Kuringen.

Enkele dagen terug schreef ik dat ik bij toeval in kennis werd gebracht dat ik mede-eigenaar ben van 'n stuk grond van ocharme 450 m². We zijn met 59. Intussen had ik al uitgevogeld hoe het juist zat, mijn betovergrootvader Henricus Meuris zou de eigenaar zijn geweest. Nu heb ik hier ook formeel de bevestiging van gekregen. Henricus Meuris is in dienst geweest van Prins de Merode, heer van het kasteel van Pietersheim. Henricus zou dat stuk grond op de Waterstraat ontvangen hebben van de Prins als dank voor bewezen diensten. 

Maar dit verslag gaat over vandaag. Een mens moet zich toch veelvuldig omkleden. Dat begon vanmorgen met gewone stadskledij om naar de bakker te gaan, dan andere kledij om te gaan fietsen. In de namiddag trok ik dan weer mijn werkkledij aan om wat in de tuin te werken om tenslotte na 'n warme douche, weer mijn stadskledij aan te trekken. 

Tja, de goesting om te fietsen, zelfs met 4 bfr, dat blijft. Gezien ik deze voormiddag had uitgekozen om 'n rit te maken, kon die wind mij niet echt verontrusten. Echt ver wilde ik niet gaan en bij het terugkeren zou ik doorheen Hochter Bampd rijden, beschut voor de wind. 

Ik vertrok via La Butte aux Bois in Neerharen om vervolgens via Rekem het vernieuwd fietspad te nemen richting Opgrimbie. Vervolgens fietste ik naar het centrum van Mechelen a/d Maas om aan het gemeentehuis, rechts af te slaan, de Dokter Haubenlaan in. Eens het centrum terug buiten en de passage over de kanaalbrug, ben je zo in het dorp Kotem. Je kunt daar 'n heel eind langs de Maas fietsen. In het dorp heb je enkele bezienswaardigheden, oa. de oorlogstank en verschillende kapelletjes. Dit is de O.L.Vrouw van Banneuxkapel, gebouwd in 1946 door Zjoke Milissen als dankbaarheid voor verkregen gunsten. 

Ook in Kotem staat er 'n bord dat de legende vertelt van de "Duvelskoel". Daarna kom je in Uikhoven om daarna via Herbricht en Hochter Bampd uit te komen in Smeermaas. Ook vandaag stond er weer 'n groep sportievelingen te wachten om de Maas op te varen met 'n kajak. 

Dat was het weer voor vandaag. Mogelijk nog wat blogbezoekjes afleggen en daarna gaat het met de benen omhoog, genieten van 'n rustige vrijdagavond. 

Vanmorgen ben ik fris en monter uit bed gestapt, eigenlijk onverhoopt. Na al dat werk van gisteren - daarnaast had ik ook nog mijn gazon afgereden en mijn druivenranken bijgesnoeid - had ik gevreesd voor 'n moeilijke dag. Maar niets daarvan, de conditie is blijkbaar goed. 

Vandaag had ik 'n vrijgeleide om al in de voormiddag te vertrekken voor mijn fietstocht, het inspireerde mij tot 'n 100-plusrit. Het doel van vandaag was Meeuwen en meer bepaald, Aen de Bullenschool, 'n graag geziene stopplaats voor fietsers. Natuurlijk was ik er mij van bewust dat er 'n stevige wind zou opsteken vandaag, 4 bfr. uit het ZW. Maar mijn route was zo gepland dat ik toch veel doorheen de bossen kon fietsen, goed beschut dus voor de wind. 

Ik vertrok via Gellik - Eigenbilzen - Zutendaal naar Genk en meer bepaald naar het Molenvijverpark. Daar moest ik die weg omhoog doen, je zou bijna zeggen: fietsen door de bomen. Wat verderop zag ik dat kleine monument. Ik ben er al dikwijls langs gefietst, maar vandaag pas viel het mij op. Het is 'n herinnering aan 'n gebeurtenis van 27/4/1942 tijdens WO II. 

Vervolgens fietste ik doorheen Waterschei, eerst langs de koolmijn en wat verderop langs het stadion van KRC. Het was gewoon mijn nrs. volgen vandaag, na nr. 33 tot bijna aan nr. 4. Aan de vijver in Meeuwen heb ik nog eerst mijn boterhammen opgegeten om wat verderop Aen de Bullenschool, wat extra energie te tanken. Nog steeds koffie - vlaai - cola voor 8,00 euro.  Terugrijden deed ik weer naar nr. 33 om vervolgens via nr. 34 'n andere lus te nemen naar Opglabbeek.  

Zo kwam ik langs restaurant De Slagmolen. Met de centen die ik op zak had, kon ik zelfs geen dessert betalen denk ik.  Vervolgens fietste ik naar het station van As. Daar nam ik de impulsieve beslissing om nog eens langs Lanklaar te fietsen, "fietsen over het water". In de krant stond recent geschreven dat je daar geen natte voeten meer krijgt bij het op- en afrijden van de pontonbrug. En inderdaad, het klopte. Vandaag waren er precies véél minder dagjestoeristen die de brug wilden verkennen. 

Tot slot kwam ik eerst nog doorheen Eisden, waar de naastliggende straat véél lager ligt dan het kanaal rechts (onder invloed van mijnverzakkingen) en dan door Kotem, oa. langs de O.L.Vrouw van Lourdeskapel uit 1962. Om mijn beoogde 100 km. vol te maken ben ik nog langs Herbricht en Neerharen gefietst om daar 'n 2de pauze te nemen. Bijna thuis zijnde, kon dat biertje wel smaken, mijn merk. 

Weer 'n ruim verslag, maar het was de moeite. En die wind, tja, ... al bij al zat er voldoende jus in de benen om niet stil te vallen. Morgen is het weer werken-dag thuis. De laatste restjes snoeisel opruimen en hier en daar nog 'n vergeten takje wegknippen. 

Vandaag was er niks mis met Strava, mijn app deed zijn werk zoals het zou moeten zijn. Wat er de voorbije dagen gebeurd is, "who knows". Het was mijn doel van vandaag, Strava uittesten. En wat is daar beter voor dan 'n kort fietstochtje ...?? 

