W - In gesprek met AI.

"Shit happens", mijn Strava-account liet het onderweg even afweten. Daardoor is een deel van mijn rit niet geregistreerd. Toen ik aan een pauze toe was, zag ik dat Strava zich diende te herstellen en toen wist ik al genoeg. Dat zag ik aan het aantal kms. dat ik tot dusver nog maar zou gereden hebben, dat was op dat moment veel te weinig. Ik heb derhalve een kaartje in mekaar geknutseld waar jullie toch het echte parcours kunnen volgen dat ik in het begin gereden heb. Vanaf Alden Biesen tot thuis, klopt het wel. Dat zijn dingen die kunnen gebeuren, ik ga er mijn slaap niet voor laten. 

Mijn dagindeling was vandaag simpel, in de voormiddag in de tuin werken en in de namiddag mijn fietstocht. Ik vertrok aan de brug van Briegden om langs het kanaal tot in Kanne te fietsen. Daar stak ik de taalgrens over om via Eben - Emael naar Bassenge te rijden. Aan die oude kapel ben ik nog eens gestopt. Vooral die naam "Vi Mosty" is heel speciaal. De kapel werd herbouwd in 1744. Daarna kwam ik voorbij de kiosk in het centrum van Roclenge. 

In het dorp Glons staat langs de weg een oude klok. Dat is een klok van de oude kerk die rond 1900 gesloopt werd. De klok zelf werd gerestaureerd. Wat verderop stak ik opnieuw de taalgrens over, nu kwam ik oa. in het gehucht Elst, horende bij Riemst. In 2016 waren er 108 inwoners. Van de kapel gewijd aan O.L.Vrouw van Lourdes vond ik geen info. In het dorp Millen passeerde ik aan de waterburcht. Nu is dat een eetcafé, maar vroeger was dat een kasteel. In de 17de eeuw werd op de resten van het oude gebouw, een nieuw kasteel gebouwd. Maar in 1811 werd een deel opnieuw gesloopt. Nu is het dus een eetcafé en er is ook een museum ondergebracht. Er zat niemand op het terras, ik ben dan maar doorgereden. 

Een merkwaardige kapel vind je in Genoelselderen, ooit was dat een wachttoren maar in de 18de eeuw werd dat een kapel gewijd aan Sint Apollonia. Vervolgens fietste ik de Keiberg omhoog, een klimmetje van 810 meter met een max. stijging van +/- 12%. Eens boven kom je toe aan het Apostelhuis, horende bij Alden Biesen. Aan het andere uiteinde van het domein, aan de Kasteelstraat, ben ik in het Gasthuis ene pannekoek gaan eten.  Het is daar dat ik die storing van Strava zag. 

Terugkeren deed ik via het centrum van Bilzen, Zutendaal, de Duivelsberg in Opgrimbie en Neerharen. Daargaans ga ik iets drinken bij Mesjeu in Neerharen, maar zij hebben deze avond hun café omgetoverd tot voetbaltempel en alleen ingeschreven gasten zijn dan welkom. Maar geen nood, er langs ligt ook een terras aan het kanaal. Het fietscafé zelf is nog steeds niet geopend maar bij goed weer wordt het buitenterras geopend. 

Ondanks die problemen met Strava ben ik weer zeer tevreden over mijn rit, 82,91 km. op de teller. Ik heb mij geamuseerd en dat is het belangrijkste.  En voor zij die dit nu nog lezen, vóór de wedstrijd van de Rode Duivels, veel kijkgenot. 

De kleinzoon gaan aanmoedigen, dat is het minste wat je als bompa dient te doen. Er werd vandaag door zijn club Atla, een atletiekwedstrijd georganiseerd. Hij nam deel aan het niet-officiële gedeelte. De kinderen zijn onderverdeeld in leeftijdsgroepen. De jongsten zijn de Kangoeroes, hij zit bij de volgende groep, de Benjamins. Op het eind van het jaar gaat hij over naar de pupillen U10. Daarna komen de miniemen. Voor de groteren is er wel een officiële wedstrijd, zowel in de loopnummers als in de kampnummers. De jongsten waaronder onze Arne, krijgen na afloop allemaal een medaille. 

Arne werd tweede in zijn reeks op de 60 meter spurt en eindigde in de middenmoot op de 600 meter. Op het einde zat er zelfs een spurtje in om een clubgenoot te kunnen vóórblijven. 

Mijn dag begon met naar de bakker te gaan. Toen ik er aankwam, kon ik nog net mijn lijf binnenwringen. Bij het verlaten van de winkel stonden ze net niet op straat te wachten. Vaderdag zeker ...??? 

Na het atletiekgebeuren ben ik nog even gaan wandelen in Pietersheim. Lang heeft dat niet geduurd want ik diende tijdig thuis te zijn voor het middagmaal. Deze namiddag gaat een luie namiddag worden. Wat koers kijken op tv en misschien nog wat bloggen.  Ondertussen luister ik nog wat verder naar een van mijn favoriete groepen, The Doors. 

Voor de supporters van de Nederlandse ploeg, straks veel succes gewenst tegen Japan. 

Willen wel, maar uiteindelijk heb ik het toch maar niet gedaan. Ik had vandaag mijn zinnen gezet op een mooie fietstocht. Het parcours zat al in mijn hoofd, een rit zonder hindernissen. Vertrekken met de wind in de rug en door het bos - en zo beschut voor de wind - terugkeren. Het liep even anders. 

Aangezien dat het weer eens nodig was om in de tuin te werken, ben ik daar al maar direct mee begonnen. Op de buienradar had ik gezien dat het de ganse dag droog zou blijven. Mijn plan was dus om tot een uur of elf te werken om daarna mijn fiets te reinigen zodat ik weer met een blinkend stalen ros de baan op kon. 

Maar waar deze jongen geen rekening mee had gehouden, dat was de motregen. Het was grijs deze voormiddag en de zon geraakte niet door het wolkendek. Toen het tegen elven toch effectief begon te regen - een kleine bui - en ik op mijn gsm zag dat die motregen ook nog in het begin van de namiddag onze streek zou teisteren, heb ik er maar direct de stekker uitgetrokken, geen fietstocht.  Daarenboven was er een flinke wind. Volgende week wordt het weer beter, nieuwe kansen dus. 

