W - Paaswandeling.

De koers heb ik vandaag aan mij voorbij laten gaan. Nochtans passeert ze op goed tweehonderd meter van mijn deur. Maar ik ken niemand van de renners, het zijn trouwens allemaal jongeren (junioren) en daarbij, lang stilstaan op dezelfde plek, dat is niks meer voor mij. Ik moet in beweging kunnen blijven.  Daarnet even gekeken op facebook. Meestal is er wel altijd iemand die beelden maakt van de koers. Deze passage gebeurde op de Bessemerstraat, ook minder dan driehonderd meter van thuis. Nee, in plaats van te kijken, ben ik zelf gaan fietsen. 

Ik heb gewoon de stadsfiets genomen en vertrok aan de brug van Briegden richting Vroenhoven. Daar nam ik voor de nieuwsgierigen onder jullie - en vooral voor onze Nederlandse vrienden - een foto van de prijzen van de brandstof voor de wagens.  Daarna trok ik langs de grote weg naar Riemst. Met eerst Lanaken - Vroenhoven, daarna Vroenhoven - Riemst en tenslotte Riemst - Bilzen, was het 'n aaneenschakeling van grote wegen, foto's konden er dus niet gemaakt worden. Enerzijds leende de omgeving zich er niet voor en anderzijds, langs die grote wegen is er nauwelijks iets het fotograferen waard. 

Nu had ik kunnen kiezen voor kleinere wegen, maar dan was ik zeker langer van huis geweest en in de velden is het modderig, geen goed alternatief. Nee, ik hield het op propere wegen. In Bilzen reed ik langs het historische stadhuis. Het wordt nog enkel gebruikt voor huwelijken en speciale zittingen. Daarna kwam ik in Munsterbilzen langs een bijzonder mooi ras runderen. 

Terugkeren deed ik via Eigenbilzen en het Albertkanaal. Het was toch effe nadenken om de juiste wegen te nemen zodat ik niet in de koers zou verzeild geraken. Het kwam dik in orde. Dadelijk genieten van de avondrust en morgen op Paasdag, komen de kinderen en kleinzoon hunne Pasen halen. Dat is weer 'n moment op wat bij te babbelen. 

Mijn laatste foto is gemaakt in onze tuin. Onze boom heeft nog steeds niet al zijn bladeren verloren. Het is nu toch al begin april, maar onderaan hangt er nog heel wat. Het is een jaarlijks terugkerend iets, bladeren bijeen harken is dus 'n werk van lange adem.

Fijne Pasen iedereen. 

Dat het vandaag "Goede Vrijdag" is, dan kon ik vanmorgen zien aan de lange rij leerlingen die op het punt stonden om de kerk van Sint-Servaas binnen te stappen. Het is blijkbaar een traditie dat ze dit doen, in voorgaande jaren heb ik ze ook al eens gezien op weg naar de kerk. Of dit nu uit Christelijke overtuiging is, ofwel dat het inbegrepen is in hun lespakket, dat weet ik niet. 

Zelf neem ik niet deel aan deze activiteiten, niet dat ik mij een Goddeloze voel, maar mijn overtuiging en gedachten zijn iets van mij en daar hoef ik de wereld niet in kennis van te stellen. 

Wandelen stond op mijn agenda, en meer bepaald naar Gellik. Ik vertrok via de Bosstraat om dan op het einde van de Smeetsstraat het bos in te trekken. Eerst heb je nog een stukje bosrand met een mooi vergezicht om vervolgens wat hoogtemeters te maken in het bos. Ik ken mijn weg natuurlijk en ik wist daarom ook dat het bospad op verschillende plaatsen moeilijk begaanbaar was, wegens diepe plassen en modder. Het is dan een beetje behelpen door eerst eens links en dan eens rechts te stappen op het pad. 

Op het einde van het pad kwam ik uit op de Processieweg. Ik weet veel, maar de naam van dat fietspad tussen Zutendaal en Gellik, kende ik nog niet. En waarom Processie? Vermoedelijk omdat op 15 augustus jaarlijks een processie uittrekt in Zutendaal en vele bewoners van de omliggende dorpen, trekken daar dan naar toe. Het zou een plausibele verklaring kunnen zijn. 

Eens in Gellik koos ik er voor om niet via de grote wegen terug te keren, maar opnieuw een ander bospad te nemen, een pad dat uitkomt op de Berkenlaan. Daarna kwam ik in de Zavelstraat met dat krakkemikkig dak. Ik hoop altijd dat de omwonenden er geen last van krijgen bij stormweer. 

Op de Kounterstraat zijn werken bezig, maar met welk doel ....? Dat is mij vooralsnog onduidelijk. Via de Sportoase wandelde ik uiteindelijk nog richting het centrum om uiteindelijk terug naar huis te keren via het Molenweideplein. Daar zag ik dat alle postauto's geparkeerd stonden achter het postkantoor. Vermoedelijk werd er niet gewerkt door de postbode's. Ofwel zijn ze in staking ofwel is er geen aanvoer van post geweest. Het zijn rumoerige tijden momenteel bij de Post. Ze moeten - vermoedelijk - vanaf september later beginnen te werken, vaste ronde's zouden er niet meer zijn en de medewerkers kunnen op bevel van hun meerdere, naar een ander kantoor gestuurd worden om daar te depanneren. De Post wil evalueren naar een pakjespost ipv. een brievenpost. 

Mijn laatste afbeelding is er eentje van héél lang geleden. Toen was Lanaken nog een wielergemeente met meerdere wedstrijden. Stilaan hopen ze om naar die tijden terug te keren. Zo is in onze gemeente morgen de start en aankomst van een wedstrijd voor Internationale Juniors, een jeugdcategorie.  Zo mensen, nog een fijne dag verder en een goed weekend. 

Vandaag had ik enkele opties om mijn platte band te herstellen, er zelf aan beginnen, bellen naar een vriend (hobbyist fietsenhersteller), hulp inroepen van schoonbroer (gepensioneerd fietsenmaker), naar mijn fietsenmaker wandelen. Ik heb uiteindelijk voor het laatste gekozen, naar de fietsenmaker. Mijn koersfiets was sowieso toe aan een algemeen nazicht. Wat ook een rol speelde, zo op het eerste zicht zag ik aan mijn buitenband niet wat de oorzaak van die platte band zou kunnen geweest zijn. Een geoefend oog is dan altijd beter. En trouwens, hij wordt er voor betaald. 

