W - Een regenwandeling.

Soms kan ik 'n onrustige ziel zijn, dat zit vermoedelijk ingebakken in mijn genen. Ondanks dat ik in de voormiddag al 'n wandeling gemaakt had en in de namiddag mij in de tuin heb beziggehouden met wat tuinieren en hout zagen, ben ik toch nog gaan fietsen. 

Maar eerst had ik wel nog het einde van de koers gezien op tv met Mathieu als grote winnaar. En na de koffie - omstreeks 15u30 - ben ik dan vertrokken voor wat 'n klein ritje moest worden. Ik had mij laten inspireren door de zon die op dat moment nog scheen. En met het vooruitzicht op 'n regendag morgen, kriebelde het om toch nog wat te fietsen. De strakke wind heb ik er maar bijgenomen. 

Ik vertrok richting Gellik om op de Bergstraat langs de vermoedelijk oudste woning van het dorp te fietsen. Daarna nam ik het fietspad rechts naar Zutendaal. In het gehucht Bessemer stak ik de weg over om de Molenberg af te rijden. Onder aan de helling ging ik aan het OPC-Rekem, linksaf naar Opgrimbie. Het vernieuwd fietspad leid je bijna langs de Aspermansvijver. 

In Opgrimbie fiets ik meestal langs de Sint-Christoffelkapel, 'n 16de eeuws overblijfsel van 'n vroegere kerk. En dat de zon nog altijd scheen, kun je zien op de foto die ik maakte in Uikhoven. 

Ik was juist op tijd terug thuis om de benen onder tafel te steken voor 'n boterhammenmaaltijd. En deze jongen had honger, zes stuks heb ik achter de kiezen gestoken, allemaal goed belegd. 

Voila, vandaag dus niet één, maar twee verslagen. Slaap wel. 

Vandaag heb ik weer ene halve snipperdag genomen. Zoals gisteren verteld, zat ik te wachten op 'n telefoontje van mijn fietshersteller. Ik dacht daarom vanochtend al maar direct mijn Strava-app aan te zetten toen ik mijn besteld brood diende af te halen. 

En idd. ik was nog maar net terug thuis, toen Marc belde om te melden dat mijn fiets klaar was. Na 'n koffietje met zijn twee aan de keukentafel, kon ik vertrekken. Het is maar 'n paar km. tot ginder, ik was dus al blij dat het vandaag 'n droge dag was. 

Ik vertrok via de kortste weg en dat is langsheen de Sportoase, de brug over het Albertkanaal in Briegden en vervolgens de Kiezelweg in Veldwezelt. Nu zaterdag met halfvasten trekt de carnavalstoet doorheen Veldwezelt, georganiseerd door de Wottelzekskes, de plaatselijke carnavalvereniging. 

En mijn fietshersteller, .... je kunt er niet naast kijken met al die gele fietsjes. Bij terugkeer ben ik nog even gestopt aan de werken voor de nieuwe school. Er zouden 'n duizendtal leerlingen onderwijs krijgen. 

Om af te sluiten, 'n klein vleugje humor. Straks heb ik weer werk in de tuin. Tot de volgende. 

Het was vandaag geen dag om over naar huis te schrijven, ... regen, nattigheid en veel wind.  Maar ik wilde sowieso in de voormiddag geen activiteiten aan boord leggen, enerzijds die regen en anderzijds diende ik in de vooravond stand-by te zijn in Eigenbilzen, de kleinzoon had oppas nodig. De mama en papa dienden naar 'n oudercontact te gaan op school om zijn puntenkaart te gaan afhalen. Hij heeft weer 'n dikke pluim verdiend. 

Het was nog 'n beetje afwachten of ik in droge omstandigheden naar ginder kon gaan. Bij regen zou het hoe dan ook de bus worden, bij droog weer was het de bedoeling om mijn stadsfiets bij de fietshersteller te gaan binnenbrengen om vervolgens te voet naar Eigenbilzen te trekken. Dat laatste is dus gelukt. Mijn stadsfiets heeft 'n nieuwe kettingkast nodig en daarbij was 'n nazicht ook weer aan de orde.  Ik hoop mijn fiets in de loop van de week terug te hebben. 

Mijn wandeling vertrok vandaag dus in Veldwezelt om vervolgens links af te slaan, naar het gehucht Kompveld. In de verte bleef ik echter beangstigende donkere wolken zien. Het was "fingers crossed" in de hoop het toch droog te houden. Zo af en toe piepte toch even de zon wat enkele mooie foto's opleverden. Maar hoe korter ik mijn doel naderde, hoe meer het begon te druppelen. Geen hoeveelheden om nat van te worden maar de vrees bleef toch dat ik in 'n heuse bui zou terechtkomen, en dat op wegen zonder beschutting. 

Het was dan ook met ene grote "oef", dat ik op de plaats van bestemming aankwam zonder echt nat te zijn geworden. De kleinzoon wist mij te overtuigen om 'n kaartspel met hem te spelen in afwachting van de terugkeer van zijn ouders. 

Teruggekeerd ben ik met de bus. Aan de halte staat 'n mijnwerkerslamp, 'n kapel gebouwd in 1972 door mijnwerkers-brancardiers.

Mijn laatste afbeelding is 'n artikel uit de krant van afgelopen maandag. Het welbekende Pietersheim heeft grootse plannen, de nieuwe eigenaars van het kasteel zijn het gebouw aan het verbouwen. Er komen 15 B&B - kamers en er zou ook 'n terras komen voor fietsers en wandelaars. Dat is natuurlijk geweldig nieuws voor ons wandelaars. Ik kom er zo dikwijls en 'n rustplaats in die mooie omgeving, is uiteraard mooi meegenomen. 