Toen ik mijn vrouw van mijn besluit op de hoogte bracht, had ze direct een plan B, met zijn tweetjes een tas koffie gaan drinken in het centrum en als het mogelijk was, er nog iets lekkers bij.  En wie ben ik om zo een voorstel af te slaan. 

Bij onze terugkeer naar huis, heb ik wel nog een ommetje gemaakt. Ik wandelde eerst door de Bessemerstraat, dan de Bosstraat (foto 1) om tenslotte in de Jan van Eyckstraat, de wijk 't Penseeltje,  nog een laatste foto te maken. Intussen is de wind toch wat liggen en de zon heeft ook geschenen. Maar ik beklaag het mij niet dat we met ons twee wat zijn gaan drinken. Wij waren in een brasserie die gekend is om zijn ouder publiek. Zelf ben ik een zeventiger, maar als ik zo rond mij keek, dan lag de gemiddelde leeftijd een stuk hoger. Ik overdrijf niet als ik vandaag zeker een vijftigtal klanten zag. De medewerkers liepen zich de benen uit het lijf. 

Toen ik na mijn wandeling thuis kwam en mijn Strava-account afsloot moest ik toch effe slikken. Ik zou méér dan 17 km. gewandeld hebben ...??? Dat zou voor 2u00 een gemiddelde snelheid van méér dan 8 km/uur betekend hebben.  Nee, ik schat ongeveer een wandeling van 6 km. gemaakt te hebben, het stuk met ons twee naar de brasserie inbegrepen.

Omdat ik vandaag nauwelijks foto's heb gemaakt, wil ik wat herinneringen ophalen aan oude krantenartikels. Om te beginnen een artikel uit de krant van 31 augustus 1951. Mijn pa Guillaume Meuris wordt erin vermeld als geslaagd in zijn examen voor facteur (postbode). Het artikel zelf heb ik gerestaureerd omdat in die jaren de lay-out in de krant onbestaande was. Het origineel was ook te donker en sommige woorden niet leesbaar. 

De overige artikelen zijn wel origineel overgenomen uit de krant. Het gaat over een aantal keren dat ik persoonlijk in de krant genoemd werd. In 1966 behaalde ik mijn diploma dactylo. In 1976 was ik leider in de jeugdbeweging KSA en mede-organisator van een avondvullend programma. In 1993 werd ik vermeld als plasmadonor met 125 giften (het werden er uiteindelijk meer dan 300). Tenslotte het jaar 1995 toen mij als postmeester van Zutendaal gevraagd werd naar de personeelstoestand in mijn kantoor. 

Wat morgen gaat brengen, dat is nog een open vraag. Ik moet om 10u00 gaan supporteren voor onze kleinzoon die gaat deelnemen aan enkele loopwedstrijden. 

Het was een wandeling met veel gemiezer en zelfs wat regen op het einde, maar ik heb er mij geen kl..te van aangetrokken. Thuis blijven was ook geen optie. En zo lang het niet met bakken tegelijk uit de lucht valt, hou ik er toch aan om buiten te zijn.  Het begon vanmorgen al toen ik de paraplu ter hand diende te nemen om naar de bakker te gaan. Het is wat het is en ik maak er het beste van. 

Ik wandelde vandaag naar Pietersheim waar de springkastelen nog stonden opgesteld van het "Groovy Tunes Family Festival" voor kinderen van afgelopen woensdag. Daarna zette ik mijn tocht verder via Tournebride. Ik ging er de brug over richting Smeermaas. Op de Maaseikersteenweg kwam ik voorbij het winkelcentrum wat misschien het drukst bezochte is van onze gemeente. Je ziet er vooral auto's met Nederlandse nummerplaten. Smeermaas ligt dan ook pal op de grens. 

Daarna wandelde ik langs het Verbindingskanaal en de sluis. Terugkeren deed ik via de Stationsstraat waar ik bij mijn andere bakker een pak wafels kocht, altijd lekker bij de namiddagkoffie. 

Als ik zo rondgekeken heb vandaag, dan zie ik maar sporadisch versieringen aan de woningen. Lanaken is duidelijk nog niet WK-voetbal-gek. Hier en daar zie je wat vlagjes, op onze straat twee woningen met onze nationale vlag en verder één enkele Nederlandse vlag. Het leeft blijkbaar nog niet. Goed weekend. 

Nu ik dit schrijf heeft het al goed geregend in Lanaken, zelfs nu op dit eigenste moment, regent het nog steeds. Ik heb dus weer geluk gehad toen ik besloot om te gaan fietsen. In de voormiddag kon het niet, mijn echtgenote had behoefte aan een derde fietstas bij het winkelen. Met graagte ben ik dus meegereden en we hebben onze aankopen verdeeld over de verschillende tassen. 

Iets na het middaguur kon ik dan vertrekken. Het was weer een "beslissing van het elfde uur". Het zag er droog uit en de goesting om te tuinieren was er vandaag niet. Het werd een "no nonsense rit", gewoon weten waar je naar toe wil, niet te veel nadenken en vertrekken. 

Het werd een rit met de stadsfiets naar As. Ik vertrok via Gellik, Eigenbilzen en Zutendaal. Richting Zutendaal reed ik over de Bezoensberg. Dit heuveltje wordt niet genoemd in de app "MyCols". Dit bergje is 0,9 km. lang en goed te doen met de stadsfiets. Gewoon omwille van de mooie naam ben ik het even gaan opzoeken. 

Vervolgens kwam ik in de buurt van de Lieteberg en het Blotevoetenpad om dan via het bos naar Genk te fietsen. Daar aan Kattevennen kunnen de durfals hun ding doen. Wat verderop kwam ik voorbij de Golfclub Spiegelven. Ze hebben 18 holes en je betaalt er 79,00 euro tijdens de week en 89,00 euro in het weekend. Voor leden is er een andere prijs. Ik ben een der holes eens van nabij gaan bekijken. Ik weet het niet zeker, maar ik heb de indruk dat de green rond de hole bestaat uit kunstgras. 

En dan kwam ik in As, het keerpunt in feite van mijn fietstocht. Kort aan de fietsbrug naar het station, ging ik gewoon rechtsaf, naar Mechelen a/d Maas. Daar aan de Salamander was het vrij druk. Je hebt daar de Mechelse Heide waar je fijn kunt wandelen. Ik reed daar gewoon rechtdoor, om wat verder de Zuid-Willemsvaart over te steken. In Kotem kom je dan eerst de O.L.Vrouw-van-Lourdeskapel tegen, gebouwd in 1962. Ik was vandaag met voorbedachten rade (oei mensen, ik heb geen misdrijf gepleegd .... ha, ha, ha.) langs hier gefietst om in de Ponderosa mijn pauze te nemen. Bij de koffie is er altijd iets extra en ook hier smaakt een glas Duvel. 

