W - Naar de Aspermansvijver.

Vriendinnen en vrienden, het is nu 19u37 en ben eindelijk mijn dagelijks verslag aan het afwerken. De dag was weer goed gevuld. In de voormiddag ben ik met mijn huisgenote naar Genk geweest en het was hopen om tijdig terug thuis te geraken met de bus om nog te kunnen fietsen. Dat is uiteindelijk gelukt, ik had zelfs nog even de tijd om op mijn fiets te springen om vers brood te gaan halen. 

Rond halfeen stond ik klaar om te vertrekken, gepaste kledij aan en genoeg mondvoorraad bij voor onderweg. De bedoeling was om nog eens naar Wallonië te fietsen. Ik vertrok aan de brug van Briegden om dan tot Kanne het Albertkanaal te volgen. Aan die boot in Kanne (Boot & e-bike Tours), begint Wallonië. Wat verderop heb je dan het Fort van Eben Emael, gebouwd rond 1935 en zogezegd: oninneembaar.  Maar op dag één van WO II werd het al ingenomen. Moulin Loverix er vlak tegenover, is in het seizoen 'n gekende pauzeplaats. 

Wat volgde, dat waren mooie fietspaden langs de Jeker, doorheen de natuur, over kleine brugjes en langs Kapel Vi Mosti in Bassenge, herbouwd in 1744. Daarna kwam de 1ste helling van de dag in 't zicht, de Chaveé Arecht in Roclenge-sur-Geer, 1,7 km. lang met 'n max. stijging van 12%. Eens beneden aan de andere kant in Houtain-Saint-Siméon, heb je 'n mooi rond punt met die gele hoeden. 

In Froidmont, 'n gehucht van Haccourt, zag ik 'n mooi vergezicht. Daar doe ik het eigenlijk voor.  En eens in Visé, kon ik aan de terugtocht beginnen. Wat volgt is dan Moelingen, Eijsden en Gronsveld waar de Torenmolen staat, 17de eeuws. En die slaper op de bank, ... die heb ik maar laten slapen.Tijd en goesting had ik nog volop, hierdoor reed ik ook nog de Bukel naar boven in Sint-Geertruid, 0,9 km. en max. 8%. Vervolgens kwam ik in Bunde en Meerssen. Hier reed ik ook nog de Biesenberg over in het gehucht Humcoven. Deze had 'n max. stijging van 9%. 

De dorpen en buurtschappen kwamen daarna een voor een, oa. Brommelen (kapel gebouwd door de buurtbewoners in 1959), Kasen, horende bij Meerssen en Meerssenhoven, horende bij Maastricht. Uiteindelijk fietste ik nog door Itteren en Borgharen om tenslotte in Maastricht huiswaarts te keren, zij het dat ik nog 'n laatste lus maakte doorheen Neerharen. In Lanaken heb ik mij, mijn biertje laten smaken. Op minder dan één week tijd heb ik +/- 266 km. gefietst, niet slecht zou ik zeggen.  Dadelijk gaat het met de benen omhoog, 'n welverdiende rust. Tot morgen.

Voor ik met mijn verslag begin, wil ik even stilstaan bij de eerste twee afbeeldingen. Het is nu precies 10 jaar geleden. Hier zijn verder geen woorden voor nodig. 

De rest van mijn verslag zal kort zijn, ver weg ben ik niet geweest en deze namiddag hebben we 'n familiefeest. Deze jongen moet zich nog wat opfrissen om niet in "affronten" te vallen (hè, daar zit 'n reukje aan ..., ha, ha, ha). 

Ik vertrok via de Hoenderbroekstraat en de Pannestraat om vervolgens langs de Sportoase te wandelen. Vandaar zette ik koers naar het kanaal waar ik de restanten van de laatste windmolen eens van de andere kant kon fotograferen. De zon was - en is nog steeds - van de partij. Het zal dus nog ene mooie zondag worden. 

Terugkeren deed ik via de tunnel onder de Europalaan. Blijkbaar zijn er in Lanaken ook KRC-supporters. Ik ben benieuwd of ze straks het laken naar zich toe kunnen trekken. Eerste vereiste is zelf winnen en het tweede - het voornaamste -  is dat Gent punten moet laten liggen. Het zou jammer zijn dat Genk ontbreekt bij de top-zes. 

Vervolgens kwam ik terug langs het gemeentehuis en het Uilenstraatje. De bomen beginnen al 'n mooie kleur te krijgen. 

Zo, dat was het weer voor vandaag. Normaal gezien ga ik morgen namiddag fietsen. 

Twee doelen stonden vandaag op mijn menu, gaan wandelen en in de namiddag het gazon grondig afrijden. Ja, dat gazon was iets voor de namiddag, 's morgens is dat nog vochtig, niet ideaal voor mijn grasmaaier. Dat stipuleerde dat ik best al in de voormiddag moest gaan wandelen. Fietsen had ook gekund, maar op dat vlak heb ik deze week al méér dan mijn best gedaan. 

Ik vertrok via het Uilenstraatje en het centrum (plein voor het rusthuis) naar de Industrieweg. Daar liggen de restanten van de laatste windmolen nog te wachten op transport. En eens je alle bedrijven aan de linkerkant van de Industrieweg gepasseerd bent, kun je linksaf naar Oud-Caberg via de Van Akenweg, de hoofdstraat van het dorp. 

