Naam : Myette, woon in Antwerpen, heb 1 man, 1 dochter, 1 zoon, 1 schoonzoon, geen kleinkinderen, 1 schildpad, ben Boogschutter, verjaar in november, ik hou van lezen, crypto- grammen, schrijven, com- puteren, bloggen, minigolf, nieuwe contacten maken, pret maken met vrienden.
100% 150% 200% LOEP
REAGEER EENS OP MIJN SCHRIJFSELS ZODAT IK WEET DAT IK NIET TEGEN DE MUREN PRAAT
Brühl zit er ook weer op... "not my cup of tea" zou ons Boke zeggen... het is niet dat ik echt iets tegen Duitsers heb maar ik hou niet erg van hun taal... hun bombastische stijl... hun... enfin... ik zal hier maar eindigen voor ik als "racist" ga versleten worden... och kwestie van smaak zullen we maar zeggen... we zijn dus de werken van Max Ernst, schilder/beeldhouwer gaan bezichtigen... ook niet bepaald mijn stijl... niet dat ik stijl heb maar toch... dan het jachtpaviljoen Falkenlust... dit viel nog ietwat mee... we moesten er op overmaatse sloffen doorschaatsen wat uitnodigde tot komische danspasjes... maar dan "das Schloss Augustusburg" imposant tot en met en met Duitse grondigheid in volle restauratie... mensen je weet niet wat je ziet... het pas opgelegde nieuwe bladgoud verblindt je ogen... de opgepoetste beelden springen haast in je nek... ik werd er gewoon draaierig van... deed me ook aan die ouwe paardenmolen denken met al die spiegels en bombarie... wat mensen toch al niet deden... en nog doen... om anderen te overbluffen met hun rijkdam... ongelooflijk toch... gelukkig viel het weer mee... het gezelschap was zoals naar gewoonte weer heel aangenaam en onze lunch was overheerlijk... maar 's avonds zat ik wel kapot...
Dat was dus donderdag... gisteren vrijdag was het weer eens tijd om de blogmaatjes te knuffelen... spijtig waren er enkele afwezigen maar het restant heeft toch lekker zitten kwebbelen en buiten op het terras nog wel... en als de afwezigen hun oren soms getuit hebben... dat kwam NIET van onze kant hoor... ga de schuldigen maar elders zoeken!
Kreeg deze ochtend een mailtje binnen van een vriendin met volgende tekst : De rijkdom van je leeftijd
Ouderen niets meer waard? Hoezo? We zijn een fortuin waard! We hebben zilver in onze handen, goud in onze tanden, gas in onze darmen, stenen in onze nieren, lood in onze schoenen, kalk aan onze nagels, staal in onze heupen en plastic in onze knieën. Vol met dure medicijnen lijken we wel op goudmijnen! Een mens met zoveel mineralen is met geen miljoen te betalen. Daarom, ga fier door het leven, neem kritiek op als een spons, want door bovengenoemde rijkdom
En we zitten weeral in september... tijd om ons voor te bereiden op een lange winter... ben zojuist m'n kleerkast eens ingedoken en heb er het een en ander uitgegooid dat ik potdorie de hele zomer niet heb kunnen dragen... dus nu zal het er ook niet meer van komen... morgen trekken we met de vereniging naar Brühl en ik had al mijn witte kniebroek klaarhangen maar na even naar buiten te hebben gekeken heb ik een gepaste herfstoutfit uit de kast gevist... ga er mijn laarzen bij aantrekken... paraplu en regenhoed gaan ook mee en wat kan me dan nog deren... die lange hete zomer die men ons had beloofd is maar een heel kort nat en fris zaakje geworden... ik hoorde onlangs dat we nog een heel mooie nazomer gingen krijgen... heb wijselijk maar gewacht met in gejuich uitbarsten... eerst zien en dan zien we wel zei de blinde!
Vorige vrijdag trokken we met onze buren-vrienden naar het Zoniënwoud... dat is al een soort traditie geworden... eerst een gezapige boswandeling om honger te krijgen en dan een lekker etentje... tenminste dat was de bedoeling... we vertrokken op onze wandeling... de ene dreef in... de andere uit... toen we rijp waren voor onze lunch zijn we toch wel verdwaald zeker... terug dreef in... dreef uit... uiteindelijk zijn we er toch geraakt... uitgehongerd... met als resultaat dat ik veel te veel heb gegeten en er de rest van de avond ongemakkelijk heb bijgezeten... de moraal van dit verhaal is... trek nooit naar het Zoniênwoud zonder kompas... wegenkaart en overlevingspakket!
