Julius Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 8

12-11-2012
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dichter bij de mens


natuurlijk hoor ik regelmatig
“Ik snap uw woorden niet”
dat kan kloppen
soms zijn die al te oud
of liggen nog in het verschiet

daarnaast moet u vooral
niet zomaar denken
dat ik alles begrijp;
het is geenszins de bedoeling
dat alles wordt begrepen

ik wacht ook maar af
wat mijn gedachten schenken
en vraag me ook wel af
moet ik niet eens uit
een ander vaatje tanken

ik raad u daarom aan
als kind te fantaseren
en zeggen: dat zou het kunnen zijn,
niemand zal het tegendeel beweren

ik droom namelijk over het “mijne”
en u, normaal gesproken, het ” dijne “

12-11-2012 om 16:35 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als de schaduw bemint

 

als verdriet verdwaalt
tussen vreemde stemmen
en nacht het licht bestraalt
lijkt de ziel niet te gewennen
aan wat in wezen
toekomst bepaalt

taal zonder spraak
kerft bleke wangen
drijft los van enig baken
duidt vooral op
dood verlangen

als van naturen
aan de einder geknaagd
doven ademende vuren,
de wereld wordt belaagd

als verdriet
de aarde tint,
en de weg naar buiten
bevlekt is verbannen
word ik enkel nog
door de schaduw bemind

12-11-2012 om 16:33 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Afscheid

 

ik vul dag en nacht
met dromen
misschien wel

tot overmorgen laat

maar dan kan ik
niet meer komen
spoedig zal de eeuwige
niet meer schromen
je hart telt weldra
de laatste maat

je wist wat ik ging zeggen
“ ik weet wat je bedoelt ”,
zei jij
de stilte nam het over
je was doodmoe
al haast weg bij mij

nog even
en je bent verlost
van je benauwde cel

de buitenlucht
die je immer zocht
vind je dan
in overvloed

elders
dat wel




aan Jack

12-11-2012 om 16:32 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bewegende grenzen

 

dualiteit tussen echt en onecht
tussen verstoten en zelfrecht
binnen, buiten
trachten een wereld te omsluiten

leven in de overlevering
die vandaag naar morgen heet
wonen in kastelen van karton
of tussen tochtige muren
zeker ook onder het blauw
een glimlach in de zon

waar men ademt tussen
keuze en leuzen
van verzamelde levensbrokken

de verjaagde mens
of juist de gekozen eigen weg
vertaald in unieke kleuren van bestaan
die in geest en lijf
zweven van wens naar grens

en ogen
gedreven door de ziel
het zoekend pad begaan

12-11-2012 om 16:32 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als vooruitgang wordt bedreigd

 

ik liefkoos vanaf vandaag
echter wel gedurende
een overzichtelijke termijn
de karos uit het oosten

het blik verliest
zijn geboortelijnen
strepen als notenbalken

lijken van voor naar achter
op blauw en grijs
voort te deinen

glooiende flanken
ogen als het waren
naar binnen gezogen

mijn dadendrang
heeft zich onwillekeurig
door de tijd heen
over zijn uiterlijk gebogen

deze scheppende kunst
door de natuur aan mij geschonken
drijft op paaltjes en muren
waarbij ik vorm en tegelijk ook
de nieuwe afbeelding
schoon kan schuren

de ontluistering
van het mode beeld
door roest
en verlies van sierlijke delen
nopen mij
mijn schaamteloosheid
tijdelijk om te zetten
in ambachtelijk vervelen

12-11-2012 om 16:31 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nog even

 

nog even dan
spreken mijn ogen
nog niet in staat
tot rusten te neigen
ze staart mij immers aan
zou ze mij mogen
met mij willen slapen gaan

ze zal zeker ruiken
naar late herfstrozen
en haar borsten
willen een lentebloesem tonen
het zijn mijn lippen
die naar tederheid dorsten,
kon ze maar in mij wonen

zo draagt mijn grijs
nog een jeugd op handen
al is het ademen
steeds minder diep getint

toch zal mijn liefde
in haar hemelse schoot belanden
het is immers de eeuwige droom
die ieder waarachtig bemint

12-11-2012 om 16:31 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op zoek

 

raad niet mijn gedachten
als ik naar buiten tuur
vaak is het ook voor mij wachten
zwijgen lijkt dan mijn beste buur

overbruggen van diepte
naar een heldere klank
is meestentijds afhankelijk
van een onzichtbare kracht

meestal wordt het beheerst
door eenvoud op zoek naar macht
of chaos die door aderen jaagt
en hard wil vertalen naar zacht

ook dagen dag en nacht mij uit
helder licht te kweken
doch als mijn tong op onwil stuit
ligt er over het verwachten
nog een mistige barensdeken