Bij het buitenrijden van Kotem zag ik enkele bomen, vol met zwammen, een vogel voor de kat dus. Nadien fietste ik nog doorheen Uikhoven, langs de paarden in Herbricht en Hochter Bampd. Kajakkers heb ik vandaag op de Maas niet gezien, daar was het te fris voor. 

Zo, intussen is het 19u10, tijd om mij te bezinnen wat ik de volgende avonden allemaal ga doen. Het WK voetbal is "not done" voor ons beiden. Het zal echt uitkijken zijn voor een alternatief. Fijne avond nog. 

Jandorie, uiteindelijk heb ik er toch een natte poep aan overgehouden. Dat was natuurlijk niet de bedoeling, ik had het mij nochtans vanmorgen goed uitgekiend. Ik had veel goesting om te fietsen, het zou droog blijven en de wind was maar matig, ideaal dus om nog eens de koersfiets van stal te halen. 

Ik diende wel eerst naar de bakker te gaan vanochtend, dat is nu eenmaal mijn taak in ons huishouden. En nee, zij die denken dat ik dat alle dagen doe, we zijn maar met ons twee en ik ga dus om de andere dag. En dat is ook niet altijd bij dezelfde bakker, ieder heeft natuurlijk zijn sluitingsdag en bij de ene is dit brood lekkerder dan bij de andere. 

Maar mijn fietstocht dus, dat was een "à la minute" beslissing, geen gedoe met een parcours zoeken, niet te veel nadenken en vertrekken. Ik vertrok omstreeks 9u00 en diende om 12u00 terug thuis te zijn, ver kon ik derhalve niet gaan. Ik had het parcours in mijn hoofd, naar Valkenburg en wat bergjes overrijden. Het is in feite mijn speeltuin. Na 25 km. sta ik al op de top van de 3de helling, de Geulhemmerberg. Jullie begrijpen dus dat ik er elke centimeter ken intussen. 

Ik vertrok via de Noorderbrug in Maastricht om vervolgens Bemelen binnen te rijden. Wat volgt is dan de Bemelerberg, een opwarmertje. Wat verderop heb je dan een fikse afdeling op de Daalhemerweg tot aan de voet van de Cauberg. Zoals steeds is dat even doorduwen, maar in mijn oude dagen slaag ik er nog steeds in om zonder problemen boven te geraken. 

Op weg naar de Geulhemmerberg moet ik wel altijd eerst de Brakkeberg afrijden, niet mijn favoriete afdaling. Als je je laat gaan, dan haal je snelheden tot 70 km/uur. Dat risico wil ik niet lopen, het is dus steeds effe afremmen. Je wil niet meemaken dat je bvb. je achterrem overtrekt. Maar het blijft tricky, ik ben altijd blij beneden te zijn. 

Na de beklimming van de Geulhemmerberg fietste ik terug in de richting van Maastricht om dan rechts af te slaan, naar Meerssen. Daar heb ik een dame tot de orde moeten roepen. Aan de spoorwegovergang stond een groep van een twintigtal fietsers te wachten om over te steken. De situatie is daar als volgt: eerst moet je links de weg over om dan rechts het spoor over te steken. Op vier fietsers na, kon iedereen zowel links als het spoor oversteken, maar de vier laatsten en mezelf moesten wachten voor het rode licht. Toen wij met groen de straat konden oversteken, ging het sein van de spoorwegovergang op rood. Weer wachten dus. Maar toen dan uiteindelijk de slagbomen omhoog gingen wilde één dame al direct oversteken terwijl het sein nog altijd rood was. Ze wilde waarschijnlijk zo rap als mogelijk haar groep terug inhalen. 

In Geulle ben ik de Maas overgestoken met het veer. Toen het bootje aankwam, zaten er een tiental fietsers op richting Nederland, ik was de enige richting België, naar Uikhoven dus. In het volgende dorp Neerharen, ben ik nog effe gestopt voor ene koffie. 

En die natte poep, hoor ik jullie al vragen. Tot in Meerssen waren de wegen nog kurkdroog maar ik had al wel donkere wolken gezien. Toen ik in Bunde, Beek en verderop voorbij reed, waren de wegen er allemaal kletsnat. Zelf ben ik niet in een bui terecht gekomen maar aangezien ik geen poepbescherming gemonteerd heb onder mijn zadel (opspattend vocht) werd mijn kont toch nog nat. Geen erg, een mens gaat er niet van dood. 

Voila, ik had er niet op gerekend, maar ik heb toch weer fijn gefietst. Tot morgen. 

Ook vandaag zat er een fietstocht niet in. Ik ben de hele voormiddag goed bezig geweest in de tuin en dat heeft toch wat krachten gekost. Anderzijds was het ook zo dat er weer ene felle wind was. Ik mankeerde dus vooral de mentale energie die nodig is om een goede fietstocht te maken. Bij het fietsen moet je op verschillende dingen letten, je parcours, putjes in de weg, het verkeer enz. En als je dan ook nog op je pedalen moet stoempen om tegen de wind te kunnen opboksen ....  Nee, ik deed het was rustiger aan, alhoewel ...??? 

Gelukkig ben ik direct na het middagmaal aan mijn wandeling begonnen. Ik weet bijna zeker dat ik niet meer zou rechtgekomen zijn indien ik de rust van de zetel zou opgezocht hebben.  Het was dus toch fijn om onderweg een stevige pas te kunnen zetten. Ik wilde vandaag naar Zutendaal wandelen. Er zijn verschillende route's die ik naar ginder kan nemen, maar deze keer koos ik voor een a-typisch parcours, vertrekken doorheen het bos. 

En dat bos betrad ik aan de Roelerdreef. De bosweg gaat hier omhoog tot boven op de Bessemerberg. Daar ging ik linksaf om uit te komen op het fietspad Gellik - Zutendaal. Je hebt daar uiteindelijk de Grensweg en de Hertenweg. Nee, herten zag ik er niet maar paarden des te meer.  In het gehucht Bessemer ging ik linksaf om naar Zutendaal-centrum te wandelen. Zo kwam ik nog eens voorbij Camping Mooi Zutendaal.