Doorheen de velden heb ik mij niet gewaagd, zoals die man met hond. Het stuk onverhard tussen dat ijzeren kruis en het dorp zelf, was voor mij al voldoende. Meestal wandel ik voorbij de kerk linksaf, de Postbaan in. Ook vandaag deed ik dat, voornamelijk om 'n foto te maken aan Boerderij Poshoof. Het bedrijf werkt volledig biologisch. Je kunt er producten gaan kopen, de korte keten noemen ze dat. En die spreuk op die steen, die stond mij ook aan. 

Terugkeren deed ik via de Brusselseweg waar ik Hoeve de Zouw eens van op 'n afstand kon bekijken. Daarna was het gewoon rechtoe - rechtaan terug naar huis. Op het Kerkplein stonden enkele mensen te kijken naar iets, 'n vogeltje zo bleek. Het beestje kon niet meer vliegen en is dus letterlijk 'n vogeltje voor de kat. Dat is uiteraard de natuur. De kinderen in de menigte vonden het maar zielig. Helemaal thuis was ik uiteindelijke nog niet op een-twee-drie. Je komt al eens gekend volk tegen, zoals Wilfried en Michel. Met beiden had ik nog ene babbel. 

Nu ik dit verslag aan 't afsluiten ben, verneem ik dat mijn landgenote Lotte de prestigieuze Milaan - Sanremo op haar palmares geschreven heeft. 

Om te eindigen nog iets over mijn "uitspraak van de dag". De uitspraken waarmee ik begonnen ben - en waar ik nog 'n heel tijd mee voort kan - de auteur van deze uitspraken heb ik vandaag gecontacteerd. Ik wilde héél zeker zijn dat ik deze uitspraken mocht publiceren. Ik ken de man goed - en hij kent mij - en hij had er geen enkel probleem mee. Hij vond het zelfs 'n eer dat ik zijn uitspraken goed vind. Bij deze dus. 

Mijn ingeving deze voormiddag heeft toch vruchten afgeworpen. Ik voelde het al deze ochtend toen ik naar de bakker ging, het was vrij fris. Ik wilde al rond 'n uur of tien / halfelf gaan fietsen en ik dacht dat 'n extra joggingbroek over mijn koersbroek wel eens zijn nut kon hebben. En ik was blij dat ik dit gedaan heb. Met het ouder worden voel ik dat de spieren warm moeten blijven. 

Ik vertrok via Zutendaal en Kattevennen in Genk. Ook hier wordt 'n herinnering gebracht aan de gruwel van een oorlog, hier 'n Brits toestel dat neergehaald werd op 12 mei 1940.  En dan heb je aan de Molenvijvers die brug waar je zot gedraaid bent eens je boven bent. Ha, ha, ha.  In Winterslag ben ik toch even gestopt aan de oude mijngebouwen. Ik wist het zelf niet dat hier op 28/7/1914 de eerste steenkolenklomp werd bovengehaald van het Kempische bekken. 

Vervolgens kwam ik aan de Wijers in Zonhoven, het doel van mijn fietstocht. Het is jammer dat ik mij moest beperken met het maken van foto's. Het is daar prachtig fietsen. Heel op het einde van dat fietspad, heb je 'n brug met wederom 'n zeer mooie muurschildering. Een vriendelijke man wilde wel 'n foto van mij nemen. 

Terugkeren deed ik via het Albertkanaal in Hasselt. En 'n fietstocht maken zonder 'n foto van 'n kapel, dat gebeurt niet dikwijls, dus ook vandaag niet. Deze kapel van O.L.Vrouw der Smarten staat op de grens tussen Diepenbeek en Genk. Vandaag heb ik in feite wat misgetast met het maken van mijn route. Ik heb meer gravelstroken, kasseistroken en onverharde wegeltjes onder de wielen gekregen dan ik verhoopt had. Gelukkig was het overal droog. Ik heb op die paden wel mijn snelheid gematigd waardoor bij de uiteindelijke afrekening, mijn gemiddelde snelheid minder hoog was. Op een van die paden, fietste ik langs het kasteel van Schoonbeek. 

Op het einde ben ik nog naar Maastricht gereden en ben er pardoes op de wekelijkse markt terechtgekomen. Dat was dan effe te voet mijn weg zoeken. Op de weg richting Smeermaas zag ik ineens die bloemen- en kaarsenzee. Ik kom hier bijna wekelijks voorbij - ofwel te voet of per fiets - maar die opstelling zag ik voor het eerst. Het ging om twee mensen die blijkbaar recent verongelukt zijn. En kan ik dergelijke fietstocht afsluiten zonder mijn favoriete biermerk .... 

Om helemaal af te sluiten, ook vandaag en in de toekomst, mijn "uitspraak van de dag". 

Voor ik met mijn dagelijks verslag begin, wil ik jullie eerst iets mededelen. Vanaf vandaag start ik met iets nieuws. Op het einde van mijn fotoreeks zal ik in de toekomst elke dag 'n "uitspraak van de dag" plaatsen. Ik snuister geregeld het internet af en daarbij stoot ik op veel opmerkelijke uitspraken. Veel van die uitspraken heb ik intussen verzameld en wil ze jullie dag na dag tonen. Uiteraard heb ik mij afgevraagd of op die uitspraken 'n eigendomsrecht ligt en waarbij kopieëren en verspreiden verboden is. Maar nergens heb ik dat expliciet zien staan. Ik laat jullie dus meegenieten. Natuurlijk dank ik iedere auteur van zo'n uitspraak, of die nu wel of niet ontsproten is uit eigen brein. Veel van die uitspraken zijn zo uit het leven gegrepen, laat jullie dus verleiden tot 'n glimlach. 