Zaterdag vroegen diezelfde vrienden ons om mee de koekestad in te trekken... er was weer vanalles te doen in de stad... ambiance volop... fanfares... danswedstrijd op de Groenplaats... het enige probleem was een plaatsje te vinden om onze stoffige kelen te spoelen... moraal van dit verhaal... vertrek nooit zonder thermos!
Zondag naar aloude gewoonte golfdag... heb gespeeld als een rund maar ben toch tevreden naar huis getrokken want heb de twee holes gemaakt die ik nog tekort kwam... och een kinderhand is gauw gevuld nietwaar.
Maandag rondgekeuteld in huis... wilde eerst naar de stad gaan winkelen maar was te lui... heb dus maar mezelf wat opgekalefaterd en wat klusjes opgeknapt die steeds maar bleven liggen.
Dinsdag naar de dokter... controle en hernieuwen van m'en medicatie... dokter was weer in vorm... terwijl hij een hardnekkig vlekje op 't mannekes schedel aan het bevriezen was vroeg ik hem beleefd niet te diep te gaan om de hersenen niet te beschadigen... zijn antwoord was ; "och geen schrik, daar zit niks, die zitten allemaal beneden" en hup... we waren vertrokken... ben weer lachend buitengekomen... alleen spijtig dat je er zoveel moet betalen anders ging ik eens een keertje meer op doktersbezoek!
Woensdag... ach ja dat is vandaag... neem ik het wat rustig want morgen zal er weer veel moeten gestapt worden... en vrijdag zie ik m'n blogmaatjes weer!
Dat was het dan weer lieve bloggers... het dagboek van een gewone gepensioneerde huisvrouw... het leven kan soms hard zijn vinden jullie niet
Was wat aan het rondsurfen en vond deze spreuken MET EEN KNIPOOG :
Werken is niet slecht voor de gezondheid, maar ik neem liever geen risico!
De inwoners van het dorp hebben hun buik vol van de hondepoep
Zij wilde de wereld zien Hij installeerde Google Earth.
Of een olifant nu vecht of vrijt, het gras is altijd de dupe.
Al wapper je nog zo kloek, de laatste druppel valt altijd in de broek
Ervaring is het leren van je fouten, sommige mensen hebben veel ervaring.
Vrouwen letten op detail, mannen op de taille.
Als je als automobilist in het zakje moet blazen, zet dan je bril af, dat scheelt twee glazen.
Een wekker is een mechanisch instrument om mensen te wekken die geen kinderen hebben.
Wijsbegeerte is een groot woord voor wat de gewone mens piekeren noemt.
De liefde is net een cryptogram, geef me de oplossing en ik snap er nog niks van.
Eet u wild met de Kerstdagen? Ik niet, gewoon met mes en vork.
Hoezo, een raket nodig om naar de maan te gaan? Bij mij gaat alles naar de maan, zonder raket.
Ik onthoud altijd werkelijk alles. Het beroerdste is dat ik het me nooit op tijd kan herinneren.
Of de auto goed bevalt? Geen idee. Hij heeft nog geen kleintjes gekregen...
In verband met mijn afwezigheid, ben ik er niet. De reden is dat ik weg ben.
Ik maak geen fouten. Ik beperk mij tot blunders.
Een zoon vraagt zijn vader: Hoeveel kost het, om te trouwen? Geen idee, antwoord de vader, ik betaal er nog steeds aan!
Huwelijk is soms net een ringencircus. Verlovingsring, trouwring en ontbering.
Leerstof: het stof dat vrijkomt bij het afvegen van het schoolbord.
Computers: de meeste fouten zitten tussen het toetsenbord en de stoel.
De vijg valt niet ver van het paard. (Hr. van Schaik Sr.)
Iemand tactvol ontslaan: Ik weet niet hoe we het zonder jou moeten redden, maar vanaf maandag gaan we het proberen.
