F - Gewoon mijn neus achterna.

Vandaag heb ik mij weer serieus moeten inhouden, het was met de rem op bij het maken van foto's. Als ik met de stadsfiets op pad ben, heb ik precies altijd meer goesting om wat foto's te maken dan met de koersfiets. Het tempo ligt uiteraard beduidend lager met de stadsfiets, misschien vandaar. Hoe ook, het was dus dikwijls fiets op - fiets af. 

Maar eerst diende ik mij deze voormiddag nuttig te maken. Dat begon met naar de bakker te gaan om vervolgens een aantal uren in de tuin te werken. Na het middageten kon ik dan gaan fietsen, het kasteel van Schoonbeek was het doel. 

Ik vertrok via Eigenbilzen en de Zangerheistraat in Munsterbilzen. Daarna reed ik onder die oude spoortunnel door naar het centrum van Bilzen. Om in Beverst te geraken via het fietsroutenetwerk, moet je een heel eind fietsen langs de autostrade. Eens aan de kerk in Beverst, ben je vlak bij Schoonbeek, een deelgemeente. Het kasteel ligt op de Waterkasteelstraat en laat zich zoals altijd van zijn beste kanten zien. Het is nog steeds in privéhanden van Graaf Thierry de Hemricourt de Grunne. Het kasteel werd gebouwd in de middeleeuwen. 

Daarna fietste ik verder naar Zutendaal. Daar kwam ik een site tegen waar de oude loopgraven uit WO II herdacht worden. Op te merken is dat de steunen voor het bankje, verdacht veel lijken op de Duitse oorlogshelmen. Vervolgens reed ik door naar de Duivelsberg in Opgrimbie. Daar kom je altijd wat mensen tegen. Het is dan ook een ideale plek om wat te onthaasten. 

Na Opgrimbie reed ik langheen de Stormvogel, een 19de eeuwse windmolen. Daar ben ik even gestopt om mijn terugrit te bepalen, hoeveel tijd heb ik nog en waar wil ik eventueel nog pauzeren? Zo heel veel tijd had ik niet meer, ik keerde terug via de Oude God in Oud-Rekem en de Sint-Petronellakapel op de Veldstraat. De kapel werd gebouwd in 1620. 

En toen, jullie raden het al ... toen had deze fietser dorst. Voor mijn merk stopte ik bij Mesjeu in Neerharen. Verdorie, wat kan dat toch smaken na zo een mooie fietstocht.  Daarna was het in één rechte lijn tot thuis waar ik nog het einde van de koers kon bekijken. Een voor mij totaal onbekende renner heeft gewonnen. Fijne avond nog.

Één foto was het vandaag niet waard om in kleur op mijn blog te komen, jullie zullen zelf wel zien waarom. Deze voormiddag kreeg ik de opdracht om aardbeien te gaan kopen. En gezien het toch mijn plan was om te gaan wandelen, heb ik die opdracht uiteraard aanvaard. 

Ik vertrok via het Uilenstraatje om aan de Montaigneweg eens de afsluiting van de straat te gaan bekijken. Onze burgemeester nam die beslissing wegens overlast en drugshandel. Het is zeker geen straat om bij duisternis er te gaan wandelen. 

En die aardbeien kon ik idd. kopen voor de prijs van 4,00 euro. Bakje nr. 13 leek mij een goed bakje, ha, ha, ha. Om terug te keren koos ik de weg naar Kompveld. Je komt daar voorbij Hoeve Kompveld, een vakantieverblijf. 

En dan die foto in grijstinten, die platen staan daar al sinds mensenheugenis. Ooit hebben die platen onderdeel uitgemaakt van een straat. Ze zijn daar ooit gezet om naderhand weggehaald te worden. Maar iemand is dat blijkbaar vergeten en nu staan ze er al sinds decennia. Het is geen zicht. 

Eens de brug over ben je in Gellik waarna ik naar huis wandelde via de Boonakkerstraat en de Kewithdreef. Daar had ik nog ene babbel met ene postbode die ik zelf nog had aangenomen. Hij kon mij bijpraten over de problemen die ze momenteel ervaren en de nieuwe dienstregelingen die hen binnenkort worden opgelegd. Hij is nog een van de gelukkigen met een vaste ronde, de vervangers zullen minder geluk hebben. 

Zo, het is vandaag al weer donderdag, voorbij de helft van de maand. Wat gaat de tijd toch snel. 

Ik zit met een probleem. Telkens ik de grens met Nederland oversteek, valt mijn internet weg. Nochtans had ik thuis op voorhand gekeken of alles in orde was, of mijn mobiele aanstond en dat ook mijn locaties geactiveerd waren. Bij het openen van een willekeurige website, was alles ok. Ik zal dus eens contact moeten opnemen met Telenet. 

Maar goed, dat zijn mijn problemen. Jullie lezen mijn blog nu om mijn fietsverslag te bekijken. Zoals gezegd, het weer was ideaal om te gaan fietsen en ik had de bedoeling om een klein stukje fietsroutenetwerk voor het eerst te gaan verkennen. 

Ik vertrok via Zutendaal naar de kerk van Wiemesmeer. Deze Sint-Jozefkerk is nog niet zo oud, in 1935 werd begonnen met de bouw ervan. Vervolgens reed ik verder naar As waar ik het fietspad nam naar de Litzberg. Gezien ik uit As kwam, was het een afdaling van die helling. Voluit bergaf rijden doe ik niet meer, te gevaarlijk. Het was dus met de handen aan de remmen om af en toe wat af te remmen. Helemaal beneden begint dan aan de linkerkant een nieuw stukje fietsroutenetwerk. Je moet daar over een brug van 240 meter lang. Begin 2025 werd deze brug voor de fietsers opengesteld. 

Dit nieuwe stuk brengt je ook doorheen Dilsen centrum waar ik oa. een foto nam van het voormalige kasteel Ter Motten, gebouwd in 1725. Nu is het in gebruik als stadhuis van Dilsen-Stokkem. Wat verderop kom je langs de oude Maas om op het einde, langs de Maas zelf, rechts af te slaan tot in Meeswijk waar ik het veer over het water nam. 

