Gedichtendag

De winter is in 't land
veel te koud voor buiten
verkouden
hoesten en niezen
snotteren
 
De winter is in 't land
Lekker warm binnen blijven
dekentje
op de canapé
uitzieken
 
De winter is in 't land
buiten koud maar binnen warm
koortsig aftellen
naar de zomer
ongeduldig

Om voortaan een onderscheid te maken tussen m'n schrijfseltjes en mijn kritische blik op de maatschappij , heb ik een nieuw blog aangemaakt.
Klik op de foto en neem al eens een eerste kijkje.
 

Actie, reactie, vrije meningsuiting, belediging, persvrijheid, provocaties, vrijheid van godsdienst, fundamentalisme, links, rechts, respect, haat, democratie, dictatuur, gastvrij, xenofoob, autochtonen, allochtonen, verdraagzaamheid, racisme, vredelievend, agressie, slachtoffers, daders, vrede, oorlog, beschaving, terreur...

VRIJHEID STOPT WAAR DIE VAN EEN ANDER WORDT BEDREIGD!!

NEEN, IK BEN NIET CHARLIE OF AHMED!!

Met alle respect voor de families van de slachtoffers!

Stoppen met roken
een fluitje van een cent
het was beloofd en afgesproken
want ik ben een echte vent.
 
13 Jaar geleden al
de allerlaatste trek
dan 't pakje bij het afval
en hoesten als en gek.
 
Vandaag de dag
voel ik mij beter dan weleer
want roken was een aanslag
op de gezondheid en zoveel meer
 
Ik loop nu als de beste
en fiets ik op en neer
aan alle stoppers het allerbeste
dus STOP ER MEE mevrouw, meneer.

En daar stond ik dan, zo 's morgens vroeg
te wachten op een bus
in de regen, tegen de wind
geen schuilhok of geen afdak
met de voeten in het natte gras
te turen in de verte, tegen al die autolichten.
 
Het busje komt dus helemaal niet zo
kletsnat tot op het vel
eerst geduldig dan steeds minder
heel veel bussen die passeerden
maar geen enkele was geschikt 
en de tijd gaat traag, als je in de regen staat.
 
Uiteindelijk komt er een andere bus
die brengt me toch een eind op weg
de regen valt nog en wind nog meer
maar 'k zit al droog en lekker warm
te laat op 't werk, but who cares
straks wat biertjes proeven met de mannen.
 
Dat biertje met de mannen maakt alles wel weer goed
een goeie stout tegen het snot
een specialeke voor wat troost
en een abdijke voor de smaak
en buiten wordt het straks toch droog
en de bus... 't ja... die kan me dan wel wat!

Weldra is 't weer kerst
het feest van vrede en verdraagzaamheid.
 
Maar haat en nijd zijn nooit ver weg
oorlog, opstand, hongersnood
en het milieu gaat naar de knoppen.
 
Weldra is 't weer kerst
het feest van vrede en verdraagzaamheid.
 
Maar echt samen leven doen we niet
we staken en betogen, of juist niet
politiekers doen willens nillens toch hun zin.
 
Weldra is 't weer kerst
het feest van vrede en verdraagzaamheid.
 
Zelfs onder buren of familie
de collega's en onze vreemde medemens
heerst er onbehagen en heel wat onbegrip.
 
Weldra is 't weer kerst
het feest van vrede en verdraagzaamheid.
 
Maar kunnen we nu eindelijk eens luisteren
met wederzijds respect en veel welwillendheid
om verdraagzaam en in vrede met z'n allen samen te zijn?

Lekkere biertjes... Leuke brouwerij.

klik op de foto om de side te bezoeken, maak kennis en geniet.

Later als ik groot zal zijn
laat ik de zorgen voor wat ze zijn
geniet ik alle dagen van het kleine
maar zeker ook van al het fijne
 
Later als ik groot zal zijn
vind ik het leven nog steeds fijn
de zorgen zijn voor later
als ik oud ben of nog later
 
Later als ik groot geworden ben
blijf ik spelen en springen als ik ren
het kind in mij mag nooit verdwijnen
maar moet met 't groeien nog verfijnen.