Ik vertrok zoals zo dikwijls langs de Sandersweg met dat oogstrelend witte huis. Dan de Noorderbrug over om vervolgens weer langs kasteel Geusselt te fietsen. In Meerssen was ik al dikwijls aan die oude woning gepasseerd, vandaag ben ik er toch eens gestopt om 'n foto te maken. Iets verderop zie je dan die mooie muurschildering. 

Meerssen was in feite mijn verste punt, terugkeren deed ik oa. via Itteren met zijn Mariakapel, gebouwd in 1841. Daar zag ik ook watersporters op de Maas, dat moet verfrissend geweest zijn.  Na Itteren heb je Borgharen om tenslotte terug in Maastricht aan te komen. Het terras aan de Basin bij Lumière, zat redelijk vol. Het weer was dan ook goed.

Dat terrasje deed ik in Smeermaas, 'n nieuwe zaak aan de Maas. Het combineert hotel-restaurant-terras en je hebt er 'n mooi zicht op de Maas. Ik dronk er 'n Delirio van 0,3% alcohol. Een lekker fris biertje. 

Via Hochter Bampd en Neerharen raakte ik terug thuis waarna ik nog de ontknoping kon volgen van de Giro. Van Aert was weer 'n superknecht. 

Maar dit allemaal terijde, de voorbije dagen stonden in het teken van 'n geheim bezit. Mijn dochter had mij gewezen op het belang van de website www.myminfin. Daar kun je je eigendom bekijken. Groot was mijn verbazing toen ik ontdekte dat ik ook eigenaar ben van 1/224ste deel van ' stuk grond van amper 470 m². We zijn met 59 eigenaars, ofwel in blote eigendom of als vruchtgebruiker. Vaag had ik al in 1982 toen mijn grootmoeder stierf, iets meegekregen over dit stuk grond. Na 'n korte opzoeking blijkt dit 'n stuk grond geweest te zijn van mijn betovergrootvader Hendricus Meuris, geboren in 1816 en overleden in 1866. Al die tijd is dat stuk grond overgegaan op zijn vele nazaten. Op zich 'n spannend verhaal. 

Vandaag heb ik weer 'n mooie rit afgewerkt, alleen ... op technisch gebied is de rit weer de mist ingegaan. Voor de 2de dag op rij heeft Strava mij in de steek gelaten. Tot Heppeneert was er niks aan de hand, daarna werd er niks meer geregistreerd. Ik merkte het pas bij mijn pauze in Zutendaal dat er iets mis was. Ik heb dan mijn rit maar afgesloten en voor het laatste stuk naar huis, de boel opnieuw opgestart. 

Maar goed, dat ter zijde, ik was vandaag toevallig weer in Heppeneert. De vorige keer kon ik er geen kaarsje branden wegens 'n viering in de kerk. 2de poging vandaag omstreeks 11u30 en wat dachten jullie ...??? Er was natuurlijk weer 'n viering bezig voor tal van gelovigen. Onze medeblogger die mij de opdracht had gegeven om 'n kaarsje te branden voor 'n buurman, heeft dus weer pech. Ik raad hiermede onze collega-blogger aan om zelf 'n kaarsje te gaan branden in de kerk van de eigen woonplaats. Ik denk dat dit het efficiënts is, temeer daar bij het branden van 'n kaars ook wat verzoeken gevraagd worden (terug 'n goede gezondheid bvb.) en die verzoeken hebben maar één bestemmingsadres, of dat nu vanuit de kerk van Heppeneert vertrekt of vanuit 'n andere kerk. 

Dit gezegd hebbende, terug naar mijn rit. Ik vertrok via Rekem en Boorsem om daar het kanaal over te steken. En dan ging het op 'n bepaald punt rechtsaf, in de richting van de Maas. Zo kwam ik oa. in Mazenhoven, 'n gehucht van Leut, deelgemeente van Maasmechelen. Nu kun je daar over 'n bereidbare strook fietsen, voorheen was dat over die vermaledijde kinderkopjes. 

En dan in Heppeneert, daar had ik dus geen geluk met die kaars. Ik vervolgde mijn weg via Aldeneik en langs het kasteel van Wurfeld. Wurfeld is 'n gehucht van Maaseik. Tot daar had ik de wind in de rug, terugkeren was met wind op kop. Maar daar had ik iets op gevonden, gewoon het oude kolenspoor Maaseik - As nemen, 'n mooie fietsweg doorheen het bos en dus beschut voor de wind. 

De bedoeling was om in As te pauzeren, maar daar zat het mij zo vol, dat ik ben doorgefietst. De volgende gelegenheid had ik in Zutendaal bij 't Zutendalertje. Het is daar dat ik effe gevloekt heb op mijn Strava-account. Het laatste stuk fietste ik via Munsterbilzen naar Bilzen. Daar nam ik de grote weg richting Mopertingen en Veldwezelt. Mijn enige helling met naam overschreed ik in Bilzen, de Brugstraat. Dat prieeltje in Bilzen was vroeger 'n kapel en hoorde tot Alden Biesen. Het werd gebouwd tussen 1743 en 1749.

In Lanaken heb ik mij nog ene lekkere Duvel gedronken en daar had ik nog 'n ontmoeting met vriend Paul. Hij woont in Neeroeteren en was toevallig per fiets in Lanaken. Dat was het weer, straks begint voor velen het weekend. 

Regen is goed voor de natuur, maar als het te lang duurt, begint dat op je zenuwen te werken. Vanmorgen ben ik al in de regen naar de bakker moeten gaan en om nog eens nat te worden, daar heb ik nu eigenlijk geen goesting meer in. Temeer omdat ook de namiddag zich onstabiel aankondigd, zie ik het niet zitten om te gaan wandelen, zwijg stil om te gaan fietsen.  Komt daarbij dat we straks 'n familiebijeenkomst hebben en dan weet je nooit hoe lang dat duurt.

Nee, op dit moment ga ik passen. Zou het toch zijn dat ik effe de deur uit kan, dan lezen jullie het wel. In de plaats zocht ik weer 'n selectie oude postkaartjes uit van een onzer Limburgse gemeenten. Het werd deze keer Lommel. Ooit ben ik er geweest met vriend Hubert, en dan nog wel per fiets, ene hele afstand vanuit Lanaken. Ons doel was toen de militaire begraafplaats van Duitse soldaten, omgekomen in WO II. Met zijn 38.000 begraven soldaten, is het een der grootste Duitse militaire begraafplaatsen. 