Het gemakkelijkste was om via de Stalkerweg naar het centrum te wandelen, maar dat is een saaie baan met veel auto's. Ik verkoos liever opnieuw het bos in te duiken en de Mandelseweg te nemen. Daar zag ik trouwens dat kruis. In het centrum nam ik een pauze in de Kapelanij.  Ik moest er zoeken naar een vrije plaats. 

Mijn bus terug naar Lanaken zou er om 06 min. of 36 min. na het uur zijn. Die van 15u06 miste ik op een haar. Ik ben derhalve maar doorgewandeld naar de Hoogstraat tot op het punt waar vroeger een speeltuin was. De eigenaar was trouwens Leike Meuris, een achterneef van mij. Hij heeft zijn terrein verkocht en nu staan er privé woningen op. Waar ik echter niet aan gedacht had was dat aan die halte er geen buskotje staat. Je staat er gewoon in open lucht te wachten op de bus. En je raadt het al, er viel toch wel een fikse bui.  En deze mens had geen regenjas bij. Ik kon mij wel verkneukelen met het feit dat twee inspecteurs van De Lijn, eveneens in die nattigheid op de te controleren bus stonden te wachten. Voor mij was dat geen probleem, eens thuis kon ik douchen en me omkleden, die inspecteurs hadden vermoedelijk nog heel wat uren voor de boeg. 

Tot mijn volgend verslag.

Er is nog altijd een verschil tussen een sportieve prestatie neerzetten en goed bezig zijn. Dat eerste stelde in feite niet zoveel voor, dat goed bezig zijn daarentegen, wel.  Ik had deze voormiddag enkele boodschappen te doen en uiteraard heb ik dat gekoppeld aan een wandeling. Maar zoals ik eerder al zei, veel sport was er niet mee gemoeid, dat zie je bvb. ook aan mijn beweegtijd, 2u00 voor 10 km. Dat was nauwelijks 5,02 km/uur. In de namiddag ben ik dan wel goed bezig geweest in de tuin. Werk is er nu altijd.  

Maar aangezien mijn blog ondergedeeld is in de sportieve groep van SenNet, wil ik van mijn wandeling toch een kort verslag maken. Vanmorgen was mijn eerste stop bij de bakker. Ik vertrok hiervoor via de Arkstraat en de Pannestraat om langs het Uilenstraatje terug te keren. Na de koffie had ik een brief te posten waarna ik doorheen de Kinderboerderij en Pietersheimbos wandelde. 

Aan de visvijver waren weer enkele vissers bezig, eentje had zelfs juist een vis aan de haak geslaan. Hij was druk doende om die haak voorzichtig te verwijderen zodat hij de vis kon terugzetten.  In de grote dreef, lachen die kaboutergezichten je toe. Ik heb Pietersheim verlaten aan het kasteel via de uitgang naar de Koning Albertlaan. Mijn laatste foto in het domein maakte ik van onze beroemde boom, de Veldmaarschalk. 

Terugkeren deed ik via Tournebride en het Verbindingskanaal waarna ik in het centrum nog enkele zaken diende te regelen. 

Het was vandaag best aangenaam weer, 22°, droog en niet al te veel wind. Morgen zal dat andere koek zijn, frisser en kans op regen in de namiddag. Ook voor de dagen nadien zal het hopen zijn op wat droge momenten om mogelijk een fietstocht te kunnen maken.  Tot morgen alweer.

Wat gisteren niet lukte, dat heb ik deze voormiddag dan maar gedaan. Maar vóór ik aan mijn verslag begin, toch eerst nog een anekdote van gisteren. Toen ik na mijn wandeling naar Maastricht - en terug - in Lanaken terugkeerde, had ik mij op het overdekte terras neergezet van het Cultuurcafé. Ik zat er nog maar goed 30 seconden toen Lupe, de waardin, langs mij stond met ene lekkere Duvel. Ik had niet de tijd gehad om iets te vragen, het gebeurde gewoon. Lupe had mij van achter haar toog zien toekomen en had - correct - gegokt dat ik aan ene Duvel toe was. Ze kent mij intussen en uiteraard zou het een doodzonde zijn geweest om dat biertje te weigeren en iets anders te vragen. Schol! 

Maar deze voormiddag diende er gefietst te worden, van die strakke wind heb ik mij weinig aangetrokken. Het voornaamste was dat het de hele voormiddag zou droog blijven. Ik vertrok via Herbricht a/d Maas. Nu zie je er verschillende eilandjes. Daarna reed ik door Uikhoven en langs het verlaten terras van de Ponderosa. Het was nog te vroeg voor de dagfietsers. 

Daarna reed ik de Scharbergbrug over naar Stein. Ik heb vandaag eens geteld, ik ben vier keer het Julianakanaal overgereden. Dat is het gevolg van het fietsen via de knooppunten. Kijk maar op mijn kaartje, het parcours ziet er grillig uit. Het volgende dorp was Geulle a/d Maas. Ik reed rechtdoor, maar als je rechts afslaat, dan kun je op dat punt met het veer de Maas oversteken naar Uikhoven. 

Meestal stop ik ook altijd effe aan de kapel in Brommelen. Het is een der grootsten van de streek, gebouwd door de buurt zelf.  In de wijk Meerssenhoven ben ik stiekem effe onder de poort doorgewandeld. Er hing wel een bordje: "toegang verboden voor onbevoegden" maar ik wilde er toch enkele foto's maken. 

In Borgharen ben ik gestopt aan het kasteel. Het kasteel zelf was niet toegankelijk, enkel op zaterdag tegen de prijs van 10,00 euro. Je kunt dan wel ook een kijkje nemen binnen het kasteel. Maar in de er langs gelegen bijgebouwen kon ik toch enkele mooie boerenkarren bekijken. 

Toen ik in Maastricht toekwam, werd ik overspoeld door joggers die allemaal wilden deelnemen aan "Maastricht Mooiste". Het waren duizenden die zich naar de startplaats aan het begeven waren. Op een bepaald moment zag ik een deelnemer met het nummer 7.850 op zijn borst gespeld. 