't Is buiten grijs en somber
de herfst is voorbij
de winter is nu aangebroken
met veel te korte dagen
en veel te lange nachten.
nauwelijks is de zon te zien
veel daglicht staat ons niet te wachten.
 
Liever zit ik binnen
lezend in een boek
lekker warm aan de haard
knetterend vuurtje
warme koffie
en een dekentje om me heen
met heerlijke warme pantoffels aan.
 
's Morgens geen zin om op te staan
en 's avonds wil ik nog niet slapen gaan
we hebben haast geen dag gehad
dan maar genieten van de nacht
met een winters donker biertje
en een stukje abdijen kaas
gezelligheid moet je echt wel zelf maken.
 
Wachtend op de lente
die zeker komen gaat
cocoonen we de winter door
gezellig met ons twee
plannen makend voor de tuin
met bloemen en met planten
en kwakende kikkers aan de vijverkant
 
Hunkerend naar wat zonneschijn
verlangend naar de zomer
terug warmte om ons heen
en vogels in de lucht
weer buiten spelen met de kids
of luieren in de zon
maar God bepaald het tempo der seizoenen.

NEEN, niet BDW, met zijn provocerende politiestad, heeft het vandaag rustig gehouden, maar wel (de door velen gehate) vakbonden. ZIJ hebben de orde in eigen rangen behouden, door tijdig hooligans en andere relschoppers te verwijderen, door (al dan niet dronken) heethoofden in toom te houden.

Ik weet dat niet iedereen het met mij eens is, maar dankzij de moed en inzet van vele vakbondsdelegees en ander -militanten, die wèl al vroeg uit de veren waren en géén extra dagje verlof hebben genomen, voel ik tenminste dat men niet zomaar ONZE sociale zekerheid kunnen en zullen afnemen.

Spijtig dat er zovelen rondom mij dat niet begrijpen.

En waarom ik dan zelf niet mee gestaakt heb?.... Wel, daar heb ik zo mijn persoonlijke reden voor.

Wat is het toch fijn om grootouder te zijn...
Om de kleinkinderen te zien opgroeien; van niets tot stappen en de eerste woordjes. Alles op amper één jaar tijd.
Al die kleine mensjes met hun eigen kleine karaktertjes.
Lief zijn ze - elk op hun eigen manier - maar steeds op zoek naar de grenzen van het mogen en het kunnen.
Opstandig als ze iets niet krijgen, maar o zo dankbaar om wat aandacht en wat troost.
Voor hen is Zwarte Piet nog gewoon een gekke man met leuke kleren en zotte streken.
Voor hen is de Sint een vreemde man met witte baard, een meisjesjurk en een lange gouden stok met zo'n rare krul erin.
 
Wat is het toch fijn om grootouder te zijn...
Om die kleine gasten op schoot te hebben en verhaaltjes te verzinnen.
Want voor je 't weet, zijn ze groot en zelfstandig met een eigen visie over 't leven.
Elk kind heeft z'n eigen wereld en 't is spannend om die samen te ontdekken en er intens van te genieten.
Samen spelen op de mat of in een zelfgemaakte tent... achter de zetels of onder tafel... de wereld van zo'n kind is 'alles' om zich heen.
Het is toch schitterend om mee te verdwijnen in die dimensie van ingebeelde dingen en onbestaande wezens.
Samen rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan.
 
Wat is het toch fijn om grootouder te zijn...
Ook al doet 's avonds het oude lijf toch zo veel pijn...
Al slingert er nog overal speelgoed in huis, als ze eindelijk naar huis toe zijn...
Dan zak je toch heerlijk onderuit in je eigen luie stoel...
Heel erg moe maar vooral zeer te vrede... nagenietend van alweer zo'n fijne dag...
Met dank aan de ouders, omdat wij weer zo volop grootouder mochten zijn...
Maar vooral dankbaar voor de liefde van de kids...