Tien op
tien en een bank vooruit voor de Zweeds weersvoorspellers!Met rugzak en boterhammen trekken we de hele
dag de natuur in.Het bos ligt er op
sommige plaatsen slijkerig bij.
We
picknicken aan het meertje (Stora Gla) waar we in 2006 een week met de tent verbleven.Toen was het te koud om te zwemmen en dat
gaat René vandaag eens inhalen.
Uiteindelijk
kunnen we de wandeling niet afmaken wegens teveel diepe plassen.Dan maar de hele weg terug, maar dat geeft
niet als je je in zon mooi stukje natuur bevindt.
Deze nacht
willen we doorbrengen in Arvika aan de haven.Daar ontvangen we genoeg internetverbinding om onze blog morgen bij te
schrijven want morgen zou het weer minder goed weer zijn.
En opnieuw maken we een grote camperfout we
leren het toch niet af hé Het is zaterdagavond en de discotheek draait op
volle toeren.Rondom ons horen we
jongeren uitgelaten op en af rijden.Rond
middernacht zien we het niet meer zitten.We stappen uit ons bed, doen alle gordijntjes open, raampjes dicht en
vertrekken.
Camper-regel
nummer 1 : overnacht niet in een stad op weekendavond als je niet van
plan bent om mee te gaan fuiven.
Camper-regel
nummer 2 : bij een kerkhof heb je veel kans op een
rustige nacht.Dat vinden we in Algå, met bijbehorende kerk, op enkele km van Arvika.
We vallen
meteen in slaap en het rare is : geen kerkklok die ons wakker luidt
zouden er hier op zondag geen missen zijn ?
De regen
tikt tegen de ramen en er staat een flinke wind.Naarmate de dag vordert klaart het op en
krijgen we zon 20°.We nestelen ons aan
het haventje in Arvika, waar de rust is weergekeerd.
Terwijl
Vroem uitkijkt over het meer schrijven we de blog bij en ruilen we onze Zweden-wegenkaarten
voor die van Noorwegen.
Over een
uurtje vertrekken we richting Oslo, waar we in de late namiddag
willen aankomen.Eerst de administratie
in orde brengen om de Noorse « Autopass » te activeren die nodig is
om Oslo binnen te rijden en de wegentaks automatisch te laten registreren.
De
internetstick die we hier kochten, werkt niet in Noorwegen.Die zullen we in of rond Oslo wel
vinden.Pas dan kunnen we ons dagboek op
de blog weer aanvullen.
Het kan dus
enkele dagen duren eer we weer tevoorschijn komen en de kans is even groot dat
we er morgen weer zijn met een verslag.
Het is nu 22h, de avond valt over Oslo. En ja hoor, we zijn geraakt op de plaats waar we wilden terechtkomen. Deze parking, uitsluitend voor mobilhomes op een kade midden in Oslo, is tot 15/09 beschikbaar. Nadien worden de plezierboten hier op het droge geparkeerd.
Alhoewel het vandaag, zondagavond was als we Oslo binnenreden (+/- 8h) was het nog vrij druk. De autostrade loopt hier dwars doorheen Oslo, kunst was dus om de juiste afrit te nemen, maar gelukkig we zijn er geraakt.
Bij het binnenrijden van de camperplaats stond er godzijdank een helpgrage Noor die ook net aankwam, ons naar onze plaats bracht en hielp met de uitleg van de werkwijze van deze camperplaats. Het meeste staat in het Noors en Nelly was in de camper gebleven om het eten al klaar te maken. En ik, ocharme, mijn Zweeds is zelfs na 1 maand Zweden niet verder geraakt dan "tak" en 'hej dao', laat staan dat ik het Noors zou begrijpen. Leuke kerel trouwens die Noor, hij bleek een fotograaf te zijn die freelance werkt voor een Amerikaans persbureau (website : http://photo.net/photos/idl).
Je ziet op de foto's de campers netjes op een rijtje, als je Vroem zoekt, wij staan als voorlaatste (2de van rechts) aan het water. Handig om even te vermelden of je vindt ons kleine broertje niet tussen al die groten... We kijken op de jachthaven, ontzettend veel lichtjes die fonkelen over het water. Het is fris buiten, zo'n 15° maar we zitten knus in Vroem.
De internetstick hebben we uiteraard nog niet, maar er is hier wifi beschikbaar dus daar maken we dan ook dankbaar gebruik van.
Morgen gaan we Oslo bezoeken, je leest er beslist meer over in onze volgende blog.
Wat is er mooier dan wakker worden op vakantie onder een stralende zonnige hemel? Heerlijk om koffie te drinken op de kade en de eerste roeiers in de ochtend gade te slaan. De werkzaamheden op de kade nemen een aanvang en we zien hoe de eerste boten op het droge worden gebracht.
