoren bleef gespaard.

Om de vulkaan in al zijn pracht te bewonderen, vatten we voor en dag en dauw post op de nabijgelegen Lignonheuvel. Tergend langzaam trekt de wolkensluier boven de vulkaantop weg, maar ons geduld wordt beloond: de Mayon schittert in de prille ochtendzon en het frisse groen van de omliggende rijstvelden contrasteert mooi met de oranjerode gloed van de lavaformaties. Een beklimming zit er dezer dagen niet in, jammer genoeg. De vulkaan is onlangs nog actief geweest, getuige de verse, nog dampende lava.

Legazpi City is ook onze uitvalsbasis voor een bezoek aan Donsol, een van de weinige plekken ter wereld waar je walvishaaien kunt spotten. Butanding, zoals ze hier heten, kunnen tot twintig meter lang zijn en zijn daarmee de grootste vissen ter wereld. Maar ze lusten alleen plankton en zijn dus totaal ongevaarlijk. Toch worden we goed voorbereid op onze ontmoeting met de vreedzame kolossen. Het is verboden de dieren aan te raken of erop te gaan zitten, zo wordt ons tijdens de veiligheidsbriefing op het hart gedrukt. En we moeten te allen tijde op vier meter afstand blijven van hun gigantische staart, kwestie van niet halfdood te worden geslagen. De laatste formaliteit bestaat uit het invullen van een formulier: wie te waarschuwen in geval van nood?

Het is met een klein hartje dat we inschepen in een smalle zeilboot en de Sibuyanzee opvaren. Voor- en achteraan staan bemanningsleden op de uitkijk. Hun blikken speuren het watervlak af, terwijl wij springklaar zitten te wachten, snorkelspullen en zwemvliezen in de aanslag. Een uur later hebben we nog geen enkele walvishaai gespot. En dan, net als we de hoop bijna hebben opgegeven, worden we door onze begeleiders haast het water in gegooid. We vangen een eerste glimp van een gespikkelde walvishaai op, en daarna volgen er nog. De dieren zijn absoluut niet bang voor ons. Wie durft, kan zelfs dicht bij de reuzenvissen zwemmen, die hun kolossale lichaam sierlijk en langzaam voortbewegen. Het is een beeld dat ons altijd bij zal blijven.

Met de uitbundig versierde Jeepneys worden taxis bijna kunst

Bountyeiland
Na zo'n adrenalineshot is het tijd voor wat platte rust. Geen betere plaats daarvoor dan Boracay, een onvervalst Bountyeiland in de Visayasarchipel. Boracay is amper zeven kilometer lang en vier kilometer breed en staat te boek als een van de mooiste eilanden van de Filipijnen, met eenzame baaien, tropisch woud, koralen, kokospalmen en orchideeën. En vooral: perfecte stranden, met turquoise water en maagdelijk wit zand, zo fijn als poedersuiker, dat zelfs in de heetste middagzon niet opwarmt.

In de jaren zeventig was hier nog geen elektriciteit, in de jaren tachtig stond het eiland bekend als relaxt vakantieoord met hippieallures. Ondertussen is er veel veranderd. Vooral White Beach, een fijn zandstrand langs de westkust, met wuivende palmbomen, is volgebouwd met strandbars en restaurants, discotheken, resorts, massage- en tattooshops. Tussen al dat wereldse strandvertier staat ietwat verloren een Mariabeeld, hoog op een rots. We ontmoeten er zuster Delia, een naar Colombia uitgeweken Filipijnse die even terug is voor vakantie. De ontkerstening in de Filipijnen is niet te stuiten, zucht ze. Het is hier niet anders dan in Europa. Nieuwsgierig als we zijn naar de rest van het eiland, huren we een tricycle met chauffeur, een motorfiets met sidecar die als taxi wordt gebruikt. Langs dorpjes en kerkjes tuffen we naar het charmante Puka Beach, aan de noordkust, bekend om zijn kleine witte koraalschelpjes. Daarna gaat het naar Bulabog Beach, het lokale surfersparadijs, waar we een kokosnoot leegdrinken met een rietje, terwijl we de stoere surfboys aan het werk zien.

Voor de Bountysfeer, met hagelwitte stranden en wuivende palmbomen, ben je op het eiland Boracay goed af.

Een groot contrast met de 'compound' waar we even later toevallig belanden. De huizen zijn gemaakt van hout, bamboe, golfplaten en stro. Er wonen zo'n tweehonderd mensen, vertelt Sister Clara van de Daughters of Charity of Saint Vincent. Oorspronkelijke eilandbewoners, die geen Engels of Tagalog –de meest gesproken taal in de Filipijnen– kennen. 'Ze hebben het niet makkelijk. Wij helpen ze om werk te vinden of vissersboten te financieren, zodat ze in hun levensonderhoud kunnen voorzien. We hebben hier ook een schooltje geopend, want de kinderen gaan niet graag naar de publieke scholen, omdat ze de voertaal niet begrijpen.' De kinderen gaan helemaal op in hun spel met een zelfgemaakte bal en trekken gekke bekken voor onze camera. Laten we hopen dat ook zij beter worden van het toerisme, bedenken we, terwijl we terugkeren naar ons idyllische resort.

Praktisch
Vervoer Etihad Airways heeft vijf vluchten per week tussen Brussel en Manilla, via Abu Dhabi. Prijzen vanaf 885€ in de comfortabele Coral Economy Class en vanaf 2.620€ in de Pearl Business Class (alle kosten inbegrepen).

www.etihadairways.com.

Cartoon

In het zog van Harry Potter

Nu de allerlaatste Harry Potterfilm binnenkort in de zalen komt, pakt Gallia, een van de weinige touroperators die nog aandacht hebben voor Groot-Brittannië, uit met een acht- of twaalfdaagse Potterrondreis (met de eigen auto) door Engeland.

Het startschot wordt gegeven in Londen (met onder meer de Zweinstein Express). Daarna gaat het in noordoostelijke richting naar York en Hull, langs de woonplaats van Harry, verschillende interieurs van Zweinstein (onder andere in Marlborough, Oxford, Gloucester) en het station van Zweinsveld (North Yorkshire Moors). Je kunt daarna, via Hull, terugkeren met de ferry, ofwel nog enkele dagen naar Schotland trekken. Want ook daar zijn scènes uit de Harry Potterfilms opgenomen. Reken voor de achtdaagse formule zo'n 434 euro, kinderen betalen 70 euro, telkens op basis van kamer met ontbijt.

www.gallia.be

Gedroomde combinatie: Sri Lanka & Malediven

Sri Lanka is de topper van deze winter, dankzij de rechtstreekse vluchten die weer vanuit Brussel worden ingelegd. Voor een echt paradijselijke vakantie combineer je Sri Lanka met een verblijf op de Malediven.

Wie voor het eerst kennismaakt met Sri Lanka, wordt tijdens een rondreis van de ene naar de andere boeddhistische tempel en bedevaartsplaats gebracht. De Culturele Driehoek strekt zich uit van Anuradhapura in het noorden en Polonnaruwa in het oosten tot Kandy in het midden, een 10.000 km2 grote schatkamer van oude koningssteden, paleizen en tempels.

Zo zijn Dambulla en Sigirya een vaste waarde op elke rondreis, maar heb je een individuele à-la-cartereis geboekt, dan zijn er in die historische driehoek nog tientallen andere archeologische sites te ontdekken, die veel minder gekend zijn. Zoals Buduruwagala in het zuiden: enorme boeddhabeelden uitgehouwen in de rotsen, temidden van nergens. Hier staat zelfs het grootste boeddhabeeld ter wereld: 15,5 meter hoog.

Maar de grootste aantrekkingskracht komt van de bevolking, altijd met een glimlach, altijd behulpzaam, altijd vriendelijk. En altijd onderweg: want het verkeer verloopt er op zijn zachtst gezegd chaotisch.












Natuur
Klassieker is het olifantenweeshuis van Pinawela, maar het is eigenlijk een toeristenval. Wie échte natuur wil zien, zit immers op Sri Lanka goed. In het Yala Safari Park in het zuiden leven nog olifanten, herten, waterbuffels, apen en krokodillen in het wild. Schaarser zijn de bedreigde luipaarden en lippenberen. Hier kan je ook logeren in Yala Village vlak aan zee en aan de rand van het natuurpark, de ideale uitvalsbasis voor een safari. Minder druk is het Bundula National Park, een paradijs voor vogelspotters.

Strand
Wie denkt dat je op Sri Lanka geen mooie stranden vindt, heeft het verkeerd voor. Het populairst is de westkust, in Beruwela, Alutgama en Bentota, goed voor 120 km zandstrand, maar bijna volgebouwd. Wil je het paradijselijker, wijk dan uit naar de zuidkust.