Om mijn rit af te sluiten ging ik daarna nog even over de Sandersweg, ene korte klim, om vervolgens niet zoals gebruikelijk rechts af te slaan richting Smeermaas, maar ik fietste nu linksaf, terug naar de buitenwijken van Maastricht en Veldwezelt. Vóór ik naar huis terugkeerde, heb ik in Lanaken nog ene koffie gedronken. Thuis was het douchen en daarna de benen onder tafel steken. Geniet nog van jullie zondag. Ik geniet nog even van muziek van John Lee Hooker, de ouderen onder jullie zullen deze muzikant nog wel kennen. 

Hebben jullie dit ook al eens meegemaakt? Deze namiddag vertelde mijn hart me dat ik best kon gaan fietsen, mijn gevoel twijfelde echter en mijn verstand vond dat ik best thuis bleef. Ik had namelijk op beide buienradars gekeken en er was een dikke kans dat het zou gaan regenen.  Ik had ook in de voormiddag een fietstocht kunnen maken, toen zou het 100% zeker droog blijven. Maar het gazon diende absoluut afgereden te worden en ik had ook nog wat snoeiwerk. Die werkjes wilde ik toch in droge omstandigheden doen. 

Maar jullie kennen mij intussen, als plan A niet lukt, dan heb ik altijd plan B achter de hand. Ik wilde nog eens naar Maastricht wandelen, dit ondanks de mogelijke regen. Voor alle zekerheid had ik mijn regenvestje meegenomen alsmede mijn busabonnement. Ik zou wel zien of ik ook te voet kon terugkeren. 

Ik vertrok in Smeermaas aan die bloemenwinkel die echt pal op de grens staat. Wat verderop wandelde ik onder de oude spoorbrug door. En op de Belvédèrelaan, ben ik altijd geïntrigeerd door dat witte huisje. Op het einde van die straat, aan de Noorderbrug, was een metalfestival bezig, de "South of Heaven". Heel de straat daverde door de klanken van de drums. Honderden jongeren - en ook niet meer zo jong zijnde mensen - trokken naar dit festival, allemaal uitgedost in een Metal T-shirt. Later zag ik er zelfs vanuit Lanaken aangefietst komen. 

In Maastricht zelf ben ik even gaan dwalen in kleine straatjes. Zo kwam ik o.m. uit aan de achterzijde van de voormalige Kloosterkapel, ooit ook de Refugie van Hocht. Dit complex is al heel oud en heeft een rijke geschiedenis. 

Aan de haven van het Bassin, had ik nog maar nauwelijks enkele verdwaalde druppels gevoeld. Een terugtocht naar Lanaken kon dus best te voet ipv. met de bus. Van ver zie je die oude muurschildering aan het Bassin. Ik ben benieuwd wanneer deze gebouwen afgebroekn gaan worden voor nieuwbouw. 

Ik keerde terug langs de Maas. In Smeermaas nam ik nog ene foto van dat kruis, een overblijfsel van de oude kerk. Op weg naar Lanaken was ik mijn besluit om toch niet gefietst te hebben, al aan het vervloeken. Op enkele druppels na was het droog gebleven, de zon scheen zelfs effe.  Maar toen ik op het terras van het Cultuurcafé een lekker drankje aan het nuttigen was, kon ik toch blij zijn om niet op de fiets te zitten. Rond 15u30 viel er een kleine bui en toen ik thuis kwam, begon het zelfs goed te regenen.  Op het Kerkplein hebben ze alles in gereedheid gebracht om de Rode Duivels aan te moedigen. Zelf ben ik niet zo een fan van onze nationale voetbalploeg. Ik kijk al eens naar een wedstrijd, maar dan enkel als er een topclub speelt zoals Real Madrid, Bayern Munchen, Liverpool ...

Het is nu 19u00, tijd om af te sluiten en mij in mijn zetel te nestelen met een boek van Karin Slaughter. 

"Het bloed kruipt waar het niet gaan kan". Het is misschien maar een gezegde, maar wel eentje die bij mij past. Na enkele wandeldagen was het hoogtijd om nog eens op mijn fiets te kruipen. Ik had gezien dat het de hele voormiddag zou droog blijven, profiteren dus. 

Ik heb zo mijn standaardroutes die ik bij wijze van spreken, met de ogen dicht kan fietsen. Ik weet bvb. het aantal kms. en de tijd die ik ervoor nodig heb. Vandaag was dat de route: Kanne - Moelingen - Eijsden - Maastricht (+/- 40 km. voor 2u15). 

Ik nam gewoon de stadsfiets en vertrok in Briegden aan het Albertkanaal. In Kanne was ik deze morgen fietser nr. 15. Ondanks het grijze weer en een flinke wind, waren er toch verschillende wandelaars te bespeuren op de Passerelle de Caestert. Binnenkort wandel ik er ook eens over. Vervolgens ging het naar Lanaye om Le Pays de Liège binnen de fietsen. 

In Lixhe stak ik de Maas over naar Moelingen, een klein stukje Vlaanderen geklemd tussen Nederland en Wallonië. Ik vervolgde daar mijn weg naar Eijsden waar ik toch even afgestapt ben om nog eens een foto de nemen van het plaatselijke kasteel. Het gebouw is van de 17de eeuw. 

Helemaal op het uiteinde van de gemeente Eijsden kwam ik nog voorbij kasteel-hotel Van Oys. Daarna was het gewoon doorrijden naar Maastricht. In de stad zelf moet je regelmatig geduld hebben met de vele kruispunten. Op de ene plek moet je aan die lichten al wat langer wachten dan aan de andere. 

In Smeermaas zag ik dat ik nog wat tijd had voor een extra lus, maar niet zonder eerst een foto te maken van die visser in het midden van de Maas. In Hochter Bampd had ik het geluk om nog eens oog tot oog te staan met verschillende runderen. Het is lang geleden dat ik ze nog van zo nabij gezien heb. 

In Neerharen was het verder gewoon rechtsaf, de Neerharenweg, om thuis nog juist tijd te hebben voor een warme douche vooraleer ik aan tafel kon. Ik wens tenslotte iedereen nog een fijn weekend. 

Welgeteld zestig seconden was ik thuis toen de hemelsluizen zich openden. Oef, dat was effe sjaonse hebben (geluk hebben).  Het was een berekend risico dat ik nam deze namiddag. In de voormiddag zou het de hele tijd droog blijven, maar er moet ook gewerkt worden buiten. En dat heb ik dan ook maar gedaan. En ja, in de namiddag ben ik gaan wandelen, op hoop van zegen dat het droog zou blijven. 