Lommel ligt helemaal bovenaan in het hoekje, geklemd tussen de provincie Antwerpen en Noord-Brabant in Nederland. In 'n ver verleden maakte Lommel trouwens deel uit van Noord-Brabant. Het is pas in 1839 dat Lommel definitief 'n Belgisch Limburgse gemeente werd. 

Ooit nog eens naar Lommel fietsen, dat zit er denkelijk niet meer in. Je moet de verhouding leeftijd-afstand toch 'n beetje respecteren. 

Vandaag had ik 'n opdracht meegekregen op mijn fietstocht. Een onzer medebloggers had gezien dat ik vandaag naar het bedevaartsoord Heppeneert zou fietsen. Of ik 'n kaarsje wilde laten branden voor een der buren die qua gezondheid op 'n minder goede weide zit. Dat wilde ik natuurlijk doen, alleen ..... ik had de pech dat er bij mijn aankomst daar, 'n viering bezig was in de kerk. Ik kon de boel daar natuurlijk niet gaan verstoren, het zal voor ene volgende keer zijn. 

Ik vertrok in Maastricht via het kasteel Geusselt, gebouwd circa 1620. Daarna bracht de tocht mij in Meerssen om dan wat verderop, rechts af te slaan, de helling "Waterval" omhoog. Dat is een van mijn favoriete bergjes, het gaat omhoog maar je kunt er een gelijkmatige snelheid op na houden. Daarna fietste ik doorheen Spaubeek. Ik heb vandaag vele mooie oude huisjes gezien, dit is er een van.

En dan kwam ik in Geleen. Uiteraard waren ze daar aan het werken aan 'n straat, het was dus effe te voet langsheen de nadar, kwestie om toch maar mijn voorziene weg te blijven volgen. Verder waren er geen hindernissen in Geleen, maar tijd nemen om wat foto's te nemen, die had ik niet. Ik wilde liefst zo snel mogelijk de drukte achter mij laten.

In feite wilde ik vandaag de Maas oversteken in Grevenbicht, dus met het veer over naar Rotem. Maar toen ik in Berg toekwam, kon ik ook daar met het veer over, naar Meeswijk. Veel zou het niet uitmaken, ik diende sowieso rechtsaf te slaan naar Heppeneert. Uiteraard heb ik gedaan wat de schipper van het veer mij opdroeg, remmen vast - motor stop - lichten doven.

In Dilsen ken ik 'n ijssalon, daar had ik vandaag wel goesting in. Normaal gezien zou ik pauzeren in Heppeneert, maar dat ijsje zag ik wel zitten, twee bolletjes chocolade. De zaak heet Boyer Bölke. En dan kwam ik toe in Heppeneert. Toen ik er mijn fiets parkeerde, hoorde ik al het gezang dat vanuit de kerk kwam. En inderdaad, er was 'n viering bezig voor een zo goed al volle kerk. Stiekem heb ik toch 'n paar foto's gemaakt om daarna even in de achterliggende tuin te gaan wandelen. De Sint-Gertrudiskerk is trouwens gebouwd in 1886.

Maar eens Heppeneert achter mij, kon ik terugkeren naar moeder-de-vrouw. Het was gewoon het kolenspoor volgen tot aan de Zuid-Willemsvaart om tenslotte aan de brug naar Mechelen a/d Maas, links af te slaan naar de Maas en mijn laatste stopplaats in Kotem. Dat Duveltje had ik vandaag wel verdiend. Uiteindelijk haalde ik 'n gemiddelde over de hele rit van 22,42 km/uur, maar sinds mijn terugkeer via het kolenspoor, heb ik kilometers lang 'n snelheid gebold van 31 km/uur. Het zijn dus overal de trage wegen, de drukte, de rode lichten, bergop, de Maas over en vooral het voorzichtig zijn waar het moest, die mijn gemiddelde omlaag haalden. Maar mij hoor je niet klagen, ik heb weer 'n mooie rit gemaakt. En voor de toekomst, ... er is 'n kleine kans dat vriend Hubert en ikzelf, af en toe weer eens op pad gaan.

Stellen wij dan zo moeilijke vragen ...? Wij waren deze voormiddag op gesprek bij een der bevoegde organisaties. Je zou dan denken dat ze toch heel wat antwoorden hebben op onze vragen, maar blijkbaar was dat niet zo. Ze hebben moeten bellen om hulp en volgende week zou ik dan weten wat ons te doen staat, ... hopelijk! Ik ga er verder niet over uitweiden. 

Na het middagmaal had ik dan de tijd voor mezelf, wandelen of fietsen? Ik weet niet wat er scheelt, maar het wandelen heeft precies 'n dipje, fietsen staat nog altijd op nr. één. Het werd 'n tochtje met de stadsfiets naar Eijsden.

Zoals steeds, vertrekken de meeste tochten aan de Noorderbrug. Daar zag ik 'n afgebakende zone met 'n finishspandoek, vermoedelijk 'n loopwedstrijd. Eens de Noorderbrug voorbij, heb je dan twee richtingen, links naar Meerssen en rechts naar Bemelen. Ik ging dus vandaag rechtsaf, niet helemaal tot Bemelen maar slechts tot knooppunt 6. Daar was het weer rechtsaf, knooppunt 5 richting Gronsveld en de Torenmolen. Op dat punt heb je 'n mooi vergezicht. Wat verderop reed ik onder 'n brug met 'n fraaie muurschuildering.

En dan kom je in 'n klein dorp met de naam Oost-Maarland. Het is 'n deelgemeente van Eijsden-Margraten en telde op 1/1/2022 juist geteld, 930 inwoners. De Sint-Jozefkerk werd gebouwd in 1927. In Eijsden kun je bijna niet voorbij aan het plaatselijke kasteel. Wederom, ben je ooit in de buurt, stop daar maar eens, er zijn enkele mooie wandelingen rond het kasteel. Het is trouwens gebouwd rond 1636. Kasteel en poortgebouw zijn goed bewaard gebleven.