Vlak bij Galle ligt de baai van Unawatuna tussen twee rotspartijen. Je vindt er nog geen grote hotels, enkel kleine pensions en eethuisjes en bars. Het noordoosten van het eiland was jarenlang Tamilgebied en dus taboe voor toeristen. De infrastructuur is er verouderd, maar comfortabel. Wie dat geen bezwaar vindt, kan genieten van het 30 km lange zandstrand van Nilaveli. En in het ooit populaire Trincomalee zijn er nauwelijks toeristen. Op het strand liggen boten die duikers en snorkelaars naar de koraalriffen brengen.

Een alternatief is de Malediven, waarmee Sri Lanka vaak wordt gecombineerd. Stel je een piepkleine groene vlek met palmbomen voor midden in een oceaan en je bent op de Malediven. Zoals het Meeru Island Resort waarvan de ronde villa's gewoon in het ondiepe water zijn gebouwd met badkamers in de open lucht!

Info: Sri Lanka Travel - Visit Maldives

Poperinge

Vijf goedkope droombestemmingen

Ook voor de reiziger die de knip op de portemonnee houdt, zijn er in 2011 droomvakanties weggelegd. De reisdeskundigen van Lonely Planet hebben een budgetvriendelijk lijstje samengesteld.

Argentinië
Argentinië werd tot voor kort beschouwd als een dure reisbestemming maar de waarde van de peso crashte als gevolg van de sombere economie. En daarmee is Argentinië één van de goedkoopste bestemmingen in Zuid-Amerika geworden. Bovendien heeft het land met haar 41 miljoen inwoners in een onmetelijk gebied heel veel te bieden. Argentinië is een land van adembenemende schoonheid dat bovendien beschikt over een bruisende metropool: Buenos Aires.

India
Dit land staat al jaren gekend als goedkoop. Bezoek de indrukwekkende Taj Mahal of de majestueuze forten in Rajasthan. India is namelijk veel meer dan Bollywood, verkeerschaos en ritjes op een olifant. Ga klimmen in Ladakh of surfen in Port Blair.

Oekraïne
Oost-Europa staat al even op de radar bij prijsbewuste vakantiegangers. Maar wie Bulgarije, Kroatië en Polen al heeft verkend, trekt nu naar Oekraïne. De hoofdstad Kiev biedt prachtige kerken, kloosters en boulevards. Lviv aan de Poolse grens is van een sprookjesachtige schoonheid. En strandliefhebbers komen aan hun trekken op het schiereiland de Krim. Ga je graag naar party's? Geen probleem. Het Kazantip-festival vormt elke zomer het decor voor het grootste techno en house festival in de wereld, waar duizenden feestbeesten op af komen.

Bangladesh
Dit Zuid-Aziatische land komt af en toe negatief in het nieuws omwille van overstromingen, armoede en politieke onrust. Wie zich hierdoor niet laat afschrikken, belandt in een fascinerend land, rijk aan cultuur en nog onontdekte schoonheid. Het eten is fantastisch en goedkoop en hotelkamers kosten minder dan tien euro. Kortom: een van de goedkoopste bestemmingen ter wereld en niet alleen voor avonturiers.

Honduras
Als je graag snorkelt en van plan bent om je hele budget hieraan te besteden, is Honduras de ideale bestemming. Een overnachting kost namelijk minder dan 10 euro en eten kan zelfs nog veel goedkoper. Met de Caraïbische zee aan je voeten, zijn de mogelijkheden legio. Het land is duidelijk nog niet ontdekt door vastgoedontwikkelaars wat de authenticiteit ten goede komt.

Geen waterval, maar een 'vuurval'

Een waterval kenden we al, maar wie geluk heeft kan ook een vuurval aanschouwen.
Dat is geen lavastroom op de flank van een vulkaan, maar een waterval die op vuur lijkt door een specifieke lichtinval.

Deze beelden werden gemaakt in het Amerikaanse Yosemite National Park.
De waterval (Horsetail Falls) is ongeveer 600 meter hoog.
Het is wel degelijk water dat naar beneden stort, maar soms lijkt het wel op een lavastroom.

Dit schouwspel vindt maar enkele dagen per jaar plaats en duurt enkele minuten.
De laatste zonnestralen schijnen vanuit een perfecte hoek op de waterval waardoor het water op een lavastroom lijkt.
Rond deze tijd van het jaar kunnen bezoekers van het nationale park de vuurval bekijken

Ree

Vrouwtjesapen vallen voor mannetjes die op zichzelf urineren

Wat een man al niet moet doen om een vrouw te verleiden. Bij de kapucijnaapjes urineren mannetjes op zichzelf om de aandacht van een vrouwtje te trekken. Ze smeren de urine over hun hele lijf.

Kapucijnaapjes leven in Centraal- en Zuid-Amerika. Ze hebben de bizarre gewoonte om hun urine over hun volledige lichaam uit te smeren. Wetenschappers hebben jarenlang gezocht naar een verklaring, maar nu hebben onderzoekers ontdekt dat de aapjes op deze manier vrouwtjes proberen te lokken.

Vroegen dacht men dat de urine de lichaamstemperatuur mogelijk deed dalen of dat individuele apen elkaar konden herkennen aan de geur. Wetenschappers van de Trinity Universiteit in San Antonio voerden hersenscans uit bij vrouwtjes terwijl ze de urine roken. Daaruit bleek dat de urine van seksueel actieve mannetjes meer activiteit opwekte dan de urine van jonge aapjes.

Verschil tussen aap en mens kleiner dan ooit

De mens staat dichter bij de aap dan we ooit hadden kunnen vermoeden. Zeker nu blijkt dat apen met plezier poseren voor de foto en aan zichzelf twijfelen wanneer ze beslissingen moeten nemen.

Een orang-oetan in gedachten verzonken, een gorilla die op zijn privacy gesteld is en de fotograaf met zijn ogen lijkt dood te bliksemen. En een baviaan die slecht nieuws lijkt te verwerken. Op nieuwe foto's, gemaakt in de zoo van het Australische Melbourne, geeft een aantal apen blijk van zoveel gelaatsexpressie en talent om te flirten met de camera dat er nog amper een verschil met de mens te bespeuren valt.

Ook de wetenschap brengt mens en aap geregeld dichter bij elkaar. Twee onderzoekers van de Amerikaanse universiteiten van New York en Georgia leerden makaken - een soort die genetisch veel weg heeft van de mens - een computerspelletje te spelen met een joystick. Daarbij kregen de apen de keuze om een blokje op hun scherm op intensiteit te beoordelen.

Bij een hoge dichtheid werden de dieren geacht naar de letter D te bewegen, bij een lage dichtheid naar de letter S. Een derde optie was een vraagteken. Als de spelende makaak een juiste keuze maakte, kreeg hij een beloning. Bij een fout antwoord werd het spel een tijdlang stopgezet. Het aanwijzen van het vraagteken leverde geen beloning op, maar het spelletje werd wel meteen hervat. Volgens de onderzoekers gebruikten de apen het vraagteken op dezelfde manier als de deelnemende mensen dat deden. 'Ze lijken te weten wanneer ze iets niet weten', zeggen ze. 'Dat is bijzonder, want zelfkennis is een van de belangrijkste onderdelen van het menselijke denken.' Uit het onderzoek blijkt overigens dat niet alle apen twijfelen. Zo zijn kapucijnapen zo zeker van zichzelf dat ze het vraagteken nooit gebruiken.

Cheryl Cole

Feest met de authentieke Tiense reuzen

Davidsfonds pakt op 22 maart uit met de negende editie van de Nacht van de Geschiedenis. Daarvoor worden sinds lang de Tiense reuzen nog eens buiten gehaald.

De Nacht van de Geschiedenis is een van de grootste geschiedenisevenementen van Vlaanderen. Meer dan tweehonderd activiteiten vinden plaats, ook dus in Tienen. Het thema “Feest” bracht DF op het idee om de Tiense reuzen Jan en Mie die al tientallen jaren in het stadsmagazijn slapen weer in contact te brengen met hun kinderen Tiske en Nieke.

Stad Tienen en OpgewekTienen, de Tiense Straatmuzikanten, volksdansgroep 't Havermeuleke (Leuven) doen mee. De reuzen Jan en Mie staan op het Torekesplei. Om 19.30 uur gaat de poort van het atelier aan de Gilainstraat open en gaan de kinderen Tiske en Nieke met muziek en dans op zoek naar hun ouders.

Jan en Mie (begin jaren 70) voor café Bushalt Hoxem, in de bocht van de Hoegaardenstraat (tegenover Huzaar).

DF brengt een brochure uit. In samenvatting:
Overzicht ontstaansjaar oude Tiense reuzen: .
Reus en reuzin 1471 .
Ros Beiaard 1484 .
Arend, draak, drie kamelen, leeuw, maan, St Michiel en duivel 1544 .
Griffioen 1546

Wat er met de oude Tiense reuzen precies is gebeurd, is onbekend. Het verhaal wil dat ze vernietigd zijn in een brand bij de Duitse verovering van de stad op 18 augustus 1914. Zekerheid is hier echter niet over.

