Naar de inhoud

Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1a

akke.beakke.be
Vrijdag 24 augustus 2007

midden in de nacht



ik was nog jong
althans zo is mij verteld
dat ik reeds zong
in stille gedachten
dat ik al vroeg
werd gekweld
door wijsgerig smachten

nog steeds kijk ik
midden in de nacht
diep in het heelal
en stel mijzelf de vraag
wie heeft dit zo bedacht

het houdt mij bescheiden
omdat welk antwoord ook
mij nooit bevredigen zal

 

Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 17:30
Vrijdag 24 augustus 2007

de verleiding



niet dat ik zoveel
luidop in woorden zei
of zo mannelijk
aandacht trok
neen, ze zag me
zoog me naar haar toe
als aasgier
met grijpende klauwen
 
mijn weerstand
was snel gebroken
alsof die er ooit was
toen haar aanwezigheid
als een paraplu
mij overdekte
en ik bij voorbaat
verzoop in een
omgekeerd bassin
 
 
zweetdruppels
vertaalden mijn driften
ontmand in kracht
bemand in zaadstuwende
orkanen
ik was verslagen
zonder dat zij een zucht
tot mij richtte
ze wenkte slechts
met dwingende ogen
 

ondergedompeld
in blinde passie
vergat ik de nacht
de morgen
en mijzelf
 
 
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 17:29
Vrijdag 24 augustus 2007

op zijn tijd



op zijn tijd
wind ik het op
als ik dat niet doe
staat mijn of jouw tijd stil
of slechts die van mij
het is dan geen strop
 
ik hou van stilstaan
en ontspannen veren
het hoort bij mijn levensweg
vertoeven in verstilde sferen
liefst in de schaduw
van een beukenheg
 
daar op die oude bank
open ik de kast
met grote en kleine wijzer 
maar heb geen zin
de komende uren
te spannen
 
ik klap hem dicht
wil de toekomst
het liefst verbannen
 
 
 

Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 17:01
Vrijdag 24 augustus 2007

het ijzer spoorde
   
corner  

 
 
te laat vertrok ik
naar Salzburgerland
het ijzer spoorde wel
maar ik minder
 
verregend besteeg
deze verlopen persoon
een verkleurde bankenrij
waar vrouwen
tassen vol met nutteloze zaken
het zittend landschap
hadden veroverd
 
ze keken me minzaam aan
en vloekend nam ik plaats
bij de schuifdeuren
die de reis deden aanvangen
en besluiten
 
ja und nein maar meer ja,
de inzet van het gekrakeel,
het was ook niet belangrijk
de reis ging naar huis;
terend op een dagtrip
 
ze hadden een gepasseerd doel
zag al in de verte
mijn bestemming naderen
het was nog een stip
 
had ik dan toch even
dat aangesloten gevoel
met dat volgestapeld plastic
het is er bij horen
wat ik zo bedoel




Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:59
Vrijdag 24 augustus 2007

ditten en datten



te pas en te onpas
draait mijn mallemolen rond
niet zomaar
of afgepast
nee zo, ja zo onbepaald
hevig, zoals ik altijd vond

maar nu gaat het gericht
weliswaar buiten zicht
en ongekunsteld
maar minder beladen
als een gang van minder
innerlijk verraden

ach, wij componeren wat af
zo hersenloos vaak
denken is een beerput
van borrelend gekwaak
soms stuivend omhoog
naar dwarrelend gelaak
ditten en datten
over weten dat ik loog
en kwijlend katten
in zinloos gekraak

begrijp ik het wel
dat komt wat komt
ben ik dat
die dit gebral
zo maar opsomt
ja, dat ben ik
en u trouwens ook
zag geen verschil
toen ik even aan u rook



Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:15
Vrijdag 24 augustus 2007

carnaval des visages


ik schraap
mijn masker af
deze dagen


het bestaat uit
vele menselijke lagen


die soms mijzelf
een glimlach schenken
of verkrampt
mijn verdriet dragen


maar ook rimpels
men zegt van het denken


als ik mij tenslotte
voor de ander
kwetsbaar weet
blijkt ieder zich
inmiddels te hebben
verkleed


Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:07
Vrijdag 24 augustus 2007

de levende moeder


gelijk aan mij
geraakt de aarde
in alle sferen
zo bezwangerd


uit ondermaanse
maagdelijkheid
geraakt stof bevrucht
in de levende moeder


vaak is dit
een moment
als alle jaren
waar we intens
naar uitstaren


nog zuchtend
in de barenswee
mag ik, de mens,
opnieuw en vertederd
de verduistering
uitvaren


Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 16:04
Vrijdag 24 augustus 2007

eenakter


ik schuif langzaam de gordijnen toe
en sluit de wereld buiten
zie nog even het licht van een lantaarn
dat zacht schijnt door mijn ruiten


de eenzame schemerlamp in de hoek
werpt schaduwen op de muren
als decor van mijn eenakter
waarvan ik nog niet weet
hoelang mijn monoloog zal duren


ik fluister woorden
op dit wazig toneel
verbeeld mij een groot gehoor
met wie ik mijn optreden deel

**

ich lebe den Traum von Eden
Quelle der strömende Liebe
er lässt mich im Heute leben
sehe die unverkennbare Schönheit
komm folge mir zu der
lächelnden Fröhlichkeit

**


hier stokt mijn stem
en voel de lege kamer
het doek was al eerder gevallen
toen zij vertrok naar hem



Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:49
Vrijdag 24 augustus 2007

sterven bij leven


als een dichter sterft bij leven
heeft de ebbe zich te vroeg doorgezet
en verschraalt het kunstig zinnenweven
tot knopen van een versleten letternet

hij teert slechts op zijn scheppend verleden
dat stilaan zo zijn glans verliest
een poëet dient tot de dood zijn rijmen te smeden:
een onvoltooid vers is waar hij voor kiest

Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:48
Vrijdag 24 augustus 2007

die fiereheit (iegene taole)



ut is stille
in diese nagte
veur mie sterfe
ene mensch
in verslete kragte

mee durfe siede ghie
die doot anne
ghie bluuf immer
dich selfe
unne werme ende
fiere manne

oltiet praot ghie
mee dene laghe
so gul ende sterreck
in't fandaoge
ende surge ghie feur
haore sigtbaore piene
tu draoge

Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:48

Meer van Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1a

↑ Terug naar de berichten