Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
Op de 'vakschool' en voor de klasfoto moest men toen nog een das dragen. Hij mocht toch nog en paar jaar studeren, want op het moment dat hij naar het hoger onderwijs zou gaan brak de oorlog uit en moest hij thuis blijven en moest bij de boeren gaan werken. Iets wat hij nooit een plaats kon geven want hij had veel meer in zijn mars. Nu vader is opgenomen in het ziekenhuis, hier een foto van toen!
De Franse Riviera, winter 1992 In een ijskoude nacht, wanneer de campus van een elitaire kostschool geteisterd wordt door een sneeuwstorm, verdwijnen de negentienjarige modelleerling Vinca Rockwell en de filosofieleraar met wie zij een geheime relatie had. Voor Vinca is de liefde ‘alles of niets’. Niemand zou haar ooit nog terugzien.
De Franse Riviera, voorjaar 2017 De ooit onafscheidelijke Manon, Thomas en Maxime – Vinca’s beste vrienden – hebben elkaar niet meer gesproken sinds hun afstuderen. Ze zien elkaar voor het eerst weer terug bij de reünie van hun school. Vijfentwintig jaar geleden pleegden de drie onder vreselijke omstandigheden een moord, waarna ze het lichaam verborgen in de muur van hun gymzaal. Dezelfde muur die nu gesloopt gaat worden om plaats te maken voor een ultramodern gebouw.
Wat is er werkelijk gebeurd in die koude nacht, zo lang geleden?
Dit verdient het label thriller dubbel en dwars. Guillaume Musso richt zich opnieuw op een meer klassieke vorm en blijft dicht bij de meesters van de thriller die hem inspireerden, zoals Patricia Highsmith.
In onze dagen wordt de Advent verdrongen door het feest van Sinterklaas en door voorbereidingen op de Carnaval en beperkt de Advent zich hoogstens tot de kerkdienst op zondag.
In ons buurland Duitsland en zeker in het Noorden van Duitsland wordt de Advent uitdrukkelijk gevierd. Op de zondagen zie je, als je in de avond door de dorpen rijdt, overal de verlichte ramen van de kerken en hoor je zingen en het geluid van adventsconcerten.
Toch blijft de basis van de Advent in elke mens aanwezig. Hoe dan ook wachten wij op licht en uitzicht in barre omstandigheden, ook in onze dagen droomt elke mens van beter en een goede toekomst, ook in onze dagen leven in mensen visioenen van vrede en dromen mensen van redding uit oorlog en onderdrukking.
En ook in onze wereld in onze dagen bidden mensen samen om kracht, roepen zij vertwijfeld om God, en geloven dat zij gehoord worden. En verwachten mensen de adventus Domini. De komst van de Heer… Bevrijder, Redder, Licht.
Sophie is negenentwintig en woont nog bij haar ouders. De spanning in huis is echter om te snijden. Tien jaar geleden heeft ze iets afschuwelijks gedaan, en daar moet ze nog dagelijks voor boeten. Gebukt onder schuldgevoel probeert Sophie haar leven weer op de rit te krijgen, hoewel haar omgeving haar geen centimeter ruimte geeft.
Dan slaat de twijfel toe. Wat is er eigenlijk echt gebeurd? Is zij werkelijk het monster waar de kranten vol van stonden?
De zoektocht naar de waarheid brengt Sophie en haar omgeving aan het wankelen en zorgt ervoor dat grenzen tussen waan en werkelijkheid vervagen. Iemand die niet wil dat de waarheid aan het licht komt, speelt een manipulatief spelletje met haar... Stille wateren is een ijzingwekkende thriller die onder je huid kruipt, die je in een noodvaart uitleest en die je nog dagenlang achtervolgt.
Aantal pagina’s 320
Uitgeverij Harpercollins
Laatste editie 15 oktober 2019
ISBN 9789402703559 , 9789402758412 , 9789402704631
Luikse delegatie nodigt paus Franciscus uit naar Banneux
Een Belgische delegatie, onder leiding van de Luikse bisschop Jean-Pierre Delville en ceremoniemeester Fabian Delarbre van het het bedevaartsoord Banneux, die vanuit het heiligdom met het beeld van de Maagd van de Armen naar Rome waren gereisd, heeft de paus zondag uitgenodigd voor een bezoek.