En dan aan de overkant in Elsloo aan dat brugje, wilde ik mijn whatsApp tracker activeren om een test te doen en mijn vrouw zo te laten weten waar ik was. Maar mijn internet had het laten afweten. Ik kon enkel nog een berichtje sturen of eventueel bellen. Mijn Strava-account werkte wel nog maar die werkt met gps. Ben benieuwd wat het probleem is. 

In Meerssen had ik had al meer dan 60 km. op de teller, hoog tijd dus voor een korte pauze in "de Zeute Inval". Tegen die aardbeienvlaai heb ik niet "nee" gezegd, de eerste van dit jaar. 

Terugrijden deed ik op de gebruikelijke manier, eerst doorheen de randwijken van Maastricht om vervolgens via de Noorderbrug de laatste helling van de dag op te rijden, de Sandersweg. Op het Kerkplein in Lanaken had ik nog tijd voor een drankje, ik had grote dorst.  Straks kijk ik nog naar de wedstrijd Bayern - Real. Hopelijk is ze net zo boeiend gelijk gisteren. Ik ben niet zo een fan van Barcelona. Vandaag hoop ik op Bayern met Kompany. 

Vandaag had ik een aantal to-do's op mijn activiteitenplanning staan. Vooreerst moest ik vanmorgen naar de kapper om vervolgens thuis het fort te blijven bewaken. Mijn halve trouwboek was shoppen in Genk en ik moest stand-by zijn in het geval dat onze levering alsnog op een ander uur zou geschieden dan voorzien. Sinds een tijd maken wij af en toe gebruik van Foodbag, de tegenhanger van HelloFresh. Foodbag is een Belgische maaltijdbox en je dient voor drie dagen te bestellen. Er is geen bestelplicht, je doet dat op eigen ritme. En de eerste ervaringen zijn positief.  In de namiddag was het plan om een nieuwe koersbroek te gaan kopen en op de terugweg te gaan kijken wat een bakje aardbeien kost. Genoeg te doen dus vandaag. 

Het was aangenaam fietsweer deze namiddag. Je zou het vanmorgen niet gezegd hebben toen omstreeks 8u30 de mist kwam opzetten. Daarbij was het behoorlijk fris. Het heeft effe geduurd eer de zon doorheen die mist kwam piepen. Maar goed, toen ik vertrok was er een en al zon.  Eerst kwam ik voorbij het kasteel in Rekem om daarna te fietsen langsheen de Zuid-Willemsvaart. Dad deed ik tot in Eisden waar ik links moest aanhouden, in de richting van de Decathlon. Om er te geraken moet je eerst langsheen dat raar bouwsel. Het is me nog steeds niet duidelijk wat de aanleiding was om het te bouwen. Het heeft alleszins de kleuren van voetbalclub Patro Eisden. 

In de winkel zelf had ik al rap mijn keuze gemaakt. Niet de goedkoopste broek, maar ook niet de duurste, eentje van 50,00 euro. Met een paar nieuwe fietshandschoenen en een wandelpet, was ik weer gesteld. Terugkeren deed ik via het stadion van Patro Eisden. Ik ben benieuwd of ze zich kunnen plaatsen voor de eindronde met recht op één bijkomende stijgersplaats.  In Eisden heb je op het kanaal ook een kleine haven. En die roomijsverkoopster, stond op een strategische plek, een kruispunt van verschillende fietswegen van het fietsroutenetwerk. 

Zelf reed ik daar naar links, naar de Maas en meer bepaald naar Kotem. In dat dorp wilde ik even pauzeren in café Ponderosa. Eenmaal mij geïnstalleerd op het terras, liet ik mijn vrouw via de whatsapp tracker weten waar ik was. En ja, liegen had geen zin, op het kaartje dat ze te zien kreeg stond de naam van het café. "Snoeper" kon ze niet laten mij te zeggen, ze weet ook dat op die plek de waardin bij een tas koffie, een gratis stuk vlaai of wafel aan haar klanten aanbiedt. 

Om toch wat kilometers te rijden, reed ik terug doorheen Hochter Bampd en de oude vervallen douanekantoren in Smeermaas. Daarna was het slechts een klein stuk verder - weliswaar door even de grens over te steken in Oud-Caberg - naar de aarbeienautomaat. Ik heb er nog geen meegenomen maar ze kosten nu 4,00 euro. Een dezer dagen ga ik er halen. 

Voila, mijn goed gevulde dag. Morgen ga ik fietsen met de koersfiets. En straks kijk ik vermoedelijk naar voetbal op tv. Ik wil eens zien of Barcelona zich kan plaatsen voor de volgende ronde. 

Meestal als er iets misloopt bij SenNet - foto's niet zichtbaar - dan open ik eerst mijn oefenblog om te zien of ik al foto's kan plaatsen voor een volgend verslag. En dat bleek in orde te zijn. Maar zoals gewoonlijk is op mijn normale blog alles terug zichtbaar, behalve de laatste dag, gisteren dus. Dat verslag heb ik dan maar verwijderd en terug gezet, nu wel met foto's. Bekijk deze foto's maar eens, ik heb er een specialleke bijgezet. 

Maar nu mijn verslag van vandaag. Ik had gezien dat het deze namiddag wel eens kon gaan regenen. Het was dus zaak om maar al direct te gaan wandelen wilde ik vandaag überhaupt buiten komen. Ik vertrok via de paarden van de Asbeekweg om vervolgens naar Pietersheim te wandelen. Gezien het nu schoolverlof is, waren er vele gezinnen met kinderen te vinden in de Kinderboerderij. Ook in het bos was het redelijk druk. 

En uiteraard is met dit Paasverlof, de burchtruïne ook toegankelijk. Ik zou eens moeten tellen hoeveel foto's ik er al gemaakt heb. Het blijft mij echter inspireren. Terugkeren deed ik via De Merodelaan en de Koning Albertlaan. Op de Stationsstraat stond vanmorgen toen ik naar de bakker ging, een reuzekraan aan de bouwwerken op de hoek van de Spoorwegstraat. Die was inmiddels weer weggehaald. Dat zal vermoedelijk voor één opdracht geweest zijn. 