Eerst ben ik vanmorgen naar de bakker gewandeld. Ik wilde nog eens een countrybrood meenemen. Bleek dat niet meer in het assortiment te zitten, pech dus. Voor de rest, keuze genoeg, teveel zelf. Vroeger kon je kiezen tussen een grijs, een zwart of een wit. Dat was het. 

Na de koffie wandelde ik dus met de fiets aan de hand naar Veldwezelt. Eerst langs de Sportoasa, dan in Briegden de brug over en via de Kiezelweg naar mijn fietsenmaker in Veldwezelt. Vermoedelijk is hij morgen al klaar, hij zou mij bellen. 

Terugkeren deed ik langs de Holle Weg tussen Veldwezelt en Briegden. Op de Briegdenstraat stak een paard de kop uit het raam, wilde hij of zij (?) goedendag zeggen ...???  Daarna wandelde ik voorbij de voormalige papierfabriek Sappi om langs die trapjes naar de Stationsstraat te gaan. Die houten leuning is helemaal vernieuwd, ik vermoed een werkje van de technische dienst van de gemeente. 

Mijn laatste foto maakte ik aan de voormalige brasserie Brouwerij Van Aubel. Het gebouw werd gebouwd in 1859 (sommige bronnen zeggen 1860). 

De namiddag werd een shopping moment in Maastricht, voorafgegaan met een etentje op het O.L.Vrouwplein en afgesloten met een koffie en dessertje in de Knijnspiep. Het was ene gezellige dag met ons twee. Zo mogen er meer zijn. 

En die laatste afbeelding is een herinnering aan vroeger. Het stelt Sander voor, een ijsjesverkoper met paard en kar. Het is iets van de jaren '60 uit de vorige eeuw. Jong en oud stonden hem in die tijd op te wachten. Zijn ijsjes waren subliem. 

Voor ik met mijn dagelijks verslag begin, eerst nog een kleine anekdote. Jullie weten, het is vandaag 1 april. Lang, lang geleden, werd ons land op zijn kop gezet. Via de media werd de boodschap verspreid dat de postbodes een speciaal apparaat mee op ronde dienden te nemen. En het was de bedoeling om met dat toestel te detecteren (van op straat) wie er zijn/haar kijk- en luistergeld voor radio en tv niet betaald had. Naderhand zouden die toestellen uitgelezen worden door de dienst Financiën en de wanbetalers zouden een fikse boete krijgen. Maar, .... er was dus een maar, je kon vermijden dat je als wanbetaler ontdekt werd.  Je diende gewoon je toestel (radio en/of tv) in te pakken in zilverpapier (zoals dat toen gezegd werd: alu-folie). Ik overdrijf niet als ik zeg dat er toen een stormloop was naar de winkels om zilverpapier in te slaan. 

Maar nu mijn fietstocht. Deze knaap had veel goesting om in Meeswijk, de Maas over te trekken en dan in Ned. Limburg wat bergjes op te rijden. Ik vertrok via Neerharen en Rekem om in Boorsem langs de boerderij van oud-voetballer Eric Gerets te rijden. Eric was jarenlang een vaste waarde in de Nationale ploeg als rechtsachterspeler. 

Via de kapel in Mazenhoven was ik al rap in Meeswijk om met het veerpont de Maas over te steken. Het was vrij druk op het veer. Aan de andere kant ben je dan al vlug in Stein waar ik toch weer in bewondering heb staan kijken naar die muurschildering. Wat verderop kwam ik voorbij de Maria-in-Noodkapel, een der prachtigste kapellen in de streek. Ze is van 1760. 

In Elsloo reed ik het Julianakanaal over. Terugkeren deed ik via Ulestraten en Schimmert. Eerst ben ik even gestopt aan die mooie witte boerderij en wat later in Schimmert, was het opnieuw voet aan de grond, maar nu door grote wegenwerken. En de hint voor de fietsers: tirez votre plan. 

Dat wit herenhuis in Maastricht zou vroeger een herenhoeve zijn geweest, 17de eeuws. In 1952 woonden er zusters Ursulinen en nu is het een grote vergaderruimte. Via de Noorderbrug en Smeermaas keerde ik terug naar Lanaken voor mijn enige pauze. En toen nam ik een beslissing die ik misschien beter niet had gedaan, nog een ommetje via Gellik. Letterlijk op 100 meter van ons huis kreeg ik toch wel een lekke band. Dju toch. Nog een geluk natuurlijk dat ik zo goed als thuis was. Reparatiewerk. 

Dju toch, er zijn vandaag weer heel wat foto's moeten sneuvelen. Ondanks dat het maar 'n korte fietstocht was, heb ik mij weer helemaal laten gaan. Spijtig maar helaas. 

Ik wilde deze namiddag naar Wolder fietsen en eens gaan kijken wat er allemaal te zien is in en rond de kerk. Het zou de vermeende begraafplaats zijn van Musketier 'd Artagnan. Maar zoals verwacht was de kerk gesloten. Enkel een kleine kapel was geopend. Daar trof ik enkele dame's die een kaarsje gingen aansteken. Ze vertelden mij dat ze gisteren nog een intervieuw hadden gegeven aan een journalist van de krant, De Limburger. Ze zijn ook benieuwd hoe het een en ander zal uitdraaien en of dat skelet werkelijk afkomstig is van 'd Artagnan. 

Wat verderop fietste ik voorbij de begraafplaats op de Tongerseweg. Doordat er een bordje op de muur hangt van oorlogsgraven van het Gemenebest, was ik nieuwsgierig. Uiteindelijk heb ik die War Graves niet gezien, de begraafplaats was te groot. Wat ik wel zag, dat was het oude kerkhof met grafzerken van personen, geboren einde de 18de eeuw. Je kunt het bijna vergelijken met Père Lachaise in Parijs. Daar moet ik toch eens teruggaan, als ik eens wat meer tijd heb. 