Dat eerste rondje links op de kaart, dat was mijn korte wandeling deze morgen naar de bakker. De grote lus rechts, die bracht mij vandaag naar Pietersheim. Ik vertrok via het Ceulemansplein waar alles in gereedheid gebracht wordt voor de kermis van volgend weekend. En de naam "Meirisonne" zal bij velen een belletje doen rinkelen. 

Daarna trok ik aan de Neerharenweg, Pietersheimbos binnen. Het was daar gelukkig nog doenbaar om zonder modderschoenen terug thuis te komen. De grachten kleurden wel felgroen door de algen. Ik ben vandaag nog eens gaan kijken boven in het bezoekerscentrum. Tot de jaren '60 van de vorige eeuw, was dit deel van de burchtruïne nog bewoond. Ik ben niet zeker, maar ik dacht de familie Chevron. 

Daarna trok ik verder naar Tournebride vanwaar ik wilde terugkeren langs het Verbindingskanaal. Onderweg zag ik dat het momenteel de tijd is van de slakken, ook langs het kanaal.  Eens voorbij de sluis van Lanaken, zag ik donkere wolken boven Lanaken-centrum met de toren van de kerk in de achtergrond. Tijd dus om terug te keren. En dat het hoog tijd was, dat zag ik nogmaals in 't Hofje, een klein straatje kort bij ons huis. En zoals gezegd, ik was nog maar net binnen, toen het fel begon te regenen. 

Eindigen doe ik met een "dank je wel" voor de velen die mij proficiat gewenst hebben voor mijn 5-jarig blogje. Ik hoop nog lang mijn sportieve prestaties dagelijks te kunnen weergeven. 

Vandaag heb ik mijn dag in twee gedeeld, eerst de ontspanning en daarna het sportieve. En die ontspanning hadden we met ons twee in Genk. Eerst zijn we gaan shoppen om daarna gezellig ergens de benen onder tafel te steken. Het was weer lekker.  Eens terug thuis ben ik gaan wandelen. 

Oorspronkelijk was ik van plan om te fietsen deze namiddag, maar de wind was voor mijn doen, véél te strak. Het moet ook plezant blijven. Ik vertrok naar de Sportoase waar ik doorwandelde via het fietspad naar Gellik. 

Ik Gellik ging ik op de Wijerdijk, de brug over naar Kompveld, het gehucht van Gellik. Voor mijn eigen veiligheid wandel ik steeds aan de linkerkant van de weg. Zo heb ik steeds zicht op het aankomend verkeer en kan, indien nodig, effe de berm instappen. Aan de Kiezelweg stak ik de straat over om via de Lindestraat in Veldwezelt naar de Holle Weg te gaan, een mooie wandelweg tussen Veldwezelt en Briegden. 

In Briegden stak ik dan voor de tweede keer het Albertkanaal over. Terugkeren deed ik via het kanaal en de sluis van Lanaken. Ik heb het droog gehouden deze namiddag. Als ik nu naar de buienradar kijk, zal er weer een grote plas water over ons gaan heentrekken. Regen is noodzakelijk maar je wordt dat ook snel moe. 

Afsluiten doe ik met veel verbazing - zie mijn laatste afbeelding - terwijl ik kijk en lees op jullie blogjes. Tot de volgende alweer. 

Het gaat vandaag met vlagen, soms regent het, dan schijnt de zon weer effe om vervolgens de lucht weer helemaal donker te kleuren. Met zulk weer doe je niet veel, zeker niet om in de tuin te werken. En gaan fietsen, dat kon ik ook op mijn buik schrijven. Het werd noodgedwongen een korte wandeling, gelukkig in droge omstandigheden. 

Vanmorgen diende ik naar de bakker te gaan en veiligheidshalve heb ik maar direct mijn Strava-account geactiveerd. In de namiddag zag ik dan een klein gaatje om nog even naar buiten te gaan. Ik had wat briefjes van 5,00 euro nodig. Ik vertrok via de Wijk Penseeltje aan de Jan van Eyckstraat. Het is daar een ontmoetingsplaats voor de buurtbewoners. Ze spelen er af en toe ook nog petanque. 

Daarna ging ik via de Pannestraat het Uilenspiegelpad in waar uiteraard de speeltuin niet gebruikt werd (kinderen op school en ook alles doornat). Op de Stationsstraat maakte ik geen foto's, ik plaats wel een paar oude postkaarten van de straat. Idem op de Bessemerstraat waar het voormalige Merelhof staat te verkommeren. De trofeeënwinkel daarnaast is er niet beter aan toe alhoewel de winkel nog steeds geopend is. Ik weet niet of Ivo nog veel verkoopt. Ook hier enkele oude postkaarten van de straat. 

Terwijl ik dit schrijf geniet ik weer van muziek van de jaren '60, Jefferson Airplane met White Rabbit. Ook op Woodstock traden zij op in '69. Voor de rest zal het bezigheidstherapie worden deze namiddag. Deze voormiddag heb ik mij al nuttig gemaakt met de stofzuiger, ook dat moet worden gedaan. 

Als ik zo naar de fietsers kijk, dan valt het me op dat het overgrote deel, kaarsrecht in het zadel zit. Het zijn vooral de dagjesfietsers die dergelijke houding aannemen. Voor mij is dat 'not done", ik zit altijd voorovergebogen op mijn fiets, de rug gekromd en het hoofd omlaag. Of dat nu met de koersfiets is of met de stadsfiets, ik zou mij geen andere houding kunnen aanmeten. 

Vandaag werd nog beschreven als een mooie dag, redelijk wat zon, een mooie temperatuur en vooral droog. Ik ben daarom de hele voormiddag bezig geweest in de tuin, werken is ook nodig, zeker na die felle regen van de afgelopen dagen. In de namiddag had ik dan goesting om er met de stadsfiets op uit te trekken. 

Ik wilde nog eens in de richting van Alden Biesen trekken, veel veldwegen dus en het was daarom dan ook aangeraden om de nummers van het fietsroutenetwerk even op een briefje te noteren. Ik vertrok via die veldkapel in Eigenbilzen. Ze werd gebouwd in 1872 en recent goed gerestaureerd. Daarna kwam ik in Waltwilder waar ik een stevige afdaling maakte. Bij een volgende gelegenheid moet ik dat bergje eens omhoog fietsen. Het volgende dorp was Martenslinde, eigenlijk vlakbij het Apostelhuis, horende bij Alden Biesen. Dat gebouw werd ook de Trompetterwoning genoemd, gebouwd in de 17de eeuw. Normaal is de deur links onder de inkomboog gesloten, maar vandaag stond ze op een kier. En deze jongen is uiteraard nieuwsgierig, ik wilde wel eens zien wat er achter die deur te zien was.  Een rappe foto was het gevolg. Er werd muziek gespeeld en boven in het Apostelhuis stonden de ramen open. Ik vermoed dat er werken bezig waren. 