De geboorte van Jan en Mie
In maart 1926 werd de oudheidkundige kring ‘Thiunas’ opgericht met in het bestuur o.m. de toenmalige archivaris en beiaardier Jan Wauters. Vanaf het begin was hij één van de drijvende krachten achter het herstellen van de reuzentraditie. Ook Frans Gys, de schrijver van het Tiens reuzenlied, maakte deel uit van deze kring. Er werd gekozen om samen te werken met de Brusselse beeldhouwer M. Spaelant die het hoofd van Jan boetseerde uit 300 kg klei. Het hoofd van Mie zou nog meer klei gevergd hebben. Eind 1927 waren de reuzen klaar.

Aan de stoet van 10 juni 1928 namen heel wat verenigingen deel. De reuzen werden genoemd naar archivaris Jan Wouters en zijn vrouw Maria. De reuzentraditie kende lange tijd bijval. Jan en Mie werden vooral tijdens kermissen van stal gehaald.

Tiske en Nieke
Op 12 februari 1956 werd de zoon van Jan en Mie, Tiske, geboren en ingeschreven in het bevolkingsregister. De reuzenfamilie werd in 1975 uitgebreid met de vondeling Nieke, die een paar vormde met Tiske. De twee reuzen werden lange tijd beheerd door de carnavalsvereniging ‘De ridders van Brunnengruz’. Tiske en Nieke gingen voordien nog mee in de Folklorestoet van Albert Vandersteen. (R. Billen)

Landbouwers en natuurbeheerders onderhouden bermen

TIENEN - De Regionale Landschappen Noord- en Zuid- Hageland gaven samen met de Vlaamse Landmaatschappij de cursus 'Leren beheren'.

Landbouwers en natuurbeheerders namen deel.

Deze cursus bestond uit zes eenheden over thema's zoals ecologie, kleine landschaps-elementen, holle wegen, akkernatuur en graslanden, elk begeleid door ervaren lesgevers. Voor het praktijkgedeelte trokken de deelnemers meermaals het veld in. Deze week werd de cursus afgesloten in Hakendover en kregen twintig deelnemers hun getuigschrift.

Voor meer informatie over dit initiatief kan u terecht bij Regionaal Landschap Zuid Hageland vzw –0496 25 34 99 – info@rlzh.be (R. Billen)

De 10 hotels van de toekomst

Vergeet overnachten in een standaard hotelkamer. Binnenkort maken architecten hun futuristische plannen concreet en kunnen we in een vliegende penthouse of steengroeve slapen. We lijsten tien projecten op die de hotelbranche voorgoed zullen veranderen.

1. Oil Rig Resort, Golf van Mexico Een zwembad dat lijkt uit te lopen in het turkooize water van de Golf van Mexico, gastverblijven met glazen muren waardoor je enkel helderblauwe lucht en water ziet... Dit alles is mogelijk op een boorplatform, jawel. De komende jaren dreigen 4000 platformen opgeblazen te worden, om dit tegen de gaan worden steeds meer plannen gemaakt om ze om te bouwen tot luxehotels.

2. Aircruise Dirigible In dit zwevende hotel vlieg je van Londen naar New York in 37 uur. Het concept werd bedacht door het Londense architectenbureau Seymourpowell. De residentie zal over een penthouse, vier duplex-appartementen, vijf kleine studio's en een loungebar beschikken.

3. The Galactic Suite Deze suite zal gedurende vier dagen onderdak bieden aan twee koppels en een ruimtevaarder. Alvorens je de ruimte in mag, moet je wel eerst achttien weken les volgen op een tropisch eiland – niet zo erg, lijkt ons. De eerste vlucht is gepland voor 2012.

4. Full Moon Hotel in Baku, Adjerbeijan Het Koreaanse architectenbureau Heerim wil dit hotel bouwen. Ze beweren dat het project een weergave is van een volle en halve maan. Volgens velen zal het luxehotel echter een perfecte combinatie worden tussen weelderigheid en slechte smaak.

5. Zil Pasyon, Seychellen Dit luxeresort zal 28 suites (7-sterren!) tellen. Ze zullen geïntegreerd worden tussen de rotsen op het heuvelachtige eiland Felicite zodat ze nauwelijks opvallen. Het zwembad zal een glazen bodem bevatten die ook het plafond van de lobby wordt.

6. Songjiang Hotel, China Een idyllisch meer in een honderd meter diepe steengroeve zal binnenkort deel uitmaken van de voortuin van een imposant hotel. De architecten zullen de luxueuze verblijfplaats zo bouwen zodat het lijkt alsof ze aan de rotsen hangt.

7. Solta Island Resort, Kroatië Als je hier binnenkort overnacht, dan is de kans bijzonder klein dat het uitzicht vanuit je kamer gaat vervelen. Dit hotel wordt namelijk het eerste draaiende luxecomplex ter wereld en garandeert adembenemende uitzichten op de Adriatische zee.

8. Mountain Bike Hotel in Pregasina, Italië Dit spectaculaire hotel boven het Gardameer is de natte droom van moutainbikers. Ze zullen naar hun kamer kunnen rijden langs speciaal aangelegde fietsbruggen. Binnen zijn er geen trappen zodat de fiets overal gemakkelijk mee kan. In de 28 kamers valt geen rechtstreeks zonlicht binnen om het gebruik van vervuilende aircosystemen te beperken.

9. Jesolo Magica in Jesolo, Italië Nog in Italië, nabij het romantische Venetië, wordt een hotel gebouwd in de vorm van een python. Volgens de Britse architecte Zaha Hadid zal het vooral aanhangers van het ecotoerisme aantrekken.

10. The Hollywood Sign in Los Angeles, Californië Los Angeles staat bekend om zijn 'beschreven' Hollywood-heuvel. De Deense architectenfirma Bay Arch kwam op het idee een hotel te bouwen achter de enorme letters. Uiteraard zal het hotel over een cinemazaal beschikken – of wat verwacht je anders van een hotel in de filmstad bij uitstek?

Reis de wereld rond als een stripheld

Lonely Planet zal samen met uitgeverij Casterman een reeks stadsgidsen lanceren in stripvorm. Vakantiegangers zullen zo op een originele hun bestemming kunnen ontdekken.

Mannen en vrouwen die regelmatig strips lezen, kunnen dankzij dit initiatief zelf de hoofdrol spelen in een wervelend verhaal. Al lezend worden ze niet alleen naar belangrijke trekpleisters geleid, maar ook naar de minder bekende plekjes.

Begin maart brengen Casterman en Lonely Planet gelijktijdig de edities van Brussel, New York, Rome en Venetië uit. Alle gidsen zullen in het Frans verschijnen, op de Brusselse gids na. Die zal vanaf juni ook in het Nederlands verkrijgbaar zijn.

Het gamma wordt dit najaar uitgebreid met een strip van Berlijn. Ook deze zal in het Nederlands te koop worden aangeboden. De geïllustreerde gidsen van Marrakech en Firenze liggen sinds oktober vorig jaar in de rekken.

Richtprijs: 15 euro.
Paperback: 160 pagina's.
Meer informatie: www.Casterman.be

Open computerruimte met elf pc's

Op woensdag 2 maart opent de Open Computerruimte in Tienen. Het is een initiatief van Riso Vlaams-Brabant in het kader van de Digitale Week (26 februari tot 4 maart).

De Open Computerruimte (OCR) is gratis en voor iedereen toegankelijk op woensdag van 13u30 tot 17u en vrijdag van 18u tot 20u. Er staan elf pc’s met internetaansluiting en een printer met scanner. De dienstverlening start bij mensen uit de naaste omgeving, maar natuurlijk zijn alle inwoners van Tienen van harte welkom. Tijdens de vrije inloopmomenten kan iedereen binnenlopen om gratis te surfen, teksten te maken of foto’s in te scannen. Er is altijd iemand aanwezig om bezoekers te helpen. Naast vrije inloopmomenten worden er ook vanaf het najaar op regelmatige tijdstippen cursussen gegeven.

Louis Steegmans: 'Verschillende groepen in de samenleving zijn nog ondervertegenwoordigd in de ICT-wereld. We denken hierbij vooral aan senioren, lager geschoolden, mensen in armoede, jongeren en alleenstaande ouders. Zij kunnen in een OCR een eerste kennismaking met de ICT-branche aangaan. De OCR biedt ook plaats voor meer dan het louter aanleren van ‘vaardigheden’. Het is ook een perfecte omgeving om te werken rond sociaal isolement en uitsluiting. Zo kan de leeromgeving eveneens functioneren als ontmoetingsruimte en dit zowel voor de bezoekers als voor buurtbewoners.'

