Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
Ik ben een man en woon in Roeselare (België) en mijn beroep is met pensioen.
Ik ben geboren op 26/07/1955 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: corresponderen en zo van mensen houden en omgekeerd.
Eigenlijk geloof ik in het goede van de mensen ondanks alles, vriendschap en liefde zijn dan ook de sleutels in mijn leven. Want elke liefde heeft haar waarde al betaal je soms de prijs van pijn, verdriet en verlatenheid.
Sluit vriendschap met de bomen sluit vriendschap met de wind sluit vriendschap met de bloemen die je op de wereld vindt
Sluit vriendschap met de wolken sluit vriendschap met de maan sluit vriendschap met de sterren die aan de hemel staan
Sluit vriendschap met de golven de zee met eb en vloed maar vooral met alle mensen die je op je weg ontmoet
Broer Christiaan Vanhee
02.12.1956 - 28.07.2014
zijn dochter
Eline Vanhee
11.02.1986-14.05.2013
Volg jouw eigen weg soms kronkelend soms rechtdoor volg jouw eigen droom al lijkt hij vaag: ga ervoor!
Luister naar jouw kloppend hart het spreekt een eigen taal het kent jouw leven door en door het kent jouw verhaal.
Vertrouw steeds wat je voelt en twijfel nooit aan jezelf jij bent de zon, de maan, de ster, schitterend aan het hemelgewelf!
deAls ik aan mijn vader denk, dan denk ik haast spontaan aan een appel. Jaren lang heeft hij nl. appelen en peren gekweekt, eerst de hoogstammen, maar later hoe meer de verfijnde variëteiten en nieuwe rassen. Hij was echt een liefhebber, ook al vroegen de laagstammen heel veel onderhoud, en dit bijna het ganse jaar door. De opbrengst was dan ook meestal overvloedig, zodanig zelfs dat wij, de kinderen, aardappelbakken vol appels konden meenemen naar huis, en dan nog waren er meer dan voldoende om de winter door te komen. Hij had op een gegeven moment zo een tachtig fruitboompjes te verzorgen, te snoeien, te bemesten, op te binden. De grond tussen de boompjes was altijd onkruidvrij en tussen elke bomenrij was er gras aangeplant van een meter breeedte. Alleen al dat gras afrijden en zorgen dat de boorden recht waren, vroeg al gauw een paar uur werk. Tot op hoge leeftijd werden nieuwe soorten aangeplant. Het jaar voor mijn broer plots overleed, kreeg hij van hem nog een speciale boom - een nieuw 'merk'. Het is dan ook met pijn in het hart dat hij afscheid moest nemen van zijn fruittuin. Maar wie weet, gaat hij er volgende zomer terug in werken, want het huis blijft.
Hier een en echte foto van een appel uit de honderden, zeg maar duizenden die hij zelf heeft gekweekt. Ik heb het al eerder gezegd: zijn appels waren zijn lang leven. En pas in her rusthuis wist de diëtiste te vertellen dat vader meer fruit moest eten, zeker appels. Luisteren die mensen dan niet?!
Ik wil zeker niet met de eer gaan lopen, maar dit artikel als hulde aan mijn vader die trouwens vele eerste en ereprijzen haalde voor zijn tuin!
Reacties op bericht (11)
21-02-2017
Maarten
het is maar als ze hun bezigheden niet meer doen dat je dan je plots realiseert hoe graag ze dit of dat deden hé !
grtz en
nbsp;
21-02-2017 om 19:02
geschreven door steffie
Alllerliefste groetjes
Dat moet zeker veel werk zijn geweest zo,n boomgaard. Haast niet voor te stellen
voor een leek. En zeker geen 8 tot 5 baantje. Wens je nog een fijne
avond toe. Veel liefs, Harmke
21-02-2017 om 18:27
geschreven door Harmke
Namiddaggroetje Maarten,wel een dikke pluim voor je pa,dat hij dat zolang en zorgvuldig heeft kunnen onderhouden..Kan gerust geloven dat het pijn deed om afscheid te moeten nemen...
Geluk heeft geen groot huis nodig om in te wonen, Maar wel een deur om binnen te gaan.
Warme knuffel van Annytje XX
21-02-2017 om 14:38
geschreven door annytje
Zo'n appel lust ik wel Maarten
Ben geen grote fruit eetster, maar deze appel zou me smaken. En wat je schrijft...nee luisteren is tegenwoordig moeilijk...zelf doe ik niet anders dan luisteren...er gebeurt zo veel de laatste tijd, waar ik machteloos tegenover sta...als je meer wilt weten...bij Patty en Freddy heb ik gisteren mijn hart gelucht, moest het toch ergens kwijt. Wel heet mooi geschreven over je vader. Groetjes van een verdrietige Rozemarijn xx
21-02-2017 om 12:55
geschreven door roze
Mmmm...ziet er een lekkere appel uit Maarten.
Dat doet mij ook aan mijn jeugd denken, wij hadden thuis een grote boomgaard. In een hoogstam appelaar had mijn vader een touw gehangen met een plank, dat was onze schommel.Ik denk dikwijls dat ondanks dat we veel minder hadden meer tevreden waren als de kinderen nu.