Terugkeren deed ik via Maastricht-centrum - met oa. het standbeeld van 'd Artagnan - , de paarden in Smeermaas en Hochter Bampd. Ik was dan wel niet ver gefietst, ik had toch goesting in een biertje. Vanmorgen kwam er nog een artikel voorbij op sociale media, een standpunt van de brouwerij waar ik volmondig kan achterstaan.  En die volgende afbeelding, dat is er eentje zonder woorden zeker ...??? Ik leef met jullie mee, het zal niet prettig zijn om nog maar enkel confituur op je boterham te kunnen smeren ipv. een royaal beleg .... ha, ha, ha. Mij hoor je niet klagen, wij hebben geen auto. 

Morgen heb ik een langere fietstocht. Normaal steek ik dan in Meeswijk de Maas over om vervolgens wat heuveltjes op te fietsen in Ned. Limburg. 

Ik had kunnen thuis blijven en dan was ik niet nat geworden, inderdaad, ... het had gekund. Maar deze knaap wilde, hoe ook, naar buiten, een wandeling maken. Buienradar.nl en het KMI spraken zich weer eens tegen, bij de een bleef het regen, bij de ander, met tussenpauze's. Ik heb dan maar de knoop doorgehakt en het verstand op nul gezet, naar buiten. 

Tot aan de Kinderboerderij bleef het droog, daarna ben ik toch enkele keren moeten gaan schuilen. Op de Henri Dunantstraat zag ik al de wegmarkeringen hangen voor de Ster van Zuid-Limburg, een rittenwedstrijd voor Internationale Junioren. Op 4 april is er de rit: Lanaken - Lanaken. 

Vervolgens trok ik naar Pietersheim, eerst zoals gezegd doorheen de Kinderboerderij en daarna langs de visvijver. Het was wel slijkerig in het bos, maar daar is het eigenlijk altijd aangenaam wandelen. Gezien het bleef druppelen, trok ik nog eens doorheen de burchtruïne en om het af te leren (zoals ze al eens zeggen) klom ik ook nog eens de burchttoren op om vanaf daar, nog enkele foto's te maken. Maar goed dat ik mij binnen de ruimte van de ruïne bevond, het begon ineens harder te regenen en ben dan maar gaan schuilen onder de immense toegangspoort.  Ook een drietal dagjestoeristen per fiets kwamen mij daar vergezellen. De mensen waren van Maastricht en wilden ook Pietersheim van nabij eens zien. 

Daarna trok ik naar het centrum, eerst en vooral om er mij ene warme choco te gaan drinken en anderzijds om daar - kort bij huis - te overleggen of ik nog ver wilde gaan wandelen. Natuurlijk heeft deze jongen zich weer misrekend, ik was nog maar net voorbij dat mooie Herenhuis op de Stationsstraat toen het weer begon te miezeren. En op de Pannestraat heb ik zelfs dik tien minuten in een inkomhal van een appartementsgebouw moeten schuilen.  Maar ja, als ik thuis was gebleven, zat ik misschien in de zetel.

De laatste foto's maakte ik in het Uilenspiegelpark. En wat ik de rest van de dag deed ...??? In de voormiddag, Chinese vrijwilliger bij het winkelen, te voet terug naar huis met enkele verpakkingen toiletpapier. Daarna wat hulp in het huishouden, ... moet ook gedaan worden. 

Deze week plan ik nog 'n korte fietstocht naar de kerk van Wolder om er eens te gaan kijken naar dat zogezegde graf van 'd Artagnan en woensdag - bij leven en welzijn - een langere fietstocht met de koersfiets. Het zou dan droog blijven bij weinig wind. 

Op mijn gsm was het 8u07, maar als ik vergelijk met gisteren, dan was het nauwelijks 7u00 voorbij toen ik al op wandel trok. Het was nog behoorlijk fris toen ik vertrok, al kwam de zon toch al mooi piepen in het oosten. Veiligheidshalve heb ik toch maar mijn handschoenen aangetrokken en ook ene dikkere jas om mij heen geslaan. 

Spijtig genoeg had mijn gsm echter geen boodschap aan dat warm houden van mijn "body". Gezien ik hem te pas en te onpas uit mijn zak haal om foto's te maken, komt hij in aanraking met de koude. Toen ik vertrok had ik 69% power, normaal gezien voldoende voor een wandeling van 7 à 8 km. Toen ik op de Kewithstraat was, heb ik hem nog gecontroleerd, 45% power. Maar enkele luttele kms. verder is hij blijkbaar uitgevallen op de Pannestraat. Het is wat het is. 

Ik diende naar de bakker te gaan om mijn bestelling te gaan afhalen. En wat doet 'n mens om zo snel als mogelijk aangepast te geraken aan dat verzetten van de klok, ... op hetzelfde uur opstaan en ontbijten. Uiteraard zie je dan even later, geen mens op straat. Nochtans is de Bessemerstraat toch een vrij drukke straat.  Ik wandelde vandaag het bos in langs de Roelerdreef. Paarden fascineren mij altijd. De paden die ik nam waren vrij slijkerig en op vele plaatsen waren er grote plassen. Maar met mijn hoge wandelschoenen en wat slalommen, hield ik het toch droog. 

En dat de zon goed scheen - en ook dat het nog vroeg was - dat zie je aan die lange schaduw van de fotograaf. Terugkeren deed ik via de Kewithstraat. En dat mooie huis, daar kun je op logement gaan. Het is der best bewaarde woningen van de omgeving. Daarna wandelde ik voorbij de jonge voetballertjes aan de Sportoase en die groene zone achter het voormalige college. 

En dan, zoals gezegd, thuis constateerde ik dat mijn gsm was uitgevallen op de Pannestraat. Vanaf dat punt tot thuis was het nog +/- 1,5 km. te gaan. 

Afsluiten doe ik met die twee foto's van mijn pa die ik gisteren in de origniele versie toonde. Vandaag heb ik ze wat laten bijwerken en ze zien er prachtig uit. Ik heb mijn pa nog gekend, mijn zus niet. Zij die nog naar de koers kijken, ... hopelijk wordt het spannend en dat de beste moge winnen. 

Mijn verslag was al beschikbaar voor iedereen, nu lees ik pas dat onze goede vriend Ton overleden is. Mijn deelneming aan Loekie en hun familie.