Adres: Riso Vlaams-Brabant, Grote Bergstraat 21
Woensdag: 13u30 - 17u00
Vrijdag: 18u00 - 20u00

'Ontbrekend stuk ring aanleggen'

In Tienen willen ze de komende jaren vooral het steeds toenemende verkeer in goede banen leiden. 'En dan is de aanleg van de noordelijke ring cruciaal', zegt burgemeester Marcel Logist (SP.A). 'De aanleg van het ontbrekende stuk van de ring is absoluut nodig als de Vesten opnieuw aangelegd worden. Bedoeling is daar een groene boulevard van te maken. De rijvakken zouden dan wel teruggebracht worden van twee maal twee naar twee maal één. Aangezien de Vesten momenteel de ruggengraat vormen van de verkeerscirculatie in de stad, moet dat verkeer elders

De Gete in de stad komt tot leven.

opgevangen worden. We streven er naar om de aanleg van de noordelijke ring te laten samenvallen met de herinrichting van de Vesten.' Naast de ring en de Vesten vormen de Gete en de stationsomgeving de twee andere pijlers van het Tiense masterplan. De Gete moet een groen lint worden doorheen de stad. Daarvoor is het wel zaak de open ruimten naast de Gete te verbinden. Ook andere publieke groene ruimten zullen aan de Getevallei gelinkt worden.

De stationsomgeving zal nieuw leven ingeblazen worden. Daarnaast wil Tienen ook investeren in werkgelegenheid. 'Wij willen uitgroeien tot een tewerkstellingspool in de regio', klinkt het ambitieus bij Logist. 'Met een project als Feed Food Health en de ontwikkeling van een nieuw wetenschapspark maken we ons op economisch vlak klaar voor de toekomst. We willen ook minstens 75 hectare aan extra bedrijventerrein aansnijden.'

Cartoon

Fietsen één van grootste oorzaken van hartaanval

Luchtvervuiling draagt op bevolkingsschaal meer bij tot hartaanvallen dan factoren als negatieve emoties, seks en cocaïnegebruik, zo hebben wetenschappers uit België en Zwitserland ontdekt. Als je rekent dat deelname aan het verkeer ook het risico verhoogt, dan wordt fietsen naar je werk wel een erg riskante onderneming.

Er zijn meerdere individuele factoren die een hartaanval kunnen veroorzaken, zeggen onderzoekers rond Tim Nawrot van de Universiteit van Hasselt. Zo zijn er fysieke uitputting, stressvolle gebeurtenissen, zware maaltijden of toename van luchtvervuiling. Maar het belang en de relevantie van die veroorzakers zijn onzeker. De onderzoekers vergeleken daarom aan de hand van 36 epidemiologische studies veroorzakers van hartaanvallen op het niveau van het individu en van de bevolking.

Iedereen blootgesteld
Bij het individu verhoogt de kans op een hartaanval met 2.300 procent bij cocaïnegebruik en met 5 procent door luchtvervuiling. Tussen cocaïnegebruik en luchtvervuiling zijn er in aflopende volgorde stevige maaltijden, marihuana roken, negatieve emoties, fysieke uitputting, positieve emoties, woede, seksuele activiteit, deelname aan het verkeer, ademhalingsinfecties en koffie slurpen. Maar gezien slechts 0,02 procent van de bevolking cocaïne gebruikt en de hele bevolking aan luchtvervuiling is blootgesteld veroorzaakt de bezoedeling van onze atmosfeer op het niveau van de bevolking meer hartaanvallen dan cocaïne.

Deelname verkeer
De kwaadste aan de bevolking zelf toe te schrijven factor is echter deelname aan het verkeer, gevolgd door fysieke uitputting, alcohol en koffie.

Werking osteopathie alleen bij lage rug- of nekpijn bewezen

Bijna negen op de tien bezoekers van osteopaten en chiropractors blijken tevreden over de verstrekte zorgen. Toch is alleen voor lage rug- of nekpijn wetenschappelijk bewezen dat de manipulaties de pijn kunnen verlichten. Experts waarschuwen wel voor het risico op complicaties.

Primeur
Het federale Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) maakte een studie van osteopathie en chiropraxie in opdracht van de minister van Volksgezondheid. Die kwam tot stand met de medewerking van een paar duizend gebruikers en beoefenaars van deze niet-conventionele therapieën. Voor het eerst in België werden osteopathie en chiropraxie tegelijkertijd vanuit een wetenschappelijke, sociologische, juridische en organisatorische invalshoek bekeken.

Spier- en gewrichtsklachten
Er zijn in België ongeveer duizend osteopaten en 110 chiropractors, waarvan de meerderheid (bijna 60 procent van de osteopaten en bijna 80 procent van de chiropractors) in Vlaanderen gevestigd is. Van de volwassen Belgen bezocht 7 procent het afgelopen jaar een osteopaat en 2 procent een chiropractor, vooral voor spier- en gewrichtsklachten.

Complicaties
Vooral bij manipulaties van de hals is er volgens het kenniscentrum een risico op ernstige complicaties. Het kenniscentrum pleit voor een registratie van de complicaties en ook voor een strikte controle van de opleidingen. Geen enkele opleiding wordt immers gecontroleerd door een officiële Belgische instantie. De grote meerderheid van de osteopaten (83 procent) heeft een basisopleiding als kinesitherapeut, terwijl 56 procent van de chiropractors alleen een opleiding in de chiropraxie volgde.

Waarom je rugpijn hebt

Haast iedereen krijgt ooit in zijn leven met rugpijn te maken. De voornaamste oorzaak is een slechte houding. Een succesvolle methode om dit aan te pakken is je houding te verbeteren. 

Andere voordelen
Onder meer David Beckham zweert bij de 'Alexander-techniek', het is een zelfhulpmethode die schadelijke patronen van bewegingen en houdingen stopt die maken dat het lichaam inefficiënt werkt. Een onderzoek uit 2008 toont hoe succesvol deze techniek is in het wegnemen van oorzaken van rugpijn. Dit is echter slechts een van de vele voordelen: het voorkomt houdingsproblemen, beperkt stress en rug-, nek-, hoofdpijn en ischialgie. Het werkt door de fundamentele oorzaak van rugpijn, de houding, aan te pakken, in plaats van zich te concentreren op het gebied waar de pijn zich voordoet.

Houding
Vaak is de oorzaak van rugpijn spieren die een probleem in een ander gebied proberen te compenseren als gevolg van een slecht postuur. Bijna niemand neemt van nature een goede houding aan. Dit is wanneer je lichaam in evenwicht is en je jezelf kunt bewegen met minimale moeite, dan heb je geen rugpijn. Je kan dit enkel verkrijgen wanneer je gewrichten zich vrij en soepel bewegen, dit maakt dat je lichaam zich kan aanpassen aan veranderende omstandigheden tijdens het bewegen.

Hoofd en nek
Een leven van slechte gewoonten qua houding maakt dat onze nekspieren zo sterk zijn dat we ons hoofd in een vaste positie houden waardoor deze niet vrij kan bewegen. Kinderen tussen twee en vier jaar zijn een voorbeeld qua een gezonde, rechte positie. Ze maken zich groot, plooien makkelijk aan hun knieën en heupen en draaien met elegantie en gemak. Vanaf ons vierde ontwikkelen we slechte gewoonten als onze nek verstijven, onze onderrug laten ineenzakken als we op een stoel hangen.

Gevolgen
Het gewicht van ons hoofd kan spierstijfheid in de nek veroorzaken, overdreven stijfheid vervormt de ruggengraat en drukt wervels samen. Door de druk op de zenuwen kun je pijn in de arm krijgen, maar ook gevoelloosheid, spanningshoofdpijn of tintelingen kunnen optreden. Een losse nek waarbij alles in evenwicht is, is fundamenteel, dit krijg je door een juiste verhouding tussen hoofd, nek en rug. 60 procent van het gewicht zit vooraan.

Ontspannen
Als we de nekspieren laten ontspannen, zal het hoofd van nature naar voor leunen op de top van de ruggengraat, wat goed is. Wees je er van bewust dat top van je ruggengraat tussen je oren zit, laat je hoofd enkele graden naar voor rollen op dit punt, zonder dat je nek naar voor gaat. Laat je neus enkele millimeters zakken, je hoofd moet zich los kunnen bewegen. Wanneer we onnodige spanning loslaten, staan we onszelf toe om volledig recht te staan zonder moeite.

Rugpijn niet gevolg van hoge hakken of bureaujob

Onze voorouders kampten vier miljoen geleden al met rugpijn, ontdekten Britse onderzoekers. Het is dus geen gevolg van onze moderne levensstijl als het dragen van hoge hakken of veel neerzitten.

Kwetsuur of ouderdom
De onderzoeker Asier Gomez-Olivencia analyseerde de ruggengraat van een 45-jarige man die een half miljoen jaar leefde. Hij was een lid van het mensenras 'homo heidelbergensis'. Hij reconstrueerde de ruggengraat en bestudeerde zijn rugproblemen. De man kampte met drie aandoeningen, die waarschijnlijk veroorzaakt werden door zijn oude leeftijd, maar het kan ook door een kwetsuur komen. Uit analyse van zijn bekken dat lichte onregelmatigheden een aandoening versneld kon hebben. De man gebruikte waarschijnlijk een wandelstok om zijn evenwicht te bewaren, hij kwam uit een gemeenschap nomadische jagers, ze aten herten en paarden. Hij kon door zijn beschadigde en pijnlijke rug onmogelijk jagen. Het feit dat hij ouder dan 45 werd, wat oud was voor toen, suggereert dat zijn stamleden voor hem zorgden.