Als iemand bij me aanbelt, doe ik altijd mijn jas aan voordat ik de deur open doe. Minder leuk gezelschap zeg ik: "Sorry, ik moet juist weg." Wel leuk gezelschap: "Wat leuk, ik kom net thuis."
Sorry... dit wegens tijdgebrek... tot de volgende... Myette
Ggggggggrrrrrrrr nogmaals... ik weet niet hoe het bij jullie zit maar mijn Buddy is geweldig lui vandaag... elke kleine bewerking duurt eeuwen... mijn duimen zijn bijna tot op het bot versleten.
Jaja ik heb dan eindelijk eens even de tijd gevonden blogje wat bij te werken want dat was wel even nodig denk ik... heel de week aan die verduivelse brieven en ledenlijsten zitten werken... zo tussen de andere bedrijven door natuurlijk want... zoals dat gewoonlijk gaat... er is eb en er is vloed... en bij mij stond het water hoog... toen de brieven af waren moesten ze nog gekopiëerd worden en... aangezien mijn handige copycenter van vlak achter de hoek zijn deuren gesloten heeft... moest ik het gaan zoeken aan de andere kant van de wereld... pardon stad... pardon gemeente... tot overmaat van ramp hadden ze bij ons de straat opgebroken zodat de auto niet uit de garage kon... dus op de fiets dan maar... 't manneke voorop en ik er als getrouwe volgelinge achteraan... ik kan jullie verzekeren dat dat geen sinecure is hoor... die man lapt gewoon alle verkeersregels aan zijn botten... verwacht van mij dat ik hem blindelings volg... wat ik dan weer vertik... met alle gevolgen vandien... staat hij al aan de overkant lelijke sm..... te trekken terwijl ik braaf voor de rode lichten wacht... enfin we zijn er geraakt zonder alteveel schade... behalve die aan mijn zenuwstelsel maar dat is al lang naar de knoppen.
En wat er ook al naar de vaantjes is is mijn geheugen... stel je voor... ik begin al verjaardagskaarten te sturen naar mensen die helemaal niet verjaren... vergeet dan dat ik dat gedaan heb en probeer de schuld op Buddy te schuiven... aiaiai... gisteren weer maar eens iets laten aanbranden... de kinderen kwamen eten en je moet dan het eten in de goede volgorde op tafel brengen... ondertussen luisteren naar alle drie tegelijk die je perse iets willen vertellen... 't manneke uit de weg schuiven die ook in de keuken wil terwijl hij die anders mijdt als de pest... de kat paaien die ook wil meeeten... ondertussen enkele onverwachte telefoontjes beantwoorden... is het dan mijn schuld dat ik weer eens de kookplaat vergeet af te zetten... nou vraag ik je!
Dan wil ik het nog niet hebben over al die kerels die perse willen chatten... ze worden alsmaar jonger... de laatste dagen krijg ik een overrompeling van snotneuzen uit Gambia... ik verdenk ze ervan dat ik hun huiswerk ben... haha... en geloof het of niet... ze willen allemaal dat ik hun "mum" ben... volgende keer zie je mij verschijnen met een hele resem zwarte tieners achter me aan... en zeg nu nog dat wij racisten zijn!
Hoe zit het voor volgende week... wie gaat er vrijdag komen?
Ziezo dit karweitje is weer gedaan... ik draaf nu naar het volgende... die Gambiaanse snotters helpen met hun huiswerk... daaaaag... tot de volgende!!!