We hebben nog geen Noorse kronen en dus bestuderen we de kaart hoe we het best het centrum al wandelend kunnen ingaan. We passeren onderweg het koninklijk paleis. De wachten interesseren mij (René), omdat ik tijdens mijn legerdienst (1970) ook aan ons Belgisch koningshuis gedurende enkele weken de wacht heb mogen (!?)lopen . Bussen die dan stoppen en personages van alle slag die zich naast jou komen posteren voor een fotootje...
In het toeristisch bureau kopen we meteen kaartjes voor 24 uur vervoer in Oslo. Trein, metro, bus, tram en boot met hetzelfde ticket! Zijn de Noren dan intelligenter dan de Belgen?
Eindelijk een geldautomaat gevonden, blijkt dat die gewoon in de winkels staan ... en wij maar zoeken!
De haven met boten in alle formaten lokt ons en we wandelen langs de Tjuvholmen tot aan het museum voor moderne kunst. Dit is gesloten, evenals het Nobel Peace Center, helaas. Hebben dan maar langs het stadhuis, het parlement en via het centraal station langs de kathedraal gewandeld.
Het lijkt wel of al de Noren verlof hebben genomen, zoveel volk in de straten, op de terrassjes, pleintjes, zonnend in het gras of op een bankje...en dit op een maandag in september!
Rond 6uur beginnen we te puzzelen hoe we terug bij Vroem kunnen geraken. We zoeken eerst een bus, dan een tram, dan de metro maar het bleek het makkelijkst met de trein te gaan. Hoera, een trein binnen de 10 minuten. (En hij is stipt!)
Op de camperplaats hebben we meteen 2 nachten bijgeboekt... hopelijk is dit voldoende om al onze plannen nog te verwezenlijken in dit wondermooie stadje.
Paniek bij het wakker worden. Het regent al bijna de hele nacht en als we naar buiten kijken is het heel somber en grijs. En we hebben 2 nachten bijgeboekt... was dit nu wel verstandig?
We stellen onze plannen wat bij en vertrekken gewapend met paraplu, lange broek en truien eerst naar Holmenkollen. Dit is de fameuze ski-schans van Oslo die op een 20' rijden met de metro te bezoeken is. Naarmate we de Holmenkollen naderen zien we dat de hemel begint open te trekken en de zon meer en meer begint te schijnen. Ik (René) heb dus de hele dag met die paraplu tevergeefs liggen rondzeulen, maar ja toch maar beter dan dat je hem permanent nodig hebt.
Wat een zicht, als je boven op de schans staat en die steile wand voor je naar beneden ziet gaan, voel je de kriebels al tot in je tenen. Voor de skieërs is dit een zwarte piste in het kwadraat. Ik ga hier nooit van mijn leven af. Hoe leren die skieërs dat?
Beneden is er een simulator waar je de sprong op de schans kunt ervaren. Ik denk er even over na om dit te proberen, maar als ik er 2 jongedames lijkbleek zie uitkomen, is mijn beslissing gauw gemaakt.
(Voor de TA collega's onder de lezers, hier bij de schans zal de conferentie plaatsvinden in juli volgend jaar. Het hotel ligt op 500 m van de schans.)
Als we Holmenkollen verlaten is het al middag en schijnt de zon tussen kleine plakjes wolken. We beslissen daarom om naar het Vigiland park te gaan. Iedereen die Oslo heeft bezocht zal zich de beelden wel herinneren die Vigiland hier heeft ontworpen.
Deze beelden tonen de volledige menselijke levenscyclus en de hiermee gepaard gaande intieme relaties tussen mannen, vrouwen en kinderen op elke leeftijd. Elk beeld is naakt, en dat heeft Vigiland vermoedelijk ook willen uitdrukken. De mens als mensensoort. Mooi en ontroerend.
We verblijven dan ook ettelijke uren in dit park en keren rond 6u terug naar Vroem om nog even in de zon aan de kade gezellig een aperitiefje te drinken.
Morgen dus nog een dag in Oslo...met of zonder paraplu!
PS : we hebben in enkele winkels al gevraagd naar een prepaid stick voor internet gebruik. Helaas voorlopig niet beschikbaar (of onvindbaar). Als we Oslo verlaten (vermoedelijk morgenavond) kan de regelmatige update mogelijkerwijs wat vertraagd worden.
Het waaide redelijk hard deze nacht.Zelfs zo erg dat de camperbaas ons
gisterenavond is komen verwittigen dat het water vermoedelijk over de oever zou
lopen en we ons best wat achteruit zouden plaatsen.