Maar nu terug tot de orde van de dag, mijn sportieve prestaties. Deze voormiddag heb ik voor het eerst dit jaar mijn gazon gemaaid. Nu, gemaaid is 'n groot woord, het was eerder de resterende bladeren en takjes opzuigen. Ik had mijn machine dan ook in de hoogste stand gezet. Een der volgende dagen ga ik het gazon echt maaien. In de namiddag ben ik gaan wandelen. 

Het was mijn bedoeling om naar Opgrimbie te wandelen, maar gelukkig maakte mijn echtgenote mij er op attent dat er vandaag door chauffeurs van De Lijn gestaakt wordt. Het had zomaar gekund dat ik na 'n wandeling van +/- 10 km. geen bus meer terug had. Ik ben daarom dan maar gewoon het bos ingetrokken. 

Ik vertrok via 'n klein zijpad van de Asbeekweg om uit te komen achter de watermolen van wijlen Miet. Daarna ging ik linksaf om voor 'n deel de gecombineerde blauwe en rode route te volgen. Veel foto's kun je wel maken in het bos, maar dat zou toch 'n beetje saai zijn. Ik beperkte mij dus tot enkele kiekjes. In Pietersheim is er natuurlijk altijd veel meer te zien, de ingang naar de Goudkust, de mooie dreef en de grachten aan het kasteel. 

Terugkeren deed ik via de Broekstraat. Dadelijk 'n nieuwe fietstocht maken voor morgen. Het was bijna gelukt om vriend Hubert mee te krijgen, maar op vrijdag heeft hij andere bezigheden. Het zal dan voor ene volgende keer zijn. 

Als het brood op is - of bijna op is - dan heb je twee keuzemogelijkheden, ofwel haal je daags voordien wat brood uit de vriezer, of je staat samen met de kippen op om vers brood te gaan kopen. Ik koos voor het tweede vandaag en zo stond ik al om 7u15 bij de bakker. Ik profiteer er dan van om ene lekkere croissant mee te nemen. 

De voormiddag stond in het teken van allerlei bezigheden, de tuin, schoenen poetsen, naar de bibliotheek enz. In de namiddag stond dan mijn aangekondigde fietstocht naar Heppeneert op het menu. Gezien er toch redelijk wat wind was, had ik gekozen om mijn heenrit voornamelijk doorheen de bossen te maken, zo was ik toch wat beschut voor die wind. 

Ik vertrok via de Bessemerberg naar Zutendaal waar ik rechts afsloeg naar de toeristische trekpleister "fietsen door de heide". Daarna op de weg Mechelen a/d Maas - As, ging ik linksaf naar het station van As. Daar begint de fietsnelweg F751 oftwel het oude kolenspoor tussen As en Maaseik. Ik was vandaag fietser nr. 192 op die snelweg. Als je deze route volgt, rij je op 'n bepaald moment over de Zuid-Willemsvaart. 

In Heppeneert was de kapel ter ere van Sint-Theresia van Lisieux, het eerste wat ik er zag. De kapel is gebouwd in 1926 door de familie Deckers als dank voor de behouden terugkeer uit WO I van 'n familielid. Aan de kerk van Heppeneert ben ik vandaag gestopt aan brasserie De Wingerd voor 'n tas koffie en 'n stuk puddingvlaai met knöbbelkes, lekker. 

Terugkeren deed ik gewoon langs de Maas, oa. doorheen Dilsen en Vucht. In dat laatste dorp werd er geschiedenis geschreven omdat ene onvoorzichtige Duitse piloot zich vergiste bij het landen. Het begin van WO II is daarom met enkele maanden uitgesteld geworden door Hitler. Die zuil refereert naar het water en wordt waterzuil genoemd. 

Het weer was zonnig en met wind in de rug, vorderde mijn rit optimaal. Desondanks had ik er toch dorst van gekregen en in Neerharen zag ik 'n mooi terras - uit de wind - met heel wat andere genieters van het goede leven. Mijn merk dus en die smaakte, ... zoals altijd. 

Ik zag kans om de kaap van 80 km. te overschrijden, ik had nog wat tijd om vóór het avondeten thuis te zijn. Ik maakte daarom nog 'n lus via Smeermaas en Gellik. Uiteraard ben ik weer méér dan tevreden over mijn fietstocht, ik haalde 'n gemiddelde van 22 km/uur. Soms was dat tegen 30 km/uur met wind in de rug, soms ging dat 'n pak trager omwille van de wind. Tot morgen. 

Gisteren was er nog wat twijfel over vandaag, wandelen of fietsen. Maar deze morgen nam dat gemiezer alle twijfel weg, het werd wandelen. Je ziet het niet altijd op de buienradar, maar toen ik vanmorgen mijn neus buitenstak om naar de glascontainer te fietsen (twee volle draagtassen) voelde ik het direct, nattigheid. De straten waren uiteraard ook vochtig, geen omstandigheden dus om te gaan fietsen. 

Vandaag wilde ik eens gaan kijken naar de afbraak van de drie resterende windmolens langsheen de Industrieweg. Die molens hebben hun tijd gehad en zijn aan vervanging toe, groter en hoger. Één molen stond nog recht, zij het zonder wieken. Enkele wieken heb ik zien liggen en zo van kortbij, besef je pas hoe groot ze zijn. 

Aan de grenspaal ging ik linksaf naar Oud-Caberg. In het dorp zelf ben ik niet geweest, enkel in de velden rondom het dorp. Zo ging ik dus aan de steen op het Lanakerveld, linksaf om vervolgens naar de oude veldkapel te wandelen. Gelukkig had ik mij qua schoeisel goed voorzien want het was slalommen langsheen de vele plassen en slijkstroken. 