Vrouwen
Ook de vrouwen van de stam kampten met pijn, de vorm en de grootte van het bekken van de vrouwelijke leden van Homo heidelbergensis tonen aan dat nieuwe moeders moeilijke bevallingen hadden.

Maar de geschiedenis van rugpijn gaat nog veel verder terug. Professor Gomez-Olivencia zegt dat dit al voorkwam bij de aapmensen, 4,4 miljoen jaar geleden. Lucy, een lid van Australopithecus afarensis, een skelet van 3, 2 miljoen jaar, had rugproblemen als gevolg van heffen, klimmen of acrobatisch gedrag.

Skigebieden in Alpen gered voor krokusvakantie

Goed nieuws uit de Alpen: na een wekenlang tekort aan sneeuw, heeft het de voorbije dagen eindelijk weer gesneeuwd, zo meldt Het Laatste Nieuws. Overal viel minstens tien centimeter, en de pistes zien weer wit in plaats van groen. En er wordt nog meer sneeuwval voorspeld. De krokusvakantie, die over anderhalve week begint, is dus gered.











Veel skigebieden in de Alpen hadden al in weken geen sneeuw meer zien vallen. Bovendien was de kwaliteit van de sneeuw heel slecht. Door de vele groene plekken op de piste was skiën ronduit gevaarlijk geworden. "In januari en februari viel er inderdaad heel weinig sneeuw in de Alpen en de sneeuw die er lag, veranderde 's nachts in ijs", beaamt weerman Eddy De Mey. Maar een verse lading sneeuw brengt daar nu verandering in.










Goeie kwaliteit
In de Franse, Zwitserse én Italiaanse Alpen viel er de voorbije dagen 5 tot 20 centimeter sneeuw. Het populaire Franse skigebied Les Deux Alpes werd gisteren nog bedolven onder een vers tapijt van 10 centimeter. Daar ligt nu al meer dan een meter sneeuw. "En in het noordwesten van Italië en het zuidwesten van Zwitserland is zelfs 20 centimeter sneeuw gevallen", zegt De Mey. Het Italiaanse Valtournenche, in het skigebied Monte Rosa, is één van die plaatsen waar 20 cm viel. Daar ligt nu al 180 centimeter sneeuw.

Ook de kwaliteit van de nieuwe sneeuw is goed. En de pret kan niet op, want er wordt nog meer sneeuwval voorspeld. "In de tweede helft van de week gaat het nog meer sneeuwen in de Alpen en ook voor dit weekend verwacht men ginder een nieuw pak. Overdag en 's nachts blijft het ook vriezen. De sneeuw die er ligt, zal dus niet snel smelten. Voorlopig ziet het er dus bijzonder goed uit voor de krokusvakantie", zegt De Mey.

Pyreneeën
De sneeuwgrens ligt nu in de Alpen bijna overal op 1.000 meter, terwijl die een paar weken geleden nog op 2.000 meter lag. Het skistation van Gréolières les Neiges in de Franse Alpen zag midden februari nog meer groen dan wit, nu ligt daar bijna een meter sneeuw.

Ook wie tijdens de krokusvakantie van plan is te gaan skiën in de Pyreneeën, kan zonder zorgen vertrekken: "De sneeuwval in de Pyreneeën is vorige week al begonnen. Op sommige plaatsen viel zelfs een meter", zegt Eddy De Mey. "Het gaat wel nog niet om de massa die we normaal gezien gewoon zijn, maar voorlopig ziet het er toch naar uit dat de mensen naar hartenlust zullen kunnen skiën tijdens de krokusvakantie."

Cartoon

Hartaanval doet mannen fastfood niet afzweren

Het lijkt logisch dat patiënten die een hartaanval overleefden, minder fastfood eten. Uit recent onderzoek blijkt echter dat een half jaar later nog steeds meer dan de helft minstens een keer per week zijn favoriete fastfoodrestaurant bezoekt.

Te veel informatie
503 van de 2.500 patiënten die een hartaanval overleefden aten even regelmatig fastfood als in de maand voor hun hartaanval. Zeker jongere mannen en laagopgeleiden hebben het moeilijk ongezonde voeding op te geven. Ouder patiënten en degenen die een bypass kregen, vermeden wel fastfood.

Negen op de tien patiënten kreeg informatie over gezonde voeding bij het verlaten van het ziekenhuis, maar dit leek geen invloed te hebben op hun eetgedrag. Onderzoeker Spertus: "Het is duidelijk dat er meer informatie moet gegeven over dit onderwerp na het verlaten van het ziekenhuis. Het probleem is dat patiënten zoveel informatie krijgen rond de tijd van hun hartaanval, dat ik denk dat ze dit niet allemaal kunnen vatten en onthouden."

Nieuw: ijscrème van moedermelk

Een restaurant in het Londense Covent Garden biedt zijn klanten een bijzonder dessert aan. Op de kaart staat sinds kort ijscrème gemaakt van... moedermelk.

Het dessert draagt de naam 'Baby Gaga' en wordt gemaakt van de melk van een vijftiental vrouwen die reageerden op een advertentie op een forum voor jonge moeders. Wie het nagerecht wil proeven, moet wel stevig in de buidel tasten. Een coupe kost 16 euro.

Volgens de makers is het ijs 'puur, organisch en volledig natuurlijk'. IJscrèmemaker Matt O'Connor, die met het idee op de proppen kwam, gelooft er rotsvast in dat het recept een succes zal worden. 'Als het goed genoeg is voor kinderen, is het goed genoeg voor de rest van ons', aldus de man. 'Niemand heeft de laatste jaren trouwens iets interessants gedaan met ijscrème.'

Het product is volkomen veilig, geven de makers mee. De gebruikte borstmelk en het ijs werden onderworpen aan uitgebreide gezondheidstesten.

Ook Victoria Hiley (35), één van de vrouwen die melk afstaat, is enthousiast. Eens mensen ontdekken hoe lekker borstmelk is, zullen veel meer moeders borstvoeding willen geven, meent ze. 'Ik leer vrouwen hoe ze moeten borstvoeding geven. Vrouwen worden hierin weinig ondersteund en alle beetjes helpen', zegt ze. Dat ze ook best wat geld opstrijkt voor haar 'donaties' zal uiteraard ook helpen.

"Borstimplantaten veroorzaken zeldzame kanker"

Vrouwen met borstimplantaten hebben een klein maar verhoogd risico op een zeldzame vorm van kanker, waarschuwt de Amerikaanse FDA, een agentschap dat de kwaliteit en veiligheid van voedsel en medicijnen bewaakt.

De FDA is op de hoogte van 60 gevallen, 34 in medische rapporten en de andere van dokters, regulatoren en makers van implantaten, waarbij vrouwen met siliconenborsten te maken kregen met anaplastische large-cell-lymfomen (ALCL). Dit is een erg zeldzame vorm van kanker die bijna nooit begint in de borst. Maar het aantal gevallen stijgt, daarom groeit bij experts het vermoeden dat het een zeldzaam neveneffect van borstimplantaten is.

Minder agressief
ALCL is geen borsttumor, het is een vorm van lymfoom dat de witte bloedcellen, genaamd T-cellen, treft. De tumor die in verband wordt gebracht met valse borsten komt voor in het littekenweefsel dat rond het implantaat zit en niet in de borst zelf. Hoewel dit een dodelijke ziekte kan zijn, suggereren de rapporten dat ALCL als gevolg van implantaten minder agressief en makkelijker te behandelen zijn dan bij andere gevallen ALCL. mplantaten

Na acht jaar
Ongeveer vijf tot tien miljoen vrouwen lopen rond met borstimplantaten, maar slechts enkelen kampen met ALCL. Het is nog niet duidelijk of de implantaten echt deze ziekte veroorzaken, daarom moeten dames die geen symptomen vertonen hun siliconen niet laten verwijderen. De meeste van de gevallen komen voor bij patiënten die een tweede operatie ondergingen vanwege opgehoopt vocht dat rond de implantaten zit en niet vanzelf weg gaat. De kanker komt na gemiddeld acht jaar voor. Het is nog niet volledig duidelijk hoe de implantaten ALCL kunnen verzoorzaken. Een hypothese is dat het omhulsel maakt dat T-cellen veranderen.

Symptomen
Vrouwen met borstimplantaten die ALCL ontwikkelden, hadden aanhoudende zwellingen of pijn rond hun implantaten. Dit kwam vaak pas jaren na de plaatsing van de siliconen voor.

Cartoon

Grote schade aan Great Barrier Reef door cycloon Yasi

De cycloon Yasi heeft waarschijnlijk grote schade toegebracht aan het koraal van het Great Barrier Reef, 's werelds grootste levende organisme. De extreem krachtige windstoten hebben stukken koraal afgebroken in het 345.000 vierkante kilometer grote rif bij Australië.

Op de kust zijn de laatste dagen stukken koraal aangespoeld, meldde de Great Barrier Reef Marine Park Authority zondag. De organisatie schat dat het herstel tien jaar duurt.