Uiteindelijk was het niet zo erg, het water is maar enkele
meters over de oever gelopen zonder schade.Beter zo natuurlijk.
Na onze koffie besloten we een ander plaats op te
zoeken.Bij Holmenkollen hadden we een
grote parking gezien en we wilden daar gaan overnachten.Vermits de 24u dagpasje tot daar reikt gaan
we namiddag naar het arboretum in de stad.
Op het spoor staat een ticketautomaat die werkt met
bankkaart.Maar hoe we het ook proberen,
een ticket krijgen we er niet uit.Dus
dan maar als zwart-rijders naar Oslo centraal gereden en ons daar de pasjes
aangeschaft.Deze pasjes worden pas
actief na je eerste incheckbeurt.Dus kunnen
we de start van de 24u nog wat uitstellen.
Het arboretum valt tegen.Gelukkig is het zonnig genoeg om te wandelen in dit park, maar ja, we hebben
in België ook al een arboretum gezien en zijn vermoedelijk hierdoor al wat
gewend (of verwend?)
Vermits het zonnetje aangenaam blijft schijnen beslissen we
om de boot te nemen naar Bygdøynes vanafPipervika.Op simpel vertoon van
onze 24h pas mogen we de overtocht maken.Leuk als het zo mooi weer is.Bij
Hulk Aveny wandelen we tot aan het Vikingskipshuset.Hier staan nog oorspronkelijke vikingschepen
tentoongesteld.
Rond 17u nemen we de boot terug.Weer worden onze ticketten nog niet gevalideerd.Geen probleem, we kunnen dus morgen makkelijk
nog een dag sporen in Oslo.
In Holmenkollen slapen we hoog bij de skischans.Het is er een beetje kouder dan beneden in de
binnenstad.12° rond 21u.
Een mooie dag kondigt zich aan.We hebben de wekker gezet om zeker nog zoveel
mogelijk te kunnen genieten.Om 9u10
moeten we ons reppen om de metro naar het centrum te halen.
Oslo is ook een stad van musea.Veel te veel om die allemaal te bezoeken
daarom splitsen we ons op.Nelly gaat
naar het natuurkundig museum en ik naar het Kon-Tiki museum.
De dag die zich zo mooi aankondigde verandert al snel in een
grijze hemel.We hebben noch regenjas,
noch paraplu bij.Maar niets weerhoudt
ons van onze doelstellingen.
Nelly neemt haar tijd en bekijkt de talrijke mineralen van
over de hele wereld met argusogen.Ze
zou hier nog dagen kunnen verblijven.
Het Kon-Tiki museum vertelt over de lotgenoten van Thor
Heyerdahl die met een vlot de oceaan is overgestoken van Peru naar de
Paaseilanden. Hij deed dit met een vlot gemaakt uit materialen van vroeger om
aan te tonen dat inwoners van Zuid-Amerika wel degelijk in staat waren om
dergelijk reis te ondernemen en de Polynesische eilande te bevolken.Er wordt ook reclame gemaakt voor een pas
uitgebrachte film die momenteel in de zalen van Oslo loop : de Kon-Tiki.Voor de liefhebbers, ik zou niet aarzelen :
een aanrader!
Vermits ik eerder klaar ben dan Nelly bezoek ik nog het
stadhuis, het filmmuseum en het operagebouw.Het operagebouw is splinternieuw.Een hypermodern gebouw waar men van de grond tot op het dak kan wandelen
en een wijds zicht heeft over Oslo.
Het filmuseum toont de evolutie van de film van stomme film
tot heden.Maar ook de evolutie van de
censuur.Een gemonteerde film met alle
gecensureerde fragmenten uit de beginjaren tot in de 80er jaren echtamusant om te zien.
In het stadhuis loopt een tentoonstelling van schilderwerken
en collages.Mooi vond ik een collage
van fotos van Bush overschilderd met andere taferelen.Ludiek in alle geval.
Tegen 16u komen we samen op de afgesproken plaats.Het is koud geworden en de lucht kondigt niet
veel goeds aan.
Als we rond 6u in Vroem aankomen begint het te regenen zodra
we de deur van Vroem toedoen!Is dit
geen geluk?
We verlaten Oslo onder een zonnige hemel. We rijden eerst richting Drammen, volgens de info geplukt van het internet zou daar een tankstation zijn met LPG. In Noorwegen zijn gelukkig heel wat meer LPG stations dan in Zweden. In het tankstation was ook een carwash dus ja, we hebben Vroem meteen ook maar een flinke wasbeurt gegeven.
We rijden richting Rjukan om daar te gaan wandelen in de natuur. Na ettelijke dagen in een stad te hebben rondgekuierd is dit een welgekomen verademing.