Onder het oude spoor en langs Hoeve De Zouw, keerde ik terug via de grens in Smeermaas. Daar kwam ik een mijner ex - medewerkers van de Post tegen. Hij is in het jaar 2010 bij mij in dienst gekomen als postbode, onder het statuut van contractueel. Momenteel heeft hij 'n vaste dienst in Smeermaas. Hij wist mij te vertellen dat tegen september-oktober, in het hele land 'n dienstherziening in voege zal treden. De postbode's zullen dan werken van 10u00 tot 18u00. Nu beginnen ze om 7u15. Toen er nog kranten bedeeld werden door de Post, begonnen er al verschillenden om 4u40 en toen er in Lanaken nog 'n nachtdienst was, zelfs al om 4u00. Waar is de tijd.  Zelf ben ik nooit vroeger moeten beginnen dan 6u00, tenzij er 'n uitzonderlijke omstandigheid was. 

En die laatste afbeelding, ik begin er meer en meer plezier in te krijgen om oude foto's te bewerken. Deze foto is al héél oud, we zijn toen met onze toenmalige jeugdvereniging en heel wat vrienden en vriendinnen de koolmijn van Waterschei gaan bezoeken, ondergronds dus. Dat was onder begeleiding van pa Clauwers, de vader van een onzer leden. De man is jammerlijk vrij vlug na zijn pensioen overleden. Je vindt mezelf terug op de tweede lijn, ergens in het midden. Zoek maar. 

Morgen ga ik fietsen. Ik kom dan voorbij Heppeneert bij Maaseik. En seffens, dan roept de tuin, nog wat werken en profiteren van de droge omstandigheden. 

Je hebt zo van die dagen dat je je afvraagt, wat heb ik nu vandaag gedaan? Wel, ik ben vanmorgen naar de bakker geweest, heb geholpen in het huishouden en in de namiddag heb ik 'n wandeling gemaakt. En toch heb ik het gevoel dat ik niet veel gedaan heb. Mijn wandeling was ok. qua afstand, maar het tempo lag 'n stuk lager dan anders. Misschien moet ik de raad van mijn vrouw eens ter harte nemen, "eens niks doen of gewoon even rusten" zal ik toch moeten leren. Maar deze jongen is daar in zijn hoofd nog niet klaar voor ..... 

Hoe het ook zij, na de namiddagkoffie ben ik toch maar weer de deur uitgetrokken. Eerst naar de Kinderboerderij in Pietersheim en vervolgens naar de visvijver. Ik sta er altijd versteld van hoeveel materiaal deze vissers altijd bijhebben. Als je het mij vraagt, 'n duur startkapitaal aan hengels, materiaalkist, zitje, karretje, .... 

Daarna wandelde ik naar het kasteel via Pietersheimbos. Vandaag ging ik linksaf naar Tournebride waar deze struiken de eersten zijn om de lente aan te kondigen. Terugkeren deed ik aan de overzijde van het kanaal via het onverharde pad. 

In Lanaken ben ik op het Uilenspiegelpad even gestopt bij die gehavende bril. Wat heeft er zich hier afgespeeld ...???  En mijn laatste afbeelding zag ik net op fb. Er was 'n filmpje van 'n klein kind dat onbevreesd die stier benaderde. En dat beest ging zelfs uiteindelijk gewoon liggen. Fake of echt, tegenwoordig weet je het niet meer. Maar het leverde wel 'n mooi schermbeeld op. 

Wat ik morgen ga doe, dat weet ik nog niet, alleszins ga ik woensdag fietsen met de koersfiets. Fijne avond iedereen. 

Gsm en koude, blijkbaar geen goede verstandhouding. Deze morgen, vrij vroeg al (iets na 8u00) vertrok ik voor 'n kleine fietstocht met de stadsfiets. Nu moet ik 's morgens dagelijks mijn gsm opladen, anders haalt hij de avond niet. Met iets van +/- 65% power in dat ding, dacht ik mijn ritje wel rond te krijgen, ... niet dus. Het zal mij leren. 

Maar gedane zaken nemen geen keer, ik was al blij om sowieso te kunnen fietsen vandaag. Want die regen van gisteren,  dat word je rap moe. Ik vertrok via La Butte aux Bois in Neerharen om vervolgens de Molenberg op te fietsen, 'n helling van 1,8 km. met 'n max. stijging van 7%, goed te doen met mijn stadsfiets. 

Eens boven in het gehucht Bessemer, stak ik de straat over om vervolgens naar Stalken te fietsen. Het is 'n bosrijk gehucht van Zutendaal. De fiets bolde goed, dat mocht ook wel nadat hij bij de fietsdokter was geweest (nieuwe kettingkast en helemaal nagezien). Daarna reed ik verder door naar Eigenbilzen, naar het Albertkanaal. Het was weer wat spelen met de zon vandaag bij het nemen van foto's. 

In Kompveld reed ik rechtsaf naar Veldwezelt. Naderhand zag ik dat daar, mijn gsm mij in de steek gelaten had. Het is dus niet op het kaartje te zien, maar via Veldwezelt ben ik nog doorheen Maastricht gereden om via de kleine grens, de Bosscherweg, terug naar naar huis te fietsen. 

Mijn laatste afbeelding is weer 'n kleine "spielerei", 'n foto van 'n bijeenkomst met ex-collega's bij de Post. Ik heb de foto laten omzetten in de stijl van Rembrandt met 'n mooie kader eromheen. 