Afsluiten doe ik met veel plezier met de glansrijke overwinning van onze Wout Van Aert gisteren in Parijs - Roubaix. Ik ben al jaren fan van Wout. Hij heeft die overwinning dubbel en dik verdiend.  Ik volg hem ook al lang op Strava. Daarnet zag ik dat hij al 8.544 reacties had binnengekregen op zijn account. Je hoeft dus niet te vragen of hij veel fans heeft. 

Morgen ga ik normaal gezien met de stadsfiets naar de Decathlon. Ik heb een nieuwe koersbroek nodig. Woensdag staat er dan een koersdag op het menu. Ik moet het nog bekijken waarheen ik wil fietsen. 

Na die rustdag van gisteren, wilde ik vandaag toch wat actiever zijn. Eerst was ik aan het denken om in de namiddag een korte fietstocht te maken, maar die koers op tv, en zeker Parijs - Roubaix, is toch altijd het bekijken waard. Ik heb daarom een wandeling gemaakt naar het verre Nederland, nu ja, ver .... na enkele kilometers was ik er. Dat is het voordeel om op de grens te wonen, je kunt alle richtingen uit. 

Ik vertrok via het Uilenstraatje om vervolgens het kanaal over te steken. Daarna nam ik de Industrieweg tot aan de Van Akenweg. Deze weg passeert verschillende grenspalen van 1843. Aan het bord ging ik linksaf, richting Smeermaas. Op de veldwegen heb ik mij vandaag niet gewaagd. Aan het kruis zie je rechtsonder in de achtergrond de veldkapel. Vooral die stukken zijn nogal slijkerig en dat wilde ik mijn schoenen niet aandoen. 

Ik keerde terug onder de oude spoorbrug en die woningen op de Kantoorweg. Wat verderop in Smeermaas heb ik mij een Zondagkrant meegenomen. Je hebt daar een afhaalbox van kleine ingrediënten en frisdranken. Dus niet alleen bij de bakkers kun je dergelijke krant gratis meenemen. Verder was het gewoon rechttoe rechtaan naar huis. 

En die laatste afbeelding, die heb ik vanmorgen op fb gezet met als commentaar erbij: "toen er nog geen gsm, tablet of laptop voorhanden was en er nog geen sprake was van phishing, smishing of vishing. Waar is de tijd?" 

En voor de rest, ik ben benieuwd wie vandaag het laken naar zich zal toetrekken, het zal alleszins een begenadigde renner of renster zijn. 

Plannen had ik wel om de namiddag door te brengen, maar in een huwelijk moet je de kerk al eens in het midden laten en ingaan op een suggestie van je echtgenote. Zij had goesting om de plaatselijke horeca te gaan ondersteunen, en wat doe je dan als liefhebbende partner .... volmondig ja knikken en genieten van de momenten samen.  Mijn voorziene fietstocht met de stadsfiets naar het kasteel van Schoonbeek, staat dus op het menu van de volgende week. 

Uiteraard had het ook gekund dat ik in de vooravond nog op wandel kon gaan, maar de buienradar voorspelde niet veel goeds.  Ik heb dus wijselijk een ganse snipperdag genomen. Op mijn wandeling vanmorgen naar de bakker na en de verplaatsing naar het centrum van Lanaken, heb ik het vandaag dan voor ene keer héél rustig gehouden. Dat mag ook wel eens. 

Ik maak dan van de gelegenheid gebruik om nog eens wat oude postkaartjes te tonen van onze gemeente. Het blijft altijd mooi te zien hoe het vroeger was. 

Vandaag ben ik gewoon gaan wandelen. Na die fietstochten van de voorbije dagen, kon mijn kont - meer preciezer: mijn bilplooien - wel wat rust gebruiken. Ik heb dan wel een koersbroek aan met een stevig zeemvel in, maar het koerszadel blijft een hard ding.  Nu, zo een smal en hard zadel is anderzijds wel noodzakelijk om je vlot te kunnen bewegen. Ik heb niks tegen een zacht zadel - dat heb ik trouwens op mijn stadsfiets - maar zie je mij al zitten met zo een zadel op een koersfiets ....??? 

Deze keer had ik goesting om nog eens naar Zutendaal te wandelen. Je kunt daar op verschillende manieren naar toegaan, rechts van de grote baan of aan de linkerkant, daar  heb je ook diverse mogelijkheden. Ik koos voor links. Het begin van de tocht is telkens dezelfde, gewoon de Bessemerberg omhoog en dan doorwandelen tot aan het gehucht Bessemer (of Besmer). Zoals ik toon op een foto, heb ik altijd een stuk fruit bij voor onderweg.  Om te wandelen, meestal een appel, bij een fietstocht is dat dikwijls een banaan. 

In Bessemer koos ik vandaag de linkerkant, de Gijzenveldstraat in tot aan de Stalkerweg. Daar ging ik rechtsaf, het fietspad van het fietsroutenetwerk volgende tot aan de Mandelseweg. Die weg volgde ik tot zo goed als in het centrum van Zutendaal. Op die weg zag ik oa. twee gemetste zuilen waar ooit eens een poort gehangen heeft. Maar dat moet dan toch wel héél lang geleden zijn.  En Zutendaal is ook een paardengemeente, ik wilde ze niet tellen vandaag, het waren er veel. 

In het centrum kwam ik voorbij het Sjaolhuus, een documentatiecentrum. Bij gelegenheid moet ik dat toch eens bezoeken. Wat ik wel bezocht heb vandaag, dat was de Kapelanij. Uiteraard was dat als afsluiting van mijn wandeling. Er werken verschillende personen met ASS, zowel in de keuken als in de bediening. 

Mijn laatste foto's maakte ik aan de Pastorij en van die mooie muurschildering. En dan was het tijd om mijn bus te nemen, 15u06, en ze was op tijd. Thuis nadien nog wat in de tuin gewerkt om nu mijn verslag af te sluiten en dan de avond met mijn eega af te sluiten, beiden met een spannend boek in de hand.  Mijn allerlaatste bijdrage van vandaag behelst een nieuw project in Maastricht. Ze willen tussen Borgharen en Bosscherveld, een 140 meter lange brug plaatsen, de zevende Maastrichtse brug over de Maas. Dat zou natuurlijk een Godsgeschenk zijn, dan hoeven we in de toekomst niet meer doorheen Maastricht te fietsen als we aan de andere kant van de Maas willen rijden.  Einde dit jaar zou die brug klaar zijn, ... als alles meezit natuurlijk. Tot morgen.