Als je 's morgens vertrekt vanop een rustige plek is het altijd een beetje de vraag waar we die avond zullen belanden... en of het ook zo rustig zal zijn. Spannend!
Rond 17h stoppen we langs de weg naar Rjukan, het lijkt ons rustig, maar omdat het nog zo vroeg is besluiten we om toch nog wat verder te rijden naar een parking waar 'n wandeling begint. Er staan nog enkele campers en de rust is volledig. Maar wel koud, we staan nu op zo'n 1170 m hoogte en dat merken we aan de temperatuur. Buiten is het bij valavond zo'n 6 graden, dus zetten we voor de eerste keer op deze reis onze verwarming aan. Dit is ongelooflijk aan Vroem, je draait aan de knop en op een wip heeft ie alles warm geblazen. Ondanks dat het buiten waait en koud is wordt het binnen best nog gezellig.
Wanneer we wakker worden schijnt het zonnetje weer aan de hemel. De temperatuur is gelukkig wat gestegen. Heel de nacht heeft het hevig gewaaid. Het leek wel of we terug in Ierland waren. Vroem schudde heen en weer tot 's morgens, dan is de wind wat gaan liggen.
De wandeling die we willen doen leidt naar de Gaustatoppen. De Noren weten ook dat het hier mooi is en ze houden ook van wandelen. Met bosjes komen de auto's aangereden om zich nu ook op de parking te installeren en voor 10u is ie al helemaal volzet.
De Gaustatoppen is de hoogste bergtop van Zuid-Noorwegen (1883m). Het pad ziet bijna zwart van de wandelaars die zich allemaal naar de top begeven.
Wij willen het wat rustiger aan doen en rond het meer wandelen dat een beetje verder aan onze voeten ligt. Maar wel halen we onze dikke winterjassen uit de koffer want die hebben we ondanks de zon toch nodig ( ) wegens de strakke koude wind. Maar na een uurtje stappen merken we dat de ondergrond te zompig is en natte voeten willen we nu toch wel vermijden. We keren om en begeven ons dan maar alsnog in de richting van de top.
De klim is niet zo moeilijk, maar het pad slingert omhoog over keien en is op sommige plaatsen erg smal. Het hoogteverschil is ongeveer 700m, eigenlijk wel best te doen. (5u zegt de brochure) Door ons late vertrek naar boven kruisen we de dalers. Achter ons drummen jongeren en kinderen die ons uiteindelijk voorbijsteken en dat hindert soms wel.
Na 2 uurtjes klimmen vinden we het voor ons voldoende en besluiten terug te keren. We hebben de top dus niet gehaald, maar moet dit? De uitzichten waren grandioos en we hebben ervan genoten.
Terug bij Vroem wringen we ons door de propvolle parking richting Miland waar we ons installeren op een camping met nederlandstalige uitbaters.
We hebben gaandeweg al begrepen dat Noorwegen een pak duurder is dan Zweden, de camping dus ook. (diesel +/- 2, een brood 4, blikje bier 0,5l = 4...) Tja, de was moet toch eens gedaan worden en vermits er geen wasserettes zijn... Eén machine was + drogen = 10 en daar komen we lang niet mee toe.
Maar de mooie natuur is onbetaalbaar, gratis en het "allemansrecht" is zoals in Zweden ook in Noorwegen van toepassing. Vrij camperen mag, zolang je maar niemand hindert, geen dieren verstoort en niets in de natuur vernietigt. En daar maken we natuurlijk heel veel gebruik van.
Vanuit de camping vertrekken we richting Geilo.Onderweg stoppen we aan een riviertje dat snelstromend over rotsen
naar beneden klettert. Het is fris vanwege de wind en de zon die
regelmatig achter de wolken verdwijnt, maar toch nog net warm genoeg om buiten
te eten aan de oever van de rivier.
Nelly vind een plaatsje om haar hart op te halen.Ze verzalmelt alle overbodige brochures en
met wat hout erbij brand ze alles op aan de rand van de rivier.
Het is al na 16u wanneer we verder rijden.In Geilo proberen we een staanlplaatsje te
vinden voor de nacht.Enkel bij het
station is nog plaats voor lange tijdsparkering.Maar we vinden dit toch te ongezellig en
blijven nog wat doorrijden.
Deze weg (rv 7 van Geilo naar Odda) gaat door het Hardanger reservaat en heeft weinig of geen mogelijkheden om van
de weg af te slaan.We stoppen op een
parkeerplaats net achter Haugastol.
De lucht is bewolkt en daardoor gelukkig weer minder
koud.De temperatuur wijst 9° voor
buiten.We verwarmen Vroem alvorens onder de wol te kruipen.