Na zovele jaren, eindelijk de moed en de goesting gevonden om de oude foto's die ons ma bewaarde, eens te doorlopen en hopelijk op orde te krijgen. Ze is er al sinds 2001 niet meer, dus 25 jaar later ga ik er toch eens aan beginnen, al was het maar om onze kinderen en kleinkinderen iets deftigs na te laten. Zo vond ik oa. enkele foto's van onze pa. Hij is al héél lang uit ons midden, begin 1959 overleed hij. De foto's werden genomen tijdens zijn 1ste en 2de communie. 

In de voormiddag ben ik vandaag schoon binnen gebleven, te nat en te koud. Na de middag kwam dan toch de zon piepen en daar profiteerde ik van. Het bleef uiteraard fris en winderig, maar met ene goede jas en 'n pet op het hoofd, kun je al veel. 

Ik vertrok via het Uilenspiegelpark waar de schaapjes zich te goed doen aan het malse gras. Daarna wandelde ik langs de bouwwerf op de Stationsstraat. Daar komt een nieuwe school. De bedoeling van vandaag was om naar Kompveld te gaan, 'n gehucht van deelgemeente Gellik. Uiteraard moet ik dan in Briegden de brug over om langsheen de Kiezelweg te wandelen tot aan de Kompveldstraat, het begin van Kompveld. 

Al bij al zat er toch wat kleur in de lucht en ook de natuur liet zich van zijn mooiste kant zien.  Eens Kompveld door, stapte ik de Kerkstraat omhoog om langs de kerk terug te keren. Jullie weten het ook, met bomen heb ik iets, ik maak er graag foto's van. Mijn terugkeerroute ging deze keer langsheen de Sportoase. En dat brugje, ... dat is één der laatste getuigen van het voormalige college dat nu volledig is afgebroken. 

Zo, dadelijk nog wat lectuur ter hand nemen, de tv zal grotendeels uitblijven. Fijne zondag morgen. 

"Alles kits", het resultaat van mijn maandelijks doktersbezoek. Ik had niet anders verwacht. De dokter noemt mij 'n uitzondering qua beweging, sporten en actief zijn, zeker in mijn leeftijdscategorie. Ik ga dan maar verder op de ingeslagen weg. 

Het weer was vandaag goed genoeg om te fietsen, weliswaar niet al te warm, maar toen ik vertrok was er toch 'n beetje zon te zien en de wind viel ook mee. Ik vertrok via de Noorderbrug in Maastricht naar Bemelen waar ik nog eens de Bemelerberg opreed, voor mij 'n opwarmertje: 0,9 km. met 'n max. stijging van +/- 7%. Vervolgens kwam ik langs de Van Tienhovenmolen in het gehucht Wolfshuis. De molen was actief, of laat ik het zo zeggen, de wieken draaiden goed rond. 

In Sibbe, 'n dorp verder ben ik even gestopt aan de O.L.Vrouw van Lourdeskapel. Deze kapel werd ingewijd op 29/5/1955. En dan kwam Gulpen, het doel van mijn tocht. Eer je de stad binnenfietst heb je eerst 'n fenomenaal vergezicht. In het centrum ben ik wel even gestopt, niet voor 'n pauze, enkel voor de foto. Wat volgde was een nieuw stuk van het fietsroutenetwerk. Ik diende deels te fietsen over ene gravelweg, niet zo mijn favoriete ondergrond, maar de omgeving maakte alles goed. 

En dan kwam de Gulperberg vanuit Partij. Het fietsroutenetwerk leidt je in feite rechts omheen die berg, maar ik was er nu toch en foert, recht naar boven met de geit. Ik heb stevig mogen duwen. De steilste 100 meter heeft een percentage van 15,8%, maar er zijn stukken die veel steiler waren, maar ... ik ben boven geraakt.  Boven op de berg staat een monument voor Jean Nelissen. Hij was vanaf de jaren '70 wielercommentator voor de NOS. Hij overleed in 2010.

En dan kwam een lang stuk tot Slenaken, ene rustige weg met een goed wegdek. Op het einde van die weg kun je links naar Voeren maar ik gings rechtsaf, de volgende kuitenbijter, De Piemert van Hoogcruts. 0,8 km. met een max. stijging van +/- 13,5%. Onderweg nam ik nog wat foto's van de omgeving, zoals aan die oude boerderij. 

Terugkeren deed ik weer in de richting van Maastricht. Maar zoals meestal, rij ik de stad uit via Rothem, ene kleine omweg naar de Noorderbrug. Waar ik bij het vertrek de grote grens passeerde, nam ik nu de Bosscherweg langs de kleine grens langs de Maas.

Ondertussen had ik dorst gekregen, hiervoor waren verschillende opties. Ik koos vandaag voor Mesjeu in Neerharen. Het café zat goed vol en iedereen was mee aan het kijken hoe Mathieu eens te meer de koers naar zijn hand aan het zetten was. Wat doe je eraan??? En thuis is het ook al lente. Goed weekend iedereen.

Vandaag had ik dubbel chance, enerzijds dat ik droog ben toegekomen op mijn bestemming en anderzijds dat ik slechts enkele seconden diende te wachten op mijn bus om terug te keren naar huis. 

Mijn bestemming was om te beginnen mijn bank waar ik iets diende op te helderen waarna ik besloot om verder te wandelen naar Maastricht. Ik had niet echt naar de buienradar gekeken, de zon die volop scheen was voor mij al voldoende om te vertrekken. 

Je kunt het al aan mijn eerste foto's zien dat het zonnetje scheen, in het park en aan de sluis. Daarna wandelde ik verder naar Smeermaas waar je via de Brugstraat, België binnenrijdt. Ik nam dus de weg richting Maastricht langs de Maas. Op een van de vele zijarmen van de Maas, zag ik enkele vissers, nu ja, ik zag wel de tentjes en de hengels, maar die vissers lagen vermoedelijk op hun lui gat in die tentjes.  Vissen noemen ze ook 'n sport, maar op die manier zullen ze niet veel calorieën verbruiken. Ik neem aan dat onze blogvriend Rud een heel ander type visser is, hengel in de hand en voortdurend zijn dobber in het oog houdende. 