Na mijn stevige fietstocht van gisteren, wilde ik het vandaag wat rustiger aan doen. Het werd dus 'n wandeling. En gezien de weersverwachtingen geen 100% zekerheid gaven dat het ook effectief droog zou blijven, heb ik mijn wandeling van deze morgen naar de bakker, maar meegeregistreerd. 

Gelukkig bleef het in de namiddag droog en kon ik aan mijn wandeling beginnen. Ik had niet echt 'n routeplan in mijn hoofd, ik zou wel zien waarheen mijn benen mij zouden brengen. Ik vertrok via de Bessemerstraat om vervolgens rechts af, de Steenselbergweg in te slaan. Op het einde van die straat kun je linksaf het bos instappen om daar de blauwe en rode route te nemen. Dat heb ik dus deels gedaan. 

Ik koos de rechterkant om te vertrekken via het vlonder- of plankenpad. Als het goed geregend heeft, zijn die paden 'n ideale oplossing om je schoenen droog te houden. Zo kwam ik ook voorbij aan de molen van "Miet van de Meule". Daarna op het verlengde van de Sprokkelstraat, ging ik linksaf verder het bos in. Water staat er nog genoeg ondanks de geringe neerslag van de laatste dagen. 

Aan die houten pijlen, stak ik iets verderop de straat over, het domein Pietersheim in. De paden waren er kurkdroog. Aan die ketel heb ik mij laten verleiden tot 'n fantasietje, kijk maar naar die bewuste foto.  De ruïne was weer toegankelijk, sein dus om weer 'n paar foto's uit mijn mouw te schudden. Bij terugkeer ben ik nog even binnengesprongen bij vriend Hubert. De laatste nieuwtjes zijn weer verteld. 

En die allerlaatste foto, die maakte ik net vanuit mijn werkkamer.  Die wolkenformaties hebben wel iets. Tot de volgende. 

Als je wil gaan fietsen, dan heb je meestal 'n plan op voorhand gemaakt, ik toch. Het was vandaag de bedoeling om richting Hasselt te fietsen. Maar eens in Hasselt waren er wegenwerken en ... 'n omleiding. En daar stond ik met mijn goed gedrag, geen verwijzing naar het fietsroutenetwerk. "Tirez votre plan" klonk het.  En als je dan niet over ene gps beschikt om je de weg te wijzen doorheen die wirwar van straten in de stad Hasselt, dan is er maar één hulpmiddel, je mond. Gelukkig zijn de mensen vriendelijk en hulpvaardig. 

Maar, ik zal eerst beginnen met het begin, met deze voormiddag. Toen heb ik weer enkele uurtje in de tuin gewerkt, opruimwerken. En omdat mijn madam naar Maastricht was om te shoppen, kon ik al vrij vroeg in de middag aan mijn fietstocht beginnen. 

Ik vertrok via de brug van Eigenbilzen om daarna doorheen Beverst te fietsen richting Diepenbeek. Aan dat brugje ben ik even gestopt om wat mondvoorraad achter de kiezen te steken. Ik vermoed dat dit 'n mooi wandelpad is. En dan kwam de ellende in Hasselt, maar uiteindelijk vond ik toch mijn blauwe bordjes terug. Die fietsbrug in Godsheide, "de Langeman" is in feite veel te groot en te breed voor de fietsers, maar als ik het artikel uit de krant van 2024 mag geloven, dan is het 'n veel gebruikte brug. 

Vervolgens kwam ik in Bokrijk. Het domein heb ik letterlijk links laten liggen, daar had ik vandaag geen tijd voor. Daarna kwam ik in Boxbergheide, 'n wijk in Genk. De achterkant van die kapel kon mij zeker charmeren. Als je doorheen Genk fietst, dan kom je doorheen verschillende dorpen en wijken. Zo kwam ik ook in Winterslag voorbij de kerk, een der zogenaamde mijnkathedralen. De Heilig Hartkerk werd gebouwd tussen 1923 - 1925 in opdracht van de mijndirectie. 

Voor ene keer ben ik nog eens doorheen het echte centrum van Genk gefietst, oa. ook voorbij Shopping 1. Iedereen die al eens in Genk geweest is, zal dit winkelcentrum al bezocht hebben. Iets verderop fietste ik doorheen het park van de Molenvijvers.

Terugkeren deed ik via Zutendaal, de Duivelsberg in Opgrimbie en de paarden in Herbricht. Met iets meer dan 91 km. op de teller kan ik uiteraard alleen maar tevreden zijn. Ik heb intussen de kaap van 1.000 fietskms. overschreden. En mijn gemiddelde van 21,42 km/uur was zeker ook ok. Ik heb er van genoten.  Gestopt voor 'n pauze ben ik vandaag niet, zelfs niet bij terugkeer in Lanaken. Ik gaf de voorkeur aan wat kms. maken en daarnaast stond er deze avond 'n Italiaans getint avondmaal op het menu. En daar horen enkele glaasjes wijn bij.  Dus geen Duveltje vandaag. Vanaf morgen zal het weer wat minder worden. Afwachten wat het wordt.

Vandaag heb ik er 'n einde aan gemaakt. Oei, gene paniek, niet aan mezelf maar ... aan mijn puzzel. Na veel vijven en zessen en véél geduld en meerdere onderbrekingen (ik had er niet altijd goesting in of de tijd ervoor), is mijn puzzel van 2.000 stuks eindelijk afgeraakt. Ja, het heeft deze keer wat moeite gekost. Maar eind goed - al goed. 