Reizen met een camper doet je ook heel goed bewust worden
van je energieverbuik.Water, stroom gas
en afvalproduktie.Dit is onze 2de
lange reis en we leren met alles heel spaarzaam om te gaan.Stroom is het moeilijkste om te doseren.Je kan de batterijen maar opladen door te
rijden of je aan te sluiten op een externe stroombron.De led lampjes verbruiken niet veel, maar
toch, zelfs met een extra batterij moeten we er niet te slordig mee
omspringen.En in de avondschemering is
een kaarsje best gezellig.
De waterpomp, de
ventilator voor de verwarming, alles moet goed in de gaten worden
gehouden.Zo kunnen we het wel enkele
dagen volhouden op dezelfde plaats.
Alleen de gas is het minste van onze problemen.Met 2 flessen LPG komen we makkelijk 2
maanden toe, zelfs met af en toe te verwarmen.Waterverbruikis in Noorwegen ook
geen probleem omdat je op verschillende plaatsen drinkwater kunt inslaan.Voor het ander water zijn er ruim voldoende
meren en rivieren om je voorraad aan te vullen.
Je staat versteld hoeveel afval je produceert.Thuis kip je dit gewoon in de vuilbak, maar
die heb je niet aan boord, dus zie je je afval groeien met elk verbruik hoe
klein ook.Gelukkig zijn er in de steden
en dorpen wel containers waar je alles (gescheiden) kwijt kunt.
De drukte viel al bij al goed mee.s Nachts was er weinig vrachtverkeer.We worden wakker onder een zwaar bewolkte
hemel.
Vermits we toch in het Hardanger gebied zijn willen we daar
ook gaan wandelen.Van Haugastol kan je
met het treintje naar Finse.De meeste
toeristen doen dit met de fiets en kunnen dan terug fietsen naar Haugastol of
naar Flåm.
Wij willen daar gaan wandelen.Maar als
we bij het station van Haugastøl aankomen zien we dat we het treintje
juist gemist hebben.Het volgende is pas
rond 15h en dat vinden we wel wat laat.
We zijn dan maar gaan wandelen op de Rallarvegen vanuit
Haugastøl
richting Finse.Een rustige weg langs
meertjes en hier en daar nog een zomerhuisje.De totale afstand tot Finse bedraagt 28km.Dit is natuurlijk wat te ver, we zijn dan ook
na zon 7 a 8km omgedraaid.De lucht
bleef grijs en we waren weerom pas in Vroem en het begon te regenen.De weergoden zijn ons weer goed gezind
geweest.
En vermits we daar op de parkeerplaats goed geslapen hebben,
keren we daar terug naar toe.Morgen
willen we dan wel met het treintje naar Finse ! Het vertrek om 10u45.
Regen, regen en nog eens regen.Naar Finse met het treintje zien we niet meer
zo goed zitten.Trouwens, Finse kan je
ook via de ander kant (via Flåm) bereiken.We rijden daarom terug naar Geilo, doen de
boodschappen voor enkele dagen en gaan op weg via de RV 50 naar Flåm.
Onderweg zien we een parkeerplaats met kaartje van een
wandeling naar de Hivjufossen.Een
waterval waar we reeds een klein beetje van kunnen zien.De waterval valt zon 250 m naar
beneden.Het bord geeft ook aan dat de
weg ernaar toe steil en moeilijk begaanbaar is.
We kijken naar de lucht, en we gaan het risico nemen.Geen paraplu mee, wel een lichte
regenjas.En ja, het pad is steil.Al na enkele minuten komt het stoom uit onze
oren oef, we voelen onze leeftijd!
Het pad kruist ook enkele bergriviertjes waar je al
springend van steen op steen moet overheen zien te geraken.Nelly doet haar uiterste best, maar ze raakt er
ook over.
We houden vol, en bereiken ook de waterval.Boven schrijven we dan ook fier onze namen in
het gastenboek dat aan een boom is bevestigd.Door de weerspiegeling van de zon zien we de regenbogen verschijnen in
de waterval.Heel mooi.
De weg terug naar beneden is minder vermoeiend, maar je moet
toch goed opletten waar je je voeten plaatst op die glibberige stenen.Het is al na 5u als we terug in Vroem
aankomen.
We besluiten dan ook maar om te stoppen zodra er zich een
mooi plaatsje aandient en na enkele km kunnen we stoppen op een parking juist
voor een tunnel.We zien sneeuwhoopjes
liggen op korte afstand van Vroem het lonkt misschien gooien we wel sneeuwballen
morgen!
Wat een verrassing als we wakker worden.Vroem ligt onder een centimeter sneeuw , en dit op 12 september !De bergtoppen rondom ons liggen er volledig wit bij.We proberen ditvast te leggen met een foto, maar de mist is hardnekkig en verhindert mooie fotos.