Wat verder op de straat zag ik die mooie bakfiets staan. Tegenwoordig bestaan er allerlei voertuigen om de kinderen, de ouderen en zelfs hun dieren te vervoeren. Mijn echtgenote moest zich in die tijd behelpen met 'n kinderstoeltje achter op haar fiets. 

Aan de Sphinx begon ik iets in de smiezen te hebben, donkere wolken boven Maastricht, sein dus om mij nergens meer op te houden en linea recta te haasten naar de bushalte. Ik koos de kortste weg hiervoor, doorheen het Bassin. 

En inderdaad, ik kwam juist toe aan de bushalte toen het begon te regenen en zoals gezegd, enkele seconden later arriveerde mijn bus. Dat was effe geluk hebben, temeer omdat het onmiddellijk serieus begon te hozen, regen en hagel, de ruitenwissers van de bus konden nauwelijks volgen. 

Nu ik dit schrijf, heeft het weer intens gehageld bij ons in Lanaken. Gelukkig zit ik hoog en droog. Intussen zag ik een goei grap voorbij gaan op sociale media. Blijkbaar is het skelet van Robin Hood gevonden in de kerk van Kesselt, geboorteplaats van onze burgemeester Marino Keulen. Ik heb hem al geadviseerd deze ontdekking uit te melken zodat zijn geboorteplek nu definitief op de kaart kan gezet worden. 

Morgen na mijn maandelijks doktersbezoek, eens kijken of de voorspellingen nog altijd kloppen. Bij droog weer zou het wel eens kunnen dat ik ga fietsen in de namiddag.  En die eerste afbeelding van vandaag, ik vond het een mooi cijfer. Merci allemaal. 

Kl ...teweer zou ik zeggen. Vanmorgen nog in droge omstandigheden naar de bakker kunnen gaan om vervolgens in de tuin te kunnen beginnen met het proper maken van een volgend perseel. Ik zeg wel: kunnen beginnen! Niet veel later begon het al lichtjes te regenen. Gezien ik nogal ene taaie ben, kon mij die nattigheid weinig schelen en werkte ik gewoon voort. Maar toen het begon te gieten, heb ik toch maar wijselijk de aftocht geblazen. Maar, .... mijn perseel is proper geraakt. 

In de namiddag had ik gezien dat het na 13u30 effe droog zou blijven (toch minstens anderhalfuur), tijd dus voor een wandeling. Maar de weergoden hadden precies anders beslist, ... we zullen die overmoedige wandelaars even een kool stoven, regen, wind en hagel zal hun deel zijn. Ik was juist aan het kasteel in Pietersheim en ik heb mij letterlijk met de rug tegen de muur moeten zetten om aan het ergste te kunnen ontsnappen. 

Toen het even wat minderde, ben ik maar vlug teruggekeerd via de Koning Albertlaan, maar ook daar werd er met mij gespot. Opnieuw kon ik een schuilplek gaan zoeken. Gelukkig was het centrum van Lanaken niet meer ver af zodat ik daar ene warme chocomelk kon gaan drinken. De laatste kilometer gaf nog enkel wat gemiezer, gelukkig maar, met dit frisse weer is dat niet zo prettig. 

Nu ik dit schrijf, las ik dat ze in een kerk in Maastricht het skelet van musketier 'd Artagnan zouden gevonden hebben. Voor de Nederlanders is dat even spectaculair als voor ons Belgen het verdwenen paneel van het Lam Gods is. 

Maar voor de rest, tot morgen alweer, nu ga ik naar de koers kijken op tv. 

Als ik mijn verslagen neerschrijf, dan probeer ik er over te waken dat de tekst niet al te uitgebreid is. Ik weet uit ervaring dat die dan meestal niet of nauwelijks gelezen wordt. Daarom wil ik jullie nu nog een anekdote van gisteren vertellen, een gebeurtenis tijdens mijn fietstocht gisteren. 

Op een bepaald moment was ik in de buurt van het Fort van Eben Emael toen ik een wat oudere man op een elektrische fiets voorbijstak. Meestal begroet ik steeds zo iemand, doorgaans met een opgestoken rechter hand. Maar mij kennende, ik stop regelmatig om een foto te nemen, en jullie kunnen het al raden, ... op den duur was dat haasje-over met die man, dan stak hij me weer voorbij en dan ik weer. Ten langen leste besloot ik om met die man ene babbel te hebben. Bleek dat een Franstalige te zijn (we zaten uiteraard in Wallonië). Maar omdat ik vroeg, "Nederlandstalig of Franstalig?", antwoordde hij mij in een bijna perfect Nederlands. Ik heb dan tegenwoord gegeven in een veel minder perfect Frans. De man was 79 jaar en we zijn beiden de Chaveé Arecht opgereden, hij met fietsondersteuning, ik zonder. 

Vandaag was het veel minder inspannend dan gisteren, ik hield het bij een simpele wandeling naar Opgrimbie. Eerst heb ik vanochtend nog wat in de tuin gewerkt, daarna wat blogbezoekjes afgelegd en omstreeks 12u30 ben ik met mijn wandeling begonnen. 

Ik vertrok via de hondenuitloopweide in Pietersheim. Gezien ik in de buurt was en omdat ik vandaag die mooie foto van het kasteel zag passeren, wil ik hem uiteraard ook laten zien. Daarna wandelde ik voorbij Hotel La Butte aux Bois met dat mooie kunstwerk. 

Vervolgens stak ik de Heidestraat over aan dat kruis. Ik volgde daar gewoon de paarse route. Je komt dan voorbij de Aspermansvijver, een der mooiste plekken van Rekem. De brasserie iets verder was dicht vandaag, dus geen koffie onderweg. Ik ging gewoon verder naar het centrum van Opgrimbie via de weg rechts, de Broekstraat. Eenmaal daar toegekomen zag ik dat binnen enkele minuten, bus 63 naar Maastricht ging toekomen. Ik heb mij dus niet bedacht en heb daar mijn wandeling gestopt.  En o ja, wat de kerk van Opgrimbie betreft, als de werken klaar zijn, zal je doorheen een stuk van de kerk kunnen fietsen. 