Mijn brood en broodjes waren besteld bij de bakker. Die hoefde ik maar af te halen, gelijk welk uur, maar wel vóór 12u00. Er was echter één spelbreker, de dichte mist. Het was echt 'n dikke mist, we konden nauwelijks de tuin van de overburen zien. In die omstandigheden wilde ik niet naar buiten gaan. 

Na de voormiddagkoffie begonnen er héél stilaan wat opklaringen te komen, al was de mist nog prominent aanwezig. Dat brood moest gehaald worden, ik diende dus sowieso de deur uit te gaan. Ver ben ik niet gegaan, eerst wat in de brievenbus stoppen van onze zoon, vervolgens via het kerkplein naar de Stationsstraat. En langs de Pannestraat wandelde ik vervolgens naar onze bakker. Terugkeren deed ik via de Sint-Servaaswijk. 

Foto's heb ik niet veel genomen, enkele daarvan heb ik bewust in 't zwart-wit gezet, met het origineel zou er hoe ook, weinig verschil zijn geweest. Toch was er af en toe 'n beetje kleur in het straatbeeld, eerst bij die 60-jarige, dan aan die oude villa en tenslotte in dat speeltuintje. 

Nu is het volledig opgeklaard en de zon schijnt zelfs. Deze namiddag ga ik wel naar de koers kijken, Paris - Nice. Morgen is het 'n fietsdag, dadelijk mijn parcours uittekenen. 

Gisteren kreeg ik de bemerking: "15 km. stappen om één vlaai te gaan halen, alle redenen zijn goed om te wandelen". Tja Pol, je moet het zo bekijken, als ik niet fiets, dan wandelen ik dus dagelijks. En of ik nu vertek en terug aankom bij mij thuis of ik maak 'n wandeling naar elders om met de bus terug te keren, in feite maakt het niet uit. De bedoeling is altijd om in  beweging te blijven. En trouwens, buiten die vlaai kocht ik ook nog 'n brood en wat croissants. 

De ochtend begon vandaag al vroeg, om 6u45 kroop onze kleinzoon bij ons in bed, gedaan met de rust.  We hebben het nog kunnen trekken tot het nieuws op de radio voorbij was, maar toen was er geen ontkomen meer aan, Arne had honger. Na wat bezigheidstherapie werd hij al vlug opgehaald door zijn mama, hij werd verwacht op de skatelessen. 

Zelf heb ik de voormiddag vrij rustig omgekregen, in de namiddag heb ik eerst nog wat getuinierd om na de koffie en de vlaai, 'n klein stukje te gaan fietsen. Ja die vlaai heeft gesmaakt, we hebben er wel twee dagen moeten overdoen om ze op te krijgen. 

Ik fietste vandaag richting Neerharen, Rekem en Boorsem om daar de Zuid-Willemsvaart over te steken. In Mechelen a/d Maas ging ik rechtsaf, naar Kotem. Daar ben ik even gestopt aan die kapel, gebouwd in 1962, vrij recent dus. In het volgende dorp Uikhoven zag ik 'n nieuwe bank staan, geen gewone traditionele bank maar iets moderner van uitzicht. 

In Herbricht ben ik even naar het kunstwerk "de Levensboom" gereden. Het is 'n prachtig werkstuk. Ook in Herbricht zag ik vandaag 'n grote kudde wilde paarden grazen langs de Maas. De runderen die normaal ook in Hochter Bampd lopen, heb ik al maanden niet meer gezien. Die zullen vermoedelijk vlak langs de Maas lopen, buiten het zicht van de voorbijgangers. 

In Lanaken ben ik in het Cultuurcafé mijn merk bier gaan drinken, het weer was er dorstig genoeg voor.  Daar zag ik nog juist de winnaar van Strade Bianche over de meet komen. Normaal zou ik thuis gebleven zijn om naar de koers te kijken, maar in dit geval - als de winnaar al op voorhand gekend is - dan is dat geen aardigheid om te kijken. Morgen maak ik 'n kleine wandeling, maandag 'n langere fietstocht. 

Zoals aangekondigd wilde ik vandaag naar Bilzen wandelen om bij Bakker Vangrootloon mijn verjaardagsvlaai te gaan afhalen. Ik krijg jaarlijks 'n bon voor 'n gratis vlaai van mijn krantenuitgever Het Belang van Limburg. En wat je gratis krijgt, dat laat je niet zomaar liggen.  Ik diende wel op voorhand mijn vlaai te reserveren. In Lanaken kan dat niet, wel in Mechelen a/d Maas, Genk, Bilzen ... Ik koos dus voor Bilzen. 

Ik vertrok richting Gellik langs de paarden op de Kewithdreef. Het was precies of ze staande aan het slapen waren. Daarna trok ik de brug in Eigenbilzen over om vervolgens richting Hoelbeek te stappen. Net vóór de grens met Hoelbeek kwam ik voorbij Hoeve "Klein Hommelen", gebouwd tussen 1820 en 1828. Iets achter de brug heb je resten van wat ooit kasteel Jonckholt had moeten zijn. Vandaag had ik geen tijd om er even te gaan kijken. 

In Hoelbeek ging ik rechts af en kwam zo in het volgende dorp, Waltwilder. Je hebt daar de ingang tot het Domeinbos Groenendaal. Nadien wandelde ik nog 'n klein stukje in Munsterbilzen om tenslotte in Bilzen toe te komen. Die mooie boom was wel 'n foto waard. Ik had 'n bus terug richting Lanaken om 10u42 en om 11u12. Maar deze wandelaar had toch eerst behoefte aan 'n tasje koffie op de Markt. Ik had daarom nog wat tijd om effe te wandelen in het Park Haffmans. De Bilzermolen is al gekend van in de 13de eeuw en het park is natuurlijk ook verbonden met de laatste jaren van Jazz Bilzen. 