Het blijft de hele ochtend lichtjes miezerig sneeuwen.We zitten ook redelijk hoog, onze gps geeft1075m weer op de RV50 die van Hol/Geilo naar Aurland gaat. Deze weg is zeker de moeite door zijn spectaculaire uitzichten en veelvuldige watervallen.Deze weg is ook zeer rustig, er is weinig verkeer en over de volledige lengte hebben we geen enkele vrachtwagen gezien.
Als we doorrijden gaat het lichtjes bergaf tot even voor Aurland, hier houden we halt om te middageten.Hierna daalt het spectaculair, met zon 10% naar beneden en met verschillende tunneltjes achter elkaar komen we aan in het vredig stadje Aurland.
We rijden meteen door naar Flåm omdat we gelezen hebben dat je in het station kunt beschikken over wifi.In het station is het een komen en gaan van reizigers die met de flåmbana willen reizen.We vinden een hoekje waar we de dagen 9 tot en met 11 bijbloggen.Ook deze lijnen schrijven we in het station.
Het weerbericht voor de volgende dagen is niet zo gunstig.We zullen dus wat moeten overleggen wat we de volgende dagen gaan doen
Het stopt wat met regenen en we beslissen daarom om wat te wandelen in Flåm.We stappen naar een waterval in de buurt (met regenjas en paraplu).
Het pad naar de waterval is steil, modderig en moeilijk begaanbaar.Het uitschuiven ligt voor de hand, en daarom beslissen we om toch maar weer terug naar Flåm te gaan en een plaatsje voor de nacht te zoeken.
De camping in flåm is redelijk duur.215 kronen alleen maar om te staan (deel door 7.3 voor euro's), komt daarbij elektriciteit en douches en je komt rap aan 275 kronen.Alle parkings in Flåm hebben het verbod om te parkeren na 22u.Dus rijden we wat verder en vinden een parkeerplaatsje dichtbijUndredal.Het is niet helemaal rustig maar goed je mag ook niet altijd het uiterste verwachten.
De ochtend is grijs, en het regent te veel om het treintje
te nemen en te voet de 20km van Myrdal naar Flåm te gaan stappen en om heen
en terug te rijden met het treintje hadden we weining zin. Dus hebben we met regenjas en paraplu maar
een wandeling gemaakt langs de fjord richting
Aurdal.
Bij het terugkomen zijn we het Flåmbane museum gaan
bezoeken.Hier krijgen we toch wel een
ander beeld van deze treinroute richting Myrdal.120 tot 220 mensen hebben jaren gezwoegd aan
dit stukje ingenieus spoorwerk dat zijn weerga niet vindt.Niet verwonderlijk dat het hier wemelt van de
Japanners (en andere buitenlanders) die van de bus in het treintje stappen om
het te beleven.
Hierna rijden we richting Laerdal, maar we nemen
niet de tunnel maar welde snøweg
van Aurland naar Laerdal.Deze tocht
gaat over een weg die alleen in de zomer open is.Ze gaat steil omhoog, is smal en heeft
weining uitwijkmogelijkheden.Via heel wat haarspeldbochten bereiken we al snel een hoogte met een spectaculair zicht op de
Sognefjorden.
Na enkele km komen we op een parking aan met wandeling.Hier blijven we overnachten en morgen maken
we dan die wandeling in de bergen.
De avond is rustig, je hoort enkel belletjes van schapen in
de verte een joelende herder komt plotseling aangelopen om zijn schaapjes op
het droge te brengen daarna stilte absolute stilte!
Het regende deze nacht , het regent deze morgen en de de
besneeuwde bergtoppen liggen verscholen in de nevel.Van deze wandeling moeten we ook afzien.Zelfs met paraplu en regenjas zouden we niet
propertjes terug aankomen.
We beslissen om niet verder te rijden op deze snøweg.We sliepen op zon 800 meter hoogte.De weg stijgt nog tot 1300 meter, en we vrezen dat hier wel sneeuw zal
bijzijn en zonder winterbanden is dit best niet aangenaam.
Terug in Aurdal nemen we dan toch maar de tunnel.Ook dit is een rariteit : een tunnel van
25km, en dus de langste autotunnel van de wereld.Hier heb je best geen tunnelvrees, want het
duurt ongeveer 20 voor we eruit zijn.
Het blijft regenen, pijpestelen.En het is koud, zon 10°.We beslissen dan maar om een camping te
zoeken waar we kunnenw wassen.De vorige
camping was niet zo best meegevallen omdat het wasgoed nog nat uit de droogkast
kwam, vandaar dat we wat voorzichtiger zijn met onze keuze.
