Julius Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 8

23-04-2015
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goedemorgen- twee ochtendgedichten

Goedemorgen- twee ochtendgedichten

1

ik lag wat langer 
in Morpheus' armen
ze waren warm en
koesterend wollig

mijn Chateau de Chambres d'Action,
rond en in quasi vergane glorie,
vertelt mij nu met een rustige slag
(hij loopt op twee stromende darmen)

dat vandaag het vervolg
van mijn levens story
om zes uur drie en dertig
bij open raam beginnen mag

er passeert een eerste blik
naar ik aanneem op vier wielen
(ik woon één hoog voor)
en de vogel aan de overkant,
een duif op leeftijd,
zit als het waren doorgezakt
op het Franse dak
menselijkerwijs gesproken 
op zijn iele hielen

ik word me gewaar
van de zucht naar de bruine vloed
iets dat, zoals u weet,
bij mij dwangmatig moet
eer ik begin aan het dagelijks leed

en omdat ik daar op tijd voor wil zorgen
zeg ik nu vast
weliswaar op de automatische piloot
een goedemorgen
omdat ook dat bij de ochtend past

2

mijn slaap was kort vannacht
warrig waren mijn gedachten
maar die bleven schimmig 
in een onbekende verte hangen

ze zijn dan moeilijk te duiden
of er nu mooie engelen zongen
dan wel sissende giftige slangen
zich in het bewustzijn dwongen

zeker is dat ik thans zes uur hoor slaan
terwijl de eerste vogel fluitend ontwaakt
de hemel neigt naar ontluikend blauw;
weer wordt een ochtendstond 
met opkomend licht aangemaakt

zo, het is inmiddels halfzeven
eerst maar eens gemalen bruine bonen
sleutels in mijn bestaan
en er wacht een baard van vele dagen
ik wens u een goedendag,
want moet van u henen gaan

23-04-2015 om 21:48 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de kruisende cirkel

de kruisende cirkel

ze kijkt terug 
naar haar die ik ben
die ik ben, jij die ik ook ben
droom de wereld van toen

weet minder van wat ik nu ken
onze blikken vinden geen zoen
gedachten gaan naar verwachten
naar de verloren jonge nachten

en ontmoeten elkaar
niet helemaal in ons doen
terwijl wij toch harten delen

onze ogen weerkaatsen,
is het elkaar voelen
zou ik gemeenschap bedoelen
of een kwetsbaar gebaar stelen

wij worden
tot die welke wij zijn
maar zijn nog niet
met het duiden klaar,

we dromen verder, de levenslijn
jij in mij ik in jou
omsloten in een zoete staar

23-04-2015 om 21:47 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In dit moment

In dit moment

wat is toekomst 
als mijn avond valt
is dan de dag van morgen 
nog wel voorstelbaar
en ik het komende, tevens,
minder onbevangen ervaar?

mijn huid raakt gerimpeld, 
doch de ogen zien schoonheid
almaar toenemen door het rijpen 
in de vele voorbije jaren,
en voelen zich minder verplicht 
om het “ waarom” te verklaren

ik lijk dan ook meer 
door het wezenlijke verlicht;
dat vaak het tegengestelde
op liefde is gericht

zelfs of juist als het vergankelijke
in toenemende mate 
zijn natuurlijke taak verricht

23-04-2015 om 21:46 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.er zij schaduw

er zij schaduw

of men wil of niet
vaak blaast wind
stof door het hart

het bevuilt verlangen
houdt het licht apart
en maakt ogen dof,
gevoelens blind

soms ben ik stuurloos
en weet niet waarom
dan kiest de dag
zijn eigen plan
dat het verstand
verre van volgen kan

en mij verstookt 
van een enige lach
of kieren dicht naar buiten
met een duister gezag
alsof het mij van de ander
enkel wil buitensluiten

op zo'n dag
ontbreekt mij in de regel
een sleutelwoord;
op de lippen rust een zegel

toch denk ik inmiddels
dat deze vage weg, 
weliswaar ongeliefd,
ook tot mijn leven behoort

23-04-2015 om 21:45 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.er zij licht

er zij licht

het licht al op
eerder dan de voorgaande dag
even is er een zielenlach

ik koester mij dan 
onder een warme deken,
en hou dit moment 
zo mogelijk vast;
het is ruiken aan rozengeur
die zwaarte doet weken

ook al is de geest gewillig
de hemel wil het ontwaken
een wijle verdagen
dan speelt het geluk, 
kort zijn part
ondanks dat het bewuste 
allengs toch opstart

het zijn soms twee, 
weliswaar kort, 
vergaarde tellen

maar ondanks 
het armlastige breinkwellen.
weet een zalige wijze 
van eeuwigheid
de werkelijkheid uit te stellen