De dag begon goed vandaag. 49 jaar geleden, trok ik met mijn vriend en achterneef Mark naar Zuid-Frankrijk. We deden dat per autostop. We hadden geen plan noch geboekte reservaties, slapen deden we wel in een tent die we meegenomen hadden. We hadden verder alles bij, zoals materiaal om te koken en uiteraard reservekledij. Een grote rugzak was dan ook aanbevolen. Nu, na al die jaren is deze rugzak deze voormiddag verkocht geraakt aan een productiehuis dat een film gaat maken over de scouts, een jeugdvereniging. Iemand is vanuit Brussel speciaal tot thuis gekomen om die rugzak op te halen. Na het ondertekenen van een onkostennota, heb ik er 20,00 euro voor gekregen. Wie had dat gedacht dat die rugzak nog een tweede leven zou krijgen. De rugzak stond als "te koop aangeboden" op de fb-pagina van onze zoon. 

En dan mijn namiddag, dat werd weer een mooie fietstocht. Ik had het plan opgevat om nog eens wat bergjes op te rijden, in en rond Valkenburg. Het weer was goed vandaag en vanaf morgen zou het +/- 10° frisser worden. Het was dus "nie knieze, nie zeure", en wie er de betekenis niet van kent: "genieten van het leven".  Ik vertrok via mijn vertrouwde route, van Maastricht naar Bemelen. Eerst reed ik over de Bemelerberg, dan in Valkenburg over de Cauberg om tenslotte na precies 25 km. (gemeten vanaf thuis) aan de komen op de top van de Geulhemmerberg. Tussenin maakte ik nog ene mooie foto van die solitaire boom, dat was ergens tussen het gehucht Wolfshuis en Valkenburg. 

In de afdaling vanuit Berg en Terblijt, maakte ik die foto met Maastricht op de achtergrond. Op dat punt had ik nog maar goed 30 km. op de teller staan, veel te vroeg dus om al terug naar Lanaken te fietsen. Ik ben daarom rechts afgeslaan, richting Meerssen. Daar ben ik over de Biesenberg gereden om vervolgens in het buurtschap Kasen voorbij te komen. Kasen hoort bij Meerssen. De O.L.Vrouwekapel werd gebouwd in 1880 door de buurtbewoners. 

Een mooi zicht is ook altijd dat kasteel in Geulle a/d Maas. Wat verderop reed ik een eerste keer over het Julianakanaal om vervolgens in Elsloo via de autostradebrug, naar België terug te keren. Aan de overkant, in Kotem, nam ik vandaag mijn pauze.  Ik heb mij op het terras genesteld langs oud-buurman Noke en zijn echtgenote.

Maar vandaag moet ik het ook effe hebben over een hogenhuis cliché, zo herkenbaar. Het valt mij al een tijd op dat de fietsende oudere senioren - laat ik zeggen de 65-plussers - nooit naast mekaar rijden, maar wel: de vrouw achteraan en de man voorop. Waar dan de vrouw mooi rechts houdt, wijkt de man altijd uit naar links of rijdt in het midden van het fietspad. En als ik dan aan het voorbijsteken ben, roept de vrouw: "Jef, Louis, Kees - of hoe ze ook moge heten - ga naar rechts, pas op, ene fietser". En dat hoor ik niet een keer, maar vele keren. Is dat bij jullie ook gekend? De jongeren rijden meestal naast mekaar, maar soms moet ik ook bij hen, meer dan één keer bellen om voorbij te kunnen. 

Voila, dat was weer mijn dag. Slaap wel. 

Vanmorgen had ik een afspraak elders in onze gemeente en toen ik daar buiten stond de wachten, trippelde er een tam konijntje rond. Dat beestje had helemaal geen schrik, het kwam zelfs aan mijn schoenen snuffelen. Het huppelde van hier naar ginder maar bleef toch in de buurt. Een buurtbewoner was zich al aan het afvragen wie er de eigenaar van was. Hopelijk is dat beestje in de loop der dag niet vertrokken naar de eeuwige jachtvelden, je weet wel, .... auto's! 

Eens terug thuis kreeg ik het verlossende telefoontje van mijn fietshersteller: "je fiets is klaar". Ik ben die dan maar direct gaan halen, een afstand te voet van +/- 3,3 km. Mijn fietsplannen lagen sowieso klaar, het weer was veel te goed om niet te gaan fietsen in de namiddag. Mijn doel was Maaseik, daar de brug over en langs de Nederlandse kant van de Maas terugkeren. Mijn tocht is echter iets anders verlopen. 

De heenrit gaf geen probleem, ik passeerde daar oa. De Wissen aan de Maas. Het is een belevingscentrum met workshops mandenvlechten, mooie wandelingen, een brasserie. Wat verderop zijn de baggerwerken aan de Maas en zijn zijarmen, nog steeds bezig. Er wordt dus nog steeds gewerkt om de Maas onder controle te houden. 

Iets vóór Maaseik, heb je dan Heppeneert met zijn veelbezochte kerk. De brug naar Roosteren (Nederland) zie je op de achtergrond op een der foto's. Ondertussen was ik mij al aan het afvragen waar ik een pauze zou gaan nemen. Ik kende op de terugweg nergens een ideale plek, tenzij ... in Illikhoven. Ik moet toegeven dat ik daar in de meeste gevallen onverrichter zaken voorbij kwam. Maar, ... vandaag was er een terras geopend en ik heb er direct van geprofiteerd. Koffie - cola - stuk vlaai: 9,35 euro.  Illikhoven is trouwens een gehucht van de gemeente Echt-Susteren.