Zo, die wandeling zit er ook weer op, de vlaai zal seffens smaken en straks komt de kleinzoon 'n nachtje logeren. Tot morgen. 

De voormiddag dient om te werken, de namiddag voor de ontspanning. Mijn vlinderstruiken dienden gesnoeid te worden alsmede onze cornussen oftewel de rode kornoelje. En al dat snoeisel moest uiteraard ook verhakseld worden. Ik ben er toch 'n drietal uur zoet mee geweest. 

In de namiddag ben ik gaan fietsen, het weer was veel te goed om binnen te blijven. Ik heb gewoon de stadsfiets genomen en in mijn hoofd 'n kleine tocht gemaakt. Ik vertrok via Gellik, Eigenbilzen om vervolgens naar Zutendaal te fietsen. Mijn eerste foto maakte ik in het gehucht Broek, horende bij Zutendaal. In Zutendaal zelf kan ik maar moeilijk voorbij aan de oude pastorie.  

Vervolgens reed ik verder naar de Duivelsberg in Opgrimbie. Eens beneden, reed ik effe linksaf om dat monument nog eens te bekijken ter herinnering van 'n neergestorte Britse bommenwerper in WO II. En dan kwam mijn volgende stopplaats, de oude historische begraafplaats van het psychiatrisch ziekenhuis. De patiënten van het OPZ Rekem werden er begraven tussen 1921 en 1981. Het is zeker 'n bezoekje waard. 

Terugkeren deed ik via het kanaal in Tournebride. Meer is er vandaag niet te vertellen, ik ben buiten geweest en heb genoten van de zon. Morgen ga ik mijn verjaardagsvlaai afhalen in Bilzen. Elk jaar krijg ik van het Belang van Limburg 'n bon waarmee ik 'n gratis vlaai kan afhalen bij Vangrootloon. In Lanaken hebben ze geen vestiging, ik ga dan maar te voet naar Bilzen om met de bus terug te keren. 

Alles loopt weer op zijn normale tempo, ik ga dus weer verder tot orde van de dag. Ik wandelde eerst naar de bakker om vervolgens mijn bijdrage te leveren aan wat huiselijke taken. Het warme middagmaal was vandaag wat vroeger klaar omdat ik mijn chef-kok had verteld dat ik naar Val Dieu wilde fietsen. Het was prachtig weer en die fietsgelegenheid kon ik natuurlijk niet laten liggen. 

Ik vertrok naar Val Dieu via Maastricht en Eijsden. In het kerkdorp Oost-Maarland, horende bij Eijsden kwam ik voorbij het kasteel Oost. In 1357 was het de zetel van 'n Heerlijkheid horende bij het Graafschap Dalhem. Nu is het 'n luxehotel onder de naam Van Oys. 

In Eijsden zelf nam ik eens 'n andere weg om naar Voeren te fietsen. Zo kwam ik langs die boomsculptuur. Het heeft de naam: "Bron van Leven" gekregen. De stam van de oude boom wordt tijdelijk bewaard als beeld om later op die plek 'n nieuwe boom te planten. Vervolgens zag ik vanop 'n hoogte de kerk van 's-Gravenvoeren liggen. Eens Voeren buiten was ik in Warsage en daarna in Neufchâteau. Daar begint de regio: "Pays de Herve". 

In de Abdij van Val Dieu wilde ik mij vandaag te goed doen aan 'n stuk vlaai, ene koffie en misschien nog ene cola, maar .... godsamme, de cafetaria van de abdij was dicht.  Deze jongen had dus duidelijk zijn huiswerk niet goed gedaan op voorhand. Maar niet getreurd, ik had nog 'n pauzeplaats op het oog. 

Ik reed verder naar Mortroux met 'n mooi vergezicht en de dorpskern vanop 'n brugje en daarna naar Dalhem. Daar staat de voor mij mooiste kapel die ik mij van al mijn fietstochten kan herinneren.  Het is de Kapel van het Graf, gebouwd in de 2de helft van de 15de eeuw. Mijn nieuwe pauzeplaats wilde ik in Visé scoren, maar alle terrasjes zaten meer dan vol. Bij de plek waar ik wilde gaan - aan de brug -, daar stonden ze zelfs aan te schuiven voor 'n stoel op het terras. Dan niet, ... geen probleem, ik had genoeg mondvoorraad bij en 'n grote drinkbus. 

Terugkeren deed ik via de Jeker in Kanne en de helling in het dorp, de Muizenberg. Deze heeft 'n hellingsgraad van max. 11%. Onderweg beklom ik in Aubel de Holiquette, in Dalhem de Côte de Bombaye en de Rue de Berneaux in Visé, allemaal hellingen die geen problemen opleverden maar er wel voor zorgden dat mijn tempo er helemaal werd uitgehaald. Ik kwam niet aan 20 km/uur op het einde van mijn rit. Maar wie interesseert dit? Ik zeker niet. 

In Lanaken heb ik dan mijn enige stop genomen en er mijn drankje genuttigd. Dat biertje kan toch smaken. Het was 'n mooie maar stevige rit. Na het eten ben ik zelfs in de zetel tijdens het programma Blokken even van de wereld geweest, de oogjes vielen effe dicht. 

Morgenvoormiddag is het weer aan de arbeid in de tuin en wat de namiddag gaat brengen, dat moet nog bekeken worden. 