Daarna ging ik linksaf naar Rosmeer. Het was een rit met veel op en af rijden, maar geen enkele helling had een specifieke naam. Uiteindelijk waren het toch 285 hoogtemeters. Er waren dan ook verschillende vergezichten te bewonderen. Ook in Rosmeer zag ik een mooi kunstwerk van Denis Briers. 

Na Rosmeer had ik eerst Lafelt waar ik doorheen fietste en daarna kwam Kesselt, deelgemeente van Lanaken. Daar werd ik weer herinnerd aan de "ijzeren draad" uit WO I. Terugkeren deed ik via de velden van Oud-Caberg waar ik onder de oude spoorbrug reed. Uiteindelijk heb ik het grootste deel van mijn rit door de velden gereden met allemaal betonplaten als wegdek. En die platen lagen niet allemaal gelijk, de een wat hoger dan de ander. Het was dus constant opbotsen tegen die boorden van die betonplaten. Met de stadsfiets is dat nog te doen, maar met de koersfiets is dat een ander verhaal, dan probeer ik zulke wegen te mijden. 

Het was weer een plezant ritje, genoten van de natuur en bij het vertrek nog ene korte babbel gehad met ene voormalige sportvriend (we zijn nog steeds bevriend). We speelden ooit samen in de dezelfde volleybalploeg. Morgen voorspellen ze een beetje regen, normaal gezien zal er gewandeld worden. Tot morgen. 

Amaai, wat was me dat allemaal deze nacht .... klank en lichtspel, felle hagel en overvloedige regen. We schoten de eerste keer wakker omstreeks 1u45 en een tweede keer, iets na 5u00. De nachtrust is dus heel kort geweest. Bij een controle deze ochtend, heb ik gelukkig zo op het eerste zicht, nergens schade gezien. Je zou nu maar boer zijn met een fruitplantage. Ik vrees dat er veel schade gaat zijn in die sector. 

Maar goed, dat hebben we weer gehad, hopelijk blijft dat onstuimig weer effe achterwege. Deze voormiddag diende ik mijn besteld brood en broodjes te gaan afhalen. Natuurlijk koppel ik er dan een kleine wandeling aan vast. 

Ik vertrok via de Wijngaardstraat waar die mooie gevelversiering er direct uitspringt. Daarna wandelde ik doorheen de Waterstraat om vervolgens even Pietersheim binnen te duikelen. Als je een selfie wenst te maken als kabouter, het kan! Ik verliet het domein via de hoofdingang naar de Koning Albertlaan. Daar zag je pas goed welke ravage dat onweer van deze nacht heeft aangericht. Overal lagen takken en er waren stevige exemplaren bij. 

Terugkeren deed ik via de Koning Albertlaan en de Maastrichterweg. Een groot spandoek maakt reclame voor de wekelijkse "Vintage Chroom Meeting". Elke dinsdag kunnen de liefhebbers van oudere auto's en motoren hun hart ophalen, dit onder het genot van een drankje en een hapje en veel muziek. 

Deze namiddag kunnen wij beiden niet op onze lauweren rusten, de kleinzoon zal ons tot na het avondeten gezelschap komen houden. Straks zal het voor ons - vermoedelijk - vroeg bedtijd zijn.  En o ja, ook dit nog. Ik weet niet of jullie het gezien hebben, maar mijn blog bestaat vandaag al vijf jaar. Niet te geloven dat ik het al zó lang, dagelijks kan bijhouden. 

Zeker ben ik er niet van, maar als mijn geheugen mij niet in de steek laat, dan is dat voor het eerst dat ik zes fietsdagen na mekaar had. Het was afwachten vandaag of die fietstocht wel kon doorgaan. De hele voormiddag bleef dat weer onstabiel, maar als ik vergelijk met andere delen van ons land en de omliggende landen, dan zijn we er in Lanaken nog goed van af gekomen. Het heeft weliswaar een beetje geregend en in de verte heeft het wat gegrommeld, maar meer dan dat was het niet. Gelukkig. Anderen hadden wateroverlast. 

De fietstocht was dus een last-minute beslissing. Ik wist waar ik naar toe wilde fietsen - met het veer, de Maas over in Meeswijk - de terugweg lag nog helemaal open. Geen voorbereiding dus, gewoon een bidon vullen met water, wat koekjes en een banaan mee voor onderweg, en heel veel goesting. 

Ik vertrok via Rekem naar de Zuid-Willemsvaart om aan het fietsknooppunt 56, rechts af te slaan naar de Maas. Het was gewoon doorfietsen naar Meeswijk waar we met zijn allen - ik was duidelijk niet alleen - met het veer de Maas overstaken. Vandaag nam ik ene weg kort bij de Maas om richting Maastricht te rijden. Zo kwam ik nog eens langs de site "Woodhenge van Meers of de Bomencirkels van Meers". Het zijn fossiele bomen die gevonden werden bij grindopgravingen in de buurt en ze werden in 2003 rechtop gezet.

Daarna ging het via de luchthaven van Beek naar Meerssen waarbij ik een foto maakte van de streek bij het afrijden van de Biesenberg. Maar ik had wel eerst de Kloosterberg opgereden, met vooral steile stukken op het laatst. 

In Meerssen ken ik mijn plekje om te pauzeren, in De Zeute Inval. Een tasje koffie en een stuk vlaai.  Ik had tijd vandaag, rechtstreeks terugfietsen naar Maastricht zou mij al veel te vroeg doen landen op het huiselijke nest. Ik ben daarom verder gereden, onder Maastricht door en dit via het dorp Oost-Maarland. De Sint-Jozefkerk daar werd gebouwd in 1927. En dan was het rechttoe rechtaan terug naar Lanaken om als afsluiter in het Cultuurcafé nog een lekkere Duvel te drinken. 

