Je woorden zweven rimpelloos in mijn gemoed
beklijven
in de nevels van mijn herinnering
En ergens beroer je me... steeds weer... zacht… koel en helder…
als wieren onder water...
Ik verdwaal in jouw droomgezichten jouw dal van vergetelheid beladen met verlangen maar ook met dat wat onverdraaglijk is misgelopen...
|