23-04-2015 om 21:45 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Woordenglans

Woordenglans

zoeken naar 
een juist woord 
is vaak balanceren op
een onzichtbaar koord

het is kiezen
tussen waarheid
en schemering
uitzicht
en behoudzucht
tussen zwijgen
of deinen in vogelvlucht

daarbij speelt
het gemoed ook een rol en
zal op een onvoorspelbaar 
moment mede bepalen:

zijn alle woorden
hard of zoet
levendig of doods

èn weet ik 
de verzameling
te rijgen tot een 
een krans van kralen
*
een gedicht is iets
opmerkelijks scheppen
wat eerder nog 
was " onderbelicht "


... ( in kader van de gedichtenweek ) ...

23-04-2015 om 21:44 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Drijvende wolken

Drijvende wolken

nog steeds in de nacht
ook al is het dag
gaan dreunende tonen 
door de zware lucht

of maakt een snijdende flits
telkens weer in het heden
gewag van de dode tucht

ook zijn er zielen,
vele miljoenen in getal,
die lijden in de gedachten
van hen die overleven

de oude vijand is verdreven
doch in een andere gedaante
hebben we nooit echt lang 
op een nieuw bebloed zwaard 
behoeven te wachten


... Auschwitz..70 laar later..... ...

23-04-2015 om 21:43 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onmin

Onmin

naarmate 
de tijd verdaagt
verdooft zij ook
de oorzaak
die vaak dubbel
is gelaagd

als het denken dan
uitgeput vertraagt
begint de eenvoud 
aan zijn werk;
het snoeien in een
verwilderd rozenperk

maar eer het hart
zich weer opent
moet men zich ook ontdoen 
van opgestapeld ijs

ervaren wij meestal
het noodzakelijk ontdooien 
als tamelijk “ slopend “

en lijkt het doel onduidelijk
tijdens een onvoorspelbare reis

23-04-2015 om 21:43 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Al tastend

Al tastend

tast u ook wel eens
in het duister
of minstens zoekend
in een vreemde schaduw

ik luister dan 
zo scherp mogelijk
naar elk woord, soms
maakt het me schuw

immers ik zie geen ogen
of zij zich al dan niet
op mij willen richten
of zomaar kijken in de nacht

ik word dan meegezogen
in ondenkbare gedachten
het voelt soms, als teder zacht
maar die vaak ook de rede
loodzwaar bevracht

hoort u wel eens
het zand slippen
tussen sissende lippen
die de tong weerhouden
woorden te spoelen

van de bevroren koude
of het zuur der aarde
en enkel alleen stenen
bewegen in de eigen gaarde
waar droge tranen wenen

23-04-2015 om 21:42 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Meierijstad

Meierijstad

de " Meierijsche Stede "
nog enkel in naam geboren
kent een historie met een rijk verleden
waar het groene land is gezegend
met waterlopen, elk in een passend gloren

daar draagt een gemeenschap
verspreid over plekken met eigen haard
en opgebouwde waarden gezegend
die zijn ontstaan door de eeuwen heen
deels zelfs met stadsrechten bejegend

de mens woont hier tussen
Oeteldonk en Lampegat
maar op een plek van nijverheid 
ook met een nationale allure 
en in een eigentijdse stad

tussen de beschermde natuur
van heiden, velden en bossen
heeft men de Koeveringse molensteen
als symbool van eenheid gemeen

en op vele markten en pleinen
is het gelijk als vanouds
met Bourgondische kenmerken
daar zal men de gemoedelijkheid,
zo eigen aan onze streek,
vast en zeker blijvend versterken


... https://www.youtube.com/watch?v=zpA92hTYY7s ...

23-04-2015 om 21:42 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paris, La realité?

Paris, La realité?

uit het zesde couplet
van het Wilhelmus:
“de tirannie verdrijven
die mij mijn hart doorwondt.”