Na de korte rust dadelijk, gaan we de plaatselijke horeca nog wat steunen, met dit droge weer en de zon van de partij, laten we de tv en de vele sportactiviteiten voor wat ze zijn. Straks bij het nieuws zullen we wel te weten komen wie de winnaars van het weekend zijn. Ik kijk vooral uit naar de winnaar van Genk tegen STVV, de Limburgse voetbalderby. 

Jandorie, het was al 14u30 vandaag toen ik eraan kon denken om 'n wandeling te maken. Weliswaar was ik vanmorgen al de deur uit geweest om brood en broodjes te gaan kopen, maar dat was met mijn paraplu boven het hoofd. Om 'n echte wandeling te maken in droge omstandigheden, daarvoor moest ik echt geduld hebben. 

Ik heb maar niet geaarzeld en ben direct vertrokken. Ik wilde deze keer nog eens naar Maastricht wandelen. Mijn 1ste foto maakte ik op de brug in Smeermaas met zicht op de Zuid-Willemsvaart. De volgende foto's tonen de Maas en het kasteel en kerk van Borgharen. En als ik 'n speciale boom zie, dan ben ik er ook altijd als de kippen bij om 'n foto te maken. 

In Maastricht zelf ben ik even de Boekenkerk binnengewipt. Er was op dat moment 'n kleine voordracht bezig van ene auteur. Op het Vrijthof waren studenten 'n actie aan het voeren tegen arbortus. Gewapend met ene doedelzakspeler, ene trommelaar, 'n vlaggeman, twee man met 'n groot spandoek en verschillende leden met folders, zorgen zij voor 'n toeloop van kijkers. Je zou zeggen, Nederland heeft 'n héél open cultuur op alle gebied, maar er bestaan toch studentengroeperingen die 'n ander gedacht hebben. 

Wat verderop zie je dan weer de ouderdom van Maastricht, 'n woning van 1737. Aan de coffeeshopboten nam ik rond 16u37, bus 63 terug naar Lanaken. We hebben geluk in Lanaken, zowel de bussen naar Genk en Maaseik passeren ons centrum. 

Terug naar huis was nog +/- 1 km stappen. In 't Hofje zag ik de lucht al goed dichttrekken en idd. even later begon het al te druppelen. Eens thuis veranderde dat gedruppel in regen, ik had dus geluk gehad.  Om af te sluiten nog was diverse afbeeldingen. Vooreerst 'n kader die ik met wat kopieëren en plakken, zelf in mekaar gestoken heb, 'n collage van foto's die ik de laatste maanden maakte in Pietersheim. Vervolgens 'n vriend van mij die 'n oude landkaart van 1748 op de kop kon tikken met ons dorp genoemd als Lonaken. Speciaal was de naam Rentin, 'n gebied wat later de Heikant noemde en nu de omgeving is van de Henri Dunantstraat, ook Lanaken nu. Van die naam Rentin had ik nog nooit gehoord. Opmerkelijk op de kaart is ook dat het gebied Pietersheim ook afzonderlijk genoemd werd: Petersen. Zelfs het gehucht Kompveld werd genoemd: Confelt. Briegden nu was vroeger Brigen. 

En die laatste afbeelding, hoe noemen ze dat: .... doemdenken???  Dat was het weer voor vandaag, ik ga er ene rustige avond van maken. Op tv is er vandaag geen bal te zien, niks wat ons interesseert. Dus dat kastje blijft uitstaan en we lezen gewoon 'n boek. Hopelijk hebben jullie en ikzelf morgen beter weer zodat we weer de deur uit kunnen. 

Frisse temperaturen, regen, paraplu in de hand, allemaal elementen die het mij vandaag onmogelijk maakten om veel foto's te nemen onderweg. Eerst heeft mijn vrouw zich buiten gewaagd om te gaan winkelen, en dit op 'n redelijk droog moment. Daarna was het mijn beurt om mijn neus even buiten te steken. Maar ik was nog maar net buiten, toen de eerste druppels alweer vielen. Ik heb dan maar mijn paraplu meegenomen. 

Gelukkig stopte het met regenen iets verderop, die paar foto's die ik nam, zijn dus nog gemaakt in gunstige omstandigheden. Dat oude spoor vind je op diverse plekken terug in Lanaken, hier wandelde ik van de Stationsstraat naar de Montaigneweg. De volgende nam ik aan de sluis en de derde in het voetpad de Bergergraef. Ik wist de naam niet meer van dat pad. Gelukkig bestaat er zoiets als AI waar je die vraag kunt aan stellen. Zo leer je weer 'n stukje geschiedenis van je eigen gemeente. 

En die laatste afbeelding, daar hoef ik denkelijk niet veel woorden aan toe te voegen. Gelukkig wordt ons dat bespaard want wij hebben geen auto. 

De rest van de dag zal het 'n binnen-zit-dag worden, er wordt nog heel wat regen voorspeld. Gelukkig kunnen we naar de koers kijken op tv. Sport is er duidelijk genoeg op tv dezer dagen, gisterenavond keek ik nog naar de volleybalwedstrijd van Roeselare tegen 'n gerenommeerde Poolse ploeg. Volleybal is de sport die ik het langst deed.  En dat streepje naar rechts op mijn Strava-account, ... dat zullen de geheimen zijn van deze app.

Soms kan ik 'n onrustige ziel zijn, dat zit vermoedelijk ingebakken in mijn genen. Ondanks dat ik in de voormiddag al 'n wandeling gemaakt had en in de namiddag mij in de tuin heb beziggehouden met wat tuinieren en hout zagen, ben ik toch nog gaan fietsen. 

