Julius Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 8

11-03-2014
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vertoeven

als ik zo in de nacht vertoef
en even achterom wil zien
ervaar ik het licht en tegenlicht
de adem waar ik me van bedien
vloeit over helder zicht
maar ook de zwaarte
waarvoor een mens haast zwicht

ik zou zo graag willen,
ook door mijzelf te verstillen,
jou bevrijden van zwijgende 
doch knagende last
wat het hart doet verkillen
en de zon doopt in smart

zie mijn glimlach
door de nevel heen
en mijn ziel u schouwen
het legt de band
als bij getrouwen
in een veilig land:
waarop men liefde 
mag verbouwen

oh, ik mens
op houten botten
hoe moeilijk is het buigen
om vruchten te rapen,
zacht gemoed op te zuigen,
jouw sterven te beknotten

toch heb ik weet
vraag niet hoe het is
wat de hemel meet
het schijnt aan overgave gepaard
doelend op gemis
die ieder ooit baart

met jou pluk ik bloemen
aan het seizoen eigen
het zal de tijden aan elkander rijgen
waarna een morgen op zal doemen
en ik je mag dragen
om de stap naar de andere oever,
teder en in alle rust te wagen

dan, mijn lief
open de ogen
en luister naar het zachte
in het hart aanwezig

ruik dan de rode rozen
die weet hebben van wachten



VERWEILEN

wenn ich so in der Nacht verweile
und kurz umsehen möchte
empfinde ich das Licht 
vor und hinter mir,
der Atem, der mich betreut
erlaubt eine klare Sicht
aber auch die Schwere
wovor ein Mensch fast weicht

ich möchte so gerne,
auch durch michselbst 
verstummend, dich erlösen 
von schweigender, 
quälender Last
die das Herz erkaltet
und die Sonne in Schmerz

ich sehe mein Lächeln
durch den Nebel und 
meine Seele ihnen erschauen
es legt die Bindung
wie bei Getreuern
in einem geschütztem Land
auf der man Liebe züchten darf

ach, 
ich, Mensch aus Fleisch und Blut
schwierig ist das Beugen
Früchte auf zu heben,
sich mit sanftem Gemüt zu lutschen,
auf’s Sterben zu beschränken

doch weiss ich genau,
frage nicht wie es ist,
was der Himmel meint;
die Ergebung erweist 
gepaart mit Verlust
der jedem zufällt

mit dir pflücke ich Blümen,
der Jahreszeit eigen,
es wird die Zeiten reihen
worauf ein Morgen aufdämmern wird
und ich dich tragen darf
damit ich den Schritt 
nach anderem Uffer, zärtlich 
und in aller Ruhe wage

dann, meine Liebe
öffne die Augen
und höre das Sanfte 
im Herz getragen 

rieche dann die roten Rosen
welche immer von Warten wissen

11-03-2014 om 16:45 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Horizon

de glazen waardoor ik zie
spiegelen mijn ziel
in de avond soms aangeslagen
door het stof van de dag
er wordt soms veel aangedragen
waarvoor ik in gedachten kniel

ik ben dan klein
de ander vaak sterk of groot
kwetsbaar ben ik dan,
neen,
niet geheel uit het lood

ook zijn er dagen
dat ik zonder vragen
aan zoete druiven proef
talrijk in getal, zoals men dat duidt
nog in bloei en aan hemelse ranken
warmte dampt dan uit mijn huid
onzichtbaar voor de ander,
soms trilt het zelfs uit mijn flanken

veel wat er is, echter
ontkomt aan mijn ogen
of doven zelfs mijn oren
te groot zijn soms de regenbogen
te ver, die ik wil bekoren

de glazen waardoor ik zie
spiegelen het beeld
die ik ben, 
en ja,
rijkelijk gevuld
met iemand die zichzelf duldt

11-03-2014 om 16:44 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het naakte kleden

aan je frêle lijf, rondom
zijn bladeren geplakt
zij hechten aan de huid
het is vel dat pakt

of van binnenuit
jouw geur die snuift
of de wind
zomaar van zelve
en woordeloos
in jouw richting wuift

om je borsten
te kleden met
gevallen groen
of een kleur aanbiedt
al verder dan rood
dat je lippen doet krullen
wachtend op een stille zoen

je hand, uitgestrekt
roepend
vragend
doorheen het geritsel
wagend
kom, kleedt mij
mijn uitdagend naakt
is voor elk vrij

daarna zal je langzaam
de bomen groeten
met tedere
winterkussen
en omhelzen
om ze liefhebbend traag
in hun komende
winterslaap te sussen