Paris, La realité?

het lijkt dichterbij te komen
dat kruit van het verderf
wij stoppen met dromen
ervaren weer duidelijk de scherf
tussen goed en kwaad

het moet worden gezegd
zonder respect voor jezelf
en de ander kan het gif 
bij ieder naar buiten stromen

vrijheid gedenken wij 
daarom niet voor niets
en elk jaar weer
en niet alleen voor het
vrij uiten van het woord

(bestaat er wel een grens
dichtbij of verder weg
waar het individu ‘niet’
op enigerlei wijze
in zijn waardigheid
wordt verstoord)

de tirannie van de kogel
ondervindt nergens respect
maar welke universele waarden
stellen wij daar 'echt' tegenover
opdat vredelievendheid,
als van zelve, in ieder van ons
zal worden opgewekt

23-04-2015 om 21:41 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ter plekke

ter plekke

het sobert in grijs 
deez morgen
zowel het zwerk als geest
deels door de aanslag op de ruit
voorts het tij waarin gij dit leest,

het denken is traag
mijn vooruitzichten bewegen 
zich nog achteruit
kortom de sfeer 
is in ruste en tamelijk vaag

ook voel ik me ietwat belegen
in brokkel of gatenkaas
om en om en in laag voor laag

ben gestrand gelijk
een stijf hobbelpaard
doch de carrousel draait door
in een jongelingen vaart
maar daarin was ik ruim
hiervoor allengs opgebaard

het is thans 
geduld verbruiken
eer de volgende trein
weer stoom afblaast
en ik het been weer
neerzet voor de ander

geraakt men ooit daar
aan gewend
is het wel zo
dat ik eerder
anders heb gekend

23-04-2015 om 21:40 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op een kier (2)

Op een kier (2)

het is niet zo dat als
de ramen beslaan
en de deur zich sluit
het licht zich weldra dooft

wel voelt men op 
een andere wijze ieder
binnenkomend geluid, eerder
van het aardse beroofd

het neigt dan nog meer 
naar het trager zingen
van het eigen hart
het is meer de ruis van buiten
waarvoor de oorschelp zich sluit

het volle verstand lijkt 
in te krimpen
- dat is schijn - ;
de omgeving verliest haar kracht
alsof men praat zonder woorden

verlies vangt stilaan te stollen
verandert van kleur
het is het onreine beschimpen,
en heft grenzen op, 
men wordt mild 
en onkwetsbaar zacht

in het volmaakte
bestaat enkel nog rozengeur
het is dan al vertoeven -
in de eeuwigheid die wacht - :
op verlossing van zinnen,
en de ziel is ontdaan 
van zwaartekracht

23-04-2015 om 21:40 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op een kier

Op een kier

ze staat aan mijn deur
haar vingers bewegen zacht;
de poort naar morgen 
wordt behoedzaam verschoven

een sleutel heeft ze in de hand,
had ze niet meer verwacht
verlengt zij de hoop
of komt ze mij vertellen
dat mijn jeugd is gevallen

"ja, fluistert ze 
rond jou 
stapelen zich 
te veel getallen
je geraakt allengs meer
aan het verleden gekluisterd"

"maar ik zal de deur niet sluiten
noch de houten luiken
dat beloof ik je, mijn waarde 
immers je blik is verre van dood"

"ik zie je wel meer staren
maar dat weerhoudt je niet
rijpe vruchten te vergaren
ook hang je iets uit het lood;
dat kan het leven verklaren"

23-04-2015 om 21:39 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )

In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )

in mijn donkere kamer
ontwikkelen zich bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest 
waarvoor ik ernstig huiver

het kan zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit denken
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of zich in de stroom des levens
hecht aan lucht en
door het zoet wordt verleid

het zet mijn wereld op zijn kop
gevoelens zijn niet te bedaren
het blijft wachten
op een baken verderop
maar wellicht is het ook de tijd
die een en ander zal verklaren

23-04-2015 om 21:38 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de duivel

de duivel

in de donkere kamer
onthullen zich bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest 
waarvoor ik ernstig huiver

zou een slang
zich verbergen
duivels van zin
die plots enkel schaduwen baart
en, zo lijkt, mij met stuurloosheid
willen tergen.

het kan ook zijn
dat kleuren zijn opgelost
in zwart-wit
omdat de werkelijkheid
zich aan dromen botst
of in de stroom des levens
hecht aan lucht en
door het zoet wordt verleid

het zet de wereld op zijn kop
daar denken wordt gesmoord 
in niet te doven vuren
veel tijd wordt vermoord
in slapeloze uren
het is wachten
op een baken verderop

23-04-2015 om 21:38 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kantelen

Kantelen

binnenkort kantelt
het licht weer mijn uitzicht
in hoop verpakt
en natuurlijk bemanteld
oprijzend uit de laatste dagen
van een verjarend gewricht

het is een verlangen
vol van gezangen
het is de roep naar 
een heimelijk baren;
de geboorte van 
een bevruchte zonnestraal
in de maagdelijke engte
die met vruchtwater 
mee uit wil varen

het is ook de mens
die eigenhandig al
komende pilaren bouwt
en schreeuwend
voor zichzelf weer
een toekomst ontvouwt

zo ben ik ook
aan het aardse eigen,
heersend en die graag 
het nieuwe heden 
voorbeschouwt