Even heb ik nog overwogen om in Lanaken-centrum een koffie te gaan drinken, maar gezien het nog geen drie uur was, heb ik dat dan maar thuis gedaan, samen met mijn madam. Altijd gezelliger met zijn twee.  Wat ons de rest van de week nog gaat brengen, .... frisser weer - regen - wind ??? 

Vriendinnen en vrienden, het is nu 19u37 en ben eindelijk mijn dagelijks verslag aan het afwerken. De dag was weer goed gevuld. In de voormiddag ben ik met mijn huisgenote naar Genk geweest en het was hopen om tijdig terug thuis te geraken met de bus om nog te kunnen fietsen. Dat is uiteindelijk gelukt, ik had zelfs nog even de tijd om op mijn fiets te springen om vers brood te gaan halen. 

Rond halfeen stond ik klaar om te vertrekken, gepaste kledij aan en genoeg mondvoorraad bij voor onderweg. De bedoeling was om nog eens naar Wallonië te fietsen. Ik vertrok aan de brug van Briegden om dan tot Kanne het Albertkanaal te volgen. Aan die boot in Kanne (Boot & e-bike Tours), begint Wallonië. Wat verderop heb je dan het Fort van Eben Emael, gebouwd rond 1935 en zogezegd: oninneembaar.  Maar op dag één van WO II werd het al ingenomen. Moulin Loverix er vlak tegenover, is in het seizoen 'n gekende pauzeplaats. 

Wat volgde, dat waren mooie fietspaden langs de Jeker, doorheen de natuur, over kleine brugjes en langs Kapel Vi Mosti in Bassenge, herbouwd in 1744. Daarna kwam de 1ste helling van de dag in 't zicht, de Chaveé Arecht in Roclenge-sur-Geer, 1,7 km. lang met 'n max. stijging van 12%. Eens beneden aan de andere kant in Houtain-Saint-Siméon, heb je 'n mooi rond punt met die gele hoeden. 

In Froidmont, 'n gehucht van Haccourt, zag ik 'n mooi vergezicht. Daar doe ik het eigenlijk voor.  En eens in Visé, kon ik aan de terugtocht beginnen. Wat volgt is dan Moelingen, Eijsden en Gronsveld waar de Torenmolen staat, 17de eeuws. En die slaper op de bank, ... die heb ik maar laten slapen.Tijd en goesting had ik nog volop, hierdoor reed ik ook nog de Bukel naar boven in Sint-Geertruid, 0,9 km. en max. 8%. Vervolgens kwam ik in Bunde en Meerssen. Hier reed ik ook nog de Biesenberg over in het gehucht Humcoven. Deze had 'n max. stijging van 9%. 

De dorpen en buurtschappen kwamen daarna een voor een, oa. Brommelen (kapel gebouwd door de buurtbewoners in 1959), Kasen, horende bij Meerssen en Meerssenhoven, horende bij Maastricht. Uiteindelijk fietste ik nog door Itteren en Borgharen om tenslotte in Maastricht huiswaarts te keren, zij het dat ik nog 'n laatste lus maakte doorheen Neerharen. In Lanaken heb ik mij, mijn biertje laten smaken. Op minder dan één week tijd heb ik +/- 266 km. gefietst, niet slecht zou ik zeggen.  Dadelijk gaat het met de benen omhoog, 'n welverdiende rust. Tot morgen.

Voor ik met mijn verslag begin, wil ik even stilstaan bij de eerste twee afbeeldingen. Het is nu precies 10 jaar geleden. Hier zijn verder geen woorden voor nodig. 

De rest van mijn verslag zal kort zijn, ver weg ben ik niet geweest en deze namiddag hebben we 'n familiefeest. Deze jongen moet zich nog wat opfrissen om niet in "affronten" te vallen (hè, daar zit 'n reukje aan ..., ha, ha, ha). 

Ik vertrok via de Hoenderbroekstraat en de Pannestraat om vervolgens langs de Sportoase te wandelen. Vandaar zette ik koers naar het kanaal waar ik de restanten van de laatste windmolen eens van de andere kant kon fotograferen. De zon was - en is nog steeds - van de partij. Het zal dus nog ene mooie zondag worden. 

Terugkeren deed ik via de tunnel onder de Europalaan. Blijkbaar zijn er in Lanaken ook KRC-supporters. Ik ben benieuwd of ze straks het laken naar zich toe kunnen trekken. Eerste vereiste is zelf winnen en het tweede - het voornaamste -  is dat Gent punten moet laten liggen. Het zou jammer zijn dat Genk ontbreekt bij de top-zes. 

Vervolgens kwam ik terug langs het gemeentehuis en het Uilenstraatje. De bomen beginnen al 'n mooie kleur te krijgen. 

Zo, dat was het weer voor vandaag. Normaal gezien ga ik morgen namiddag fietsen. 

Twee doelen stonden vandaag op mijn menu, gaan wandelen en in de namiddag het gazon grondig afrijden. Ja, dat gazon was iets voor de namiddag, 's morgens is dat nog vochtig, niet ideaal voor mijn grasmaaier. Dat stipuleerde dat ik best al in de voormiddag moest gaan wandelen. Fietsen had ook gekund, maar op dat vlak heb ik deze week al méér dan mijn best gedaan. 

Ik vertrok via het Uilenstraatje en het centrum (plein voor het rusthuis) naar de Industrieweg. Daar liggen de restanten van de laatste windmolen nog te wachten op transport. En eens je alle bedrijven aan de linkerkant van de Industrieweg gepasseerd bent, kun je linksaf naar Oud-Caberg via de Van Akenweg, de hoofdstraat van het dorp. 

Doorheen de velden heb ik mij niet gewaagd, zoals die man met hond. Het stuk onverhard tussen dat ijzeren kruis en het dorp zelf, was voor mij al voldoende. Meestal wandel ik voorbij de kerk linksaf, de Postbaan in. Ook vandaag deed ik dat, voornamelijk om 'n foto te maken aan Boerderij Poshoof. Het bedrijf werkt volledig biologisch. Je kunt er producten gaan kopen, de korte keten noemen ze dat. En die spreuk op die steen, die stond mij ook aan. 