Even m'n neus nog eens laten zien voor jullie me vergeten bent... de laatste dagen niet veel tijd noch zin gehad om te schrijven... ach over wat moet je het altijd hebben... de was en de plas... niet interessant... dat ze onze straat aan 't opbreken zijn om nog maar eens een stel kabels te begraven... ook niet zo denderend... en wat nog minder denderend is dat de aanhoudende regen diezelfde opgebroken straat tot een modderpoel heeft gemaakt... dat ik gisteren bestuursvergadering had en nu met een massa werk zit want het nieuwe clubjaar begint binnen 2 weken en dan moet de ledenlijst bijgewerkt zijn en de brieven verzonden... heb de hele dag mijnen Buddy afgejakkerd tot die er genoeg van kreeg en kloeg dat hij er verdorie koppijn van had... heb dat ventje een pil gegeven en wat laten rusten... dat m'n nieuwe "chatvrienden" m'n keel beginnen uit te hangen... zal jullie wel niet verbazen zeker... elke keer weer ben ik teleurgesteld in de mensheid... iedereen wil wel wat van je... ze komen aangeslopen op fluwelen pootjes en als je denkt dat dit er wat begint op te lijken... pardaf... ofwel willen ze met je vrijen ofwel willen ze geld... eentje wil me wel als zijn "mum"... ze zijn zo "poor"... hebben een hele familie te onderhouden... maar hebben dan wel een computer... ik denk dat ik die sites maar achter me ga laten... heb het nu wel bekeken... in het begin was het wel "fun" al die verhaaltjes te horen maar ze vervallen in herhaling... heb er juist een van me af moeten schudden waar zware kosten aan waren... het wordt vermoeiend... en dan heb ik het nog niet over de duidelijke bedelbrieven... tijd om andere oorden op te zoeken!
Gelukkig zijn er ook nog wat leuke dingen gebeurd zoals enkele zonnige golfdagen... zondag heeft 't manneke zelfs een taart gewonnen als tweede... die hebben we dan met ons vaste vriendengroepje opgesmikkeld en nog lekker wat in het zonneke kunnen zitten... pakken wat je krijgen kunt nietwaar.
Maandag had ik afgesproken met een blogmaatje... we hadden elkaar al enkele keren ontmoet maar dat was weer een tijd geleden... dus veel te vertellen... dikke 4 uren zitten kletsen met de nodige lachsalvos erbij want we zitten blijkbaar op dezelfde golflengte... het was echt super gezellig en ik kijk al uit naar de volgende afspraak... als je dit leest maatje... bedankt voor de leuke namiddag!!!
Morgen moet ik verder werken aan die brieven dus zal ik weer niet veel tijd hebben om te bloggen... maar ik kom tussendoor wel even lezen hoor... weet dat Boke terug thuis is... dat Lipske zwaar gefeest heeft en Mus natuurlijk ook... dat Ludo nog altijd zit na te bibberen van zijn zeeavonturen... dat Pazke nog altijd ondergedoken zit... je ziet dat ik het wel een beetje volg he... maar nu ga ik afsluiten... 't manneke ligt al in zijnen tram en verwacht me daar vol ongeduld... tot de volgende... doei!!!
Gisteren... de alom bezongen en bejubelde Moederdag... och nu zal ik misschien vele moekes teleurstellen... maar voor mij hoeft dat niet zo... ik hou niet echt van die verplichte feestelijkheden... ben altijd blij dat ik weer in mijn gewone dagelijkse leventje kan stappen... ja de kinderen komen dan met bloemen aanzetten omdat dat nu eenmaal de gewoonte is maar wat mij het meest plezier doet is zo'n uitlating zoals zoon gisteren eruit flapte... we zaten gezellig te tafelen in het restaurant en wat herinneringen op te halen van :"weet je nog toen we dit en toen we dàt"... en zoon pakte me vast en zei spontaan : "ach moeke het was toch altijd plezant vroeger he zoals jullie altijd alles deden om ons te verwennen" waarbij hij doelde op onze pick-nicks in de hei... met hen gaan fietsen en onderweg braambessen plukken... de vakanties aan zee en in de Ardennen... geen hoge-toppen-halende-uitjes maar voor hen geweldig leuk en waar ze nu nog met plezier aan terugdenken... wèl dàt doet me meer deugd dan die bloemen... ik heb met die zoon het vaak aan de stok gehad omdat hij in zijn "publiciteitsjaren" de verkeerde weg op dreigde te gaan... ben toen erg streng moeten optreden... maar nu vertelt hij aan iedereen die maar wil luisteren dat "hij een goede opvoeding heeft gehad" en "schatten van ouders heeft"... oef... ben altijd blij het te horen want dan besef je dat al die moeite en zorgen toch niet voor niks zijn geweest... toen ik indertijd voor adoptie koos heb ik moeten vechten om man te overtuigen... toen de kinderen er eenmaal waren werd hij de gedroomde vader... speelde met hen... verwende hen... enfin deed àlles met hen behalve luiers verschonen... ... toen kwamen de "apejaren" en werd er een ander liedge gespeeld... "ja JIJ wilde kinderen he"... en om eerlijk te zijn heb ik me toen vaak afgevraagd waarom ik indertijd toch zo stom was geweest om me al die zorg op de nek te halen... die moeilijke jaren gingen ook voorbij en we zijn er al bij al zonder teveel kleerscheuren doorheen gesparteld... en nu... nu ben ik fier op hen dat ze beiden sterke volwassenen zijn geworden die het leven aankunnen... "moeke/mam" heeft gezegd!