Maar eerst had ik wel nog het einde van de koers gezien op tv met Mathieu als grote winnaar. En na de koffie - omstreeks 15u30 - ben ik dan vertrokken voor wat 'n klein ritje moest worden. Ik had mij laten inspireren door de zon die op dat moment nog scheen. En met het vooruitzicht op 'n regendag morgen, kriebelde het om toch nog wat te fietsen. De strakke wind heb ik er maar bijgenomen. 

Ik vertrok richting Gellik om op de Bergstraat langs de vermoedelijk oudste woning van het dorp te fietsen. Daarna nam ik het fietspad rechts naar Zutendaal. In het gehucht Bessemer stak ik de weg over om de Molenberg af te rijden. Onder aan de helling ging ik aan het OPC-Rekem, linksaf naar Opgrimbie. Het vernieuwd fietspad leid je bijna langs de Aspermansvijver. 

In Opgrimbie fiets ik meestal langs de Sint-Christoffelkapel, 'n 16de eeuws overblijfsel van 'n vroegere kerk. En dat de zon nog altijd scheen, kun je zien op de foto die ik maakte in Uikhoven. 

Ik was juist op tijd terug thuis om de benen onder tafel te steken voor 'n boterhammenmaaltijd. En deze jongen had honger, zes stuks heb ik achter de kiezen gestoken, allemaal goed belegd. 

Voila, vandaag dus niet één, maar twee verslagen. Slaap wel. 

Vandaag heb ik weer ene halve snipperdag genomen. Zoals gisteren verteld, zat ik te wachten op 'n telefoontje van mijn fietshersteller. Ik dacht daarom vanochtend al maar direct mijn Strava-app aan te zetten toen ik mijn besteld brood diende af te halen. 

En idd. ik was nog maar net terug thuis, toen Marc belde om te melden dat mijn fiets klaar was. Na 'n koffietje met zijn twee aan de keukentafel, kon ik vertrekken. Het is maar 'n paar km. tot ginder, ik was dus al blij dat het vandaag 'n droge dag was. 

Ik vertrok via de kortste weg en dat is langsheen de Sportoase, de brug over het Albertkanaal in Briegden en vervolgens de Kiezelweg in Veldwezelt. Nu zaterdag met halfvasten trekt de carnavalstoet doorheen Veldwezelt, georganiseerd door de Wottelzekskes, de plaatselijke carnavalvereniging. 

En mijn fietshersteller, .... je kunt er niet naast kijken met al die gele fietsjes. Bij terugkeer ben ik nog even gestopt aan de werken voor de nieuwe school. Er zouden 'n duizendtal leerlingen onderwijs krijgen. 

Om af te sluiten, 'n klein vleugje humor. Straks heb ik weer werk in de tuin. Tot de volgende. 

Het was vandaag geen dag om over naar huis te schrijven, ... regen, nattigheid en veel wind.  Maar ik wilde sowieso in de voormiddag geen activiteiten aan boord leggen, enerzijds die regen en anderzijds diende ik in de vooravond stand-by te zijn in Eigenbilzen, de kleinzoon had oppas nodig. De mama en papa dienden naar 'n oudercontact te gaan op school om zijn puntenkaart te gaan afhalen. Hij heeft weer 'n dikke pluim verdiend. 

Het was nog 'n beetje afwachten of ik in droge omstandigheden naar ginder kon gaan. Bij regen zou het hoe dan ook de bus worden, bij droog weer was het de bedoeling om mijn stadsfiets bij de fietshersteller te gaan binnenbrengen om vervolgens te voet naar Eigenbilzen te trekken. Dat laatste is dus gelukt. Mijn stadsfiets heeft 'n nieuwe kettingkast nodig en daarbij was 'n nazicht ook weer aan de orde.  Ik hoop mijn fiets in de loop van de week terug te hebben. 

Mijn wandeling vertrok vandaag dus in Veldwezelt om vervolgens links af te slaan, naar het gehucht Kompveld. In de verte bleef ik echter beangstigende donkere wolken zien. Het was "fingers crossed" in de hoop het toch droog te houden. Zo af en toe piepte toch even de zon wat enkele mooie foto's opleverden. Maar hoe korter ik mijn doel naderde, hoe meer het begon te druppelen. Geen hoeveelheden om nat van te worden maar de vrees bleef toch dat ik in 'n heuse bui zou terechtkomen, en dat op wegen zonder beschutting. 

Het was dan ook met ene grote "oef", dat ik op de plaats van bestemming aankwam zonder echt nat te zijn geworden. De kleinzoon wist mij te overtuigen om 'n kaartspel met hem te spelen in afwachting van de terugkeer van zijn ouders. 

Teruggekeerd ben ik met de bus. Aan de halte staat 'n mijnwerkerslamp, 'n kapel gebouwd in 1972 door mijnwerkers-brancardiers.

Mijn laatste afbeelding is 'n artikel uit de krant van afgelopen maandag. Het welbekende Pietersheim heeft grootse plannen, de nieuwe eigenaars van het kasteel zijn het gebouw aan het verbouwen. Er komen 15 B&B - kamers en er zou ook 'n terras komen voor fietsers en wandelaars. Dat is natuurlijk geweldig nieuws voor ons wandelaars. Ik kom er zo dikwijls en 'n rustplaats in die mooie omgeving, is uiteraard mooi meegenomen. 

Na mijn stevige fietstocht van gisteren, wilde ik het vandaag wat rustiger aan doen. Het werd dus 'n wandeling. En gezien de weersverwachtingen geen 100% zekerheid gaven dat het ook effectief droog zou blijven, heb ik mijn wandeling van deze morgen naar de bakker, maar meegeregistreerd. 