Terugkeren deed ik via de Brusselseweg waar ik Hoeve de Zouw eens van op 'n afstand kon bekijken. Daarna was het gewoon rechtoe - rechtaan terug naar huis. Op het Kerkplein stonden enkele mensen te kijken naar iets, 'n vogeltje zo bleek. Het beestje kon niet meer vliegen en is dus letterlijk 'n vogeltje voor de kat. Dat is uiteraard de natuur. De kinderen in de menigte vonden het maar zielig. Helemaal thuis was ik uiteindelijke nog niet op een-twee-drie. Je komt al eens gekend volk tegen, zoals Wilfried en Michel. Met beiden had ik nog ene babbel. 

Nu ik dit verslag aan 't afsluiten ben, verneem ik dat mijn landgenote Lotte de prestigieuze Milaan - Sanremo op haar palmares geschreven heeft. 

Om te eindigen nog iets over mijn "uitspraak van de dag". De uitspraken waarmee ik begonnen ben - en waar ik nog 'n heel tijd mee voort kan - de auteur van deze uitspraken heb ik vandaag gecontacteerd. Ik wilde héél zeker zijn dat ik deze uitspraken mocht publiceren. Ik ken de man goed - en hij kent mij - en hij had er geen enkel probleem mee. Hij vond het zelfs 'n eer dat ik zijn uitspraken goed vind. Bij deze dus. 

Mijn ingeving deze voormiddag heeft toch vruchten afgeworpen. Ik voelde het al deze ochtend toen ik naar de bakker ging, het was vrij fris. Ik wilde al rond 'n uur of tien / halfelf gaan fietsen en ik dacht dat 'n extra joggingbroek over mijn koersbroek wel eens zijn nut kon hebben. En ik was blij dat ik dit gedaan heb. Met het ouder worden voel ik dat de spieren warm moeten blijven. 

Ik vertrok via Zutendaal en Kattevennen in Genk. Ook hier wordt 'n herinnering gebracht aan de gruwel van een oorlog, hier 'n Brits toestel dat neergehaald werd op 12 mei 1940.  En dan heb je aan de Molenvijvers die brug waar je zot gedraaid bent eens je boven bent. Ha, ha, ha.  In Winterslag ben ik toch even gestopt aan de oude mijngebouwen. Ik wist het zelf niet dat hier op 28/7/1914 de eerste steenkolenklomp werd bovengehaald van het Kempische bekken. 

Vervolgens kwam ik aan de Wijers in Zonhoven, het doel van mijn fietstocht. Het is jammer dat ik mij moest beperken met het maken van foto's. Het is daar prachtig fietsen. Heel op het einde van dat fietspad, heb je 'n brug met wederom 'n zeer mooie muurschildering. Een vriendelijke man wilde wel 'n foto van mij nemen. 

Terugkeren deed ik via het Albertkanaal in Hasselt. En 'n fietstocht maken zonder 'n foto van 'n kapel, dat gebeurt niet dikwijls, dus ook vandaag niet. Deze kapel van O.L.Vrouw der Smarten staat op de grens tussen Diepenbeek en Genk. Vandaag heb ik in feite wat misgetast met het maken van mijn route. Ik heb meer gravelstroken, kasseistroken en onverharde wegeltjes onder de wielen gekregen dan ik verhoopt had. Gelukkig was het overal droog. Ik heb op die paden wel mijn snelheid gematigd waardoor bij de uiteindelijke afrekening, mijn gemiddelde snelheid minder hoog was. Op een van die paden, fietste ik langs het kasteel van Schoonbeek. 

Op het einde ben ik nog naar Maastricht gereden en ben er pardoes op de wekelijkse markt terechtgekomen. Dat was dan effe te voet mijn weg zoeken. Op de weg richting Smeermaas zag ik ineens die bloemen- en kaarsenzee. Ik kom hier bijna wekelijks voorbij - ofwel te voet of per fiets - maar die opstelling zag ik voor het eerst. Het ging om twee mensen die blijkbaar recent verongelukt zijn. En kan ik dergelijke fietstocht afsluiten zonder mijn favoriete biermerk .... 

Om helemaal af te sluiten, ook vandaag en in de toekomst, mijn "uitspraak van de dag". 

Voor ik met mijn dagelijks verslag begin, wil ik jullie eerst iets mededelen. Vanaf vandaag start ik met iets nieuws. Op het einde van mijn fotoreeks zal ik in de toekomst elke dag 'n "uitspraak van de dag" plaatsen. Ik snuister geregeld het internet af en daarbij stoot ik op veel opmerkelijke uitspraken. Veel van die uitspraken heb ik intussen verzameld en wil ze jullie dag na dag tonen. Uiteraard heb ik mij afgevraagd of op die uitspraken 'n eigendomsrecht ligt en waarbij kopieëren en verspreiden verboden is. Maar nergens heb ik dat expliciet zien staan. Ik laat jullie dus meegenieten. Natuurlijk dank ik iedere auteur van zo'n uitspraak, of die nu wel of niet ontsproten is uit eigen brein. Veel van die uitspraken zijn zo uit het leven gegrepen, laat jullie dus verleiden tot 'n glimlach. 

Maar nu terug tot de orde van de dag, mijn sportieve prestaties. Deze voormiddag heb ik voor het eerst dit jaar mijn gazon gemaaid. Nu, gemaaid is 'n groot woord, het was eerder de resterende bladeren en takjes opzuigen. Ik had mijn machine dan ook in de hoogste stand gezet. Een der volgende dagen ga ik het gazon echt maaien. In de namiddag ben ik gaan wandelen. 

Het was mijn bedoeling om naar Opgrimbie te wandelen, maar gelukkig maakte mijn echtgenote mij er op attent dat er vandaag door chauffeurs van De Lijn gestaakt wordt. Het had zomaar gekund dat ik na 'n wandeling van +/- 10 km. geen bus meer terug had. Ik ben daarom dan maar gewoon het bos ingetrokken. 

Ik vertrok via 'n klein zijpad van de Asbeekweg om uit te komen achter de watermolen van wijlen Miet. Daarna ging ik linksaf om voor 'n deel de gecombineerde blauwe en rode route te volgen. Veel foto's kun je wel maken in het bos, maar dat zou toch 'n beetje saai zijn. Ik beperkte mij dus tot enkele kiekjes. In Pietersheim is er natuurlijk altijd veel meer te zien, de ingang naar de Goudkust, de mooie dreef en de grachten aan het kasteel. 