Het koraal groeide al trager door de opwarming van het zeewater. Het aantal cyclonen lijkt nog toe te nemen door de opwarming. ,,De warmere zee versterkt bovendien de koraalverbleking, wat het koraal op de lange termijn toch al laat verdwijnen'', waarschuwde John Merson van de University van New South Wales.

Het rif lijdt bovendien onder gif, dat in zee was gespoeld na overstromingen in Australië vorige maand.

Koraalriffen kunnen in 2050 verdwenen zijn

Als de wereld niet snel actie onderneemt, kunnen koraalriffen in 2050 van de zeebodem zijn verdwenen. Het koraal lijdt onder het steeds warmer en zuurder wordende zeewater. Ook scheepvaart en kustbebouwing bedreigen de kleurrijke onderzeese heuvels die zijn opgebouwd door levende koraalpoliepen.
 





















"Alle bedreigingen van de koraalriffen komen nu samen'', zei Jane Lubchenco, bestuurder van de National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) in Washington bij een presentatie van haar studie naar de toekomst van de riffen.

Volgens het rapport is ruim 90 procent van de riffen in 2030 bedreigd. In 2050 zou dat gelden voor alle riffen. Vooral de opwarming van de zee leidt tot steeds blekere koraal. De groei neemt af door de verzuring, een gevolg van het toenemende hoeveelheid CO2 in het water. (anp/afp/adb)

Cartoon

Tomorrowland van twee naar drie dagen

Het dancefestival Tomorrowland breidt stevig uit. In het recreatiedomein De Schorre starten ze er dit jaar al op vrijdag 22 juli aan en het festival zal drie in plaats van twee dagen duren. Naast David Guetta op zondag maakten de organisatoren ID&T ook bekend dat Faithless (vrijdag) en Tiësto (zaterdag) afsluiten.

"Dat we van twee naar drie dagen gaan is een logische stap in de groei van dit festival. De belangstelling van de artiesten is wereldwijd zo groot, dat we er anders een heleboel hadden moeten teleurstellen", aldus organisator Michiel Beers bij Concentra.

Dankzij mails uit verschillende landen wereldwijd, zijn er al zo'n 50.000 virtuele tickets. Net als vorig jaar bedraagt de leeftijdsgrens 18 jaar, al is is dit eerder een richtlijn dan een echte controle van de identiteitskaart. De Schorre biedt drie keer plaats aan zo'n 60.000 festivalgangers. Het aantal campingplaatsen is uitgebreid tot 30.000.

De voorverkoop start zaterdag 2 april om 10 uur via www.tomorrowland.be. Een combiticket (drie dagen) kost 135 euro, voor een dagticket betaal je 62,5 euro. Een Comfort combi ticket kost 198,5 euro en een Comfort dag ticket 98,5 euro. Voor een campingticket voor vier nachten betaal je 24,5 euro.

Wwoofers reizen (bijna) gratis

Wie de wereld wil ontdekken maar geen geld heeft om dure hotelkamers te betalen, kan gaan wwoofen. Dat betekent zoveel als helpen op een bioboerderij om er vervolgens gratis te kunnen overnachten.

Wwoof (World Wide Opportunities on Organic Farms) is een Britse organisatie die sinds 1971 reislustigen met een interesse voor het plattelandsleven in contact brengt met biologische boerderijen en ecologische projecten.

Het enige wat je moet doen, is kiezen waar je naartoe wil reizen en concreet afspreken met de gastheer hoe je zijn takenpakket zal verlichten. De gemiddelde wwoofer werkt vier à zes uur per dag. In ruil voor zijn prestaties krijgt hij eten en een slaapplaats aangeboden.

Inmiddels is het wwoof-initiatief uitgegroeid tot een internationaal netwerk met 7500 interessante adresjes verspreid over 80 landen. Wie lid wil worden betaalt ongeveer 20 euro. Voor die prijs krijg je handige informatie en contactgegevens uit het gekozen vakantieland toegestuurd.

Meer informatie: Wwoof.org

Poperinge

Senegal in acht troeven

Een blik op de noordelijk gelegen stad Saint-Louis vanop de rivier de Senegal. Het is bijna niet te geloven, maar na zes uur vliegen ben je deze winter al in Senegal, in Zwart-Afrika. Dit land aan de westkust van het continent leent zich perfect voor zowel een strandvakantie als een rondreis. En onze winters zijn daarvoor ideaal, zonder jetlag en lange vluchten. Uit onze trip onthielden we deze acht troeven.

1. Dichtbij en toch anders

Na amper zes uur vliegen kom je aan in Dakar, de hoofdstad van Senegal. Het uurverschil met België bedraagt slechts twee uur, dus van een jetlag is geen sprake. Senegal is Zwart-Afrika, en dat merk je meteen als je de luchthaven van Dakar uit rijdt. De straten bruisen van de bedrijvigheid.

Overal staan kleine markten en je ziet er de typische ronde hutten van het Afrikaanse binnenland. Op amper zes uur van Brussel wandelen we al in de voetsporen van Stanley. 2. Frans met een accent

Bij onze Franstalige landgenoten is Senegal al jaren in trek en dat heeft alles te maken met de taal. In deze voormalige kolonie is Frans nog steeds de officiële taal en de meeste Senegalezen spreken het. Met een charmant exotisch accent weliswaar. Omdat de meeste Vlamingen zich goed behelpen in het Frans, kan je hier makkelijk rondreizen. Senegal is bovendien een relatief veilig land.

Een van de volgepakte busjes waarmee de Senegalezen zich verplaatsen.


3. Monument in Dakar

Sommigen houden ervan, anderen vinden Dakar vuil en gevaarlijk. Opletten voor gauwdieven moet je in elk geval, maar een bezoekje aan de lokale markt of de vismarkt met een gids is zeker een aanrader. Ook de kathedraal en het presidentiële paleis zijn een bezoek waard. Je kan er poseren met de wachter die een kleurrijk kostuum en een indrukwekkend hoofddeksel draagt. Een wandeling of een ritje langs de Route de la Corniche zorgt voor mooie uitzichten op de Atlantische Oceaan en brengt je naar het gloednieuwe Monument voor de Wederopstanding van Afrika. Dat megalomane bouwproject werd opgericht voor de 50-jarige onafhankelijkheid van Senegal.

Het kreeg heel wat kritiek, onder meer vanwege de kostprijs en de blote borst die te zien is. Toch dwingt deze beeldengroep - groter dan het Vrijheidsbeeld - respect af. Aan de voet heb je een prachtig uitzicht over de Oceaan en de omliggende heuvels.

Hoteltip: Lodge des Almadies, in de residentiële wijk van Dakar. Met uitstekend restaurant. Lodge des Almadies


4. Slaveneiland Ile de Gorée

De moskee aan het strand van Ouakam, in hoofdstad Dakar.

Voor de kust van Dakar ligt een van de hoogtepunten van het land: het eiland Gorée en Unesco-Werelderfgoed. Voor veel Afrikaanse slaven was dit de laatste halte richting de Braziliaanse en Caribische plantages. Na een boottochtje van zo'n 20 minuten kom je in een heel andere wereld terecht, een schril contrast met de drukte van Dakar. We slenteren er rond tussen de vervallen, pastelkleurige huisjes waarvan er één toebehoort aan de Franse zangeres France Gall. Breng ook een bezoek aan Le Castel, de hooggelegen citadel waar de nabijheid van Dakar duidelijk wordt. Een vrouw legt een vis op een geïmproviseerde barbecue en de geur vult de straat. Op Gorée wordt duidelijk in een ander tempo geleefd. Een geblokte Senegalees met een stem als een misthoorn vertelt over de manier waarop de slaven werden behandeld en over de boottocht vol ontberingen waarvan geen terugkeer mogelijk was. Wandel ook zeker eens binnen in het oude, vervallen ziekenhuis en het historische museum van Senegal in een oud fort.
Via de Pont Faidherbe bereik je het centrum van de noordelijke stad Saint-Louis. 

5. Stukje Frankrijk in Saint-Louis

Ook de noordelijke stad Saint-Louis staat op de lijst van Unesco. Het historische centrum van de stad ligt op een eiland dat je kan bereiken via de Pont Faidherbe, ontworpen door Eiffel. Aan het uiteinde ervan vind je Hôtel de la Poste. Je waant je meteen in Frankrijk. Met een paardenkoets rijden we langs de mooie gebouwen met arcaden. Ooit was Saint-Louis een rijke stad dankzij de handel in goud, ivoor, Arabische gom en slaven. Sinds de erkenning als Werelderfgoed, tien jaar geleden, wordt er hard gewerkt om de vervallen huizen weer op te knappen. Witte, okergele en roze gevels duiken op.

Stap zeker eens uit om op een binnenpleintje te kijken: misschien word je verrast door een hoefijzervormige trap, een mooi aangelegde patio of de enige minaret ter wereld met klok en uurwerk.
Het indrukwekkende Monument voor de Wederopstanding van Afrika.