Op de grens met Moelingen ging ik vervolgens de Maas over, naar het dorp Lanaye. Daar kun je in het seizoen met het veer de Maas over, dan kan sinds 2004. In tegenstellingen met de overige veren (oa. in Uikhoven en Rotem), moet je hier wel 'n kleine overzetkost betalen. Ik maak er nooit gebruik van, ik fiets altijd over de wat verder liggende brug.

En dan aan de sluis van Lanaye, 'n immens grote boot, de Viking Kvasir. Het is 'n cruiseboot voor de binnenvaart en heeft 'n Zwitserse eigenaar. Het kan 190 passagiers herbergen. Van zo kortbij kon ik de ruime slaapkamers zien. Er stonden heel wat fietsers te kijken hoe dit grote schip versast werd. En wat verderop in Veldwezelt zag ik dat containerschip. Met de duwbak voorop, telde ik ongeveer 80 containers. Dat zijn vele vrachtwagens die niet meer onze wegen teisteren.

Tenslotte fietste ik via Briegden terug naar huis. Daar had de chef-kok gezorgd voor boekweitpannenkoeken met spek en uien. En of dat gesmaakt heeft ....

Meestal is de woensdag 'n fietsdag voor mij, vandaag was dat niet anders. Uiteraard moet het weer meezitten, en dat was het vandaag. Voor de twee volgende dagen geven ze meer bewolking en 'n kans op wat gedruppel. Ik deed er dus goed aan om deze namiddag te gaan fietsen. 

Maar hoe meer ik fiets, hoe meer speedpedelecs mij voorbijzoeven, en dat meestal met 'n rotvaart. Je zou maar toevallig even je rechte lijn kwijtspelen met 'n afwijking naar links ... ik mag er niet aan denken. Mijn bestemming was dus de Wijers in Zonhoven.

Maar eer ik er kon geraken, heb ik eerst half Winterslag moeten doorkruisen. Ik vertrok via de Besmer in Zutendaal langs het voormalige Oud Kantoor om dan die omweg in Winterslag te moeten maken, wegenwerken. Dit is een der deelgemeenten van Genk en in de vorige eeuw werd daar ook steenkool gedolven.

En dan in de Wijers in Zonhoven, enkele nieuwe borden vielen mij direct op: het rendierjagerspad. Blijkbaar werd dat pad einde maart van dit jaar ingehuldigd. Helemaal op het einde van dat lange fietspad doorheen de Wijers, kwam ik nog eens aan die mooie muurschilderingen onder 'n brug. Als je mijn fiets vergelijkt met de tekening .....!

Op dat punt ging ik linksaf, het centrum van Zonhoven in, op weg naar Bokrijk. Vandaag stond ook "fietsen doorheen het water" op het programma. En nog steeds trekt dat vele dagjesmensen. Wat verderop kende ik Trobbiani's Place in Genk, 'n welgekome pauzeplaats. De appeltaart is daar lekker. Maar als je weinig tijd hebt, vraag dan wel de koude versie, voor de warme variant is het altijd wat langer wachten.

In Hasselt op de fietssnelweg was ik vandaag fietser nr. 1503. Terugkeren deed ik via Diepenbeek en Munsterbilzen. Daar nam ik de afslag naar Eigenbilzen om langs het Albertkanaal via Briegden naar huis te fietsen. En toen gebeurde het .... op goed 1 km. van huis, .... platte achterband. Ik zat direct op de velg. Die laatste km. heb ik dan maar te voet afgelegd. En die platte band, dat is 'n werkje voor morgen. En tenslotte nog even ter informatie, het is misschien ook nuttig voor anderen, na 'n stevige inspanning drink ik mij nu 'n flesje Fortimel. Het bevat 300 kcal. en zorgt ervoor dat je terug wat eiwitten en extra energie binnenkrijgt. Het wordt vooral aanbevolen voor ons senioren. Je hebt dat in verschillende smaken. Nog ene fijne avond.

Op het menu stond er vandaag 'n ontmoeting met ex-collega's in Lanklaar. Het weer was goed en de plek van de bijeenkomst ligt pal op het fietsroutenetwerk, 'n uitgelezen kans dus om er per fiets naar toe te rijden. Bij aankomst ginder, bleek ik juist 21 km. te hebben afgelegd. De bijeenkomst was al langer gepland en mijn aanwezigheid was er eentje onder voorbehoud. Met het openbaar vervoer is dat niet te doen, ik was dus aangewezen op mijn fiets. Maar zoals gezegd, het weer was prima en omstreeks 13u00 ben ik vertrokken.

Ik begon mijn rit langs de Zuid-Willemsvaart met in Uikhoven, 'n zicht op een der mooiere gebouwen van Rekem. Ik kon langs het kanaal blijven fietsen tot in Lanklaar, daar moest ik 'n omweg door het centrum maken omwille van de werken aan de Tuibrug. Maar eens terug aan het kanaal, nam ik nog even de afslag naar de site van Hotel Beau Séjour. Doorheen de site loopt 'n zijarm van het kanaal.

En dan onze bijeenkomst, we zijn ex-collega's van de vroegere Post, nu Bpost. Uiteraard werden er weer heel wat oude koeien uit de gracht gehaald en er werden afspraken gemaakt voor 'n hernieuwde samenkomst later op het jaar.

Om niet dezelfde weg terug te moeten fietsen, koos ik er voor om via Dilsen terug te rijden. Zo kom je ondermeer langs de oude Maas, 'n mooi natuurgebied. Wat verderom kom je dan doorheen het gehucht Mazenhoven. Het hoort bij het dorp Leut dat 'n deelgemeente is van Maasmechelen. De kapel is van 1894. Mazenhoven werd al in 1504 genoemd onder de naam Maeselhoven.

Op het einde fietste ik nog doorheen Boorsem, Rekem en Neerharen. Aan het fietscafé is nog duidelijk te zien dat er nog heel wat werken zijn. Maar het komt goed tegen de zomermaanden.

Morgenvroeg moet ik weer om 8u00 acte de présence geven bij mijn kapper. Het zal dus weer wat vroeger opstaan zijn. 

Moederdag vandaag, tijd dus om je bezigheden in familieverband door te brengen. En dus werden er geen sportieve prestaties geleverd. Een rustdag mag ook wel eens, ik ben er trouwens geen twintig meer.