Geen gedicht maar een klein bericht
Prettige winterdag
Lieve dinsdag groetjes van Dion .
21-02-2017 om 12:21
geschreven door Dion
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK001
Lieve groetjes vanwege Annie & Rogier
21-02-2017 om 11:17
geschreven door Annie & Rogier
goedemiorgen heel mooi geschreven
Mijn 2 blog : jullie zullen misschien al gemerkt hebben dat dit blog veranderd is Op dit blog kom zomeractiviteiten en bezienswaardigheden van mijn stad op te staan Een kijkje komen nemen mag altijd Iedereen is van harte welkom Hopelijk mag ik jullie ook verwelkomen op dit blog
21-02-2017 om 08:38
geschreven door noella
goedemorgen maarten bedankt voor het bezoek
mooi geschreven men kan dellen wat men heeft al is het maar de helft wat men heeft
WENS JULLIE EEN fijne dag mvg rudy
21-02-2017 om 08:34
geschreven door rudy
Aangename Dinsdag
Eenzaamheid, de jas die niemand past.
21-02-2017 om 08:11
geschreven door Martine
hopelijk mag je vader nog lang van zijn fruitbomen genieten ... dat is het lang leven zijn mijn vader die veel tijd doorbracht in zijn groententuin !
kom even binnengevlogen om jou een heel fijne dag te wensen !
liefs meeuw
21-02-2017 om 08:10
geschreven door meeuw
Op bezoek bij jou...
Goede morgen blogmaatje, met mijn lief poesje bij mij, kom ik jou nog een leuke gezellige dinsdag wensen, maar wat een triest weertje zeg. Heel vriendelijk bedankt voor de steeds zo lieve bezoekjes, alsook de mooie reactie's erop. Ik vond het alweer fijn hier op dit zo prachtig blogje.
Warme knuffels van je blogvriendinnetje Rebecca..xxxxxxx
Eerlijk gezegd zou je er zo in bijten
in deze prachtige appel beste Maarten.
21-02-2017 om 08:00
geschreven door Rebecca
Doe al het goede dat je kunt met de middelen de je hebt op de manier die je gewoon bent op de plaats waar je staat in de tijd die je gegeven is voor de mensen die je kent zolang het mogelijk is.
Geef mij uw goddelijke goedheid. Maagd vol van genade, Vrouwe van de glimlach, Herstel in mij de goddelijke goedheid, Leer mij te genezen wie ik heb verwond, Dat mijn lippen mogen overtromen van tederheid, Vol woorden van liefde die vrede brengen.
IK GA VOOR VERDRAAGZAAMHEID!
Dit kaarsje kreeg ik uit dank, maar er werd me gevraagd het te laten branden voor elkaar. Op mijn beurt geef ik dit licht door aan anderen, uit dank; als teken van hoop misschien, maar vooral als bevestiging, of nog meer als aanmoediging voor mensen die het nu echt nodig hebben. IK WIL ER ZIIJN VOOR U!
Als ik in India ben, is dat een groot wonder, dan wil ik er zoveel mogelijk zien.
Ik ben zo verliefd op dit land, deze nieuwe wereld, waarin ik geleidelijk een ander mens wordt.
India is zo'n boeiend land, een fascinerend land van paleizen en tempels van goden en godinnen, van Hindu's, Siksen enz….. , van kasten en paria's.
India is een land waar alles anders is als bij ons, India maakt een ander mens van u.
Wie India heeft bezocht, zal nooit meer zijn zoals voorheen was.
U leert relativeren, U gaat inzien dat er nog en andere kant aan het menszijn zit, dan die welke u hier in de luxueuze,. gehaaste, westerse wereld leerde kennen
U zult het begrip 'Tijd' anders gaan interpreteren.
Tijd bestaat immers niet in India.
Het is de gehaaste mens die de tijd heeft gemaakt .
En in India hebben de mensen geen haast.
Wie door de gids van het reisbureau van het ene monument naar het andere wordt gejaagd, zal uiteraard weinig van India leren kennen en begrijpen.
India behoort u in alle rust te leren kennen,
Doe het rustig aan, de eerste dagen niet alleen om aan het klimaat te wennen, maar veeleer om te herstellen van de cultuurschok, die u bij een eerste kennismaking met India onherroepelijk oploopt.
Ontvlucht de schok niet.
Ga hem tegemoet en verwerk hem.
Dan zult u inzien dat niet al het negatieve negatief is, dan zult u leren begrijpen waarom de armoede, die wellicht helemaal geen armoede is bestaat en waarom het verschijnsel bestaat zoals het bestaat .
Dan zult u van uw vooroordelen over India gaan houden .
U zult ernaar verlangen en gaan behoren tot de grote schare mensen die iedere kans aangrijpt om weer te kunnen genieten van de mooiste en ontroerendste ervaringen die zij in hun leven deelachtig zijn geworden: de ervaringen die India hen heeft geboden en weer zal bieden.
Ik ben Martin Vanhee, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Maarten.