We vinden er eentje in Balestrand, hiervoor moeten we wel
twee ferrys nemen, maar we hebben tijd, en dit is best ook eens leuk.
Op de camping is niemand aanwezig.Er hangt een briefje (in het Nederlands!) installeer
U en betaal later.Dit doen we dus.
Als de eigenaar opduikt, wordt alles geregeld wassen en
drogen : op hoop van zegen!
Nelly is tevreden, de was- en droogmachine werkt naar
behoren.Alles wordt weer bijgeladen en
na het middageten kunnen we weer op weg.
In het centrum van Balestrand staat een merkwaardig kerkje
dat we toch wel een bezoekje willen brengen.Elk kerkje heeft haar geschiedenis, en ook dit.Een Noor, van rijke afkomst, die trouwde met
een Engelse Adellijke dame die besloten had om een kerkje te bouwen volgens
Noorse normen doch onder heerschappij van de Engelse kerk.Helaas stief de dame vroegtijdig en die Noor
heeft dan maar uit liefde voor haar die ambities waargemaakt.Bijzonder aan het kerkje is dat er nog
wekelijks eenmis wordt opgedragen door
een Engelstalige priester . Zo zie je maar waartoe liefde kan leiden
We rijden verder over de RV13.Een van de toeristische wegen van
Noorwegen.Via heelwat haarspeldbochten weer naar boven.Daar op een parking houden we halt.Het is nog vroeg, rond 16h, maar we beslissen
om niet meer verder te rijden in de regen en wat te lezen.Terwijl de regen op Vroem tikt houden wij een
avondetentje bij kaarslicht . En daarna bij het invallen van de duisternis maar
naar bed .
Regen zonder ophouden.
Het is al de 4e pogingdat we
van deNoorse natuur willen genieten en
telkens raken we uitgeregend.
We rijden verder op
de RV13 tot op een plaatsje waar een wandeling begint naar de
Likholefossen.Mooie beelden hebben we
niet kunnen maken.De zon is niet van de
partij en de paraplu is nodig om fotos te kunnen trekken in de regen.Er staat ook een wegwijzer naar de
Hovsfossen, en ja die volgen we dan ook maar.De paadjes zijn zo glibberig dat Nelly besluit om terug te keren.Ik ga dan maar alleen verder.Het zicht op de waterval is mooi en zeker de
moeite.Dit vastleggen op fotos is niet
makkelijk omdat de wind het opspattend water in de lens waait.
Het waait zo hard op de terugweg dat de paraplu vierkant
plooit en daarmee zijn beste tijd heeft gehad.
Terug bij Vroem overleggen waar we nog naar toe willen in
deze zondvloed.We doen nog een laatste poging richting kust maar na
een tiental km keren we toch maar om.De
kranten die we zaterdag hebben kunnen raadplegen gaven regen voor de hele
komende week.Vandaar dat ons besluit
toch wel overwogen is.Trop is
teveel.
We besluiten dat het welletjes is geweest met de regen en
gaan morgen richting Zweden om terug te keren richting Denemarken.We hopen dat het daar wat droger is.
We rijden terug de RV13 op en vinden boven op de Gaulartfjellet
een plaatsje op tarmac en daar blijven we overnachten.
We kunnen niet anders dan in herhaling vallen maar de regen
tikt onophoudelijk heel de nacht op ons dak.De omgeving is grijs en de wolke hangen dik rond de bergtoppen om ons
heen.
We rijden de RV13 terug naar beneden en nemen de overzet om
ons richting de rv 55 te begeven.Ook
deze weg is een toeristische route en de moeite waard om gereden te
worden.
Als we de Sognefjellen oprijden beseffen we eerst nog niet
tot welke hoogte deze weg gaat, maar na enig klimwerk verandert de regen in
sneeuw.We rijden boven op deze bergweg
letterlijk in een sneeuwstorm.We vinden
het mooi en zouden hier willen overnachten, maar we zien de buitentemperatuur
zakken tot2° en het is nog maar
16u.Als die nog wat gaat zakken en de
sneeuw blijft vallen, dan zitten we morgenvroeg misschien compleet vast omdat we
geen winterbanden hebben.
Fotos trekken is het enige wat we kunnen doen, zowel vanuit
Vroem, al dan niet met een raampje open, of heel kort uitstappen en nog veel
sneller terug in Vroem springen want de wind en de sneeuw maken het ijzig koud.
We rijden daarom verder tot we net onder de
1000m komen.Andere mobilhomes komen ons
tegemoet, maar als ze zien dat wij helemaal onder de sneeuw liggen, zien we er
toch een aantal rechtsomkeer maken.Een
wijze beslissing, denken we.