Afsluiten doe ik vandaag met een "Stolperstein of struikelsteen" voor Roger Lambrechts. Hij was arts en werd door de Duitsers vermoord te Keulen op 22 (of 25) november 1943. Roger was de grootvader van mijn vriend Hubert Paulissen. Hij schreef een boek - op basis van het dagboek van zijn grootvader - met zijn vriend André Gysel. Die struikelsteen werd geplaatst in St. Jans-Molenbeek. Zo een gedenksteen wordt trouwens gemetseld in de stoep vóór de laatst gekende woon- of verblijfplaats. 

En het weer ...??? Ik denk dat we tegen 23u00 toch prijs gaan hebben. Ramen en deuren blijven dus dicht deze nacht. 

Het gebeurt mij niet dikwijls, maar vandaag had ik het nog eens zitten, ... ik was te vroeg bij de bakker. En ik was niet alleen, met zijn vijven stonden we aan te schuiven.  De winkel opent om 7u00, ik was een vijftal minuutjes te vroeg. Maar wat wil je, het brood was op en we wilden beiden ene lekkere croissant. 

Daarna had ik de keuze, ofwel een boswandeling maken of toch maar een fietstocht. Jullie weten dat doorgaans de beslissing dan snel gemaakt is, het werd de fiets. Sinds afgelopen maandag tem. vandaag, werden dat dan vijf tochten op rij. Dat werd een totaal van 288 kms. en 8 verschillende hellingen die ik overschreed. Niet slecht zou ik zeggen!! 

Vandaag was het weer een ritje onder het motto "we zien wel". Zo fietsen is altijd plezant, geen gejaag, geen voorbereiding, gewoon simpelweg je fiets nemen en vertrekken. Natuurlijk had ik eerst wat zonnecrème opgedaan en een volle drinkbus meegenomen. 

Ik vertrok aan de brug van Briegden langs het Albertkanaal, eerst onder de bruggen van Veldwezelt en Vroenhoven door om vervolgens in Kanne, de taalgrens over te steken. Ik ben vandaag eens gestopt aan het Fort van Eben-Emael. Bij gelegenheid zal ik eens wat meer foto's tonen van het Fort. Dat lukte vandaag niet wegens keuzestress, weer teveel foto's gemaakt onderweg. 

Daarna reed ik de Saint-Pierre omhoog, een helling van 1,3 km. met maar een stijgingspercentage van +/- 5% maar wel met een slecht wegdek. Boven op de helling maakte ik enkele foto's. Eens beneden ging het linksaf naar de sluis van Lanaye. Daar ging ik rechtsaf naar Maastricht. Op een bepaald moment kom je dan onder het voormalige dorp Sint-Pieter langs. Eerst zag ik Villa Maaszicht, gebouwd in 1873 en daarna de woning van André Rieu, Huis de Torentjes. Dat werd gebouwd in 1526. Een anekdote is dat bij de afscheiding van België van Nederland rond de jaren 1830 en later (dus nog vóór de definitieve splitsing van beide landen) de Belgisch-gezinde Maastrichtenaren bijeen kwamen in Huis de Torentjes. 

Terugkeren deed ik via Maastricht, Smeermaas, Hochter Bampd en een tas koffie bij Mesjeu in Neerharen.  In Smeermaas staat de Maas wel héél laag. Daar zal wel verandering in komen de volgende dagen, het gaat regenen.

Deze jongen heeft voor deze namiddag ene lekkere Duvel in de frigo gelegd. Die zal opgedronken worden tijdens de rit in de Giro. Schol. 

Het was verdorie nog fris deze morgen toen ik omstreeks 7u30 vertrok. De zon scheen wel, maar ze hing nog vrij laag. En met die lage zon was het uitkijken naar alle scholieren die naar school trokken. Je wilt het niet op je geweten hebben, dat je zo iemand van de weg rijdt, ook al hebben die jonge mensen geen oog voor het naderende verkeer. 

Met die warmte wilde ik dus al vroeg op pad gaan. Mijn doel van vandaag was: "fietsen over het water in Lanklaar" en wat verderop de Litzberg. Wat ik in Zwartberg tegenkwam, dat is voor dadelijk. 

Ik vertrok via Oud-Rekem en Eisden om aan de Zetellaan in Eisden langs de oude mijnschachten te rijden. Vandaar vertrekt de weg naar Lanklaar met het bekende mooie traject over het water. Je moet eens opletten als je op de VRT naar het weerbericht kijkt. Minstens één keer in de week laten ze een foto zien van deze toeristische trekpleister. 

Als je daar in de namiddag gaat fietsen, dan moet je slalommen tussen de wandelaars en de fietsers. Deze morgen zag ik één fietser en twee joggers. En de Litzberg, ... je bent boven eer je het weet. Op de stukken van 11% moet je effe doorduwen.  Daarna reed ik naar As waar ik aan het oude station een paar foto's maakte, oa. eentje van de uitkijktoren.

En dan kwam ik in Zwartberg. Hier rij ik eigenlijk zelden voorbij, maar vandaag kwam ik pardoes langs Labiomista van Koen Vanmechelen. Op die plek werd in 1910 de eerste steenkool bovengehaald. Dat bleef zo tot in 1966 toen de uitbating gestopt werd en de mijnschachten werden afgebroken. De fam. Wauters kocht de directeurswoning en vanaf 1970 werd er een private zoo geopend. Die zoo sloot in 1997 en pas in 2019 werd daar dan labiomista officieel geopend. 

Terugkeren deed ik oa. via de kapel in Langerlo. Dit is een wijk in Genk. De kapel is van 1901. In Genk was het een draaien en keren. Gelukkig zijn de bordjes goed aangegeven, en daarbij, ik ken er intussen mijn weg. Nadien fietste ik naar Bilzen. De bedoeling was om ook nog Alden Biesen aan te doen. Maar toen ik op klok keek, zag ik dat er mij niet zoveel tijd meer restte om tijdig terug thuis te zijn voor het middagmaal. Ik ben daarom gewoon de Brugstraat omhoog gereden en via Mopertingen, Veldwezelt en Smeermaas teruggekeerd.

Ik was juist op tijd thuis, de verfrissende douche was voor nà het eten. Ik heb mij geamuseerd, het was een plezant ritje. Er zaten enkele heuveltjes in, het weer was prima (niet al te warm) en voor de rest heb ik mij stevig ingehouden. Fietsen moet niet altijd met snelheid te maken hebben.