23-04-2015 om 21:37 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bloemke

Bloemke

ik zag nog een bloem 
daar aan de waterkant
wil je mij, was haar vraag

ik niet te flauw
nam haar in de hand
en fluisterde de woorden
je bent mooi, 

ik doe je in een vaasje
ze was echter snel verlept
ik had haar nek gebroken;
en dan ben je het haasje

het was van korte duur
deze intieme vreugd
ik verloor de zomer, zo puur
had me nog zeer intens
op de nieuwe liefde verheugd

23-04-2015 om 21:37 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In de namiddag

In de namiddag

waarom zou ik verzwijgen
dat de tijd begint te dringen
welk levenslied wil ik nog zingen;
ik ga er nu al van hijgen

is het een opgedrongen keuze
of zomaar een leuze
moet ik het laten gebeuren
of toch nog iets anders inkleuren

het kan ook een luxe zijn
zo te kunnen denken
en dankbaar zijn wat 
het leven nog zelf mag schenken

is het hinken op twee gedachten
in mijn stoffelijke brein;
soms wil men het lot verachten
om zelfsturend te kunnen zijn

23-04-2015 om 21:36 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.La vie en rose

La vie en rose

het leven laat los
ik voel het al even
verwachtingen geraken 
bros en wat is geweest 
lijkt voorbij te zweven

wat ik ooit heb geplant
staat verreikend in bloei
vruchten doen mijn ogen blinken

ook is het meer aanschouwen 
op een fragiele afstand
en hoor veel in een echo klinken

het leven laat los
terwijl de tijd vervliegt
ik ben tevreden;
heb in het ademen gewiegd

en ervaar steeds vaker 
de volheid van heden
in een innerlijk gevoel 
en minder in koude rede

23-04-2015 om 21:35 geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm




Foto


Inhoud blog
  • Goedemorgen- twee ochtendgedichten
  • de kruisende cirkel
  • In dit moment
  • er zij schaduw
  • er zij licht
  • Woordenglans
  • Drijvende wolken
  • Onmin
  • Al tastend
  • Meierijstad
  • Paris, La realité?
  • ter plekke
  • Op een kier (2)
  • Op een kier
  • In mijn Doka (variant op gedicht " De Duivel " )
  • de duivel
  • Kantelen
  • Bloemke
  • In de namiddag
  • La vie en rose
  • Aanraken
  • Als bomen huilen (2)
  • Hartstochtelijk
  • jij, mijn kind
  • Dode wortels
  • Mij is geen woord bekend
  • uitzien
  • Lucht
  • Hemelse bruiden
  • Doorgang
  • Moeder
  • Verschieten
  • Blindelings
  • Huiswerk 1963
  • Thuis
  • In het voorjaar
  • Zijn (1) Sein (1)
  • Ronding
  • Dat
  • Gaan
  • Dat lucht op.
  • Telkens
  • Liefde
  • winter
  • verlaten
  • Anne
  • Vertoeven
  • Horizon
  • Het naakte kleden
  • Memoire
  • Het is de weg
  • Autumn blues
  • Mijn vader
  • Toen
  • Grijze zondag
  • Als het stormt
  • Naakt
  • Schijnen
  • Het is
  • Schaduwtaal
  • Geketende bevrijding
  • Rijpen
  • Stuurloos
  • Droomboek
  • Als de stilte mij zegt
  • Doordacht
  • Al even in de schemering
  • Gerucht
  • Herinnering
  • Dan de mist
  • Golfje
  • Donderslag
  • De hoogste diepte
  • Als groen grijs oogt
  • Aan banden gelegd
  • Zijn gezicht straalt
  • De weg
  • De weg
  • Lente blues
  • Liefde
  • Muze
  • Gij daar
  • Zij kust
  • Lente
  • Golvende stilte
  • Titelloos
  • Dat wat komt
  • Uma
  • Als vloeiend water
  • Als de dag van gister
  • Jij, die is
  • ik ga maar
  • De blinde weg
  • Geketend
  • Tijd van leven
  • ik dwaal soms
  • Schaduw
  • Dichter bij de mens
  • Als de schaduw bemint
  • Afscheid

  • Gedichten 1
  • Deutsche Gedichte 1
  • Activiteiten op YouTube
  • Activiteiten op Gedichten.nl

  • Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!