Amai, dat was me wel mijn dagje. Vooreerst deze morgen naar de kapper, vervolgens naar Maastricht om er te gaan shoppen en daarna 'n etentje met ons twee in die stad op het Vrijthof - Grand Café D'n Ingel - we hadden iets te vieren.  Eens thuis, vertrok ik onmiddelijk op 'n wandeling om daarna bij terugkeer, de felicitaties van onze zoon in ontvangst te nemen. Na het avondeten en wat bijbabbelen, kon ik uiteindelijk aan dit verslag beginnen. En dan is de dag nog niet ten einde, ik moet mijn facebookpagina ook nog gaan bekijken, daar zal ook 'n karrevracht felicitaties opstaan.  Tja, dat krijg je als je jarig bent. Maar geen gezeur, de dag is fantastisch verlopen, ik kan er weer 'n jaar tegen. 

En dan mijn wandeling, ik wilde nog eens het bos intrekken. Vandaag deed ik dat via de Roelerweg. Eerst kom je voorbij 'n stuk bosrand om vervolgens het bospad omhoog te gaan, naar de Bessemerberg. Zo heet trouwens ook het rusthuis dat ik passeerde. Aan die borden ging ik gewoon rechtdoor, ook richting Pietersheim. 

Het was zalig vandaag buiten, ik hoop dat ik veel vit. D heb opgedaan. Met nog wat foto's aan de ruïne en het kasteel verliet ik Pietersheim om via de Broekstraat terug te keren. Daar zag ik die drie ezeltjes staan. En zoals gezegd, ik was nog maar net thuis toen onze zoon toekwam. Het is dan altijd even bijbabbelen. 

Morgen ga ik fietsen. Normaal gezien ga ik naar Val Dieu. Donderdagvoormiddag heb ik weer snoeiwerk, nu zijn de vlinderstruiken aan de beurt. Ook dat hout moet verhakseld worden. Ik weet dus weer wat doen. Fijne avond voor diegenen die dit vandaag nog lezen. 

Zou de lente nu echt beginnen? Hoe ook, deze voormiddag heb ik mijn werkkledij aangetrokken om 'n vijftal boompjes van het soort: Catalpa bignonioides 'nana" te snoeien en het snoeihout te verhakselen. Dat werkje is ook al weer afgevinkt. 

Na het middageten had ik goesting om 'n kleine fietstocht te maken. Het was gewoon met de stadsfiets richting Maastricht en Kanne. Ik vertrok via Smeermaas en de Bosscherweg. Rechts heb je de woonboten op het kanaal. Aan het Bassin zie je voorlopig nog die grote muurschildering. Op die locatie komt 'n nieuw woonproject. Daarna nam ik de weg naar Kanne. Ik volgde hiervoor het fietsroutenetwerk (1 - 3 - 12). Zo kwam ik nog eens voorbij Villa Canne, 'n kasteelachtig gebouw, gebouwd in het midden van de 19de eeuw. 

In Kanne fietste ik naar Vroenhoven langs het Albertkanaal. Op dat punt heb ik mijn route wat aangepast, ik had nog wat tijd en goesting. Zo reed ik omhoog naar de brug van Vroenhoven. Het is er met de stadsfiets goed doorduwen om boven te geraken, ene modale fietser zal daar vermoedelijk niet in slagen, het is er verdorie steil. Maar lopend op de pedalen, kwam ik toch boven. 

Daarna kwam ik door verscheidene kleine dorpjes zoals Lafelt, gehucht van Vlijtingen (500 inwoners in 2016). In 1311 werd het dorp al genoemd in de geschreven geschiedenis: Lancfelt. Daar zag ik 'n hele oude stal. Het dorp verder was Hees. Daar stopte ik aan de O.L.Vrouw van Lourdeskapel. Zoals vele kapellen heeft deze ook 'n verhaal. Berthy Hauben (toen 62 jaar) bouwde deze in 2022 nadat hij ziek was geworden. 

Terugkeren deed ik via Gellik waar ik 'n pauze nam. Na dat flink werken in de voormiddag en die kleine fietstocht, had ik dorst gekregen. 

En om te eindigen, ... morgen is het ene speciale dag voor mij. Op de afbeelding zie je twee versies van mij, 'n heel jonge en 'n oudere. We gaan dat vieren. 

Hebben jullie dat soms ook, de tv die niet aanstaat en dat op ene zaterdagavond? Wij stellen ons zelfs de vraag: "waarom hebben wij nog ene tv"? Wij zijn beiden van mening dat de tv 'n bijdrage moet leveren aan ons goed humeur, het moet positief zijn en al dat negatieve wordt door ons verbannen.  We hebben dus zelfs het avondnieuws niet gezien. Mister Trump en Co, hij doet maar, het zal zonder ons zijn. Eerlijkheidhalve moet ik zeggen dat we wel de koers gezien hebben, en Mathieu was weer de beste. 

Vanmorgen om 7u57 toen ik thuis vertrok om te gaan wandelen, was het 3°, behoorlijk fris dus. Ik heb derhalve dan ook mijn dikkere jas aangetrokken, pet op het hoofd en handschoenen aan.  Ik vertrok door het Uilenstraatje waar ik nog eens 'n poging deed om 'n foto te maken, tegen de zon in. Het levert altijd 'n verrassend resultaat op. Ook op de foto van het Euromonument speelde de zon 'n rol. 

Vervolgens wandelde ik doorheen de Industrieweg met zijn windmolen. Aan die dikke steen op het Lanakerveld, ben je dan in Oud-Caberg. Ik had maar gewone wandelschoenen aan, ik waagde mij vandaag dus niet om naar het centrum van dat dorpje te wandelen want dan moest ik over onverharde paden stappen. Ik wilde mijn schoenen proper houden. Ik koos dus voor het fietspad Lanaken - Veldwezelt (naar rechts) - Smeermaas (naar links). Via Smeermaas was de kortere weg, ik wilde tegen 10u00 terug thuis zijn, dochter en kleinzoon kwamen effe op bezoek. 