11-03-2014 om 16:44 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Memoire

in een memoire
laat het leven je voorbij varen
langs aanlegplaatsen van weleer

soms ver in de verte terug
wil ik de weg van mijn geest verklaren
keer op keer zoekend naar de sfeer
en markante jaren
verborgen als het ware 
of zijnde achter de rug

door de glazen van heden
wordt nog steeds veel gemeden
de ziel doorsneden
opgeroepen in diffuus licht
waar soms oude deuren zijn gedicht
voor het opgestapeld gewicht

ik zie om me heen
en telkens neem ik steeds beter waar
herken ik in jou
zonder dat ik nog in de verte staar
dat dan ook niemand is ontkomen
aan het onvolmaakte en de voldongen rouw

maar zeker ook bloemen heeft zien bloeien
in liefde, 
in een glimlach of gebaar van die ander, jou 
waarvan de warmte het liefst blijvend
naar ons innerlijk wil vloeien
in eeuwige kwetsbare verwachting
zo is de mens, 
immer op zoek naar ware achting

11-03-2014 om 16:43 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het is de weg

als je even meeloopt
vertel ik over de weg
de meeste stenen zijn omgedoopt,
dat is wat ik zeg

nadat ik ze heb aangeraakt
zijn ze niet meer als voorheen
wat meer versleten, dieper naakt,
het karakter hebben ze nog wel gemeen

zo zal de kim, in de verte nabij,
geen echt wonder meer kennen
daarheen liggen ook aangetasten,
voorbij het moment van gewennen,
tillen wat lichter aan aardse lasten

mijn pad loopt vooruit
maar zoals je weet
is dat schijn
het buigt immers af
en volgt de lijn
die onbekend heet

ook vlakt het verder af,
zo wordt gezegd en weerstand 
behoort dan steeds vaker 
tot het binnenland

het is de weg
dat is wat ik zeg

11-03-2014 om 16:42 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Autumn blues

de blaren vallen over me heen
mijn geest dwaalt stuurloos rond
en op mijn rug de steen
met stervende woorden in de mond

de aarde zuigt aan ledematen
terwijl gedachten vertragen
mijn zomer vergeet, 
voor even, haar baten
de hemel lijkt zich te verlagen

ik word aangespoord
zonder er om te vragen
en met geduld te dragen
wat mij verstoort
en tot mijn terugkerend 
innerlijk najaar behoort

11-03-2014 om 16:41 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn vader

mijn vader ziet naar mij 
voor het raam
in de ogen een mengeling
van verte en nabijheid
zie hem daar nog staan
voelbaar, nu diep in mij gewijd

de zwaarte was zijn lijf gewoon
de ziel bezwaard door de jaren
hoe verder af van het heden
is zijn gang te verklaren?

de tijd geeft haar verhaal
geef ik nu zijn stem als loon
zal hij nog zo denken 
is dat wat het moet zijn
de verleden en geleden wenken

het leven in de schaduwschijn
om tenslotte het hart te drenken
in wat, ja wat is nu de echte wijn

zijn stilte is zacht
de woorden nog stiller
de uitstraling zijn kracht
het maakt mij allengs milder
steeds verder in de verdichte verte
wordt hij door mij geacht

11-03-2014 om 16:40 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toen

ze raapt schelpen
in gedachten van toen
voelt de ronding
van een vochtige zoen

de tong proeft het zout
dat de wind haar schenkt
ook al is de stroming koud
het is warmte die nog wenkt

de liefde streelt
haar vingers
in wisselende gang
heen en weer
haast opwindend
keer op keer

11-03-2014 om 16:40 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grijze zondag

ik zie u aan
weet wat u denkt
zeg het maar niet
voelt zich niemand gekrenkt
raden is leuk
is knoeien met een vergiet
ligt er iemand al in een deuk
nee, het is al even ernst
wat de klok slaat
een zondagsgeluid
waar iedereen praat
een windje laat
zich krap voelt in zijn huid
knap vervelend
als de stilte van 
een nog maagdelijke bruid
ik kijk nog eens naar u
en gaap mijn slaap weg
ik weet wat u denkt
grijze zondag
is wat de heer ons schenkt
verder wil ik niet gaan
o ja, het is ook weer
die maandag die wenkt