Gelukkig bleef het in de namiddag droog en kon ik aan mijn wandeling beginnen. Ik had niet echt 'n routeplan in mijn hoofd, ik zou wel zien waarheen mijn benen mij zouden brengen. Ik vertrok via de Bessemerstraat om vervolgens rechts af, de Steenselbergweg in te slaan. Op het einde van die straat kun je linksaf het bos instappen om daar de blauwe en rode route te nemen. Dat heb ik dus deels gedaan. 

Ik koos de rechterkant om te vertrekken via het vlonder- of plankenpad. Als het goed geregend heeft, zijn die paden 'n ideale oplossing om je schoenen droog te houden. Zo kwam ik ook voorbij aan de molen van "Miet van de Meule". Daarna op het verlengde van de Sprokkelstraat, ging ik linksaf verder het bos in. Water staat er nog genoeg ondanks de geringe neerslag van de laatste dagen. 

Aan die houten pijlen, stak ik iets verderop de straat over, het domein Pietersheim in. De paden waren er kurkdroog. Aan die ketel heb ik mij laten verleiden tot 'n fantasietje, kijk maar naar die bewuste foto.  De ruïne was weer toegankelijk, sein dus om weer 'n paar foto's uit mijn mouw te schudden. Bij terugkeer ben ik nog even binnengesprongen bij vriend Hubert. De laatste nieuwtjes zijn weer verteld. 

En die allerlaatste foto, die maakte ik net vanuit mijn werkkamer.  Die wolkenformaties hebben wel iets. Tot de volgende. 

Als je wil gaan fietsen, dan heb je meestal 'n plan op voorhand gemaakt, ik toch. Het was vandaag de bedoeling om richting Hasselt te fietsen. Maar eens in Hasselt waren er wegenwerken en ... 'n omleiding. En daar stond ik met mijn goed gedrag, geen verwijzing naar het fietsroutenetwerk. "Tirez votre plan" klonk het.  En als je dan niet over ene gps beschikt om je de weg te wijzen doorheen die wirwar van straten in de stad Hasselt, dan is er maar één hulpmiddel, je mond. Gelukkig zijn de mensen vriendelijk en hulpvaardig. 

Maar, ik zal eerst beginnen met het begin, met deze voormiddag. Toen heb ik weer enkele uurtje in de tuin gewerkt, opruimwerken. En omdat mijn madam naar Maastricht was om te shoppen, kon ik al vrij vroeg in de middag aan mijn fietstocht beginnen. 

Ik vertrok via de brug van Eigenbilzen om daarna doorheen Beverst te fietsen richting Diepenbeek. Aan dat brugje ben ik even gestopt om wat mondvoorraad achter de kiezen te steken. Ik vermoed dat dit 'n mooi wandelpad is. En dan kwam de ellende in Hasselt, maar uiteindelijk vond ik toch mijn blauwe bordjes terug. Die fietsbrug in Godsheide, "de Langeman" is in feite veel te groot en te breed voor de fietsers, maar als ik het artikel uit de krant van 2024 mag geloven, dan is het 'n veel gebruikte brug. 

Vervolgens kwam ik in Bokrijk. Het domein heb ik letterlijk links laten liggen, daar had ik vandaag geen tijd voor. Daarna kwam ik in Boxbergheide, 'n wijk in Genk. De achterkant van die kapel kon mij zeker charmeren. Als je doorheen Genk fietst, dan kom je doorheen verschillende dorpen en wijken. Zo kwam ik ook in Winterslag voorbij de kerk, een der zogenaamde mijnkathedralen. De Heilig Hartkerk werd gebouwd tussen 1923 - 1925 in opdracht van de mijndirectie. 

Voor ene keer ben ik nog eens doorheen het echte centrum van Genk gefietst, oa. ook voorbij Shopping 1. Iedereen die al eens in Genk geweest is, zal dit winkelcentrum al bezocht hebben. Iets verderop fietste ik doorheen het park van de Molenvijvers.

Terugkeren deed ik via Zutendaal, de Duivelsberg in Opgrimbie en de paarden in Herbricht. Met iets meer dan 91 km. op de teller kan ik uiteraard alleen maar tevreden zijn. Ik heb intussen de kaap van 1.000 fietskms. overschreden. En mijn gemiddelde van 21,42 km/uur was zeker ook ok. Ik heb er van genoten.  Gestopt voor 'n pauze ben ik vandaag niet, zelfs niet bij terugkeer in Lanaken. Ik gaf de voorkeur aan wat kms. maken en daarnaast stond er deze avond 'n Italiaans getint avondmaal op het menu. En daar horen enkele glaasjes wijn bij.  Dus geen Duveltje vandaag. Vanaf morgen zal het weer wat minder worden. Afwachten wat het wordt.

Vandaag heb ik er 'n einde aan gemaakt. Oei, gene paniek, niet aan mezelf maar ... aan mijn puzzel. Na veel vijven en zessen en véél geduld en meerdere onderbrekingen (ik had er niet altijd goesting in of de tijd ervoor), is mijn puzzel van 2.000 stuks eindelijk afgeraakt. Ja, het heeft deze keer wat moeite gekost. Maar eind goed - al goed. 

Mijn brood en broodjes waren besteld bij de bakker. Die hoefde ik maar af te halen, gelijk welk uur, maar wel vóór 12u00. Er was echter één spelbreker, de dichte mist. Het was echt 'n dikke mist, we konden nauwelijks de tuin van de overburen zien. In die omstandigheden wilde ik niet naar buiten gaan. 