Onder de oude spoorbrug is het altijd leuk om ene foto te maken van de velden van Oud-Caberg. Terugkeren deed ik via de grens in Smeermaas, de Nijverheidslaan en de Jan Rosierlaan. En thuis zat de kleinzoon al op hete kolen op mijn komst te wachten. 

Om te eindigen nog een van mijn foto's die ik heb laten bewerken in de steil van Anton Pieck. Jullie hebben de originele foto verleden week gezien toen ik 'n bezoek bracht aan Alden Biesen. Het stelt de binnenkoer voor van het kasteel. Ik ga die foto's zeker bewaren, ze hebben iets speciaals. 

En om helemaal af te sluiten, ik krijg regelmatig de vraag of onze carnavalskrant online te bekijken is. Dat is zeker het geval. Bekijk ze maar via deze link. Je hebt er geen account of paswoord voor nodig, iedereen kan ze bekijken. Gewoon de link kopiëren.

https://www.deraodvanlaontotaoke.be/bessemgezet/

Veel keuze had ik vandaag niet, in de namiddag zou het regelmatig kunnen regenen en dan heb je ook nog de openingskoers bij ons in België. En omdat ik toch naar de bakker moest, heb ik er maar meteen 'n korte wandeling aan vastgekoppeld. 

Ik vertrok via de Henri-Dunantstraat en de Neerharenweg om dan aan de ingang van Domein Zangersheide, rechts af te slaan, het bos van Pietersheim in. Ik was eerst al voorbij de ingang naar de visvijvers gewandeld. Op de Neerharenweg zag ik vandaag twee grote groepen wielertoeristen, beide groepen gemengd, mannen en vrouwen. Ik vermoed dat het de wielerclub van Rekem is. 

In het bos zelf was het rustig wandelen met hier en daar nog wat andere mensen die van hetzelfde gedacht waren. Aan de ingang naar de grote dreef tussen de oude pilaren, zag ik mijn kans schoon om mijn foto eens wat aan te passen. Vooreerst heb ik dat groene vuilbakje laten verwijderen door ai om vervolgens de foto aan te laten passen in de stijl van Anton Pieck. Ik vind het meer dan geslaagd. Het is plezant om op die manier creatief bezig te zijn.  Ook in Pietersheim hebben ze recent tientallen nieuwe boompjes gezet. Ze zijn goed bezig. 

Vervolgens wandelde ik via de dreef naar de burchtruïne om dan langs de grachten met de vele diertjes, het domein te verlaten. Ik keerde terug doorheen de Merodelaan en de Koning Albertlaan. Op het einde in 't Hofje, was de lucht boven Zutendaal al wat donkerder. Meestal is dat 'n aankondiging van nattigheid. Nu is het wel zo - en dat heb ik uit ervaring - dat het in Zutendaal altijd meer regent dan bij ons in Lanaken. 

Voila, dit zit er weer op, dadelijk naar de koers kijken op tv. En voor de rest, het zal bang afwachten zijn wat die Trump weer aan het bekokstoven is en wat daar de gevolgen van gaan zijn. 

Uiteindelijk is het bij ons in Lanaken nog mooi weer geworden, zij het iets te veel wind, maar voor de rest, ... genieten. In de voormiddag ben ik nog enkele uurtjes bezig geweest in de moestuin. Er is veel te doen, opruimen - snoeien - schoffelen - ... 

Na het vieruurtje dat we om twee uur namen (waar komt dat toch vandaan: vieruurtje? Wij eten 's avond om 17u30 ...) kon ik gaan wandelen.  Ik wilde het vandaag bescheiden houden, nette wegen gebruiken, niet al te ver gaan en bij terugkomst naar de geldautomaat wandelen. 

Nee, ik had vandaag geen zin om mij in 't zweet te wandelen of over vuile wegen te gaan. Ik hield het gewoon bij 'n wandeling doorheen Neerharen. Ik vertrok eerst voorbij de woning van onze zoon waar ik iets in de bus diende te stoppen om vervolgens via de Wijngaardstraat en de Henri-Dunantstraat naar de Neerharenweg te gaan. In het verlengde van die laatste straat ligt de Schuttershofstraat met Villa Violette. 

Daarna kwam ik in de Keelhoffstraat, 'n straat die genoemd werd naar 'n notarisfamilie uit de 18de eeuw. Vervolgens kwam ik aan de Zuid-Willemsvaart die even verder aan de Kanaalkom gesplits wordt met rechtdoor het Verbindingskanaal. Ook langs het kanaal worden nog geregeld nieuwe bomen geplant. 

Terugkeren deed ik via de sluis van Neerharen. Het laatste stuk was met wind op kop, ik zag dan ook enkel fietsers die mij tegemoet kwamen. In het Uilenstraatje heb je 'n zicht op hoogbouw en de kerk. Die hoogbouw was de eerste van deze bouwwijze in onze gemeente. Vele van die appartementen zijn intussen gedateerd. En die kip, een onzer blogvriendinnen weet er alles van, ze zorgt ervoor dat het beestje voldoende te eten krijgt. 

Om te eindigen 'n muziektip: Mikhail Bennett. Prachtige liedjes met veel emotie. 