Bisschop Jean-Pierre Delville heeft de paus persoonlijk uitgenodigd voor een bezoek aan Banneux, waarop de paus reageerde met: Waarom niet?, zegt Fabian Delarbre. Tijdens het bezoek aan Rome ter gelegenheid van de Werelddag van de Armen overhandigde de delegatie uit Banneux aan de paus ook nog drie kopieën van het Mariabeeld, waarvan een voor de paus en een voor de Sint-Pietersbasiliek. De paus zag er heel gelukkig uit en had een brede glimlacht toen hij de beelden in ontvangst nam, zegt Delarbre.
Het is november in een dorpje aan de kust. Het regent en het dorpje lijkt verlaten, het is een moeilijke tijd. De inwoners zitten allemaal in de schuld, en leven op krediet. Op een dag verschijnt er gelukkig toch nog een toerist. Hij stapt het enige hotel in het dorpje binnen en vraag om een kamer. Omdat alles leeg staat geeft de hotelier een paar sleutels aan de man zodat hij zelf de mooiste kamer kan uitzoeken. De man vast legt een biljet van € 100 op de balie en gaat naar boven om een kamer uit te zoeken. De hoteleigenaar pakt de €100 en rent naar de slager om zijn schuld te betalen. De slager pakt de €100 en gaat spoorslags naar de varkensboer en betaalt zijn schuld. De varkensboer haast zich naar zijn verhuurder, en betaalt zijn huurschuld. De verhuurder rent naar de enige prostituee in het dorp, die, vanwege de crisis, haar diensten op krediet aanbiedt, en betaalt aan haar zijn schuld. De prostituee haast zich naar het hotel, en betaalt haar achterstallige kamerhuur. De hotelier stopt de €100 terug in zijn kas. Op dat moment komt de toerist naar beneden, geen van de kamers bevalt hem en hij vraagt zijn geld terug. De hotelier pakt de €100 en geeft het de man terug. Niemand heeft iets verdiend, er is niks veranderd, maar het hele dorp is weer schuldenvrij!
Als haar kersverse echtgenoot tijdens de huwelijksreis spoorloos verdwijnt, staat Hannah voor een raadsel. Hoe goed kent ze eigenlijk de mensen die ze altijd...
De romantische huwelijksreis van Hannah en Koen naar Curaçao wordt ruw verstoord als Koen tijdens het snorkelen spoorloos verdwijnt. Hannah wordt gek van angst. De plaatselijke politie loopt niet zo hard als Hannah zou willen en ten einde raad gaat ze zelf op onderzoek uit. Die zoektocht brengt onaangename waarheden aan het licht. Als Hannah zelfs voor haar eigen leven moet vrezen, wordt ze geconfronteerd met de vraag of ze Koen wel zo goed kent als ze denkt..
Blue Curaçao is een spannende thriller over een liefde die blind maakt en over mensen die zich anders voordoen dan ze in werkelijkheid zijn.
Mja… waarom een aparte vlag ?Ik heb nooit aan dat hokjesdenken meegedaan, en die regenboogvlag niets voor mij! Ik denk dat mensen nu eenmaal graag achter een vlag opstappen, een vlag hebben als symbool dat verbindt. Wat zingt Johan Verminnen ook al weer…
Ieder met zijn hymne ieder met zijn vlag ieder in dit landje heeft zijn eigen feestdag
Roze-blauw-wit… geen idee van welke boodschap achter die kleurencombinatie kan zitten. Even Google-en… Awel mersie ! De transgendervlag blijkt uit die kleuren te bestaan !!!
Ik wist dat er een aparte (strepen)vlag bestaat voor lesbische vrouwen, voor biseksuele mensen, voor aanhangers van polyamorie… Tja, het ligt eigenlijk voor de hand dat er dan ook wel een strepenvlag voor transgenders zal zijn, hé.
Een hele vlaggencollectie ! Je moet dus uitkijken wat voor trui je aantrekt of wat voor strependas je om je nek knoopt…
De geschiedenis van die regenboogvlag even opgezocht en… tiens, dat lijkt nog wel interessant en véél ruimer dan je op het eerste zicht zou denken : https://nl.wikipedia.org/wiki/Regenboogvlag .
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.