Toch had ik nog even de tijd om 'n Belgisch Limburgs dorp in de kijker te zetten, het dorp Achel. Tot 1977 was deze gemeente zelfstandig maar bij 'n fusie werden Hamont en Achel samengevoegd. Achel is vooral bekend door de Achelse Kluis. Sinds 1998 werd er in deze Sint-Benedictusabdij bier gebrouwen, een der trappistenbieren. Het bier werd gewoon Achel genoemd. Maar in 2023 kwam er 'n einde aan het trappistenlabel, de hele site werd opgekocht door 'n ondernemer.

Jaarlijks kom ik er toch altijd éénmaal per fiets, 'n hele rit trouwens, goed 133 km. heen en terug. Het is dan kwestie om je rit goed te timen, het moet goed weer zijn (zon en weinig wind) en op tijd thuis vertrekken.

En ik dacht dus vandaag om opnieuw 'n postkaartenreeks te tonen. Enkele weken terug had ik dat al gedaan van Hamont, nu dus van Achel. Zo hebben jullie 'n overzicht gehad van de gemeente Hamont-Achel. Veel plezier ermee.

Sinds ik gisteren gestart ben met 'n kleiner lettertype en ook mijn foto's wat verkleind heb, zijn er toch al wat positieve reacties binnengekomen. Ik ga het dus zo laten en dank uiteraard Sylvain die mij dit suggereerde. 

Vandaag was het 'n fietsdag. Eerst was er nog wat werk in de tuin en er diende ook nog brood gekocht te worden, maar na het middagmaal, kon ik vertrekken. Mijn bestemming was Tongeren. Om de koersfiets van stal te halen, daar had ik minder goesting in, het werd dus de stadsfiets.

Ik vertrok via Gellik en Eigenbilzen, naar Mopertingen. Daar stak ik de grote weg Maastricht - Bilzen over en zette koers naar Tongeren. Gezien het vandaag zaterdag is, was het fietsen langs die baan doenbaar. Op weekdagen is dat geen aanrader wegens veel te veel verkeer. Je komt langs verschillende dorpjes zoals Kleine-Spouwen en Berg. In Tongeren heb ik mij niet ver gewaagd, zaterdagnamiddag, goed weer, dan weet je het wel, dan is er bijna geen doorkomen aan met je fiets. Ik heb derhalve van de drie belangrijkste bezienswaardigheden maar 'n foto gezocht op het internet: de basiliek, Ambiorix en de Romeinse muur. Die muur zou er al staan sinds de 2de eeuw. Ambiorix staat er sinds 1866 en de basiliek zou van de 16de eeuw zijn.

Terugkeren deed ik weer via de grote weg, nu de weg naar Riemst. Wederom hetzelfde verhaal, vandaag was fietsen mogelijk, door de week is het er te gevaarlijk. Uiteindelijk belandde ik aan de bunker in Vroenhoven. Daar nam ik het fietspad langs het kanaal naar Veldwezelt om tenslotte via de oude spoorbrug in Maastricht en Smeermaas, nog 'n lus te nemen naar Neerharen. Ik wilde voor het eerst 'n pint gaan drinken in het nieuwe fietscafé langs het verbindingskanaal. En ja, het terras zat er goed vol. Vooralsnog wordt geserveerd vanuit 'n blokhut achter het toekomstige café. Binnen zou nog niet alles klaar zijn. Maar die Duvel heeft mij er toch gesmaakt.

Morgen zondag zal het 'n rustig dagje worden. Maandag heb ik in Lanklaar 'n ontmoeting met ex-collega's.

Wat mij de laatste tijd bezorgd maakt, dat is de verminderde snelheid van het waarnemen van gevaarlijke situaties. Als je in het verkeer zit, of dat nu met je auto is, of in mijn geval, per fiets, dan moet je in 'n fractie van 'n seconde het geheel kunnen overzien zodat je 'n totaal plaatje hebt van alle hindernissen. En daar schort het zo 'n beetje bij mij. Kom ik op vertrouwde plekken, dan is er geen probleem, maar fiets ik op onbekend gebied of op plaatsen waar je met allerlei dingen tegelijk rekening moet houden, dan zie ik niet direct het geheel. Dit leidt tot gevaarlijke situaties en ik zal mij daar moeten op instellen. 

Maar vandaag was er totaal geen probleem, mijn fietstocht ging over vertrouwd terrein, veelal doorheen de bossen of langs het kanaal en er waren maar weinig snelheidsmaniakken die mij passeerden. De leeftijd begint dus op dit vlak ook zijn tol te eisen. Want stel je de volgende situatie voor: je verlaat 'n fietspad om 'n grote weg op te rijden, je moet de nummerbordjes van het fietsroutenetwerk in het oog houden, er zijn meerdere andere weggebruikers in je buurt, het wegdek is uitgehold met diverse putjes en "last but not least", tegenwoordig zijn alle straten vergeven met verkeerseilandjes. Kom dat tegen met je koersfiets en lees alle gevaar in 'n fractie van 'n seconde, het wordt moeilijker en moeilijker.

Maar dit gezegd zijnde, mijn bedoeling was om naar Tongerlo te fietsen en bij De Kieper te stoppen voor wat mondvoorraad. Ik vertrok via Opgrimbie, richting de Salamander in Mechelen a/d Maas. Onderweg kwam ik een recente gedenkplaat tegen van het neerstorten op 12 mei 1940 van 'n Brits vliegtuig. Vervolgens fietste ik naar As, Opoeteren, Opitter, veelal doorheen de bossen om die strakke wind te vermijden. En dan kwam ik op mijn beoogde pauzeplek, De Kieper in Tongerlo, vlak langs de Zuid-Willemsvaart. Hetgeen je ziet, dat kostte mij 9,10 euro.

Terugkeren deed ik dus langs de Zuid-Willemsvaart, nu met wind in de rug. Enkel in Lanklaar werd ik verplicht uit te wijken naar links, doorheen het dorp, wegens werken aan het fietspad. De Sint-Pauluskerk in Lanklaar is nog vrij nieuw, van 1959. Daarna kwam ik langs de kleine haven in Eisden om vervolgens in Mechelen a/d Maas, links af te slaan, naar de Maas. Zo kwam ik ook voorbij de Heilig Hartkapel in Herbricht, gebouwd in 1918. Mijn laatste kilometers gingen doorheen Smeermaas en via het fietspad naar Veldwezelt. En vanaf daar was het nog goed 3 km. tot thuis. Ik was mooi op tijd voor 'n heerlijke douche en het avondeten.