En zoals ik al schreef in mijn aanhef van dit verslag, in de gemeente Stein liep het mis, ik was een verkeerde weg ingereden, weg dus van het fietsroutenetwerk. Ik heb ene grote "foert" geroepen, "gewoon verder rijden" heb ik tegen mezelf gezegd, alle wegen leiden naar Maastricht. Om toch op de juiste wegen te kunnen blijven, heb ik af en toe wel de plaatselijke bevolking moeten inschakelen om mij de juiste richting aan te geven. De meeste hulp kreeg ik nog van een bejaard Moslimkoppel. In gebrekkig Nederlands hielpen ze mij zo goed als mogelijk en ze wisten mij precies de weg te wijzen naar de luchthaven van Beek. Daar ken ik natuurlijk mijn weg en ik heb die twee mensen dan ook ferm bedankt.  Veel foto's heb ik niet gemaakt op de terugtocht, ik moest mij concentreren op de weg. Nog eens misrijden zou beschamend geweest zijn. 

Daarna was het uiteraard een fluitje van een cent, eerst de Biesenberg naar beneden en dan via Meerssen naar Maastricht. In Lanaken heb ik mij in de rapte nog een biertje gedronken en toen ik thuis kwam, had ik nog net voldoende tijd om mij op te frissen vóór het avondeten.

Wat morgen op het menu staat, dat staat nog niet vast. Het kriebelt alleszins om weer te gaan fietsen. Het zou 23° warm worden. 

Het is vandaag noodgedwongen een wandeling geworden. Mijn koersfiets is nog niet klaar. Vermoedelijk zitten de Paasdagen er voor iets tussen. Ik wilde dus min of meer in de buurt blijven in het geval dat ik een berichtje zou krijgen om hem op te halen. 

Het werd dus een wandeling naar Maastricht met in mijn achterhoofd plan B om terug te keren via Veldwezelt, woonplaats van mijn fietsenmaker. Nu 16u40, is dat berichtje nog niet toegekomen, ik zal dus geduld mogen hebben. 

Maar goed, de wandeling naar Maastricht was pico bello, enerzijds was er veel zon en anderzijds kleurt de natuur groener en groener.  Ik vertrok in Smeermaas aan wat in de volksmond, het "Smokkelpad" wordt genoemd. Maar het stukje weg in Smeermaas wordt aangeduid met Zouwpad. Daarna wandel je langs een hekken door het bos om vervolgens op een verhard pad uit te komen dat de naam Sillebergweg heeft. Eens die weg terug overgaat in een onverhard stuk pad, is het weer raden naar de naam. Feit is wel dat de weg achter de woonboten de naam Jaagpad West heeft. Ik zal het in de toekomst houden bij Smokkelpad, de oudst gekende naam, een stuk eenvoudiger. 

Aan de Noorderbrug, nog eens een der mooie muurschilderingen gefotografeerd. Een van de vele muurgevelstenen vind je op de Boschstraat. Die steen is afkomstig van een ander pand in de Grotestraat. Nu is het huidige pand een rijksmonument. 

Op De Bosscherweg aan de sluis was het vandaag hommeles. Ze zijn daar al een tijd aan het werk en de fietsers en wandelaars moeten vóór die werken de straat oversteken om effe links verder te gaan om dan ná de werken, terug naar de rechterkant te gaan. Alles wordt daar in goede banen geleid door vrijwilligers, allemaal gepensioneerden. Op een bepaald moment kwamen daar een paar wielertoeristen aan en die wilden, zonder te stoppen, gewoon links doorrijden. Maar die mannen hebben het geweten, een der seingevers heeft hun de huid vol gescholden. Ze staan daar om de auto's te laten stoppen zodat fietsers en wandelaars veilig kunnen oversteken. Maar die mannen dachten effe snel verder te rijden, gewoon de auto's voorbijstekend. Ik heb die vrijwilliger bemoedigend toegeknikt. 

Tenslotte maakte ik in Smeermaas nog enkele foto's van de Brugstraat en de Maas. Zo, mijn dag zit er weer op. Deze voormiddag enkele uren zoet geweest in de tuin, deze is ook weer onkruidvrij. En straks kijk ik vermoedelijk naar de wedstrijd: Real Madrid tegen Bayern Munchen.  En die uitspraak van de dag: mijn knieën mankeren niks hoor ... ha, ha, ha.  En o ja, nog een woordje over die "babbelbus", een gesmaakt initiatief van het lokale Dienstencentrum. Vooral de senioren kunnen dit best waarderen. 

Paaszondag is weer voorbij, een dag dat we met ons gezin fijn hebben kunnen doorbrengen. Het weer was er niet naar om de Paashaas eitjes in de tuin te laten leggen, we hebben dus maar een creatieve oplossing gezocht voor dit probleem.  Het was in de namiddag zelfs zo gezellig dat we helemaal niets gezien hebben van de koers. Geen nood, die renners kunnen ook wel 'n bergje oprijden zónder ons. 

Vandaag kunnen we ons met zijn twee nog tegoed doen aan de restjes van gisteren, we zullen zeker geen honger lijden.  In de vroege ochtend had ik al goesting om het bos in te trekken. Ik wilde bij deze wandeling eens uittesten via WhatsApp of mijn madam mij kan volgen tijdens mijn tocht. Ik bekijk het zo, stel dat ik ergens in problemen zou geraken, fysiek of door materiaalpech, dan kan ik altijd de juiste locatie doorgeven waar ik mij op dat moment bevind. Je kunt dat systeem inschakelen gedurende je hele wandeling, maar dat kost alleen maar energie en dat is ook niet nodig. Ik heb het gedurende 10 minuten getest en mijn echtgenote kon perfect zien waar ik wandelde. Bij een volgende fietstocht ga ik een ander systeem uittesten, maar dan via Strava. 

Mijn wandeling vertrok in de Roelerdreef, gewoon recht omhoog naar de Bessemerberg. Daar aan die legoblokken stak ik de straat over om vervolgens langs het rusthuis en het ziekenhuis te wandelen. Wat mij vandaag opviel, is dat iedereen die ik tegenkwam, zo vriendelijk was. Wat een straal zon toch kan doen met een mens. 

Op de Neerharenweg stak ik de straat over om terug te keren via Pietersheim. Vooral in dit stuk van het bos, kwam ik vele wandelaars tegen, allemaal met een hond (of meerderen) aan de leiband. Ik viel weer eens op als enige zonder huisdier. Eens Pietersheim buiten, keerde ik terug via De Merodelaan en de Broekstraat. 

