Hallo  fietsmakkers,

Met wat stramme spieren ben ik deze morgen richting Winterslag gefietst.

De 17^de clubrit stond weerom op naam van Franco, volgens mij heeft hij een jaar abonnement genomen om op kop rijden. Het golvend parcours was er eentje om “U” tegen te zeggen. Mooi rustige binnenwegen, niet veel verkeer. De hellingen vielen mee, zeker geen onbekenden voor ons, alhoewel ik er slechts maar eentje met naam ken nl. de Sibbegrubbe.

De 25 leden die opgekomen waren konden er zeker van genieten. Alleen naar het einde van de rit toe, begon de vermoeidheid voor enkelen parten te spelen. De hellingen die we vandaag voor de wielen kregen waren natuurlijk klein bier vergeleken met wat de 3 Azzurri die momenteel de “echte”bergen in de Dolomieten voorgeschoteld krijgen! Later meer hierover.

Na een hele resem kleine dorpjes te zijn gepasseerd,moeten we even door het druk verkeer in Valkenburg. De enkele verkeerslichten zorgden er dan ook voor dat de groep geregeld gesplitst kwam te zitten.

Als laatste helling kwam de lange doch mooie Sibbegrubbe aan de beurt. Boven werd er netjes gewacht totdat iedereen terug aansluiting kreeg. Is het door de inspanning of angst…ik weet het niet, maar toch raar dat er geroepen werd voor een plaspauze!

Na de afdaling van Bemelenberg fietsten we door centrum van Maastricht waar een loopwedstrijd net afgelopen was.

Dat valsplat stuk naar St Barbara (Lanaken) was nog een laatste stuiptrekking. Hier kon je zien bij wie de jus op was!

Gelukkig was het nu steeds in dalende lijn richting Vennestraat.

Bedankt Franco en Roberto,goed gewerkt!

Ritgegevens

25 leden

Volgens Franco’s pc-tje : 93 km - 26,1 km/uur – 561 Hms

Hallo  fietsmakkers,

Onder de dreigende donkere wolken vertrokken we vandaag met 8 man naar Scherpenheuvel.

Met de rit van morgen zondag (Elsloo) weeral een ritje op naam van Franco,dacht ik er een rustig ontspannen ritje naar Scherpenheuvel van te maken. Gewoon de spieren van de nodige zuurstof te voorzien voor morgen als we over de zuid Hollandse hellingen fietsen.

Maar zo dacht Franco er blijkbaar niet over. Dadelijk en zonder pardon legde hij er de pees behoorlijk op. De wind was zeker niet in ons voordeel en dadelijk werd er beschutting gezocht in het wiel.

Geen tijd om wat te verpozen en de kuiten even te ontspannen. Totdat de blogmaster ergens in Stokrooie lek reed. Terwijl er een nieuw bandje werd gestoken konden de anderen er gretig gebruik van maken door de zelfgebakken Feta koekjes die Georgios mee had te proeven, en die werden gesmaakt!

Er werd afgesproken om geen koffiepauze te houden in Scherpenheuvel maar non stop huiswaarts te keren om dan bij Piceno een pauze te houden.

Net voor Zichem komen we nog enkele bekende clubgenoten tegen die ook Scherpenheuvel als doel hadden.

Aan een tempo tss 35 en 38 km raasden we richting Zwartberg waar uitbater Franco ons overdonderde met pizza, waarvoor onze smakelijke dank! Na die doorgespoeld te hebben met enkele Leffe’s was het tijd om de regenjassen toch aan te trekken.

Alleen fiets ik richting Bilzen met nog een 16 km voor de boeg, terwijl mijn reisgezellen op een boogscheut wonen van eetcafé Piceno.

Morgen op vaderdag fietsen we in het spoor van Franco den Hollander op en ondertussen moet iedereen al weten (tenzij je de laatste tijd op Mars vertoefde!)dat het niet vlak zal zijn.

Ritgegevens

8 man

Op mijn tellerke, 125 km – 29,1 km/uur

Een lekke band (Gino)

colle delle Finestre