Morgen is er kans dat er niet veel te sporten valt, het wordt op 'n ander gebied vrij druk. Ik zie wel of het al dan niet nog lukt.

Het was vandaag 'n dag van twee uitersten, enerzijds hebben wij in de voormiddag 'n wederzijdse zorgvolmacht getekend en in de namiddag was het tijd voor de ontspanning. Wie dat niet kent, 'n zorgvolmacht, zoek dat maar eens op, het bespaart je mogelijk later veel kopzorgen. Heb je dat niet en je verkeert in 'n onmogelijke situatie om te handelen, dan moeten je naasten voor de minste pruts naar de vrederechter. Uiteraard hopen wij nooit die zorgvolmacht nodig te hebben, maar je weet maar nooit. 

En dan was het tijd om in de namiddag 'n kleine fietstocht te maken met de stadsfiets naar de Terhills in Eisden. Om niet die moeilijke Litzberg op te moeten met mijn stadsfiets, was ik vertrokken via As om vandaar naar Eisden te fietsen, 'n stuk gemakkelijker.

Ik vertrok via het nieuw aangelegd fietspad tussen Rekem en Opgrimbie. Eerstdaags wordt dat pad plechtig ingehuldigd in bijzijn van de verantwoordelijke deputé. Daarna fietste ik naar de Salamander in Mechelen a/d Maas. Als je ergens wenst te gaan wandelen, dat is één der mooiste plekken.

Iets vóór het station van As, ging het dan rechtsaf, richting Eisden en de Terhills. Onderweg kom je onder die mooi versierde brug. Iets verder heb je dan de afdaling van goed 10% aan de Litzberg om vervolgens aan die lange brug over het water te komen. Nog steeds worden er aan het begin en het einde pontons gelegd zodat fietsers en wandelaar met droge voeten overgeraken.

In Eisden aan de voormalige mijn, ben ik even dat bezoekerscentrum binnengestapt. Je hebt daar tal van mogelijkheden, oa. de beklimming van 'n schachtblok met 'n mooi vergezicht.

Terugkeren deed ik via Oud-Rekem en Neerharen. De O.L.V. van Bijstandkapel in Rekem dateert van 1895. Ze werd gebouw onder impuls van de in Rekem bekende familie Delwaide.

Dat was weer 'n ritje van goed 48 km., de namiddag is om en ik heb genoten.

In vergelijking met afgelopen vrijdag, was het deze voormiddag 'n jas kouder. Waar ik vrijdag nog fietste in korte broek, t-shirt en loshangend hemd, had ik vandaag opnieuw de lange broek aan, 'n warme jas, sjaaltje rond de nek en mijn fietshandschoenen aan. Het was nodig.  En toch had ik vandaag goesting om 'n fietstocht te maken. Ook deze keer weer met de stadsfiets. 

Ik vertrok in Smeermaas aan de Maas om vervolgens Hochter Bampd binnen te rijden. De runderen en de paarden zie je nu niet, die vertoeven nu aan de waterkant. Via Herbricht fietste ik verder naar Uikhoven, oa. langs die reuzespin. Ik had vandaag de tijd, dus doorfietsen tot in Kotem was geen enkel probleem. Maar aan de "doodendraad" ging ik rechtsaf om tot aan de Zuid-Willemsvaart te rijden, de plek om terug te keren.

Via de boerderij van ex-voetballer Eric Gerits in Boorsem, fietste ik door tot in Oud-Rekem. Dat is sinds verschillende jaren de nieuwe toeristische trekpleister van Groot-Lanaken, zeker nu er op de Paterstraat nieuwe klinkers liggen die het de fietsers veel aangenamer maken. De Oude God is uiteraard de plek die je gezien moet hebben als toerist. Bistro Oude God is 'n gebouw van 1630 en was het toenmalige Drossaardhuis. De drossaard was in vroegere tijden een soort ambtenaar of bestuurder die in dienst stond van de heer of graaf. Hij was verantwoordelijk voor de rechtspraak, ordehandhaving en het innen van belastingen in 'n bepaald gebied.

Vervolgens fietste ik nog de Bessemerberg omhoog tot aan het gehucht Bessemer om tenslotte via Gellik en de kiosk aldaar, terug naar huis te rijden. De voormiddag was weer om en na het maken van dit verslag, is het tijd om wat rust in te bouwen. Tot later. 

Een fietstocht kon ik vandaag niet laten liggen met dit mooie weer. Ik had gezien dat er morgen zaterdag, regen voorspeld werd. Het was dus vandaag te doen, wilde ik nog eens gaan fietsen. Om echt ver te gaan, daar had ik minder goesting in, ook niet in 'n snelle rit. Het werd dus de stadsfiets.

Ik nam gewoon het fietsroutenetwerk en trok in Gellik het veld in. De boer daar was goed bezig. Wat verderop staat die Withofkapel O.L.V. van Altijddurende Bijstand, 'n hele mondvol. De kapel werd gebouwd in 1872. Via Waltwilder kwam ik dan toe aan het Apostelhuis, horende tot het domein van Alden Biesen. Vandaag heb ik het kasteel letterlijk links laten liggen, ik maakte enkel nog 'n foto van de toegang tot de Maastrichterallee, 'n kasseiweg naar beneden. Maar als fietser kun je links of rechts rijden zonder die vervelende kasseien. 

In Bilzen reed ik naar het station via de Katteberg. Dat is 'n dalende grintweg tot aan de Kimpel. Daar vind je cultuur, sport en horeca. Vervolgens reed ik verder naar Schoonbeek om daar weer enkele foto's te maken van dat prachtige kasteel. Je moet er wel over moeilijk liggende kasseien, maar de dienst "Ruimtelijke Ordening" van de stad Bilzen heeft geoordeeld dat er in die buurt geen verharde wegen mogen komen. Misschien ook maar best zo, op die manier blijft de rust gegarandeerd in die mooie omgeving.