Hoteltip: Hôtel Mermoz aan het zandstrand van de Langue de Barbarie. De eigenaar is een Belg. Hôtel Mermoz

6. Vogelparadijs Djoudj

Senegal heeft meerdere nationale parken, maar dat van Djoudj is uniek. Het is het op twee na grootste vogelpark ter wereld. Tussen november en april verzamelen hier zo'n drie miljoen trekvogels in een van de weinige groene oases van de Sahel. Hier strijken 350 verschillende vogelsoorten neer: roze flamingo's, reigers, pelikanen, aalscholvers...

Vooral de broedplaats van de pelikanen is indrukwekkend. Met duizenden hebben ze zich verzameld op een eilandje dat je alleen per boot kan benaderen. Het is er een drukte van jewelste: pelikanen vliegen af en aan, en vechten voor hun plaatsje op het eiland.

Hoteltip: Lompoul Desert Lodge, te boeken via BEST tours. Je slaapt in luxueuze tenten in de woestijn.

7. Eindeloze vergezichten

Tijdens een rondreis door Senegal zal je niet snel de neiging hebben om in slaap te vallen. Altijd is er wel iets te zien aan de kant van de weg: eindeloze vlaktes met de typische baobabs, een dor, woestijnachtig landschap, kleine dorpjes met ronde hutten en een puntdak, een aap Pelikanen dringen voor een plaatsje in het nationale park Djoudj.

die aan de kant van de weg zit te eten, kuddes schapen, geiten en koeien die naar een veld worden geleid. Senegal blijft verbazen. En op de meest onverwachte momenten, ver weg van de bewoonde wereld, staat er ineens een hutje of een Senegalees die op de bus zit te wachten. Grote kans trouwens dat hij of zij zwaait, want Senegalezen zijn een heel vriendelijk en gastvrij volk. Het soms opdringerige gebedel moet je erbij nemen. Dat is nu eenmaal Zwart-Afrika.

Hoteltip: Le Bédik de Kédougou, midden in de natuur, met uitzicht over de Gambiarivier. Horizons Bleus Senegal

8. Verrassend lekkere keuken

De grootste verrassing van Senegal is wellicht de keuken. Met weinig middelen slagen de Senegalese vrouwen erin geraffineerde gerechten te bereiden. Het resultaat is echt top. Een van de meest gegeten gerechten is kip of vis yassa. Dat is een citroen-ajuinsaus die altijd weer anders op smaak wordt gebracht.

Het nationale gerecht is thiéboudiène: rijst met vis en tomatensaus. Vis is er in overvloed aan de kust, maar ook op de vele grote rivieren wordt er gevist.

Ook maffé, een saus op basis van pindanoten, is een aanrader, zeker in combinatie met lamsvlees.

En dan hebben we het nog niet gehad over het smaakvolle fruit: mango's, sinaasappelen, watermeloenen...

Alleen het ontbijt is Frans en dus vrij beperkt naar Belgische normen.

Restauranttip: Galaxie, Rue Abdoulaye Seck, Saint-Louis. Youssou N'Dour is er vaste klant.

Tips van een Vlaming

Gentenaar Alain Goetghebuer is ereconsul van Senegal in België en is sinds 2000 samen met zijn vrouw Simone Hebbelynck eigenaar van hotel Keur Saloum in Toubacouta (Keur Saloum). Hun tips:

- Wij zijn vogelliefhebbers en organiseren vogelexpedities voor onze gasten. In Senegal zitten meer dan vijfhonderd vogelsoorten. Zoals op het Île des Oiseaux in de Sine Saloumdelta: een onbewoond eiland waar de vogels vrij spel hebben én de belangrijkste broedplaats ter wereld van de koninklijke stern.

- Een unieke belevenis is een speurtocht naar chimpansees in de regio La Falémé in het zuidoosten van het land, aan de grens met Guinée.

- Als je de kans hebt om de initiatiefeesten mee te maken van enkele traditionele volkeren, zoals de Bassari
Een wachter van het presidentiële paleis.

of de Bedik, moet je niet twijfelen. Dat is een unieke ervaring!

- In de Sine Saloumdelta kan je een boottocht maken tussen de wilde begroeiing van de mangroves, in alle stilte met alleen de natuur rondom je.

- Probeer vis te eten in verschillende streken, want je zal steeds verrast worden. Een van de beste restaurants van Senegal - met luxueus westers eten maar in een prachtig kader

- is Le Lagon 2 in Dakar, dat gespecialiseerd is in vis. Je eet er

op een soort ponton in het water met uitzicht op de oceaan en op Île de Gorée.

Meer info: Hotel Le Lagon Senegal Hotel Keur Saloum in Toubacouta.

Praktisch

Erheen: Brussels Airlines vliegt van Brussel naar Dakar in 6 uur (Brussels Airlines).

Beste periode: tussen december en april: minder vochtig en heet.

Rondreis: de 12-daagse rondreis met BEST tours doet alle vermelde plaatsen aan. Slapen doe je in driesterrenhotels. Excursies kan je ter plaatse reserveren. Prijzen vanaf 825 euro (exclusief vlucht) en 1.360 euro (met Iberia-vlucht). De reis kan worden uitgebreid met een strandverblijf. BEST Tours of bij de reisagent.

Gezondheid: ITG

Documenten: internationaal paspoort. 1 euro = 655 CFA. Omwisselen kan op veel plaatsen, net als geld afhalen met je kredietkaart (uitgezonderd American Express).

Info: Senegal tourism - au-Senegal

Sociale Dienst indexeert leefgelden van asielzoekers

LANDEN - De OCMW-raad keurde de indexatie van de leefgelden voor de asielzoekers goed. Het gaat om een richtlijn van Fedasil.

Volgens de richtlijnen van Fedasil moeten de leefgelden voor asielbezoekers in het Lokaal Opvang Initiatief (LOI) geïndexeerd worden. De bedoeling is enerzijds om hen de kans te geven een menswaardig levensniveau te behouden en anderzijds om de bedragen voor alle OCMW’s gelijk te stellen.

Er wordt hierbij zoveel mogelijk rekening gehouden met de gezinssamenstelling, de leeftijden van de kinderen en de daaruit voortvloeiende behoeften en noden. Dit wekelijks leefgeld omvat de kosten voor voeding, persoonlijke hygiëne en zakgeld.

Het OCMW stelt voor om met ingang van 1 januari 2011 de leefgelden toe te kennen volgens de nieuwe richtbedragen van Fedasil. Op de bedragen voor het zakgeld is de indexering niet van toepassing en blijven de bedragen van 2009 behouden. 

Vliegtuig

Historia Mundi brengt massaspektakel voor 800 jaar

LANDEN - Een duizendtal personages uit heel Europa en in gepaste klederdrachten zullen een re-acting en historial living voorstellen op een terrein van vijf hectare. Daarvoor worden er zeshonderd tenten opgesteld en 120.000 flyers verspreid. Landen verwacht op zaterdag 25 en zondag 26 juni 18.000 bezoekers.

De overkoepelende vzw Historia Mundi zal een reis doorheen de wereldgeschiedenis presenteren. In het totaal zullen er een duizendtal hobbyisten, uit België, Nederland, Frankrijk, Duitsland, Zweden, Denemarken, Finland, Tsjechië, Italië en Groot-Brittannië betrokken zijn met het evenement.

Niet alleen de veldslagen en oorlogen worden gebracht. Ook de gewone burgerij komt aan bod waardoor je het gewone leven van de mensen uit desbetreffende periode te zien krijgt. Dit geeft een meerwaarde aan het evenement.

Historische groeperingen

Historia Mundi brengt historische groeperingen samen in Landen in het kader van een Multi-periode kamp.

De deelnemende tijdperiodes zijn: Prehistorie, Kelten, Merovingers, Noormannen, Vikingen, Vroege Middeleeuwen tot Late Middeleeuwen, Renaissance, 17° en 18°-eeuwse Burgerij en Woodland Indianen, French and Indian War, Highlanders, Napolionisten, Mexicaanse oorlogen, Kolonisatie van Amerika, Trappers en Plains Indianen, Civil War, Cowboys en Europese oorlogen 19° eeuw, 1° en 2° wereldoorlog, Vietnam oorlog en Flower Power.

Er zullen allerhande demonstraties plaatsvinden in het historisch kader. Je ziet niet alleen het kampleven uit de betreffende periodes maar ook bijbehorende ambachten, zoals blank- als indiaans handwerk, pottenbakken, weven, houtbewerking, smederij, enz…

De groepen zullen ook een aantal historische gevechten, driloefeningen en duels demonstreren. Er zullen historische muziekgroepen op het terrein spelen. Als afsluiter van de dag wordt er telkens een Kitty Battle gehouden. Hierbij mogen de aanwezige kinderen de vechters aanvallen.

Lege legersite biedt de stad unieke mogelijkheden

LANDEN - Door het vertrek van het leger uit de site aan de Hannuitsesteenweg krijgt de stad een unieke kans in de schoot geworpen. Verschillende gebouwen op dit 3,5 hectare grote terrein, haast in het centrum van de stad, bieden heel wat mogelijkheden. Nu dinsdag staat de princiepbeslissing over de aankoop op de agenda van de gemeenteraad.