Na de voormiddagkoffie begonnen er héél stilaan wat opklaringen te komen, al was de mist nog prominent aanwezig. Dat brood moest gehaald worden, ik diende dus sowieso de deur uit te gaan. Ver ben ik niet gegaan, eerst wat in de brievenbus stoppen van onze zoon, vervolgens via het kerkplein naar de Stationsstraat. En langs de Pannestraat wandelde ik vervolgens naar onze bakker. Terugkeren deed ik via de Sint-Servaaswijk. 

Foto's heb ik niet veel genomen, enkele daarvan heb ik bewust in 't zwart-wit gezet, met het origineel zou er hoe ook, weinig verschil zijn geweest. Toch was er af en toe 'n beetje kleur in het straatbeeld, eerst bij die 60-jarige, dan aan die oude villa en tenslotte in dat speeltuintje. 

Nu is het volledig opgeklaard en de zon schijnt zelfs. Deze namiddag ga ik wel naar de koers kijken, Paris - Nice. Morgen is het 'n fietsdag, dadelijk mijn parcours uittekenen. 

Gisteren kreeg ik de bemerking: "15 km. stappen om één vlaai te gaan halen, alle redenen zijn goed om te wandelen". Tja Pol, je moet het zo bekijken, als ik niet fiets, dan wandelen ik dus dagelijks. En of ik nu vertek en terug aankom bij mij thuis of ik maak 'n wandeling naar elders om met de bus terug te keren, in feite maakt het niet uit. De bedoeling is altijd om in  beweging te blijven. En trouwens, buiten die vlaai kocht ik ook nog 'n brood en wat croissants. 

De ochtend begon vandaag al vroeg, om 6u45 kroop onze kleinzoon bij ons in bed, gedaan met de rust.  We hebben het nog kunnen trekken tot het nieuws op de radio voorbij was, maar toen was er geen ontkomen meer aan, Arne had honger. Na wat bezigheidstherapie werd hij al vlug opgehaald door zijn mama, hij werd verwacht op de skatelessen. 

Zelf heb ik de voormiddag vrij rustig omgekregen, in de namiddag heb ik eerst nog wat getuinierd om na de koffie en de vlaai, 'n klein stukje te gaan fietsen. Ja die vlaai heeft gesmaakt, we hebben er wel twee dagen moeten overdoen om ze op te krijgen. 

Ik fietste vandaag richting Neerharen, Rekem en Boorsem om daar de Zuid-Willemsvaart over te steken. In Mechelen a/d Maas ging ik rechtsaf, naar Kotem. Daar ben ik even gestopt aan die kapel, gebouwd in 1962, vrij recent dus. In het volgende dorp Uikhoven zag ik 'n nieuwe bank staan, geen gewone traditionele bank maar iets moderner van uitzicht. 

In Herbricht ben ik even naar het kunstwerk "de Levensboom" gereden. Het is 'n prachtig werkstuk. Ook in Herbricht zag ik vandaag 'n grote kudde wilde paarden grazen langs de Maas. De runderen die normaal ook in Hochter Bampd lopen, heb ik al maanden niet meer gezien. Die zullen vermoedelijk vlak langs de Maas lopen, buiten het zicht van de voorbijgangers. 

In Lanaken ben ik in het Cultuurcafé mijn merk bier gaan drinken, het weer was er dorstig genoeg voor.  Daar zag ik nog juist de winnaar van Strade Bianche over de meet komen. Normaal zou ik thuis gebleven zijn om naar de koers te kijken, maar in dit geval - als de winnaar al op voorhand gekend is - dan is dat geen aardigheid om te kijken. Morgen maak ik 'n kleine wandeling, maandag 'n langere fietstocht. 

Zoals aangekondigd wilde ik vandaag naar Bilzen wandelen om bij Bakker Vangrootloon mijn verjaardagsvlaai te gaan afhalen. Ik krijg jaarlijks 'n bon voor 'n gratis vlaai van mijn krantenuitgever Het Belang van Limburg. En wat je gratis krijgt, dat laat je niet zomaar liggen.  Ik diende wel op voorhand mijn vlaai te reserveren. In Lanaken kan dat niet, wel in Mechelen a/d Maas, Genk, Bilzen ... Ik koos dus voor Bilzen. 

Ik vertrok richting Gellik langs de paarden op de Kewithdreef. Het was precies of ze staande aan het slapen waren. Daarna trok ik de brug in Eigenbilzen over om vervolgens richting Hoelbeek te stappen. Net vóór de grens met Hoelbeek kwam ik voorbij Hoeve "Klein Hommelen", gebouwd tussen 1820 en 1828. Iets achter de brug heb je resten van wat ooit kasteel Jonckholt had moeten zijn. Vandaag had ik geen tijd om er even te gaan kijken. 

In Hoelbeek ging ik rechts af en kwam zo in het volgende dorp, Waltwilder. Je hebt daar de ingang tot het Domeinbos Groenendaal. Nadien wandelde ik nog 'n klein stukje in Munsterbilzen om tenslotte in Bilzen toe te komen. Die mooie boom was wel 'n foto waard. Ik had 'n bus terug richting Lanaken om 10u42 en om 11u12. Maar deze wandelaar had toch eerst behoefte aan 'n tasje koffie op de Markt. Ik had daarom nog wat tijd om effe te wandelen in het Park Haffmans. De Bilzermolen is al gekend van in de 13de eeuw en het park is natuurlijk ook verbonden met de laatste jaren van Jazz Bilzen. 

Zo, die wandeling zit er ook weer op, de vlaai zal seffens smaken en straks komt de kleinzoon 'n nachtje logeren. Tot morgen.