Wat deze namiddag nog in petto heeft, dat laten we gewoon op ons afkomen. Waar we goesting in hebben zal de drijfveer zijn. 

Voor ik begin aan mijn dagelijks verslag, wil ik jullie vooreerst een zalig Paasfeest toewensen. Laat de wereld even zijn plan trekken en geniet gewoon van het samenzijn met je gezin en familie. 

Ook wij vieren deze namiddag Pasen met onze kinderen en kleinzoon. En daar hoort uiteraard een goed gevulde tafel bij, oa. een spinnentaart.  Dat had ik natuurlijk al op voorhand besteld zodat ik dat slechts diende af te halen. Ik zag dat rond de klok van 9u15 het een klein beetje zou kunnen gaan regenen, tijd dus om al maar direct een kleine wandeling te maken. 

Ik vertrok via de Henri Dunantstraat, vroeger de Heikant genoemd. Aan de linkerkant van de straat staan - ongeveer - allemaal dezelfde huisjes, gebouwd in de jaren '20 tot '40 van de vorige eeuw, 'n project van de Kleine Landeigendom. De straat werd trouwens als Henri Dunantstraat ingehuldigd door onze toenmalige Prins Albert en Prinses Paola op zondag 29 mei 1960. Ik was toen ene aandachtige toeschouwer. 

Daarna wandelde ik verder doorheen de Waterstraat om in Pietersheim 'n klein ommetje te maken om 'n foto van het kasteel te maken. Terugkeren deed ik via de Koning Albertlaan, genoemd naar de grootvader van voornoemde Prins. Op gewone dagen is het op die straat vrij druk, nu was er nauwelijks beweging te bespeuren.  Aan het Mariabeeld zag ik dat er boven Zutendaal regen op komst was. En wat verderop heeft 'n horecazaak altijd goede ideeën als er iets te vieren valt, of dat nu Kerstmis, Pasen of zelfs carnaval is. 

Op het kerkplein was de eindmeet nog zichtbaar van de wielerwedstrijd van gisteren. In de laatste ronde zou er nog een stevige valpartij geweest zijn. En dan kwam ik tenslotte bij de bakker. Van ver zag ik al een massa volk buiten staan, dan zou wel eens 'n hele tijd kunnen duren eer ik aan de beurt zou komen. En effectief, ik heb het niet helemaal juist getimed, maar het zal minstens een half uur geweest dat ik heb aangeschoven. Nochtans waren ze met vier om de klanten te bedienen.  En die regen, .... ik heb juist op tijd ons huis bereikt, de eerste druppels waren al aan het vallen. 

Zo, dat was het weer voor vandaag. Geniet van jullie dag, en zij die naar de koers kijken, ik hoop dat Wout het haalt. 

De koers heb ik vandaag aan mij voorbij laten gaan. Nochtans passeert ze op goed tweehonderd meter van mijn deur. Maar ik ken niemand van de renners, het zijn trouwens allemaal jongeren (junioren) en daarbij, lang stilstaan op dezelfde plek, dat is niks meer voor mij. Ik moet in beweging kunnen blijven.  Daarnet even gekeken op facebook. Meestal is er wel altijd iemand die beelden maakt van de koers. Deze passage gebeurde op de Bessemerstraat, ook minder dan driehonderd meter van thuis. Nee, in plaats van te kijken, ben ik zelf gaan fietsen. 

Ik heb gewoon de stadsfiets genomen en vertrok aan de brug van Briegden richting Vroenhoven. Daar nam ik voor de nieuwsgierigen onder jullie - en vooral voor onze Nederlandse vrienden - een foto van de prijzen van de brandstof voor de wagens.  Daarna trok ik langs de grote weg naar Riemst. Met eerst Lanaken - Vroenhoven, daarna Vroenhoven - Riemst en tenslotte Riemst - Bilzen, was het 'n aaneenschakeling van grote wegen, foto's konden er dus niet gemaakt worden. Enerzijds leende de omgeving zich er niet voor en anderzijds, langs die grote wegen is er nauwelijks iets het fotograferen waard. 

Nu had ik kunnen kiezen voor kleinere wegen, maar dan was ik zeker langer van huis geweest en in de velden is het modderig, geen goed alternatief. Nee, ik hield het op propere wegen. In Bilzen reed ik langs het historische stadhuis. Het wordt nog enkel gebruikt voor huwelijken en speciale zittingen. Daarna kwam ik in Munsterbilzen langs een bijzonder mooi ras runderen. 

Terugkeren deed ik via Eigenbilzen en het Albertkanaal. Het was toch effe nadenken om de juiste wegen te nemen zodat ik niet in de koers zou verzeild geraken. Het kwam dik in orde. Dadelijk genieten van de avondrust en morgen op Paasdag, komen de kinderen en kleinzoon hunne Pasen halen. Dat is weer 'n moment op wat bij te babbelen. 

Mijn laatste foto is gemaakt in onze tuin. Onze boom heeft nog steeds niet al zijn bladeren verloren. Het is nu toch al begin april, maar onderaan hangt er nog heel wat. Het is een jaarlijks terugkerend iets, bladeren bijeen harken is dus 'n werk van lange adem.

Fijne Pasen iedereen. 

Dat het vandaag "Goede Vrijdag" is, dan kon ik vanmorgen zien aan de lange rij leerlingen die op het punt stonden om de kerk van Sint-Servaas binnen te stappen. Het is blijkbaar een traditie dat ze dit doen, in voorgaande jaren heb ik ze ook al eens gezien op weg naar de kerk. Of dit nu uit Christelijke overtuiging is, ofwel dat het inbegrepen is in hun lespakket, dat weet ik niet. 

Zelf neem ik niet deel aan deze activiteiten, niet dat ik mij een Goddeloze voel, maar mijn overtuiging en gedachten zijn iets van mij en daar hoef ik de wereld niet in kennis van te stellen. 

Wandelen stond op mijn agenda, en meer bepaald naar Gellik. Ik vertrok via de Bosstraat om dan op het einde van de Smeetsstraat het bos in te trekken. Eerst heb je nog een stukje bosrand met een mooi vergezicht om vervolgens wat hoogtemeters te maken in het bos. Ik ken mijn weg natuurlijk en ik wist daarom ook dat het bospad op verschillende plaatsen moeilijk begaanbaar was, wegens diepe plassen en modder. Het is dan een beetje behelpen door eerst eens links en dan eens rechts te stappen op het pad. 