Van Schoonbeek ging het naar Zutendaal. Ik had dorst en in het centrum van Zutendaal weet ik 'n café dat voor 2,50 euro je 'n tas koffie aanbiedt, aangevuld met 'n potje slagroom met 'n lik advocaat, 'n stukje cake en 'n praline. Voor de echt grote dorst had ik thuis in de frigo, 'n fles aquarius klaargelegd.

Terugkeren deed ik via De Besmer en Rekem. Nadien kwam ik nog voorbij aan hotel La Butte aux Bois en aan de sluis in Lanaken. Daar had ik juist op de knop geduwd om 'n foto te maken toen 'n fietser mijn beeld inreed. Gezien ik hem niet ken, heb ik de foto behouden.

En die laatste afbeelding, dit krijg ik altijd te zien bij Strava als ik mijn routekaartje via email naar mijn pc stuur. En die fles aquarius, .... die was in 'n mum van tijd soldaat gemaakt. De jongen had grote dorst.

Nog 'n fijn weekend iedereen.

Het was al even geleden dat ik nog naar Herk-de-Stad fietste. Meestal fiets ik in eigen provincie langs de Maas of in Ned. Limburg rond en in Valkenburg. Maar vandaag, en met toestemming van de chef-kok, kon ik al deze voormiddag aan mijn tocht beginnen. Heen en terug zou dat minimaal 100 km. zijn. Ik had er goesting voor, het weer zat mee en de benen waren ok. 

Voor het eerst dit jaar kon ik vertrekken met enkel 'n koerstruitje als bovenkleding, dus met de korte mouwen. Ik vertrok via Gellik en Zutendaal om daarna via Diepenbeek in de toeristische trekpleister "de Kapermolen" in Hasselt aan te komen. Daarna fietste ik langs de Kanaalkom, ook 'n plek die je gezien moet hebben. Verder loodste het fietsroutenetwerk mij feilloos doorheen de binnenstad om tenslotte uit te komen aan de overkant van het NMBS-station met zicht op het gerechtshof.

Die O.L.Vrouw van Lourdeskapel bleef voor mij 'n raadsel, meestal vind ik direct de nodige info, maar deze keer, ... helemaal niets. Jammer dus. In Stevoort nam ik 'n foto van de Sint-Martinuskerk. De toren stamt uit 1557.

En zo ging mijn rit maar verder, echter zonder 'n stopplaats om effe bij te tanken. Tot in het centrum van Herk-de-Stad wilde ik niet gaan, dat zouden teveel kilometers worden, ik volgde gewoon maar verder mijn route in de hoop toch 'n plek te vinden om even te stoppen. En die plek vond ik uiteindelijk na 70 km. in Alken. Normaal gezien weet ik daar op 'n plein een horecazaak, maar ze hebben daar geen vlaai, dat weet ik van eerdere tochten. Maar holaba, juist vóór ik dat plein opdraaide, zag ik daar 'n klein koffiehuisje met enkele tafeltjes en stoelen: koffie en vlaai! Dat liet ik mij uiteraard geen twee keer zeggen. Bleek die vlaai toch wel 'n zelfgemaakte kaastaart te zijn, groot en lekker. De waard was er zelf fier over. Koffie, taart en cola: 9,10 euro. 

Verder ging mijn rit nog doorheen dorpen zoals Kortessem met het kasteel Printhagen uit de 17de eeuw, Wellen, Nieuwerkerken, Hoeselt en Bilzen. Teveel eigenlijk om ze allemaal te benoemen. In Hoeselt was mijn laatste mondvoorraad aan de beurt, 'n smakelijke honingkoek oftewel peperkoek zoals wij het zeggen.

In Lanaken-centrum heb ik uiteindelijk nog 'n biertje gedronken, mijn merk. Ik kan dus weer tevreden terugblikken op mijn tocht. En o ja, ik weet niet of jullie het ook opgemerkt hebben, ik kon daarnet niet op Seniorennet wegens onderhoudswerkzaamheden. Ik heb dus wat geduld moeten hebben.

Vandaag had ik mij twee doelen gesteld, enerzijds sportief bezig zijn in de voormiddag en anderzijds, enkele uurtjes in de tuin werken in de namiddag. Dat sportief bezig zijn is deze keer wel met 'n korrel zout te nemen, ik heb het sportieve aan het aangename gekoppeld. Ik ben namelijk een der toeristen geweest op de St. Pietersberg. Je hebt daar vooreerst het Fort St. Pieter en wat verderop het uitkijkpunt op de ENCI-groeve. 

Ik vertrok via Smeermaas naar Maastricht. Aan de stadswallen moest ik doorheen de binnenstad, 'n traject met kasseien en klinkers. Geen probleem natuurlijk, ik had gewoon de stadsfiets bij met zijn bredere banden. En dan zie je ineens het fort voor je opdoemen. Ik ben daar van mijn fiets gestapt om hogerop ook wat foto's te nemen. En ineens werd ik opgeslorpt door 'n groep Aziatische toeristen, ik denk Japanners. Ja, vanop die hoogte kun je ver kijken.

En zoals gezegd, wat verderop heb je dan het uitkijkpunt op de ENCI-groeve. Je hebt daar 'n spectaculair uitzicht. En als je goed kijkt, dan zie je boven dat gele streepje de fotograaf. Die trappen moet ik bij gelegenheid ook eens doen. Daarna volgde de afdaling naar Buitengoed Slavante. Het wordt ook Grand-Café Buitengoed Slavante genoemd, gebouwd in 1846. Echt tot daar ben ik niet geweest, het is nog 'n stukje hoger de berg op.

Terugkeren deed ik via Lanaye (Ternaaien in het nederl.). Ik had oa. 'n zicht op de brug van Kanne en vanop de brug, zie je in de achtergrond de weg omhoog naar de Slingerberg. Dat was vandaag geen optie, toch niet met de stadsfiets. In Briegden was het de laatste keer omhoog, naar de brug.

En de tuin, tja, eerst mijn gazon afgereden, wat onkruid te lijf gegaan en 'n stuk van mijn haag gesnoeid. En toen was de pijp uit. Straks duimen voor onze landgenoot Brecel op het WK snooker. Hij moet nog één frame winnen. 