11-03-2014 om 16:39 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als het stormt

als het stormt
doet de vloed haar werk
raken bakens in mij los
zo menselijk sterk,
teer als mos

als eb aan mij zuigt
en ik de boeien pak
ben ik niet meer overtuigd,
is mijn zelfvertrouwen zwak

vanaf de drassige oever
zie ik in de verte de horizon,
eens het beloofde land,
verward zie ik een schim
steeds minder aan mij verwant

als ik over liefde spreek
stokt de adem
in droevige stilte
van mijn mond

en kent de tong 
enkel nog de kilte

11-03-2014 om 16:38 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naakt

ruk de huid van jouw lijf
en toon je geheel nakend aan mij
opdat men gevoel kan zien
waar ik in jouw hart verblijf

durf je de geest te strippen
te ontdoen van denken, denken
en zoveel doodse wenken
je hebt natuurlijk angst
dat ik of wie dan ook
je ziel zal krenken

o. ik zie het al
de winter bedekt het zicht
warmte wordt buiten gesloten
je bent bloot en toch zo dicht
bekleed met haast verdorde loten
van de boom, die jij heet
die zich met andere stammen meet
en de ijle tak in jou
zonder voeding vergeet

o neen. laat maar
je bent in de dood gekropen
een oud gebaar
alsmaar
daar
onberoerd
in uiterlijk gebaar
waar haast gestorven lippen
niets meer hebben met hopen

blijf maar fijn
in de schreeuwende schaduw
het houdt je klein
het houdt je pijn klein
klein en schuw
doch immer schurend ruw

ik zie een mooi mens
diep van binnen
met slechts een wens
raak me niet
wil me niet beminnen
ik raak mezelf
alleen ik ben het
die schiet

bloot en zo dood
rust in stilte
de gekozen kilte
uitgestoten door de moederschoot
zo bloot, zo bloot en bloot, doods bloot

11-03-2014 om 16:38 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schijnen

mijn blik, is breder
dan de ogen
het overtreft het gezicht
lijkt uit mijn hele lijf te schijnen
het kent geen zwaartegewicht
het zou wel mogen
maar in mist verdwijnen

zo ook speelt mijn hand
een rol, die rolt zonder tekst
en beweegt mijn verschijning
in de vinger en de hand
neen, niet behekst
maar tevens boven zichtbaarheid
met amper een omlijning
van het begeesterd land

mijn blik is teder van aard
zie maar, raak toch met gevoel
er wordt aldoor genegenheid gebaard
de adem wordt opgespaard
menig hart weet wat ik bedoel

11-03-2014 om 16:37 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het is

soms doen tranen
mijn gemoed zwellen
als kruisende lanen
over kwetsbaarheid vertellen

het is slingeren door een stad
vol onbegrepen bomen
en ik in het luchtledige
de grip op grijpen
in damp weg zie stromen

zo ook zal niet elk zaad
als van zelve aarden
het sterft in brakke grond
eer de zon het verwent
met haar verlichtende waarde

ik, mens, durf te leven
in een scheppende taal
waar het onbekende nog heerst

daar ligt echter wel de duiding
die ik in een gesproken woord 
niet vanzelfsprekend behaal

en al 'n enkele onbegrepen klank
de wederkerigheid verstoort
en stoot tegen een muur
met een verdwaalde rank

11-03-2014 om 16:36 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schaduwtaal

de dag erna
is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance

lijkt de de ziel beboet
door de aangereikte kansen
van woorden die nu rusten
in de geest of een enkel hart
van vaak gesloten ogen

de dag erna
roep je in de leegte 
van een woestijn
met vergane glorie

terwijl in het bloed
nog wat chocolade drijft
die nu puur en soms
ongewild bitter smaakt
totdat het heden zich weer
met morgen beklijft en
hoop aan verwachting raakt

11-03-2014 om 16:36 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geketende bevrijding

ik deed vandaag de oorlog aan
het kind in hem krijste
hoor toch, zie in mijn ogen

het schokte me, werd meegezogen
mijn gevoel eiste, kon niet anders
even met zijn tranen mee te gaan

de bommen vielen voor mijn ogen
hij was zeventig jaar terug
twee meter van mij af
levenslange straf
door de mens bedrogen

11-03-2014 om 16:35 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rijpen

we hebben het warme zomerse rijpen
en plukken nagenoeg achter ons gelaten
we mochten de zon in druiven vastgrijpen

opdat zij in hout en met veel geduld 
al gistend tot een nobele drank kan geraken
en op een zeker moment het glas 
naar eigen geaardheid toont en vult

zo laten de bomen hun blaren gaan
nadat de stam iets is uitgedijd
een ring heeft toegevoegd aan zijn bestaan
en naar natuurlijke rust wordt geleid

de mens trekt allengs naar binnen
het voelt immers buiten al wat killer aan
genieten na van vakantie in gedachten
of vertelt ze in mooie verwoorde zinnen

terwijl het buitenlicht zich laat dimmen,
ons innerlijk zich wil gaan verschonen
maken wij ons op om met elkaar
wat meer onder een dak te gaan wonen

11-03-2014 om 16:34 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Stuurloos

als stilte overgaat 
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht middels schaduw 
naar nacht aan 
elkander rijgen

dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid

zwalkend door 
de ijle lucht
zoekt het kwetsbare,
nakend gekleed,
al roepend
naar de verloren vrucht