Op het einde van het pad kwam ik uit op de Processieweg. Ik weet veel, maar de naam van dat fietspad tussen Zutendaal en Gellik, kende ik nog niet. En waarom Processie? Vermoedelijk omdat op 15 augustus jaarlijks een processie uittrekt in Zutendaal en vele bewoners van de omliggende dorpen, trekken daar dan naar toe. Het zou een plausibele verklaring kunnen zijn. 

Eens in Gellik koos ik er voor om niet via de grote wegen terug te keren, maar opnieuw een ander bospad te nemen, een pad dat uitkomt op de Berkenlaan. Daarna kwam ik in de Zavelstraat met dat krakkemikkig dak. Ik hoop altijd dat de omwonenden er geen last van krijgen bij stormweer. 

Op de Kounterstraat zijn werken bezig, maar met welk doel ....? Dat is mij vooralsnog onduidelijk. Via de Sportoase wandelde ik uiteindelijk nog richting het centrum om uiteindelijk terug naar huis te keren via het Molenweideplein. Daar zag ik dat alle postauto's geparkeerd stonden achter het postkantoor. Vermoedelijk werd er niet gewerkt door de postbode's. Ofwel zijn ze in staking ofwel is er geen aanvoer van post geweest. Het zijn rumoerige tijden momenteel bij de Post. Ze moeten - vermoedelijk - vanaf september later beginnen te werken, vaste ronde's zouden er niet meer zijn en de medewerkers kunnen op bevel van hun meerdere, naar een ander kantoor gestuurd worden om daar te depanneren. De Post wil evalueren naar een pakjespost ipv. een brievenpost. 

Mijn laatste afbeelding is er eentje van héél lang geleden. Toen was Lanaken nog een wielergemeente met meerdere wedstrijden. Stilaan hopen ze om naar die tijden terug te keren. Zo is in onze gemeente morgen de start en aankomst van een wedstrijd voor Internationale Juniors, een jeugdcategorie.  Zo mensen, nog een fijne dag verder en een goed weekend. 

Vandaag had ik enkele opties om mijn platte band te herstellen, er zelf aan beginnen, bellen naar een vriend (hobbyist fietsenhersteller), hulp inroepen van schoonbroer (gepensioneerd fietsenmaker), naar mijn fietsenmaker wandelen. Ik heb uiteindelijk voor het laatste gekozen, naar de fietsenmaker. Mijn koersfiets was sowieso toe aan een algemeen nazicht. Wat ook een rol speelde, zo op het eerste zicht zag ik aan mijn buitenband niet wat de oorzaak van die platte band zou kunnen geweest zijn. Een geoefend oog is dan altijd beter. En trouwens, hij wordt er voor betaald. 

Eerst ben ik vanmorgen naar de bakker gewandeld. Ik wilde nog eens een countrybrood meenemen. Bleek dat niet meer in het assortiment te zitten, pech dus. Voor de rest, keuze genoeg, teveel zelf. Vroeger kon je kiezen tussen een grijs, een zwart of een wit. Dat was het. 

Na de koffie wandelde ik dus met de fiets aan de hand naar Veldwezelt. Eerst langs de Sportoasa, dan in Briegden de brug over en via de Kiezelweg naar mijn fietsenmaker in Veldwezelt. Vermoedelijk is hij morgen al klaar, hij zou mij bellen. 

Terugkeren deed ik langs de Holle Weg tussen Veldwezelt en Briegden. Op de Briegdenstraat stak een paard de kop uit het raam, wilde hij of zij (?) goedendag zeggen ...???  Daarna wandelde ik voorbij de voormalige papierfabriek Sappi om langs die trapjes naar de Stationsstraat te gaan. Die houten leuning is helemaal vernieuwd, ik vermoed een werkje van de technische dienst van de gemeente. 

Mijn laatste foto maakte ik aan de voormalige brasserie Brouwerij Van Aubel. Het gebouw werd gebouwd in 1859 (sommige bronnen zeggen 1860). 

De namiddag werd een shopping moment in Maastricht, voorafgegaan met een etentje op het O.L.Vrouwplein en afgesloten met een koffie en dessertje in de Knijnspiep. Het was ene gezellige dag met ons twee. Zo mogen er meer zijn. 

En die laatste afbeelding is een herinnering aan vroeger. Het stelt Sander voor, een ijsjesverkoper met paard en kar. Het is iets van de jaren '60 uit de vorige eeuw. Jong en oud stonden hem in die tijd op te wachten. Zijn ijsjes waren subliem. 

Voor ik met mijn dagelijks verslag begin, eerst nog een kleine anekdote. Jullie weten, het is vandaag 1 april. Lang, lang geleden, werd ons land op zijn kop gezet. Via de media werd de boodschap verspreid dat de postbodes een speciaal apparaat mee op ronde dienden te nemen. En het was de bedoeling om met dat toestel te detecteren (van op straat) wie er zijn/haar kijk- en luistergeld voor radio en tv niet betaald had. Naderhand zouden die toestellen uitgelezen worden door de dienst Financiën en de wanbetalers zouden een fikse boete krijgen. Maar, .... er was dus een maar, je kon vermijden dat je als wanbetaler ontdekt werd.  Je diende gewoon je toestel (radio en/of tv) in te pakken in zilverpapier (zoals dat toen gezegd werd: alu-folie). Ik overdrijf niet als ik zeg dat er toen een stormloop was naar de winkels om zilverpapier in te slaan. 

Maar nu mijn fietstocht. Deze knaap had veel goesting om in Meeswijk, de Maas over te trekken en dan in Ned. Limburg wat bergjes op te rijden. Ik vertrok via Neerharen en Rekem om in Boorsem langs de boerderij van oud-voetballer Eric Gerets te rijden. Eric was jarenlang een vaste waarde in de Nationale ploeg als rechtsachterspeler. 