Ik weet het, ik ben al meermaals naar Alden Biesen geweest en telkens nam ik 'n resem foto's mee. Maar Alden Biesen is en blijft nu eenmaal een onzer prachtigste locaties, de voorbije Europese top ging er bv. door. Verschillende staatshoofden onder wie president Macron, hebben nog 'n extra rondleiding bekomen in het domein en het kasteel. En natuurlijk is de ene foto de andere niet. Ze zijn allemaal het bekijken waard. 

Het was vandaag weer schitterend weer, misschien 'n tikkeltje meer wind dan gisteren, maar aangenaam genoeg om buiten te zijn. Na het middageten heb ik eerst mijn frombozenstruiken onder handen genomen. Waar verleden jaar nog bessen aanhingen, die heb ik allemaal weggeknipt zodat de nieuwe ranken volop plaats hebben. We hebben rode en gele frambozen. Het was effe wat werk met vooral gebukt staan. Maar dit werkje is ook weer in orde. 

Het was daarom al 14u30 toen ik kon gaan fietsen. Zoals gezegd was mijn doel Alden Biesen. Ik ging erheen via Eigenbilzen, Hoelbeek, Waltwilder en Martenslinde. Het was vooral fietsen doorheen de velden met weidse uitzichten. Zoals ik er vandaag naar toe reed, was het gewoon rechtdoor fietsen om dan bij wijze van spreken rechtstreeks het Apostelhuis binnen te rijden. Maar vóór ik dat deed, wilden ik die twee mensen fotograferen die daar hoog en droog van het uitzicht zaten te genieten. Uiteraard is het Apostelhuis ook 'n foto waard. 

Binnen in Alden Biesen heb ik mijn fiets aan de kant gezet en ben er zoals 'n echte toerist gaan wandelen. Op elke hoek is er wel 'n mooie foto te maken. Ik heb er ook eentje gemaakt binnen in de kerk die tot het domein hoort. Ik was er vandaag niet alleen, foto's werden er bij de vleet gemaakt. 

Terugkeren deed ik via Bilzen en Munsterbilzen. In dat laatste dorp nodigde mij 'n mooi terras uit om even te pauzeren, het terras van het voormalige kasteel Edelhof. Het werd gebouwd omstreeks 1725 en was vooreerst de pastory van de parochie. Het werd ene La Trappe Nillis, 0% alcohol. 

Om te eindigen, nog 'n vleugje humor. 

Hetgeen ze voorspeld hadden is uitgekomen, het was vandaag schitterend weer. Ik heb dan ook optimaal geprofiteerd van die milde temperatuur. In de voormiddag heb ik mij 'n beetje in de tuin bezig gehouden (er is nu altijd wel iets te doen) om dan voluit voor 'n fietstocht te gaan in de namiddag. Mijn route lag klaar en ik zou via Kanne, Lixhe, Moelingen en Bemelen naar Valkenburg fietsen. Daarna zou ik wel zien hoe het met de benen gesteld was om terug te keren. 

Ik vertrok aan de brug van Briegden om daar het jaagpad te nemen langs het Albertkanaal. Mijn eerste foto's maakte ik in Kanne, Vlaanderen dus. Enkele tientallen meters verder zit je in Wallonië. De route aldaar is mij overbekend, sinds ik 'n gepassioneerd fietser geworden ben, kan ik de weg via Lanaye, Lixhe en Moelingen bij wijze van spreken met de ogen dicht rijden. Daarna kwam ik in Nederland waar zo te zien op 18 maart gemeenteraadsverkiezingen zijn. 

In Eijsden ging ik rechtsaf om naar Sint-Geertruid te rijden. Daar beklom ik mijn eerste helling, de Bukel, 900 m. lang en max. 8,3% stijging. De kerk van Sint-Geertruid is een der oudsten van de streek. Je vindt nog muurresten van de 11de eeuw. Een deel van de kerk is gebouwd rond 1400 en in de loop der eeuwen vergroot. 

De volgende helling op mijn programma was de Örenberg, 'n onding van slechts 565 m. in Cadier en Keer. Stijging 16% max. En direct daarna kwam Groeve 't Rooth, 'n helling van 832 m. met 'n max. stijging van 12,2% Het was ook de helling met het meeste vuil op de weg, de fiets heeft dus weer 'n poetsbeurt nodig.  Via het Gasthuis in Bemelen ging ik rechtsaf naar Valkenburg. gelukkig kon ik het centrum bereiken via de Daalhemerweg. Dat is 'n steile afdaling die in de Amstel Goldrace onmiddelijk gevolgd wordt door de beklimming van de Cauberg. Dat is ook hetgeen ik vandaag deed. Deze helling is niet de allermoeilijkste maar veruit de mooiste. 785 m. lang en max. 13,2% stijging. 

Eens boven op de Cauberg nam ik het besluit om terug richting Maastricht te fietsen, maar niet tot in het centrum. Ik wilde terugkeren via het Kasteel Kruisdonk in Rothem (bouwjaar 1880), Itteren en Borgharen. Uiteindelijk geraakte ik toch in Maastricht. Ik nam gewoon de weg langs de Maas om via de Wilhelminabrug die Maas over te steken. Daarna ging het over de laatste helling van de dag, de Sandersweg. Deze is slechts 525 m. lang met 'n max. stijging van 7,4%. Meestal rij ik hierlangs om terug te keren. Het is altijd 'n ideaal moment om te testen of er nog wat jus in de benen zit, niet om nog verder te rijden, nee gewoon om aan te voelen dat ik niet in 't rood geweest ben. Afgepeigerd thuis komen is uiteraard niet de bedoeling, het moet plezant blijven. 