Nu gaan jullie zeggen... daar heb je ze weer met haar gechat... maar mannekes toch ik val van de ene verbazing in de andere... ik begon zoiets met leerzame bedoelingen... t.t.z. mijn talen wat bijschaven... ja hoe zal ik het zeggen... op gebied van spelling en grammatica heb ik nog niet veel kunnen opsteken maar mijn sex woordenschat breidt zich geweldig uit... kreeg er daarnet nog eentje binnen van een "hot and nice norwegian" die wil met mij "hook up in yahoo"... nu vraag ik jullie... wat is dàt nu voor een taaltje... hihi... ik heb hem ongeveer in dezelfde stijl beleefd bedankt voor zijn aanbod en hem verzocht maar wat verder te wandelen... ben al benieuwd wat de volgende zal te vertellen hebben... deze oude doos heeft gelukkig nog enig gezond verstand over en laat zich niet meer in de luren leggen... door schade en schande geleerd nietwaar... maar hoe reageren die jonge meisjes en vrouwen er wel op... dat vraag ik me toch af... deze "hot norwegian" is tenminste zo eerlijk direct zijn bedoelingen duidelijk te maken maar er zijn er die proberen je wijs te maken dat ze smoorlijk verliefd op je zijn... wegens het leeftijdsverschil trap ik niet in die val maar stel dat je jong en mooi bent... dan geloof je dat toch zeker... wat wel opmerkelijk is dat ik welgeteld maar 2 reacties heb gekregen van vrouwen... ik veronderstel dat de daar aanwezige dames louter voor wat goedkoop amusement op die site staan... enfin ik blijf het nog even aanzien want ik leer elke dag nog bij... doei!!!
Het moet mij toch weer eens van het hart... mannen... ik begrijp ze niet en zal dat ook nooit kunnen denk ik... nee ben ik zeker van... neem nu die site waar ik me inschreef om gewoon wat te keuvelen met mensen van allerlei slag... dat boeit mij... is daar iets verkeerd aan... dus ik vul dat profiel in... zet er mijn leeftijd op en het feit dat ik getrouwd ben en enkel vrienden of vriendinnen zoek om gezellig te converseren... en wat krijg ik... niks dan jonge mannekes die me beginnen het hof te maken... zijn die gasten blind of kunnen ze niet lezen... kan natuurlijk ook zijn dat mijn engels en frans niet verstaanbaar zijn... ik doe nochtans mijn uiterste best... beleefd mens dat ik ben... antwoord ik dan steeds om het nog eens aan hun botte verstand te brengen en dat schijnen ze dan toch te begrijpen met als resultaat... nada... iedereen weg... ik ben echter nogal koppig van natuur en blijf volhouden... zo heb ik dan toch nog enkele parels kunnen opdelven die wèl met mij willen en kunnen praten als mens tot mens... maar begrijpen doe ik het niet en mijn Buddy evenmin.