11-03-2014 om 16:34 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Droomboek

helaas zijn mijn nachtgedachten
het was te verwachten
niet terug te vinden in het boek
ik heb mijn tekst niet willen verzachten

iedere ochtend schreef ik
een droom op uit mijn slaap 
of met een ingehouden snik
dan wel een opgeluchte gaap

ik speelde altijd de koning
met paarden, pionnen
torens en lopers
rondom en in mijn woning

zette alles naar mijn hand
als dé krijgsheer van Nederland
plots hoorde ik een gil uit ons bad
de koningin schreeuwde
majesteit, u staat schaakmat

11-03-2014 om 16:33 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als de stilte mij zegt

ergens diep van binnen
draag ik genegenheid
zoiets zeg ik niet in zinnen, 
raak dan in het aardse verleid

en zal je niet puur 
kunnen beminnen,
woorden botsen 
klinken als klanken
het is slaken
uit diverse flanken

ook van uit 
ergens diep van binnen

en als de stilte mij zegt
het voelt zoals is bedoeld
vloeit warmte
als een teder gerecht
door mijn poriën heen,
kleuren lippen roder
groeien ogen naar oprecht,

ergens diep van binnen
zal ik dan zingen
in frêle zielentaal

zonder aanraken
heb je weet 
van een schenkend onthaal

11-03-2014 om 16:32 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doordacht

ik heb een bril aangeschaft, 
zogezegd zwart getint, 
uit het assortiment van de opticien
waarin men er duizend en een vindt

nog eer een deskundige dame 
haar diensten had aangeboden
of kond deed over een
tijdelijke actie of reclame

had ik de twee neusringen
al vast in mijn hand
de mevrouw brabbelde snel, ja
uw keuze is geheel in de mode

in de loop van de jaren
was mijn denken verder
gerijpt tot hedendaags 
kijken in zwart – wit;

door letters op wit papier,
de toetsen van mijn orgelklavier
en niet te vergeten mijn voorbeeld;
ook ’s land bestuur weet hoe dat zit

een visie waarbij ik niet diep graaf;
het is of goed of het is slecht
wellicht rechtlijnig, doch eenvoudig
en zogezegd burgerlijk braaf

een jarenlange studie 
ging er aan voor af,
iedere dag het doorbladeren van
mijn favoriete krant “de Telegraaf”

11-03-2014 om 16:32 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm




Foto


Inhoud blog
  • Goedemorgen- twee ochtendgedichten
  • de kruisende cirkel
  • In dit moment
  • er zij schaduw
  • er zij licht
  • Woordenglans
  • Drijvende wolken
  • Onmin
  • Al tastend
  • Meierijstad
  • Paris, La realité?
  • ter plekke
  • Op een kier (2)
  • Op een kier
  • In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )
  • de duivel
  • Kantelen
  • Bloemke
  • In de namiddag
  • La vie en rose
  • Aanraken
  • Als bomen huilen (2)
  • Hartstochtelijk
  • jij, mijn kind
  • Dode wortels
  • Mij is geen woord bekend
  • uitzien
  • Lucht
  • Hemelse bruiden
  • Doorgang
  • Moeder
  • Verschieten
  • Blindelings
  • Huiswerk 1963
  • Thuis
  • In het voorjaar
  • Zijn (1) Sein (1)
  • Ronding
  • Dat
  • Gaan
  • Dat lucht op.
  • Telkens
  • Liefde
  • winter
  • verlaten
  • Anne
  • Vertoeven
  • Horizon
  • Het naakte kleden
  • Memoire
  • Het is de weg
  • Autumn blues
  • Mijn vader
  • Toen
  • Grijze zondag
  • Als het stormt
  • Naakt
  • Schijnen
  • Het is
  • Schaduwtaal
  • Geketende bevrijding
  • Rijpen
  • Stuurloos
  • Droomboek
  • Als de stilte mij zegt
  • Doordacht
  • Al even in de schemering
  • Gerucht
  • Herinnering
  • Dan de mist
  • Golfje
  • Donderslag
  • De hoogste diepte
  • Als groen grijs oogt
  • Aan banden gelegd
  • Zijn gezicht straalt
  • De weg
  • De weg
  • Lente blues
  • Liefde
  • Muze
  • Gij daar
  • Zij kust
  • Lente
  • Golvende stilte
  • Titelloos
  • Dat wat komt
  • Uma
  • Als vloeiend water
  • Als de dag van gister
  • Jij, die is
  • ik ga maar
  • De blinde weg
  • Geketend
  • Tijd van leven
  • ik dwaal soms
  • Schaduw
  • Dichter bij de mens
  • Als de schaduw bemint
  • Afscheid

  • Gedichten 1
  • Deutsche Gedichte 1
  • Activiteiten op YouTube
  • Activiteiten op Gedichten.nl

  • Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!