Via de kapel in Mazenhoven was ik al rap in Meeswijk om met het veerpont de Maas over te steken. Het was vrij druk op het veer. Aan de andere kant ben je dan al vlug in Stein waar ik toch weer in bewondering heb staan kijken naar die muurschildering. Wat verderop kwam ik voorbij de Maria-in-Noodkapel, een der prachtigste kapellen in de streek. Ze is van 1760. 

In Elsloo reed ik het Julianakanaal over. Terugkeren deed ik via Ulestraten en Schimmert. Eerst ben ik even gestopt aan die mooie witte boerderij en wat later in Schimmert, was het opnieuw voet aan de grond, maar nu door grote wegenwerken. En de hint voor de fietsers: tirez votre plan. 

Dat wit herenhuis in Maastricht zou vroeger een herenhoeve zijn geweest, 17de eeuws. In 1952 woonden er zusters Ursulinen en nu is het een grote vergaderruimte. Via de Noorderbrug en Smeermaas keerde ik terug naar Lanaken voor mijn enige pauze. En toen nam ik een beslissing die ik misschien beter niet had gedaan, nog een ommetje via Gellik. Letterlijk op 100 meter van ons huis kreeg ik toch wel een lekke band. Dju toch. Nog een geluk natuurlijk dat ik zo goed als thuis was. Reparatiewerk. 

Dju toch, er zijn vandaag weer heel wat foto's moeten sneuvelen. Ondanks dat het maar 'n korte fietstocht was, heb ik mij weer helemaal laten gaan. Spijtig maar helaas. 

Ik wilde deze namiddag naar Wolder fietsen en eens gaan kijken wat er allemaal te zien is in en rond de kerk. Het zou de vermeende begraafplaats zijn van Musketier 'd Artagnan. Maar zoals verwacht was de kerk gesloten. Enkel een kleine kapel was geopend. Daar trof ik enkele dame's die een kaarsje gingen aansteken. Ze vertelden mij dat ze gisteren nog een intervieuw hadden gegeven aan een journalist van de krant, De Limburger. Ze zijn ook benieuwd hoe het een en ander zal uitdraaien en of dat skelet werkelijk afkomstig is van 'd Artagnan. 

Wat verderop fietste ik voorbij de begraafplaats op de Tongerseweg. Doordat er een bordje op de muur hangt van oorlogsgraven van het Gemenebest, was ik nieuwsgierig. Uiteindelijk heb ik die War Graves niet gezien, de begraafplaats was te groot. Wat ik wel zag, dat was het oude kerkhof met grafzerken van personen, geboren einde de 18de eeuw. Je kunt het bijna vergelijken met Père Lachaise in Parijs. Daar moet ik toch eens teruggaan, als ik eens wat meer tijd heb. 

Terugkeren deed ik via Maastricht-centrum - met oa. het standbeeld van 'd Artagnan - , de paarden in Smeermaas en Hochter Bampd. Ik was dan wel niet ver gefietst, ik had toch goesting in een biertje. Vanmorgen kwam er nog een artikel voorbij op sociale media, een standpunt van de brouwerij waar ik volmondig kan achterstaan.  En die volgende afbeelding, dat is er eentje zonder woorden zeker ...??? Ik leef met jullie mee, het zal niet prettig zijn om nog maar enkel confituur op je boterham te kunnen smeren ipv. een royaal beleg .... ha, ha, ha. Mij hoor je niet klagen, wij hebben geen auto. 

Morgen heb ik een langere fietstocht. Normaal steek ik dan in Meeswijk de Maas over om vervolgens wat heuveltjes op te fietsen in Ned. Limburg. 

Ik had kunnen thuis blijven en dan was ik niet nat geworden, inderdaad, ... het had gekund. Maar deze knaap wilde, hoe ook, naar buiten, een wandeling maken. Buienradar.nl en het KMI spraken zich weer eens tegen, bij de een bleef het regen, bij de ander, met tussenpauze's. Ik heb dan maar de knoop doorgehakt en het verstand op nul gezet, naar buiten. 

Tot aan de Kinderboerderij bleef het droog, daarna ben ik toch enkele keren moeten gaan schuilen. Op de Henri Dunantstraat zag ik al de wegmarkeringen hangen voor de Ster van Zuid-Limburg, een rittenwedstrijd voor Internationale Junioren. Op 4 april is er de rit: Lanaken - Lanaken. 

Vervolgens trok ik naar Pietersheim, eerst zoals gezegd doorheen de Kinderboerderij en daarna langs de visvijver. Het was wel slijkerig in het bos, maar daar is het eigenlijk altijd aangenaam wandelen. Gezien het bleef druppelen, trok ik nog eens doorheen de burchtruïne en om het af te leren (zoals ze al eens zeggen) klom ik ook nog eens de burchttoren op om vanaf daar, nog enkele foto's te maken. Maar goed dat ik mij binnen de ruimte van de ruïne bevond, het begon ineens harder te regenen en ben dan maar gaan schuilen onder de immense toegangspoort.  Ook een drietal dagjestoeristen per fiets kwamen mij daar vergezellen. De mensen waren van Maastricht en wilden ook Pietersheim van nabij eens zien. 

Daarna trok ik naar het centrum, eerst en vooral om er mij ene warme choco te gaan drinken en anderzijds om daar - kort bij huis - te overleggen of ik nog ver wilde gaan wandelen. Natuurlijk heeft deze jongen zich weer misrekend, ik was nog maar net voorbij dat mooie Herenhuis op de Stationsstraat toen het weer begon te miezeren. En op de Pannestraat heb ik zelfs dik tien minuten in een inkomhal van een appartementsgebouw moeten schuilen.  Maar ja, als ik thuis was gebleven, zat ik misschien in de zetel.

De laatste foto's maakte ik in het Uilenspiegelpark. En wat ik de rest van de dag deed ...??? In de voormiddag, Chinese vrijwilliger bij het winkelen, te voet terug naar huis met enkele verpakkingen toiletpapier. Daarna wat hulp in het huishouden, ... moet ook gedaan worden. 

Deze week plan ik nog 'n korte fietstocht naar de kerk van Wolder om er eens te gaan kijken naar dat zogezegde graf van 'd Artagnan en woensdag - bij leven en welzijn - een langere fietstocht met de koersfiets. Het zou dan droog blijven bij weinig wind.