Nu ik dit verslag begin te schrijven, is de overleden Paus inmiddels bijgezet in zijn graf. Ik heb het even opgezocht, sinds mijn geboorte in 1954 was dit de 7de Paus, te beginnen met Pius XII die overleed in 1958. Ik lig er niet wakker van, 'n mens van 88 jaar is overleden. Hij heeft 'n mooi leven gehad.

Vandaag stond er 'n mooie fietstocht op mijn programma, 'n tocht met verschillende bergjes onderweg. Ik vertrok via Maastricht naar Scheulder, 'n dorp horende bij Eijsden-Margraten. Vandaar is het de kortste weg naar Gulpen. Het is altijd mooi om de stad beneden je te zien liggen, je daalt in feite af naar de stadskern. Die vergezichten zijn dus prachtig. En het centrum van Gulpen was vandaag één groot terras, het zat er bomvol. Op dat moment was het voor mij nog te vroeg om te pauzeren, ik had in feite iets anders op het oog.

Maar eerst moest ik nog de Trintelerberg over. En ja, de Bernardushoeve in Ubachsberg was geopend. Je hebt daar het mooiste terras van Zuid-Limburg. Je zit daar bovenop de berg met 'n hoogte van 180 meter en de vallei beneden je. Ubachsberg is één der deelgemeenten van Voerendaal met 1.380 inwoners, geteld in 2014. Voor ene keer geen vlaai en koffie daar, maar 'n simpel bakje ijs, twee bolletjes chocolade.

Ik kon er weer effe tegen. Wat verderop kwam ik weer 'n mooie muurschildering tegen op 'n brug. In Wijnandsrade had ik het mooiste zicht, het kasteel met 'n kern die teruggaat tot in de 16de eeuw. In die regio was het weer opletten met de nrs. van het fietsroutenetwerk. De onlineversie op pc is nog steeds niet aangepast aan de werkelijkheid, gelukkig ken ik daar mijn weg. Maar verschillende andere fietsers zaten met de handen in het haar. Zoek het maar uit.

Terugkeren deed ik via Valkenburg. Het was daar zo druk dat ze verschillende stewards op de wegen gezet hadden om al dat volk in goede banen te leiden. Ik mocht zonder problemen passeren en kon dus weer eens genieten van de Cauberg. Zoals gewoonlijk hou ik mijn voorwiel in de gaten en zo geraak je boven zonder al te veel inspanning.

Terug in Lanaken kon ik het niet laten om 'n koffie en Duvel te bestellen, ik had het verdiend. Meer dan 700 hoogtemeters, 80 km. gefietst in iets minder dan 4u00.

Ik heb de opmerking gekregen dat echte sportmannen, geen alcohol drinken tijdens hun fietstocht. Dat is iets wat ik dus ook niet doe, tenzij .... ik bijna thuis ben en het aantal nog af te leggen kilometers verwaarloosbaar is. Zo stop ik al eens in Kotem omdat de waardin daar de fietsers altijd trakteert op 'n gratis stuk vlaai of suikerwafel en ik daar uit eerlijke schaamte nog 'n biertje drink. Van Kotem tot Lanaken is niet zo ver, goed 11 km. Ook in Neerharen wil ik wel eens stoppen, dat is slechts 4 km. tot thuis. Vandaag was ik in Val Dieu en 'n biertje daar zou mij zeker gesmaakt hebben. Maar 'n sportman zijnde, hield ik het daar bij koffie en cecemel. 

Ja, de Abdij van Val Dieu was weer eens mijn bestemming. Deze keer had ik mijn route zo gepland dat ik eerst het fietsroutenetwerk zou volgen tot Warsage om dan vanaf daar de wegwijzers te volgen. Ik vertrok richting Maastricht. Doorgaans neem ik dan de weg over de Noorderbrug, maar vandaag moest ik naar Eijsden en dan ga je best via de Wilhelminabrug. Je moet er dan wel 'n stuk of zes verkeerslichten bijnemen. Geduld is dan 'n mooi woord.

Maar eenmaal in Eijsden ging het linksaf naar Voeren. Je hebt daar ondermeer 'n mooi zicht op het dorp 's-Gravenvoeren. Daar begint dan de weg naar Warsage. Aan de Sint-Pieterskerk (de toren is van 1215) ging ik linksaf, de grote weg naar Saint-Jean Sart, 'n klim van 3,9 km. Weliswaar geen grote stijgingspercentage's, maar er kwam precies geen einde aan.

Met nog 'n foto van de kerk van Saint-Jean Sart, de Sint-Johannes de Doperkerk uit 1879, kwam even later de Abdij van Val Dieu in 't zicht. Buiten zitten was vandaag geen optie, alle tafeltjes waren bezet.  Binnen was er wel nog plaats. Met 'n koffie, 'n stuk rijstevlaai en 'n cecemel had ik weer genoeg energie om de terugweg aan te vatten.

En die energie had ik nodig want al direct doemde 'n bergje voor mij op met 'n slecht wegdek. Op de kruising van het fietsroutenetwerk - rechts weer naar Warsage - ging ik gewoon rechtdoor naar Dalhem. Het is 'n gemeente met diverse deelgemeenten waaronder ook Warsage.

Eens het centrum van Dalhem voorbij kwam ik ineens op 'n fietspad terecht dat qua inrichting totaal anders is dan het gebruikelijke in Wallonië. Zo zou het overal moeten zijn, 'n mooie asfaltweg en 'n even mooi fietspad. De foto is wel niet zo goed gelukt, mijn excuses. Onderweg heb ik 'n bril op om ver te kijken, niet om kortbij te zien. Mijn multifocale bril is mij te duur om op te zetten tijdens fietstochten. Je zou maar eens vallen. En ja, controleren of 'n foto goed gelukt is, is dan ook niet altijd evident.

Terugkeren deed ik nadien nog oa. via het fietspad langs de Maas in Lixhe en 'n herinnering aan de Romeinse weg in Riemst. Uiteindelijk had ik nog genoeg jus in de benen om ook nog over de Muizenberg te fietsen. Met hier en daar nog 'n extra lus, kwam ik toch aan 72 km. Met 539 hoogtemeters en 'n gemiddelde van 21,2 ben ik best tevreden. En dat biertje vandaag, ... dat dronk ik thuis bij het warme avondeten. Dat was door omstandigheden verschoven. We hadden het beiden te druk deze voormiddag.