Vrijdag hadden we iets te vieren en we gingen uit eten met vrienden... tafel van zes... aperitiefje... voorgerechtje... rood en wit wijntje... erg lekker... nog wat eten... wijntje... achteraf een Irish Whisky... het was te vroeg om al naar huis te gaan... de sfeer was gezellig... dus nog een Irishe dinges en nog eentje... dan kwam een van de vrienden met champagne aanzetten... en... ai mij... de hele zaterdag met een enorme kater strijk gelegen... maar het was super gezellig en... zoals mijn neef altijd zegde... een kermis is een geseling waard. Die avond nog eens... en dat was lang geleden... de slappe lach gekregen... aanleiding... de vorige keer dat we samen met hen gingen eten had ik heel onhandig mijn glas rode wijn over de witte pantalon van een van de vriendinnen uitgegoten... die nam dat niet erg sportief op en reageerde nogal vijandig... toen ik het de volgende keer wilde goedmaken zelfde reactie en haakte ik af... ze stuurde me daarna een mailtje met excuses en dus werd er zand over gestrooid... nu vrijdag gooide 't manneke... ook per ongeluk natuurlijk... zijn glas rode wijn omver et de inhoud kwam deels op die vriend... haar man dus... terecht... die het wèl sportief opnam maar het hek was van de dam... mijn linker buurman schoot in een bulderende lach en ik was ook vertrokken... de betreffende vriendin zat over ons aan tafel en die hebben we niet durven aankijken... ik geloof dat we samen twee servetten hebben natgehuild... wèg mascara en make-up... maar mensen toch wat deed dat goed... later in bed moest ik maar denken aan mijn buurman en ik lag weer te giechelen... de volgende dag hadden mijn kater en ik er samen nog plezier van.
Vandaag was het golf en ik heb gespeeld als een koe met een mankepoot... vergeten maar dus.
Wat lees ik hier allemaal... stoeien met een oude poes... leedvermaak... durven jullie wel... om te beginnen wordt er voorlopig niet gestoeid omdat man me momenteel niet te pakken kan krijgen... ...en dan dat lelijke woord... leedvermaak... dat woord kèn ik niet eens... nee hoor ik leef echt met hem mee... hij ligt momenteel met zijn pootjes in de lucht in een hoekje van de living waar hij uit de weg ligt van ons poetsende vrouwmensen... ik heb hem een zak snoep in de handen gestopt en hij ligt er heel tevreden bij... geen afwas voor hem... geen trappengeloop... kat wordt door mij binnen- en buitengelaten... in één woord... luizenleventje... heb juist nog eens dat pootje ingewreven... is al wat beter dan gisteren... ziezo... ik heb gezegd!!!
Gisteren was het naar wekelijkse gewoonte dinsdag en op dinsdag is het ook naar wekelijkse gewoonte golfdag dus vertrokken we gisteren... dinsdag dus... naar de golf... het zonnetje scheen... de vrienden waren er... er waren ook een massa mensen die er hun vertier kwamen zoeken... hele busladingen werden uitgestort... wij zagen het met lede ogen aan... keken ook elkaar eens met lede ogen aan... en besloten eerst maar eens rustig ons waterpeil op peil te brengen... hmhm... wat zeg ik... waterpeil... enfin dat doet niet terzake... een vriendin had haar kleindochtertje van 6 op sleeptouw... na zowat een uurtje gewacht te hebben gooiden we ons in de massa... 1e honk spelen... half uur wachten... 2de honk... weer half uur... en zo verder... funest voor de concentratie en het "goede spel"... toen we dan toch eindelijk bij nr. 14 aanbeland waren was 't manneke aan het stoeien geraakt met kleindochter van vriendin... paardje aan 't spelen met haar vlechtjes... zag natuurlijk niet dat er een kei op zijn pad lag... struikelde en viel met heel zijn hebben en houwen op de harde... zeer harde grond... bleef even verdwaasd naar de hemel liggen turen... ik snelde als een hinde naar hem toe... ja op zulke ogenblikken kan ik heel vlug zijn... knielde bezorgd naast hem neer en begon hem te betasten... wat hij zonder morren toeliet... met vereende krachten hebben we hem dan van die harde grond opgehesen... niets gebroken maar wel geschonden... het bloed droop er langs alle kanten uit... schaafwonden dus... ik moet zeggen dat hij zich heel dapper heeft gedragen... dat wil zeggen zolang er publiek was... thuis is natuurlijk wel anders... tja als een mens zich thuis nog niet mag laten gaan he... nee alle gekheid op een stokje... zijn voet is flink gekneusd... hebben we vandaag maar eerst gezien... blauwe plekken... schaafwonden... dus zit ik hier voorlopig met een zwaar gehandicapte echtgenoot... hmhm... die moet verzorgd worden... vertroeteld... ingesmeerd... hij bloeit er helemaal van op merk ik... ik hoop maar dat hij er geen gewoonte van gaat maken... kwestie van wat meer aandacht te krijgen... maar wat ik hem toch zal moeten afleren is dat hij niet meer mag stoeien met van die jonge meisjes want dat loopt faliekant af... of het me gaat lukken!!!