12-11-2012 om 16:30 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op zoek

 

raad niet mijn gedachten
als ik naar buiten tuur
vaak is het ook voor mij wachten
zwijgen lijkt dan mijn beste buur

overbruggen van diepte
naar een heldere klank
is meestentijds afhankelijk
van een onzichtbare kracht

meestal wordt het beheerst
door eenvoud op zoek naar macht
of chaos die door aderen jaagt
en hard wil vertalen naar zacht

ook dagen dag en nacht mij uit
helder licht te kweken
doch als mijn tong op onwil stuit
ligt er over het verwachten
nog een mistige barensdeken

12-11-2012 om 16:29 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eens

 

eens is er de tijd
dat mijn huid het lijkwit baart
aan de dood gelijk
en onveranderlijk dan is van aard

nog steeds kleur ik naargelang
ik ruik en de ander mij proeft
of de ander kijkt

terwijl mijn geest
soms in een doolhof
vertoeft

de caleidoscoop
van de verandering
onvermijdelijk besloten
in mijn vlees
wordt voortdurend
vaak onwillekeurig
overgoten

het maakt mij telkens wees

12-11-2012 om 16:29 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eens

 

eens is er de tijd
dat mijn huid het lijkwit baart
aan de dood gelijk
en onveranderlijk dan is van aard

nog steeds kleur ik naargelang
ik ruik en de ander mij proeft
of de ander kijkt

terwijl mijn geest
soms in een doolhof
vertoeft

de caleidoscoop
van de verandering
onvermijdelijk besloten
in mijn vlees
wordt voortdurend
vaak onwillekeurig
overgoten

het maakt mij telkens wees

12-11-2012 om 16:28 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zilte getijden

 

de zee verwacht mij vandaag
om mijn liefde te strelen
als ik haar daar naar toe draag
kunnen blonde lokken spelen

er kleeft zand aan mijn voeten
kruipend omhoog, ziltig gehecht
kom eb en vloed even groeten
opdat het woord wordt gezegd

op de grens van mijn land
beweegt even de horizon
gedachten hebben het bemand
maar ruikt zij,
net als ik,
ook even aan de eeuwige bron

die rijkdom schenkt,
vaak met het licht in de ogen
ook wel, vaak te gelijk,
word ik door de schaduw gewenkt,
het zicht naar binnen gezogen

12-11-2012 om 16:28 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In de schemering

 

soms voelt ruimte
aan als leegstand
en zie ik ieder ander
niet meer als verwant

verblijf dan in de stoet
van zwijgende ogen
schuifelend meegezogen

en waar de richting
er niet meer toe doet

het duidt op dwalen
in stuurloos denken
ik even niets meer
in woorden kan vertalen
waarbij gevoelens ook
nog eens onduidelijk wenken

in deze schemering
is men des te meer
de geboren eenling

zo de mens eigen
keer op keer

12-11-2012 om 16:27 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De geleefde dag

 

mijn hand raakt het kozijn
terwijl ik het ijzer beroer
duw buiten weg, weg van mij

die bedompte lucht
van een gesloten cel
waarmee ik avondrood voer

het is hopen op koelte
wanneer de dag is verdreven
en de stilte haar diepte zoekt

het geruis in mijn lijf
neemt tijd om te zweven.

indrukken zoeken een bed

willen met een geheel
worden verweven

daar de schemering
op mij heeft gewed

12-11-2012 om 16:27 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Reciprook

 

ik loop deze dagen
door de geest
van een getraliede cel
gevuld met dove oren
doch met leegte het meest

verwijl in het gewicht
van een aangekleed skelet

ogen op niets gericht,
een ongeschreven wet,
die verdwalen in
een vergezicht

van water en brood
dat sprakeloosheid
als horizon kent

het is de
wederkerige schaduw
waar binnen en buiten
nimmer aan elkaar went

12-11-2012 om 16:26 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kopland

 

een dichter dichtbij
de ziel
bemiddelde met
vragende poëtische
woorden

ook al had hij weet
van het wiel

't leven vertelde hem
dat een zuiver antwoord
nooit beviel
in de werkelijkheid
die niet aan ons behoord'

12-11-2012 om 16:26 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het was Komrij

 

in de eeuwigheid geplaatst
is de dood van een dichter
de echo die op zijn woorden aast