De stad is al lang op zoek naar de mogelijkheid en de ruimte voor een cultuurcentrum. In oktober staan de gebouwen van EMI 22 leeg. Er is onder meer een bakstenen herenhuis als hoofdgebouw en er zijn verschillende unieke en ruime loodsen die voor allerlei doeleinden gebruikt kunnen worden. Bovendien is het terrein groot genoeg om meteen parkeergelegenheid te bieden.

In oktober sluit EMI 22, een medische afdeling van defensie definitief de deuren. 150 militairen verlaten de site. Het terrein zal verkocht worden. Uit de agenda van de volgende gemeenteraad blijkt dat de stad kandidaat koper is.

Naast een CC biedt de site de mogelijkheden voor een toneelzaal, een fuifzaal en zelfs een jeugdhuis. De burgemeester zou reeds gesprekken gevoerd hebben met het kabinet van defensie en wil de site zelfs in oktober al in gebruik nemen, in afwachting van de definitieve aankoop. De site kreeg de bestemming ‘openbaar nut voor gemeenschapsdoeleinden’ en de stad zou het voorrecht hebben om de site te kopen.

Cheryl Cole

Ook massasterfte duiven in Italië verklaard

Het mysterie van de massasterfte van meer dan 700 duiven in het Italiaanse Faenza is verklaard: de vogels hadden te veel zonnebloemzaadjes gegeten. Ook de spreeuwen die in Roemenië dood uit de lucht vielen, hielden geen mate: zij zopen zich letterlijk te pletter aan droesem.

Een hele hoop van de gestorven duiven boven het Italiaanse dorp Faenza vertoonden vreemde blauwe vlekken in hun bek. Daarom werd er gedacht aan hypoxie, een tekort aan zuurstof op grote hoogte. Op het internet barstten allerlei wilde theorieën los, ook al omdat het maar een van de vele gevallen van massale diersterfte was de laatste tijd.

Maar bij de duiven zouden er alvast geen aliens aan te pas gekomen zijn: ze zouden zich gewoon overvloedig tegoed gedaan hebben aan zonnebloemzaadjes, afkomstig van een nabijgelegen oliebedrijf. Die pitjes brengen de lever en nieren van de vogels schade toe, wat tot massale indigestie en de dood leidde. Ze overaten zich dus, volgens Rodolfo Ridolfi, directeur van de plaatselijke zoo. Ook vogelkenner Nadia Caselli bevestigt deze theorie, die wel nog bewezen moet worden door de onderzoeksresultaten.

Over de hele wereld
De meldingen van massasterfte onder dieren begonnen twee weken geleden, toen bleek dat 100.000 vissen dood aangetroffen werden in een rivier in het Amerikaanse Arkansas. 150 kilometer verder vielen op oudejaarsavond duizenden vogels dood uit de lucht. Nog eens honderden vogels ondergingen hetzelfde lot zo'n 450 kilometer verder in Louisiana en in het nabijgelegen Kentucky. Volgden daarna de kadavers van vogels in Zweden en in Italië, en van miljoenen vissen in Maryland. Ook Brazilië en Nieuw-Zeeland bleven niet gespaard. Aan de Engelse kust vonden dan weer 40.000 krabben de dood.

Verklaringen allerhande deden de ronde. Meer dan waarschijnlijk staan alle gevallen los van elkaar. Zo zou in de VS het afgestoken vuurwerk de oorzaak zijn van vele dode vogels en de ongewoon lage temperaturen de dood van andere veroorzaakt hebben. Ook bij de vissen en de krabben zou de koude een rol gespeeld hebben, net als ziektes. Volgens persagentschap AP is massale diersterfte helemaal niet uitzonderlijk. Door de veranderde mediawereld is iedereen wel sneller en uitgebreider op de hoogte ervan.

Zeearenden vallen uit de lucht door honger in Canada

Duizenden Amerikaanse zeearenden hebben in Canada moeite om de winter door te komen. Door voedselgebrek zijn sommige vogels zo uitgeput dat ze spontaan uit de lucht vallen of obstakels niet meer weten te ontwijken tijdens het vliegen. Dat meldde de Canadese krant 'Globe and Mail'.

Volgens natuurbeschermers in het westen van Canada vallen de enorme vogels soms zomaar uit de boom. Dierenartsen die de vogels vangen, hoeven daar geen moeite voor te doen: "Je loopt er naartoe en pakt ze op'', aldus dierenarts Maj Birch.

Minder zalm
In de herfst trekken normaliter veel zalmen naar Canada om daar eitjes te leggen. De adelaars eten hun buikje dan meestal vol, zodat ze de winter door kunnen komen. Afgelopen jaar was er echter veel minder zalm dan anders, wat heeft geleid tot een ware hongersnood onder de vogels.

Vergiftigd
De zeearenden wijken nu uit naar steden en vuilnisbelten. Volgens Robin Campbell van een lokale dierenopvang werden op een dag maar liefst dertienhonderd Amerikaanse zeearenden aangetroffen op een vuilnisbelt. "Mensen dumpen daar vergiftigde dieren en die worden door de adelaars opgegeten. De dieren zijn al sterk vermagerd, maar een groot deel raakt ook vergiftigd'', aldus Campbell.

Zegel president
De Amerikaanse zeearend is een grote, bruine vogel met een witte kop en gele snavel. De vogel kan tot wel een meter groot en zeven kilo zwaar worden. Volwassen dieren hebben een spanwijdte van 2,5 meter. De Amerikaanse zeearend staat afgebeeld op het zegel van de president van de Verenigde Staten.

Politie wil vangrail voor fietstunnel op rotonde

Er worden vraagtekens geplaatst bij de veiligheid van de nieuwe rotonde in Bost. Die werd een jaar geleden opengesteld en was al een vijftal keer het decor van een ongeval. De politie vraagt een extra vangrail rond de rotonde.

De rotonde in Bost is amper een jaar oud, maar staat toch al met stip genoteerd in de ongevallenstatistieken van de stad Tienen. Enkele jaren geleden werd beslist komaf te maken met het zwarte punt op het kruispunt van de Hannuitsesteenweg met de Ring. Er werd een rotonde aangelegd, met eronder een fietstunnel. Dat moest voor een veiligere situatie zorgen dan het bestaande kruispunt met verkeerslichten. Intussen is de rotonde ongeveer een jaar opengesteld, maar ook nu nog maken bestuurders brokken op het kruispunt. Afgelopen weekend nog vergat de bestuurder van een Ford Fiësta af te draaien op de rotonde. Hij reed gewoon rechtdoor. De man raakte gewond en werd overgebracht naar het ziekenhuis.

Vijftal ongevallen
Sinds de openstelling van de rotonde gebeurden al een vijftal soortgelijke ongevallen. Enkele maanden geleden belandde een wagen zelfs ìn de fietstunnel, bijna vier meter lager. Het stadsbestuur en de politie stellen zich nu vragen bij de veiligheid van de rotonde. 'Ik heb al met de korpschef samengezeten', zegt schepen van Openbare werken Een lage stootband scheidt het autoverkeer
van de fietserstunnel (op de achtergrond)

Katrien Partyka (CD&V). 'Misschien moeten we toch eens bekijken welke maatregelen we kunnen nemen om de veiligheid te verhogen. Een extra afscherming rond de fietstunnel, bijvoorbeeld.'

'Inschattingsfout'
Ook Pierre Schippers, de korpschef van de politiezone Tienen-Hoegaarden, is daarvoor te vinden. 'De rotonde is in principe al goed afgeschermd door een aarden talud', zegt hij. 'Maar die omvat niet de hele rotonde. Bestuurders die uit Sint-Truiden komen en via het linker rijvak de rotonde willen nemen, lopen gevaar. Als zij 'vergeten' de rotonde te nemen en rechtdoor rijden, is er alleen een borduur van amper dertig centimeter die hen scheidt van de fietstunnel onder de rotonde. Ik denk dat dat toch een inschattingsfout is van de ontwerpers. Een aarden talud kan op die plaats niet, omdat de vrije ruimte tussen de buitenkant en de tunnel te smal is. Maar een vangrail moet daar toch mogelijk zijn.'

Ook de omwonenden stellen zich vragen bij de veiligheid van de rotonde. 'Als je richting Sint-Truiden rijdt, staat nergens aangeduid dat je een rotonde nadert', zegt Martine Gabriels. 'Bovendien mag je hier negentig kilometer per uur rijden. Gevolg: elke dag scheuren wagens aan een veel te hoge snelheid over de rotonde. En dat op een heel drukke weg, met veel zwaar vrachtwagenverkeer. Waar gaat dat eindigen?' De politie en het stadsbestuur gaven hun bemerkingen door aan het Gewest. Dat beslist uiteindelijk of er een vangrail geplaatst zal worden of niet.

Carnaval in Sao Paulo

Cartoon