Vrijdag 24 augustus 2007
foto
fotografie:cornelia ettl |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:56
Vrijdag 24 augustus 2007
slaap maar
|
slaap maar ik zal over
je waken
sluit de ogen
deze nacht
ik hou
de dromen buiten
die je blijkbaar
verwacht
ik blaas over
je kwetsbaar gezicht
alleen mijn tederheid
zal je raken:
zuiver en licht
van gewicht
|
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:54
Vrijdag 24 augustus 2007
foto
fotografie: cornelia ettl |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:52
Vrijdag 24 augustus 2007
foto
|
fotografie: cornelia ettl |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:49
Vrijdag 24 augustus 2007
ditten en datten
te pas en te onpas draait mijn mallemolen rond niet zomaar of afgepast nee zo, ja zo onbepaald hevig, zoals ik altijd vond maar nu gaat het gericht weliswaar buiten zicht en ongekunsteld maar minder beladen als een gang van minder innerlijk verraden ach, wij componeren wat af zo hersenloos vaak denken is een beerput van borrelend gekwaak soms stuivend omhoog naar dwarrelend gelaak ditten en datten over weten dat ik loog en kwijlend katten in zinloos gekraak begrijp ik het wel dat komt wat komt ben ik dat die dit gebral zo maar opsomt ja, dat ben ik en u trouwens ook zag geen verschil toen ik even aan u rook |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:15
Vrijdag 24 augustus 2007
foto
fotografie: cornelia ettl |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:13
Vrijdag 24 augustus 2007
zwarte mantel
gebogen leunt zij voorover, de zwijgende zwarte mantel het hoofd door ellebogen gedragen om de Geest middels deze menselijke pilaren naar bezieling te vragen de houding bidt in geborgen vuur doch ook in deemoed geknield teneinde de beklijfde levensdorst te laven |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:11
Vrijdag 24 augustus 2007
gebroken spiegel
het gaat mij niet aan dat jij zo droomt of vleugels ziet op voorbijtrekkende woorden waar jouw schaduw de geest omzoomt en de weg slechts één richting kent die de spiegel doorboorde |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:08
Vrijdag 24 augustus 2007
carnaval des visages
ik schraap mijn masker af deze dagen het bestaat uit vele menselijke lagen die soms mijzelf een glimlach schenken of verkrampt mijn verdriet dragen maar ook rimpels men zegt van het denken als ik mij tenslotte voor de ander kwetsbaar weet blijkt ieder zich inmiddels te hebben verkleed |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:07
Vrijdag 24 augustus 2007
als jij
als jij door het raam kijkt ontspruit daar verwachting als ik het glas bekijk is het beslagen de hoop is verleden het heden zoekt naar achting om de leegte te dragen |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:06
Vrijdag 24 augustus 2007
de levende moeder
gelijk aan mij geraakt de aarde in alle sferen zo bezwangerd uit ondermaanse maagdelijkheid geraakt stof bevrucht in de levende moeder vaak is dit een moment als alle jaren waar we intens naar uitstaren nog zuchtend in de barenswee mag ik, de mens, opnieuw en vertederd de verduistering uitvaren |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:04
Vrijdag 24 augustus 2007
heb mij lief
heb mij lief vertrouw mij toch ik weet het zijn woorden diep en ver verborgen huilt je kind ze wilden het vermoorden het gemis is jouw levensweg eeuwig zoekend naar dat verduisterd licht telkens weer die ongelijke strijd en telkens weer gezwicht |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:52
Vrijdag 24 augustus 2007
in perspectief
reikt de hemel nog ver als mijn ziel even wordt gekend door de glans van reflectie of zie ik slechts mijn ego in vermeende perfectie ik word gewaar van mijn gevoel daar vertelt de stilte wat ik bedoel |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:50
Vrijdag 24 augustus 2007
eenakter
ik schuif langzaam de gordijnen toe en sluit de wereld buiten zie nog even het licht van een lantaarn dat zacht schijnt door mijn ruiten de eenzame schemerlamp in de hoek werpt schaduwen op de muren als decor van mijn eenakter waarvan ik nog niet weet hoelang mijn monoloog zal duren ik fluister woorden op dit wazig toneel verbeeld mij een groot gehoor met wie ik mijn optreden deel ** ich lebe den Traum von Eden Quelle der strömende Liebe er lässt mich im Heute leben sehe die unverkennbare Schönheit komm folge mir zu der lächelnden Fröhlichkeit ** hier stokt mijn stem en voel de lege kamer het doek was al eerder gevallen toen zij vertrok naar hem |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:49
Vrijdag 24 augustus 2007
sterven bij leven
als een dichter sterft bij leven heeft de ebbe zich te vroeg doorgezet en verschraalt het kunstig zinnenweven tot knopen van een versleten letternet hij teert slechts op zijn scheppend verleden dat stilaan zo zijn glans verliest een poëet dient tot de dood zijn rijmen te smeden: een onvoltooid vers is waar hij voor kiest |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:48
Vrijdag 24 augustus 2007
die fiereheit (iegene taole)
ut is stille in diese nagte veur mie sterfe ene mensch in verslete kragte mee durfe siede ghie die doot anne ghie bluuf immer dich selfe unne werme ende fiere manne oltiet praot ghie mee dene laghe so gul ende sterreck in't fandaoge ende surge ghie feur haore sigtbaore piene tu draoge |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:48
Vrijdag 24 augustus 2007
voel je me nog
vergaat mijn zwakte voor jou zieltogend in mistig allure vlucht jij weer ver weg naar woelige innerlijke oorden waar pijnlijke zuchten mij sturen en prille zachtheid vermoorden voel jij me nog mijn verre lieve ik was het toch die je wilde gerieven zo ga ik weer een stille weg zoekend naar mijn verloren deel struikelend over droge tranen stikkend als in een slangenkeel voel jij me nog mijn verre lieve ik was het toch die je wilde gerieven ik slenter door oneindige lanen wilgen treuren mij in koor toe waar elke boom de smart vergroot en mij uitput tot stervens moe voel jij me nog mijn verre lieve ik was het toch die je wilde gerieven |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:47
Vrijdag 24 augustus 2007
letters voegen
ik voeg letters aan elkaar om mijn brein te verlichten soms heet dat schrijvend dichten of zo maar, een sprekend gebaar ik wil ze met leven bezielen opdat ze in woorden worden geboren scheppen in een beeld van schitterende eigenheid ik wil hen, met schoonheid toebedeeld, in gemeenschap bekoren vaak valt mij de gedachte te binnen was ik het wel die dit schreef heb dat niet alleen kunnen verzinnen zou er iets meer zijn dat mij dreef |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:44
Vrijdag 24 augustus 2007
het licht gaat uit
zwart ontleent zijn kracht aan een duistere macht het ontbreken van helder licht heeft mij naar binnen gericht de avond is zeer nabij de geest van de nacht aan zijn zij |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:43
Vrijdag 24 augustus 2007
jij en ik
jij streelt speels, raakt mij amper aan in de palm van mijn hand de intentie is diep en voelbaar de warmte die ons beiden overmant |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:40