Bikkel onze jachthond


Ik wil nu niet blijven zagen over ratten en zo… en ik geef toe dat dat van die rood-witte vlag en zingen van Rood en wit RAFC en zo, dat dat een beetje overdreven is. Als ik mijn konijnen eten ga geven, ga ik gewoon als een dief in de nacht, met mijn pillampke (dat verhaal is dus wel waar) en met onze hond Bikkel.
Nu mag ik ‘wel’ een redelijk fanatieke Antwerp-supporter zijn geweest , maar Bikkel is nu niet direct een ‘Rood-witte hond’… maar toch….
Deze morgen weer zo’n joekel van een rat… geen collors of zo, maar wel verschrikkelijk uitdagend zat die daar naast Sam (ons kleinste konijntje) te wachten op eten… ik geef dat beest daar een mep ‘van m’n kan niet meer’… die rat vliegt tegen de rand van ’t kot, schiet op een loop naar beneden, wringt zich tussen de tralies naar buiten… hihihi… waar Bikkel haar grommend staat op te wachten… Die rat scheert rakelings langs onze Bikkel en hij daarachteraan… Scherpe bocht naar links, richting struiken… Bikkel, als een volleerde jachthond, snijdt haar de pas af… scherpe draai naar rechts… Bikkel heeft haar vast… de rat maakt een spiraalbeweging en rukt zich los en vlucht richting bloembakken… Bikkel kan haar nog één maal bijten (denk ik) en de rat verdwijnt achter de klimop… waar Bikkel ‘de jachthond’… de schrik van alle ratten… nog een hele poos de wacht blijft houden…





