*

een hart geraakt wel zoveel lichter
immers bij leven taal verbouwen
aan een zware plicht getrouwe

met lippen zo fraai in poëzie gestemd
en gehuld in een bul als levend beeld

*

zo iemand zal blijvend worden gedeeld

12-11-2012 om 16:25 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Licht en schaduw

 

als verwachting
bij daglicht sterft
kent ademen
nog steeds de plaats
waar een bloeiende bloem
zonlicht verwerft

door bladeren te spreiden,
zich openstellend als van zelve,
keert zij naar het licht
zoals mijn liefde zich
naar herkenning dicht

mijn vriend de schaduw
dekt soms onbewust
doch met hemelse genade
voor even de levenslust

vernieuwd komt vaak later
een fruitige aubade
gelijk druiven telkens weer rijpen
aan ranken in een ballade

12-11-2012 om 16:25 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als een windhaan

 

soms spant
de wereld zich
als een kruisboog

zoekend in een cirkel
naar een doel
niet wetend waar het
onbekende verblijft;
laag of hoog

de oceaan is tevens
te groot voor mijn handen;
ongeacht naar waar ik grijp

en hoe diep ik ook
in de diepte kijk

mijn gedachten
zijn als lucht
eer zij kunnen
verzanden

12-11-2012 om 16:24 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als de zon ondergaat

 

in helder licht
sieren lijnen
mijn avondbloem

die haar tinten tonen,
soms mijn verbeelding
doen beschijnen

een zachte zucht
geeft vaak aan de
ouderdom wat lucht

die schaduwen
kan verschonen
van een belegen dag

zo’n fluistermoment
maakt gewag
van tederheid

schept vertraging
die tot herkenning leidt

12-11-2012 om 16:24 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als schellen vallen

 

in gebroken licht
sieren lijnen
mijn avondbloem

die haar tinten tonen,
verbeelding beschijnen

en zwoele zuchten
nog verder bevruchten
schaduw verschonen
van een belegen dag

zo’n fluistermoment
maakt van tederheid gewag
schept vertraging
die tot verwenning leidt

12-11-2012 om 16:23 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm




Foto


Inhoud blog
  • Goedemorgen- twee ochtendgedichten
  • de kruisende cirkel
  • In dit moment
  • er zij schaduw
  • er zij licht
  • Woordenglans
  • Drijvende wolken
  • Onmin
  • Al tastend
  • Meierijstad
  • Paris, La realité?
  • ter plekke
  • Op een kier (2)
  • Op een kier
  • In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )
  • de duivel
  • Kantelen
  • Bloemke
  • In de namiddag
  • La vie en rose
  • Aanraken
  • Als bomen huilen (2)
  • Hartstochtelijk
  • jij, mijn kind
  • Dode wortels
  • Mij is geen woord bekend
  • uitzien
  • Lucht
  • Hemelse bruiden
  • Doorgang
  • Moeder
  • Verschieten
  • Blindelings
  • Huiswerk 1963
  • Thuis
  • In het voorjaar
  • Zijn (1) Sein (1)
  • Ronding
  • Dat
  • Gaan
  • Dat lucht op.
  • Telkens
  • Liefde
  • winter
  • verlaten
  • Anne
  • Vertoeven
  • Horizon
  • Het naakte kleden
  • Memoire
  • Het is de weg
  • Autumn blues
  • Mijn vader
  • Toen
  • Grijze zondag
  • Als het stormt
  • Naakt
  • Schijnen
  • Het is
  • Schaduwtaal
  • Geketende bevrijding
  • Rijpen
  • Stuurloos
  • Droomboek
  • Als de stilte mij zegt
  • Doordacht
  • Al even in de schemering
  • Gerucht
  • Herinnering
  • Dan de mist
  • Golfje
  • Donderslag
  • De hoogste diepte
  • Als groen grijs oogt
  • Aan banden gelegd
  • Zijn gezicht straalt
  • De weg
  • De weg
  • Lente blues
  • Liefde
  • Muze
  • Gij daar
  • Zij kust
  • Lente
  • Golvende stilte
  • Titelloos
  • Dat wat komt
  • Uma
  • Als vloeiend water
  • Als de dag van gister
  • Jij, die is
  • ik ga maar
  • De blinde weg
  • Geketend
  • Tijd van leven
  • ik dwaal soms
  • Schaduw
  • Dichter bij de mens
  • Als de schaduw bemint
  • Afscheid

  • Gedichten 1
  • Deutsche Gedichte 1
  • Activiteiten op YouTube
  • Activiteiten op Gedichten.nl

  • Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!