Op de parking van eenhotel blijven we staan om te overnachten. Het hotel is gesloten, we
vermoeden dus dat het geen probleem zal zijn om hier te blijven staan.Het is
nu 20u30 en de buitentemperatuur wijst 4,5 graden aan.Het regent zelfs niet meer. Zou dat zijn omdat we dichter bij Zweden
komen?
Het was rustig deze nacht, op het tikken van de regen op ons
dak na.Blij dat we toch wat gedaald
zijn, anders zouden we wellicht enkele uurtjes vastgezeten hebben in de sneeuw.
Het hotel was
inderdaad dicht, er brandde wel licht maar we veronderstellen dat dat een
nachtlichtje was.
Als we opstaan, staan we letterlijk in de wolken.Als je op een zekere hoogte in de bergen
staat is dit natuurlijk niet abnormaal. We zien wel hier en daar wat gaatjes
komen in de wolken. Hopen maar dat de zon tevoorschijn komt!
We rijden door naar Lom.Hier zien we onderweg nog een fantastisch plaatsje voor de toekomst. Lom
is een klein stadje, en een bezoekje waard.Er staat eenstaafkerkje en is
de moeite om enkele fotos te nemen.In
de binnenstad is er ook een waterval waar je met een touw overheen kunt glijden
(dead ride?).Niks voor ons
hoor!We eten ons boterhammetjes op bij
het kerkje en vervolgen onze weg in de richtingvan Otta.
Op de kruising van de RV51 rijden we de Veslevassfjellet
op.Weer een route die ons door een mooi
berggebied leidt.Na enkele kilometers zien we
een wegwijzer naar Ridderspranget.We
vragen ons af wat dat bordje zou kunnen betekenen.Na een fikse daling met Vroem moeten we te
voet verder.Wat blijk : het is een
kloof met, jawel, een legende aan verbonden. Geen trollenverhaal deze keer.Het gaat overeen ridder (Sigvat)
die het lief stal van een andere ridder (Iva).Iva liet zich niet doen en met een aantal manschappen ging hij achter
Sigvat aan.Wat hij niet wist, was dat
het meisje eigenlijk verliefd was op Sigvat.De twee ridders ontmoetten elkaar bij de kloof.Sigvat nam het meisje in zijn armen en sprong
over de kloof.Iedereen die probeerde
achter hem aan te springen duwde hij in de kloof. En zo kon Sigvat met zijn
lief er vandoor gaan. (Er stond niet bij of ze lang en gelukkig verderleefden).
Van die kloof willen we ook wel wat fotos trekken, maar het
is niet makkelijk om erbij te komen.Gelukkig is het gestopt met regenen en kunnen we de kloofvan naderbij bekijken.
Als we verder over de RV51 rijden zien we mooielandschappen verschijnen.Meertjes omgeven door besneeuwde toppen.Ongeveer halverwege en op een hoogte van
1300m houden we halt.Het is zo mooi dat
we beslissen te overnachten.Het wordt
wel koud (-1) maar Vroem kan dit makkelijk aan en verwarmt ons heel de nacht tot een gezellige warmte
onder een sterrenhemel.s Avonds
kijken we naar een aflevering van Wallander - we ontdekken dat Vroem ook als
bioscoopzaal kan dienst doen. En we staan weer alleen!
Brrr wat is het buiten koud!Maar de zon kondigt zich aan.We willen graag nog een wandeling maken, maar
kleine bergriviertjes maken de omgeving drassig en moeilijk zonder laarzen.
Maar hier willen we zeker terugkomen.Er zijn vele kleine plaatsjes om te parkeren
langs deze weg, hetgeen het makkelijk zal maken om hier eens een lange
wandeling te maken, volgende zomer?
Als we onze boodschappen doen lezen we in een krant dat de
hemel zich wolklenloos zal aandienen.We
rijden toch door richting Zweden en afhankelijk van het weer in de komende
dagen zullen we beslissen welke richting we uitgaan.Nelly droomt nog van haar tweedehands boekenwinkeltje en mocht het blijven regenen zou ze daar graag nog eens
een bezoekje willen brengen, anders rijden we langs de Westkust naar
Denemarken.
Het is niet makkelijk om snelheid te maken in Noorwegen, de
wegen zijn smal en de maximumsnelheid varieert van 50 tot 80 km/h.
We kennen Arvika al en willen daar nog eens gaan overnachten
op de kade waar we eerder gaan lopen zijn door het lawaai van jongeren in het
weekend.
We komen na 20u30 aan.Het is zeer rustig.We staan alleen aan het grote meer.Wolkenloos met een mooie sterrenhemel.Dat belooft voor morgen!