Met iets meer dan 73 km. heb ik mij geamuseerd  in het zonnetje, zij het dat de wind toch 'n beetje feller was dan voorzien. Maar d'n deze kan daar tegen. Die Duvel smaakte trouwens, ik had hem verdiend. Tot morgen. 

Hoe is het in Heresnaam mogelijk dat wij, Limburgers, al de hele dag opgezadeld zijn met vuile nattigheid. De buienradar kondigde nochtans geen regen aan, maar het gemiezer dat uit de lucht viel, was misschien nog erger.  Toen ik naar die motregenradar keek, was het precies of enkel onze provincie de pineut was. In de namiddag was de intensiteit van dat vuile weer iets minder, maar er bleef toch 'n vochtigheid hangen. De kleur bleef grijs en het voelde onaangenaam. 

Desondanks toch maar mijn stoute schoenen aangetrokken om 'n wandeling te maken. Ik moest er even uit. Ik vertrok via de Pannestraat en de Bremstraat. Wat verderop kwam ik op de Kounterstraat met zijn velden. Je ziet goed vanwaar de meeste wind komt aan de stand van die paar bomen. Op de zelfde straat heeft zich 'n klein meertje gevormd. Zou het dan toch waar zijn dat de grondwaterlagen zich stilaan aan het herstellen zijn ...??? 

Vervolgens ging ik via het fietspad Sportoase - Gellik naar het kanaal. Daar zag ik dat sinds vandaag 'n infobord van de gemeente werd uitgehangen met de melding dat er 'n goedkeuring werd verleend tot de afbraak van de Sappi-site. Iedereen heeft nu 30 dagen de tijd om hiertegen bezwaar aan te tekenen. 

Via het Verbindinskanaal en de sluis, wandelde ik terug naar het centrum om daarna rechts af te slaan, naar de Koning Albertlaan met zijn kasteel Alicebourg. Terugkeren deed ik via het kapelletje op de hoek van de Waterstraat en de Henri-Dunantstraat. Ten slotte kwam ik op het Ceulemansplein waar er de laatste tijd zoveel ophef over is. Het gaat over de parkeerplaatsen voor vrachtwagens. Met 'n gemeentelijke actie werden 177 buurtbewoners aangeschreven met de vraag of de vrachtwagens nog welkom bleven of in het andere geval, enkel personenwagens zouden toegelaten worden in de toekomst (met extra groenaanleg). 54 bewoners reageerden en het toeval wilde dat beide strekkingen, 27 aanhangers hadden. Een compromis werd nu uitgedokterd. Hopelijk is nu de lieve vrede verzekerd ...??? 

En morgen, als het God belieft, ga ik fietsen. Mijn route ligt al klaar. 

Mijn laatste afbeelding valt onder mijn interessegebied, geschiedenis. Oa. vriend en oud-leraar Mathieu Maesen is een der voortrekkers van het digitalisatiewerk van de geschiedenis van Oud-Rekem. 

Soms mag 'n mens al eens geluk hebben. Vandaag zag ik tijdens mijn wandeling 'n regenboog staan, het was het moment om ergens binnen te springen. Seffens meer hierover. 

Vandaag begon ik mijn dag - zoals ik het gisteren gepland had - met opruimwerken in de tuin. Eerst heb ik mijn siergras serieus ingekort om vervolgens mijn wijnranken en hortensia's te snoeien. Het siergras gaat op de composthoop, het houterige snoeisel ligt aan de kant om later verhakkeld te worden. 

In de namiddag had ik dan goesting om nog eens de bus naar Waltwilder te nemen en uiteraard te voet terug te keren. Ik vertrok aan de Sint-Remigiuskerk, gebouwd in 1862. Het is een der kerken waar je nog gewoon naar binnen kunt. De kerk werd trouwens gebouwd op 'n kunstmatige verhoging. De Pastorie wat verderop, is gedateerd tussen 1850 en 1860. 

Op de grens tussen Waltwilder en Hoelbeek heb je het Domeinbos Groenendaal. Het situeert zich in 'n groter geheel, samen met het Munsterbos en Zangerhei. Je hebt daar ook het kasteel Groenendaal. Het is 'n prachtige omgeving om te wandelen.  Toen ik Hoelbeek binnenstapte maakte ik mij de bedenking dat de inwoners aldaar, het wel heel groots zien, de naam Hoelbeek alléén is blijkbaar onvoldoende, nee .. het moet Hoelbeek-city zijn.  De Hoeve wat verderop is 'n historische hoeve uit 1845.

Eens ik het centrum van Eigenbilzen gepasseerd was, dienden de veldwegen zich aan. Ik had gevreesd dat de wegen vol klei en modder lagen, maar dat viel eigenlijk reuze mee. Op 'n enkele plas water waar ik moest uitwijken, kon ik goed doorwandelen. In Gellik op de splitsing van de Wijerdijk en de Kompveldstraat, zag ik plots 'n regenboog staan. Dat voorspelde niet veel goeds, tijd dus om zo snel als mogelijk ergens binnen te vluchten.  En die plek vond ik op de Kerkstraat in De Oude Hoeve. Ik was nog maar net binnen toen het effe stevig begon te regenen. Zoals ik in mijn aanhef al vertelde, je mag al eens geluk hebben. En hetgeen ik daar naar binnenkapte, dat was natuurlijk mooi meegenomen. 

Terugkeren deed ik via de Kerkstraat en de Kewithdreef. Het miezerde wel nog 'n beetje maar dat beetje nattigheid kon mijn goede humeur niet temperen. Mijn laatste afbeelding kwam ik op facebook tegen. Vroeger werden de boten op deze manier voortgetrokken. De wegen langs het kanaal worden nog steeds jaagpaden genoemd.