Terugkeren deed ik via de Broekstraat. Dadelijk 'n nieuwe fietstocht maken voor morgen. Het was bijna gelukt om vriend Hubert mee te krijgen, maar op vrijdag heeft hij andere bezigheden. Het zal dan voor ene volgende keer zijn. 

Als het brood op is - of bijna op is - dan heb je twee keuzemogelijkheden, ofwel haal je daags voordien wat brood uit de vriezer, of je staat samen met de kippen op om vers brood te gaan kopen. Ik koos voor het tweede vandaag en zo stond ik al om 7u15 bij de bakker. Ik profiteer er dan van om ene lekkere croissant mee te nemen. 

De voormiddag stond in het teken van allerlei bezigheden, de tuin, schoenen poetsen, naar de bibliotheek enz. In de namiddag stond dan mijn aangekondigde fietstocht naar Heppeneert op het menu. Gezien er toch redelijk wat wind was, had ik gekozen om mijn heenrit voornamelijk doorheen de bossen te maken, zo was ik toch wat beschut voor die wind. 

Ik vertrok via de Bessemerberg naar Zutendaal waar ik rechts afsloeg naar de toeristische trekpleister "fietsen door de heide". Daarna op de weg Mechelen a/d Maas - As, ging ik linksaf naar het station van As. Daar begint de fietsnelweg F751 oftwel het oude kolenspoor tussen As en Maaseik. Ik was vandaag fietser nr. 192 op die snelweg. Als je deze route volgt, rij je op 'n bepaald moment over de Zuid-Willemsvaart. 

In Heppeneert was de kapel ter ere van Sint-Theresia van Lisieux, het eerste wat ik er zag. De kapel is gebouwd in 1926 door de familie Deckers als dank voor de behouden terugkeer uit WO I van 'n familielid. Aan de kerk van Heppeneert ben ik vandaag gestopt aan brasserie De Wingerd voor 'n tas koffie en 'n stuk puddingvlaai met knöbbelkes, lekker. 

Terugkeren deed ik gewoon langs de Maas, oa. doorheen Dilsen en Vucht. In dat laatste dorp werd er geschiedenis geschreven omdat ene onvoorzichtige Duitse piloot zich vergiste bij het landen. Het begin van WO II is daarom met enkele maanden uitgesteld geworden door Hitler. Die zuil refereert naar het water en wordt waterzuil genoemd. 

Het weer was zonnig en met wind in de rug, vorderde mijn rit optimaal. Desondanks had ik er toch dorst van gekregen en in Neerharen zag ik 'n mooi terras - uit de wind - met heel wat andere genieters van het goede leven. Mijn merk dus en die smaakte, ... zoals altijd. 

Ik zag kans om de kaap van 80 km. te overschrijden, ik had nog wat tijd om vóór het avondeten thuis te zijn. Ik maakte daarom nog 'n lus via Smeermaas en Gellik. Uiteraard ben ik weer méér dan tevreden over mijn fietstocht, ik haalde 'n gemiddelde van 22 km/uur. Soms was dat tegen 30 km/uur met wind in de rug, soms ging dat 'n pak trager omwille van de wind. Tot morgen. 

Gisteren was er nog wat twijfel over vandaag, wandelen of fietsen. Maar deze morgen nam dat gemiezer alle twijfel weg, het werd wandelen. Je ziet het niet altijd op de buienradar, maar toen ik vanmorgen mijn neus buitenstak om naar de glascontainer te fietsen (twee volle draagtassen) voelde ik het direct, nattigheid. De straten waren uiteraard ook vochtig, geen omstandigheden dus om te gaan fietsen. 

Vandaag wilde ik eens gaan kijken naar de afbraak van de drie resterende windmolens langsheen de Industrieweg. Die molens hebben hun tijd gehad en zijn aan vervanging toe, groter en hoger. Één molen stond nog recht, zij het zonder wieken. Enkele wieken heb ik zien liggen en zo van kortbij, besef je pas hoe groot ze zijn. 

Aan de grenspaal ging ik linksaf naar Oud-Caberg. In het dorp zelf ben ik niet geweest, enkel in de velden rondom het dorp. Zo ging ik dus aan de steen op het Lanakerveld, linksaf om vervolgens naar de oude veldkapel te wandelen. Gelukkig had ik mij qua schoeisel goed voorzien want het was slalommen langsheen de vele plassen en slijkstroken. 

Onder het oude spoor en langs Hoeve De Zouw, keerde ik terug via de grens in Smeermaas. Daar kwam ik een mijner ex - medewerkers van de Post tegen. Hij is in het jaar 2010 bij mij in dienst gekomen als postbode, onder het statuut van contractueel. Momenteel heeft hij 'n vaste dienst in Smeermaas. Hij wist mij te vertellen dat tegen september-oktober, in het hele land 'n dienstherziening in voege zal treden. De postbode's zullen dan werken van 10u00 tot 18u00. Nu beginnen ze om 7u15. Toen er nog kranten bedeeld werden door de Post, begonnen er al verschillenden om 4u40 en toen er in Lanaken nog 'n nachtdienst was, zelfs al om 4u00. Waar is de tijd.  Zelf ben ik nooit vroeger moeten beginnen dan 6u00, tenzij er 'n uitzonderlijke omstandigheid was. 

En die laatste afbeelding, ik begin er meer en meer plezier in te krijgen om oude foto's te bewerken. Deze foto is al héél oud, we zijn toen met onze toenmalige jeugdvereniging en heel wat vrienden en vriendinnen de koolmijn van Waterschei gaan bezoeken, ondergronds dus. Dat was onder begeleiding van pa Clauwers, de vader van een onzer leden. De man is jammerlijk vrij vlug na zijn pensioen overleden. Je vindt mezelf terug op de tweede lijn, ergens in het midden. Zoek maar. 

Morgen ga ik fietsen. Ik kom dan voorbij Heppeneert bij Maaseik. En seffens, dan roept de tuin, nog wat werken en profiteren van de droge omstandigheden.