Donderdag 16 augustus 2007
Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 3
|
Het Collectaneum van een Mens Deel 2: INTERBELLUM (3)
|
paragraaf 3 soms ben ik alleen en heb dan even niets met dat of jou of het moet de eenzaamheid zijn wanneer ik lijd aan het leven een niet te vatten rouw *ik hou van rode gladiolen* ook midden op een zomerse dag ween ik mijn donkere wolken gevoelens die niets anders doen als in mijn lijf steken met plots verschijnende dolken * ik hou van gladiolen: met rode of witte bloem* als lijkt dat ik mijn grip verlies en het zicht versmalt tot een leeg verhaal wat houdt mij dan nog hier vertel het mij, in mijn eigen taal * ik hou van rode gladiolen* ik weet men heeft mij lief, afwisselend bezongen, is dat nu het geluksgerief waarnaar ik schreeuwde met mijn geboortelongen * soms zijn er witte, vind ik ook mooi* nee, reeds toen blies ik al "the last post" het blijft wachten op de willekeur totdat ook op mijn afscheid wordt getoost *ik hou van gladiolen: kan rood maar ook wit gekleurd* Julius: Vitanova hfdst 2 vers 1 keer u niet om mijn waarde als u zich achterwaarts zou voortbewegen ook dan ziet u niet wat achter u geschiedt u kunt immers niet alles kennen en dat is een grote zegen (1) door de muziek van het hart, de "ouverture" van de ziel, waarbij zinnensnaren trillen en ik ver weg kan zien heb ik niet te willen als een draaiend wiel met zoemende tonen en zilverglanzende spaken ga ik door het heelal zonder van mijn plaats te geraken begeleid door schone klanken van een engelenpartituur raakt dit het wonderlijke leven aan zijn zuivere flanken een rilling van gelukzaligheid in de eeuwigheid van even Julius: Vitanova hfdst 1 vers 7 hoop de hoop op tot een sterk verlangen uw oor hoort vanzelf vreugdevolle gezangen (7) lief heb ik, jullie mijn lieven voel ik strooi mij uit om jullie te gerieven zacht gefluister een tedere kus met gloeiend hart in het andante van mijn lied zweef ik omhoog naar vluchtige wolken en bemin het zachte dat ik aldoor zoek maar niet vind: ik ben niet bij machte Julius: Vitanova hfdst 1 vers 7 een leven zonder compassie vertraagt uw tred naar genade verheft uw hoofd en leg uw zorgen in de onderste lade (9) |
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 00:00