Oef... eindelijk nog eens even tijd om dit blogje bij te werken... het was me het weekje weer... na de festiviteiten rond la mamma's verjaardag en het 100-jarig bestaan van het RVT kon ik eindelijk weer eens m'n gewone leventje oppakken... d.w.z. spannende zaken zoals was en strijk en dergelijke dingen eens duchtig aanpakken... dochter met haar teerbeminde kwamen ook terug uit vakantie en kwamen bij ons eten... dat betekent de koffer volgooien met voer... en dan vrijdag de kers op de taart... onze maandelijkse blogmeeting... het was weer super... het weer... het gezelschap... lekker op een terrasje zitten kletsen onder het genot van enkele wijntjes en pintjes... het leven kan soms héél mooi zijn.
Een tijd geleden heb ik eens verteld over m'n chatavonturen... op aanvraag van een vriend bij wie de messenger steeds uitviel schreef ik me in op een site waar je ook kunt chatten... natuurlijk vragen ze je naam en foto... ik zette dat erop met het idee dat er toch niemand zou reagern... nou moe was dàt even verschieten... ik werd overstroomd door aanbiedingen in alle toonaarden die niet alle even zuiver en rein waren... ook van snotneuzen...niettegenstaande ik mijn leeftijd duidelijk had vermeld EN het feit dat ik NIET op een avontuurtje uit was maar alleen wilde converseren over alles en nog wat... ik moet eerlijk bekennen dat mijn ijdelheid duchtig gestreeld werd maar tegelijkertijd was er een broodnuchter en vervelend stemmetje dat luid in m'n oren toeterde dat ik nu niet naast m'n schoenen moest gaan lopen want dat die gasten niet alleen op m'n mooie ogen afkwamen... haha... er waren er... die van het dommere soort... die zo eerlijk waren me direct te zeggen dat ze naar hier wilden emigreren... anderen kwamen op floeren pootjes af al siroop smerend... enfin ik heb het geweldig druk gehad met al die aasvliegen van me af te meppen... maar... ik heb er ook enkele aan overgehouden die het blijkbaar goed menen en gewoon willen babbelen... en dat is dan fijn meegenomen... ik ga me in elk geval nog niet vlug vervelen... mijn Egyptisch chatvriendje vertrekt deze week naar zijn thuisland en heeft me vandaag nog beloofd te mailen... ben benieuwd of hij het gaat doen.
Gisteren hadden we onze jaarlijkse BBQ op de golf en we hadden weer prachtig weer... tot 12 u zalig buiten gezeten... flesje wijn erbij... leuk gezelschap... vandaag terug naar de golf maar om te spelen ditmaal... de meesten zaten blijkbaar nog met een kater want er werd niet veel gepresteerd... bibi echter... het fuifnummer... was in topvorm... jawel... na een avondje uit functionneer ik steeds beter dan anders... hoe zou dat toch komen?
En met deze prangende vraag sluit ik deze warme dag af... tot de volgende...
... toen kwamen de "apejaren" en werd er een ander liedge gespeeld... "ja JIJ wilde kinderen he"... en om eerlijk te zijn heb ik me toen vaak afgevraagd waarom ik indertijd toch zo stom was geweest om me al die zorg op de nek te halen... die moeilijke jaren gingen ook voorbij en we zijn er al bij al zonder teveel kleerscheuren doorheen gesparteld... en nu... nu ben ik fier op hen dat ze beiden sterke volwassenen zijn geworden die het leven aankunnen... "moeke/mam" heeft gezegd!
...en dan dat lelijke woord... leedvermaak... dat woord kèn ik niet eens... nee hoor ik leef echt met hem mee... hij ligt momenteel met zijn pootjes in de lucht in een hoekje van de living waar hij uit de weg ligt van ons poetsende vrouwmensen... ik heb hem een zak snoep in de handen gestopt en hij ligt er heel tevreden bij... geen afwas voor hem... geen trappengeloop... kat wordt door mij binnen- en buitengelaten... in één woord... luizenleventje... heb juist nog eens dat pootje ingewreven... is al wat beter dan gisteren... ziezo... ik heb gezegd!!!
