Archief

De nachtelijke uren
Lijken eeuwig te duren
Maar het wordt al heel snel dag
En dan moeten we weer aan de slag

De nachtelijke uren
Blijven niet eeuwig duren
Maar brengen rust en geborgenheid
Bekomen van de dagelijkse bezorgdheid

Piekeren
Is de verkeerde kant op fantaseren
Geef kabouters en elfen
Weer een plaatsje in je fantasieën
Laat het licht weer schijnen
Verban duivels en demonen
En geniet van de nachtelijke duisternis
Om hoop en vreugde weer een kans te geven
En alleen nog in de juiste richting te fantaseren …
Laat het piekeren maar aan negatievellingen.

La vita è bella
Het leven is mooi
Spannend, onvoorspelbaar
Vol verrassingen en ondoorgrondelijk.

Maar ’t leven kan ook hard zijn
Zwaar om dragen
Een sleur, eentonig
Vervelend en onvoorspelbaar.

La vita è bella
Als je van het leven houdt
Met voldoende variatie
En eentonigheid vermijdt.

Maar ’t leven komt zoals het komt
Je hebt er geen vat op
Het legt beslag op je
En gijzelt je.

La vita è bella
Alleen als je positief bent
Flexibel en optimistisch
Open en vol verwondering.

Alleen dan is het leven
Waard om te beleven
Alleen en dan alleen is
‘La vita bella’

Op de dag dat mensen verjaren
dat je die mensen van harte geluk wenst
met kussen, cadeautjes en bloemen
en samen met familie en vrienden
een heerlijk feest beleeft …

op een dag dat je geniet van het mooie weer
lekker lui in je stoel in de schaduw van de zon
met een leuk of een spannend boek
rust en stilte, alleen de wind
zen, en met je eigen zelf …

op de dag dat kennissen in het huwelijk stappen
een liefdevolle toekomst tegemoet
je deel mag nemen aan de festiviteiten
met je mooiste kleren aan
naar het feestmaal en het avondbal …

op zo’n dag sterven in stilte vrienden of familie
voor hen is het leven voorgoed voorbij
we zullen hen zeker missen
maar voor ons gaat het leven verder
alsof er geen einde aan komt …

Slaap eeuwig zacht lieve dierbaren
wij hadden nog graag met jullie verder gefeest
maar aan alles komt een eind
behalve aan onze innige band
die was, is en zal altijd blijven.

Grijs en rimpels hier en daar
hangbuikje, slechte tanden, hardhorend en bijziend
en de haren dunnen uit
maagzweren met chronische slokdarmontsteking
slechte ruggenwervels, restless leg syndroom
onrustig, niet genietend, voortdurend afwezig en verward
vergeetachtig en dromerig
met de gedachten heel ver weg
angstig om wat onverwacht nog komen kan
ongeduldig, humeurig en kort van stof
oververmoeid, maar toch nog heel veel goesting
maar vooral dorstig om rust en stilte
opvallende nostalgie naar die onbezorgde kinderjaren.

Is dat nu gewoon oud worden of de gevolgen van teveel stress?

Positief
Negatief
Alles is zo relatief!

Optimisme
Pessimisme
Of gewoon realisme?

Geloof
Ongeloog
Is’ t allemaal bijgeloof?

Egoïsme
Humanisme
Of opportunisme?

’t alles des mensen
Wat we ook wensen
Of elkaar verwensen!

Wanneer ik later groot zal zijn
word ik cowboy of indiaan
brandweerman of wel soldaat
misschien wel poortensluiter van de Zoo.

Wanneer ik later groot zal zijn
word ik koning van de Galliërs
ik ben Belg en dus dapper
Julius Caesar zei het al.

Wanneer ik later groot zal zijn
word ik priester op de barricades
voor vrijheid, gelijkheid en solidariteit
dat worden mijn idealen voor eeuwig en altijd.

Maar wanneer ik later groot geworden ben
doe ik het allemaal wat kalmer aan
moe van al dat strijdgewoel
maar ‘mijn’ vader is ‘echt’ soldaat … echt waar.

Later als ik oud zal zijn
zal ik dan nog helder zijn
of moe en verbitterd
teleurgesteld
het leven beu
wachtend op het eind?

Later als ik oud zal zijn
wil ik nog bij de pinken zijn
energiek met volle moed
vol goesting
om wat nog komen zal
een toekomst voor de boeg!

Later als ik oud zal zijn
zal ik denken dat ik nog helder ben
wel moe maar niet verbitterd
voldaan
om wat ik wel goed heb gedaan
trots met opgeheven hoofd.

Ooit had ik een roeping
luid en duidelijk
ik wou wel
maar gehoorzaamde niet
en ging mijn eigen weg
volgde verkeerde idealen
evolueerde tot de mens die ik nu ben
sceptisch, kritisch; een weegschaal op en top
zelfzeker, maar vanbinnen heel onzeker
optimistisch … emotioneel
en ‘k kan de mensen om me heen niet missen
ik hou van iedereen
echt haten is me vreemd
maar ’t wordt zo evident
allemaal zo heel gewoon
alsof ik Petrus ben, de rots
maar ‘k ben zwak, gewoon een mens
beperkt en gevoelig
had ik maar naar mijn roeping geluisterd …
maar dan was ik niet de mens wie ik nu ben.

slapeloos,
onrustig,
slecht gevoel,
twijfels,
onbegrepen,
er licht een grote knoop in mijn maag!
waarom lijkt alles zo evident?
is alles dan zo normaal?
ben ik dan zo naïef?

naïef dat ben ik zeker!
maar normaal is dat toch niet!
en evident al helemaal niet!
vandaar die knoop in mijn maag.
want onbegrepen,
vol twijfels
en slechte gevoelens
ongerust
dus slapeloos.