Naar de inhoud

Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1a

akke.beakke.be

Het Collectaneum van een Mens --Deel 3 Finale

Het Collectaneum van een mens

Deel 3: FINALE

 



 

3. FINALE

overgave
mooi
doch zwaar
aan het ritme
van het leven
kent geen maar
slechts beleven


als ik daar op
kan vertrouwen
en niet
door de waan
word bestoven
pas dan ben
ik in staat
te geloven

pas dan --onbekende psalm--

pas dan
als Gij mijn verweerde hand;
gerimpeld
met aderen beslagen
ontvangt
in de rust van uw schoot
aanvaardt
Gij mijn zware dagen



As icke meuge sterfe
Ick sieje aol werumme
Ende sie freugt ende piene
In haort en lieve geprieme

Icke denke me smarte
Miene lieve von haorte
Sie gaf mie surrig en de werme
Icke danke dich so gerne

So mien jung, moei kieke
Ungelieke en so rieke
t'is recht unne gaeve
Hunne siele te laeven

Miene friende, o so tere
Gelieke vao ende mien mude
Maoke mien so mere
Icke sou so gere die lefe kere

As icke meuge sterfe
Ende alle werumme sie
Laeve mie die stille
Gelieke die dode die ruste wille

Waor dan bluuve die piene
In haort ende lief de miene
Icke groete dich sere
Mien al lieve, so tere

Julius: Vitanova hfdst 1 vers 5

ik wens 'n nieuwe lente
dat de winter sterve
vivat gladiolus
opdat u die erve (5)





Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 00:00

Oratorium van de homo sapiens

 
 
 
ik spreek over de mens
Andro de Geworpene
hij ontwaarde licht
onbekend met een
gekozen of bewuste wens,
gevallen als een wicht


oh, Andro, jij wordt een held
jij bevecht het leven
maar wordt door het heilig sterven
uiteindelijk geveld


bevrucht door genot
en drijvende in een vrouw
totdat de natuur besloot
over een verkrampende dauw
en Andro zo wezenbloot
in een armzalig heldendom goot


oh, Andro, jij wordt een held
jij bevecht het leven
maar wordt door het heilig sterven
uiteindelijk geveld


zie hier, de Geworpene
willoos, door driften
voortgedreven
om een weg te gaan langs
zogende borsten
en beschermende handen
uit het eeuwig niets
tot een stoffelijk lijf geweven


oh, Andro, jij wordt een held
jij bevecht het leven
maar wordt door het heilig sterven
uiteindelijk geveld


als jij dan, tot denken
veroordeeld wordt
tot het slagveld
van goed en kwaad
van licht en donker
en voortplantend zaad,
kruis jij de degens
splijt jij je eigen
en andermans ziel
al doorzeefd met
vermeende levensraad


oh, Andro, jij wordt een held
jij bevecht het leven
maar wordt door het heilig sterven
uiteindelijk geveld


stuurloos voortdaverend
gezadeld op het paard
van de vrije wil
door het Opperwezen
ongevraagd geaard
groeit jouw heldendom
door onstuimig hartenleed
en afstervende ledematen
soms tot een kunst,
verheven of fijnbesnaard


oh, Andro, jij wordt een held
jij bevecht het leven
maar wordt door het heilig sterven
uiteindelijk geveld


ik aanschouw jou, Andro
nu als lijk uitgestreken,
de handen gekruist,
in een ongelijke strijd
het leven verloren,
gevochten voor de vrije
doodgeboren keus
hoe kan jouw dood
mij nu zo bekoren


oh, Andro, jij wordt een held
jij bevecht het leven
maar wordt door het heilig sterven
uiteindelijk geveld


zie hier de held, jij Andro
met open ogen gestreden
en het stervend leven
overwonnen en beleden
held, jij was mens
zo maar van uit de eeuwigheid
zo maar even


oh, Andro, jij wordt een held
jij bevecht het leven
maar wordt door het heilig sterven
uiteindelijk geveld





Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 00:00

Meer van Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1a

↑ Terug naar de berichten